Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

Sabedoria, 13

1. mataioi men gar panteV anqrwpoi fusei oiV parhn qeou agnwsia kai ek twn orwmenwn agaqwn ouk iscusan eidenai ton onta oute toiV ergoiV proseconteV epegnwsan ton tecnithn

1. vani sunt autem omnes homines quibus non subest scientia Dei et de his quæ videntur bona non potuerunt intellegere eum qui est neque operibus adtendentes agnoverunt quis esset artifex

2. all' h pur h pneuma h tacinon aera h kuklon astrwn h biaion udwr h fwsthraV ouranou prutaneiV kosmou qeouV enomisan

2. sed aut ignem aut spiritum aut citatum ærem aut gyrum stellarum aut nimiam aquam aut solem et lunam rectores orbis terrarum deos putaverunt

3. wn ei men th kallonh terpomenoi tauta qeouV upelambanon gnwtwsan posw toutwn o despothV esti beltiwn o gar tou kallouV genesiarchV ektisen auta

3. quorum si specie delectati deos putaverunt sciant quanto dominator eorum speciosior est speciei enim generator hæc omnia constituit

4. ei de dunamin kai energeian ekplagenteV nohsatwsan ap' autwn posw o kataskeuasaV auta dunatwteroV estin

4. aut si virtutem et opera eorum mirati sunt intellegant ab ipsis quoniam qui hæc constituit fortior est illis

5. ek gar megeqouV kai kallonhV ktismatwn analogwV o genesiourgoV autwn qewreitai

5. a magnitudine enim speciei et creaturæ cognoscibiliter poterit horum creator videri

6. all' omwV epi toutoiV memyiV estin oligh kai gar autoi taca planwntai qeon zhtounteV kai qelonteV eurein

6. sed tamen adhuc in his minor est querella et hii enim fortassis errant Deum quærentes et volentes invenire

7. en gar toiV ergoiV autou anastrefomenoi diereunwsin kai peiqontai th oyei oti kala ta blepomena

7. etenim cum in operibus illius conversentur inquirunt et persuasum habent quoniam bona sunt quæ videntur

8. palin d' oud' autoi suggnwstoi

8. iterum autem nec his debet ignosci

9. ei gar tosouton iscusan eidenai ina dunwntai stocasasqai ton aiwna ton toutwn despothn pwV tacion ouc euron

9. si enim tantum potuerunt scire ut possent æstimare sæculum quomodo hujus Dominum non facilius invenerunt

10. talaipwroi de kai en nekroiV ai elpideV autwn oitineV ekalesan qeouV erga ceirwn anqrwpwn cruson kai arguron tecnhV emmelethma kai apeikasmata zwwn h liqon acrhston ceiroV ergon arcaiaV

10. infelices autem sunt et inter mortuos spes illorum est qui appellaverunt deos opera manuum hominum aurum et argentum artis inventionem similitudines animalium aut lapidem inutilem opus manus antiquæ

11. ei de kai tiV ulotomoV tektwn eukinhton futon ekprisaV periexusen eumaqwV panta ton floion autou kai tecnhsamenoV euprepwV kateskeuasen crhsimon skeuoV eiV uphresian zwhV

11. aut si quis artifex faber de silva lignum rectum secaverit et hujus docte eradat omnem corticem et arte sua usus diligenter fabricet vas utile in conversatione vitæ

12. ta de apoblhmata thV ergasiaV eiV etoimasian trofhV analwsaV eneplhsqh

12. reliquias autem ejus operis ad præparationem escæ abutatur

13. to de ex autwn apoblhma eiV ouqen eucrhston xulon skolion kai ozoiV sumpefukoV labwn egluyen en epimeleia argiaV autou kai empeiria sunesewV etupwsen auto apeikasen auto eikoni anqrwpou

13. et reliquum horum quod ad nullos usus facit lignum curvum et verticibus plenum sculpat diligenter per vacuitatem suam et per scientiam artis suæ figuret illud et adsimilet illud imagini hominis

