Judite, 11

1. kai eipen proV authn olofernhV qarshson gunai mh fobhqhV th kardia sou oti egw ouk ekakwsa anqrwpon ostiV hretiken douleuein basilei naboucodonosor pashV thV ghV

1. tunc Holofernis dixit ei æquo animo esto et noli pavere in corde tuo quoniam ego numquam nocui virum qui voluit servire Nabuchodonosor regi

2. kai nun o laoV sou o katoikwn thn oreinhn ei mh efaulisan me ouk an hra to doru mou ep' autouV alla autoi eautoiV epoihsan tauta

2. populus autem tuus si non contempsisset me non adlevassem lanceam meam super illum

3. kai nun lege moi tinoV eneken apedraV ap' autwn kai hlqeV proV hmaV hkeiV gar eiV swthrian qarsei en th nukti tauth zhsh kai eiV to loipon

3. nunc autem dic mihi qua ex causa recessisti ab illis et placuit tibi ut venires ad nos

4. ou gar estin oV adikhsei se all' eu se poihsei kaqa ginetai toiV douloiV tou kuriou mou basilewV naboucodonosor

4. et dixit illi Judith sume verba ancillæ tuæ quoniam si secutus fueris verba ancillæ tuæ perfectam rem faciet Dominus tecum

5. kai eipen proV auton ioudiq dexai ta rhmata thV doulhV sou kai lalhsatw h paidiskh sou kata proswpon sou kai ouk anaggelw yeudoV tw kuriw mou en th nukti tauth

5. vivit enim Nabuchodonosor rex terræ et vivit virtus ejus quæ est in te ad correptionem omnium animarum errantium quoniam non solum homines serviunt illi per te sed et bestiæ agri obtemperant illi

6. kai ean katakolouqhshV toiV logoiV thV paidiskhV sou teleiwV pragma poihsei meta sou o qeoV kai ouk apopeseitai o kurioV mou twn epithdeumatwn autou

6. nuntiatur enim industria animi tui universis gentibus et indicatum est omni sæculo quoniam tu solus bonus et potens es in omni regno ejus et disciplina tua omnibus provinciis prædicatur

7. zh gar basileuV naboucodonosor pashV thV ghV kai zh to kratoV autou oV apesteilen se eiV katorqwsin pashV yuchV oti ou monon anqrwpoi dia se douleuousin autw alla kai ta qhria tou agrou kai ta kthnh kai ta peteina tou ouranou dia thV iscuoV sou zhsontai epi naboucodonosor kai panta ton oikon autou

7. nec hoc latet quod locutus est Achior nec illud ignoratur quod ei jusseris evenire

8. hkousamen gar thn sofian sou kai ta panourgeumata thV yuchV sou kai anhggelh pash th gh oti su monoV agaqoV en pash basileia kai dunatoV en episthmh kai qaumastoV en strateumasin polemou

8. constat enim Deum nostrum sic peccatis offensum ut mandaverit per prophetas suos ad populum quod tradat eos pro peccatis suis

9. kai nun o logoV on elalhsen aciwr en th sunedria sou hkousamen ta rhmata autou oti periepoihsanto auton oi andreV baituloua kai anhggeilen autoiV panta osa exelalhsen para soi

9. et quoniam sciunt se offendisse Deum suum filii Israël tremor tuus super ipsos est

10. dio despota kurie mh parelqhV ton logon autou alla kataqou auton en th kardia sou oti estin alhqhV ou gar ekdikatai to genoV hmwn ou katiscuei romfaia ep' autouV ean mh amartwsin eiV ton qeon autwn

10. insuper etiam fames invasit eos et ab ariditate aquæ jam inter mortuos conputantur

11. kai nun ina mh genhtai o kurioV mou ekboloV kai apraktoV kai epipeseitai qanatoV epi proswpon autwn kai katelabeto autouV amarthma en w parorgiousin ton qeon autwn ophnika an poihswsin atopian