14. h zww tini eutelei wmoiwsen auto katacrisaV miltw kai fukei eruqhnaV croan autou kai pasan khlida thn en autw katacrisaV

14. aut alicui ex animalibus illud conparet perliniens lubrica et rubicundum faciens fuco colorem illius et omnem maculam quæ in illo est perliniens

15. kai poihsaV autw autou axion oikhma en toicw eqhken auto asfalisamenoV sidhrw

15. et faciat ei dignam habitationem in pariete ponens illud confirmans ferro

16. ina men oun mh katapesh proenohsen autou eidwV oti adunatei eautw bohqhsai kai gar estin eikwn kai creian ecei bohqeiaV

16. ne forte cadat prospiciens illi sciens quoniam non potest se adiuvare imago enim est et opus est illi adiutorio

17. peri de kthmatwn kai gamwn autou kai teknwn proseucomenoV ouk aiscunetai tw ayucw proslalwn kai peri men ugieiaV to asqeneV epikaleitai

17. et de substantia sua et filiis suis et nuptiis votum faciens inquirit non erubescit loqui cum illo qui sine anima est

18. peri de zwhV to nekron axioi peri de epikouriaV to apeirotaton iketeuei peri de odoiporiaV to mhde basei crhsqai dunamenon

18. et pro sanitate quidem infirmum deprecatur et pro vita mortuum rogat et in adiutorium inutilem invocat

19. peri de porismou kai ergasiaV kai ceirwn epituciaV to adranestaton taiV cersin eudraneian aiteitai

19. et pro itinere petit ab hoc qui ambulare non potest et de adquirendo et de operando et de omnium rerum eventu petit ab eo qui in omnibus est inutilis



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

13:1-2 - Mądrość uznaje, że stworzenie objawia wielkość Boga. Ci, którzy tego nie dostrzegają, popadają w bałwochwalstwo, tworząc wizerunki bogów uczynione ręką ludzką. To ostrzeżenie podkreśla wagę rozpoznawania boskości poprzez stworzenie (zob. także Rz 1,20 i Ps 19,1-4).

13:3-5 - Krytyka kultu bożków uwypukla daremność poszukiwania boskości w przedmiotach materialnych. Niezdolność bożków do odzwierciedlenia prawdziwej natury Boga dowodzi potrzeby autentycznej relacji ze Stwórcą (zob. także Izajasz 44,9-20 i Psalm 115,4-8).

13:6-9 - Stwierdzenie, że natura jest świadkiem Stwórcy, wskazuje, że mądrość powinna prowadzić do oddawania czci prawdziwemu Bogu. Sugeruje to, że obserwacja świata przyrody może prowadzić do prawdy duchowej (zob. także Psalm 104:24-25 i Dzieje Apostolskie 17:24-28).

13:10-13 - Ostrzeżenie przed ignorantami, którzy czczą elementy stworzenia zamiast Stwórcy, podkreśla potrzebę duchowego rozeznania. Mądrość naucza, że prawdziwe oddanie należy kierować do Boga, a nie do Jego stworzenia (zob. także 1 Koryntian 8:4-6 i Kolosan 1:16-17).

13:14-19 - Wniosek, że mądrość jest światłem, które oświeca ludzi i prowadzi ich do prawdziwego poznania Boga, podkreśla rolę mądrości w życiu wierzącego. To oświecenie jest niezbędne, aby uniknąć popadnięcia w bałwochwalstwo (zob. także Prz 4,7 i Jk 1,5).

Wersety związane z Sabedoria, 13:

Rozdział 13 Mądrości krytykuje bałwochwalstwo i panteizm. Dlaczego kult stworzenia jest głupi? Ten przenikliwy tekst potępia tych, którzy mylą piękno stworzenia z samym Stwórcą. W rozdziale tym zawarto tezę, że wielkość wszechświata powinna skłaniać do poszukiwania jego Autora. Mądrość 13 wyśmiewa kult bożków stworzonych ręką ludzką, obnażając daremność bałwochwalstwa. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do apologetycznych tematów tego rozdziału dotyczących prawdziwej wiedzy o Bogu.

Rzymian 1:20: "Bo Jego rzeczy niewidzialne od stworzenia świata, zarówno Jego wieczna moc, jak i Jego boskość, są rozumiane i wyraźnie widziane przez rzeczy stworzone, tak że są niewybaczalne;" - Werset ten nawiązuje do tematu z Mądrości 13:1-9, mówiącego o tym, jak stworzenie objawia Boga.

Psalmy 115:4-8: "Ich bożki są srebrne i złote, dzieło rąk ludzkich. Mają usta, ale nie mówią; oczy mają, ale nie widzą. Mają uszy, ale nie słyszą; mają nosy, ale nie wąchają. Mają ręce, ale nie czują; stopy mają, ale nie chodzą; z Twojego gardła nie wydobywa się żaden dźwięk. Niech ci, którzy je tworzą i wszyscy, którzy im ufają, staną się podobni do nich." - Ten fragment odnosi się do Mądrości 13:10-19 o daremności bałwochwalstwa.

Izajasza 44:9-20: "Marnością są wszyscy, którzy sporządzają posągi, a ich najbardziej pożądane rzeczy na nic się nie zdadzą; a ich świadkowie nic nie widzą i nie rozumieją, tak że są zawstydzeni." - Ten fragment Księgi Izajasza nawiązuje do tematu 13. rozdziału Mądrości dotyczącego głupoty bałwochwalstwa.

Dzieje Apostolskie 17:29: "Dlatego też, ponieważ jesteśmy pokoleniem Bożym, nie powinniśmy przejmować się tym, że boskość jest podobna do złota, srebra lub kamienia wyrzeźbionego przez ludzką sztukę i wyobraźnię." - Ten fragment Listu Pawła z Aten przypomina krytykę bałwochwalstwa zawartą w Mądrości 13.

1 Koryntian 8:4: "A zatem jeśli chodzi o spożywanie rzeczy ofiarowanych bożkom, wiemy, że bożek nie jest niczym na świecie i że nie ma Boga poza jednym." - Werset ten odzwierciedla ideę zawartą w rozdziale Mądrości 13, że bożki nie są prawdziwymi bogami.

FAQ:

Co mówi Księga Mądrości 13 na temat kultu bożków?

Księga Mądrości 13 potępia oddawanie czci bożkom, pokazując, że ci, którzy je czczą, ignorują prawdziwą naturę Boga, który wszystko stworzył. (Księga Mądrości 13:10-19)

W jaki sposób natura objawia wielkość Boga w Księdze Mądrości 13?

Stworzenie wszechświata i porządek naturalny świadczą o mocy i mądrości Boga, objawiając Jego obecność i boskość wszystkim ludziom. (Mądrość 13:1-9)

Dlaczego niegodziwcy odpowiadają za bałwochwalstwo?

Niegodziwi, ignorując Boga, tworzą fałszywych bogów, zniekształcając prawdę objawioną przez naturę i odwracając się od prawdziwej mądrości. (Mądrość 13:10-19)

Jak według Księgi Mądrości 13 nieznajomość Boga wpływa na ludzi?

Nieznajomość Boga sprawia, że ludzie oddają cześć stworzeniom zamiast Stwórcy, popadając w błąd i odchodząc od prawdziwej mądrości. (Mądrość 13:1-9)

Jakie są konsekwencje oddawania czci bożkom, według Księgi Mądrości 13?

Oddawanie czci bożkom prowadzi ludzi do zguby, gdyż odwracają się od prawdziwej mądrości i stają się niewolnikami fałszywych bogów. (Mądrość 13:10-19)


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Avaiable on Youtube