11. denique hoc ordinant ut interficiant pecora sua et sanguinem eorum bibant

12. epei parexelipen autouV ta brwmata kai espanisqh pan udwr ebouleusanto epibalein toiV kthnesin autwn kai panta osa diesteilato autoiV o qeoV toiV nomoiV autou mh fagein diegnwsan dapanhsai

12. et sancta Domini sui quæ præcepit Deus non contingi in frumento vino et oleo hæc cogitaverunt inpendere et volunt consumere quæ nec manibus deberent contingere ergo quoniam hæc faciunt certum est quod in perditione dabuntur

13. kai taV aparcaV tou sitou kai taV dekataV tou oinou kai tou elaiou a diefulaxan agiasanteV toiV iereusin toiV paresthkosin en ierousalhm apenanti tou proswpou tou qeou hmwn kekrikasin exanalwsai wn oude taiV cersin kaqhken ayasqai oudena twn ek tou laou

13. quod ego ancilla tua cognoscens fugi ab illis et misit me Dominus hæc ipsa nuntiare tibi

14. kai apestalkasin eiV ierousalhm oti kai oi ekei katoikounteV epoihsan tauta touV metakomisontaV autoiV thn afesin para thV gerousiaV

14. ego enim ancilla tua Deum colo etiam nunc apud te et exiet ancilla tua et orabo Deum

15. kai estai wV an anaggeilh autoiV kai poihswsin doqhsontai soi eiV oleqron en th hmera ekeinh

15. et dicet mihi quando eis reddat peccatum suum et veniens nuntiabo tibi ita ut ego adducam te per mediam Hierusalem et habebis omnem populum Israël sicut oves quibus non est pastor et non latrabit vel unus contra te

16. oqen egw h doulh sou epignousa tauta panta apedrwn apo proswpou autwn kai apesteilen me o qeoV poihsai meta sou pragmata ef' oiV eksthsetai pasa h gh osoi ean akouswsin auta

16. quoniam hæc mihi dicta sunt per providentiam Dei

17. oti h doulh sou qeosebhV estin kai qerapeuousa nuktoV kai hmeraV ton qeon tou ouranou kai nun menw para soi kurie mou kai exeleusetai h doulh sou kata nukta eiV thn faragga kai proseuxomai proV ton qeon kai erei moi pote epoihsan ta amarthmata autwn

17. et quoniam iratus est illis Deus hoc ipsa missa sum nuntiare tibi

18. kai elqousa prosanoisw soi kai exeleush sun pash th dunamei sou kai ouk estin oV antisthsetai soi ex autwn

18. placuerunt autem omnia verba hæc coram Holoferne et coram pueris ejus et mirabantur ad sapientiam ejus et dicebant alter ad alterum

19. kai axw se dia mesou thV ioudaiaV ewV tou elqein apenanti ierousalhm kai qhsw ton difron sou en mesw authV kai axeiV autouV wV probata oiV ouk estin poimhn kai ou gruxei kuwn th glwssh autou apenanti sou oti tauta elalhqh moi kata prognwsin mou kai aphggelh moi kai apestalhn anaggeilai soi

19. non est talis mulier super terram in aspectu in pulchritudine et in sensu verborum

20. kai hresan oi logoi authV enantion olofernou kai enantion pantwn twn qerapontwn autou kai eqaumasan epi th sofia authV kai eipan

20. et dixit ad illam Holofernis bene fecit Deus qui misit te ante populum ut des illum tu in manibus nostris

21. ouk estin toiauth gunh ap' akrou ewV akrou thV ghV en kalw proswpw kai sunesei logwn

21. et quoniam bona est promissio tua si fecerit mihi hoc Deus tuus erit et meus Deus et tu in domo Nabuchodonosor magna eris et nomen tuum nominabitur in universa terra

22. kai eipen proV authn olofernhV eu epoihsen o qeoV aposteilaV se emprosqen tou laou tou genhqhnai en cersin hmwn kratoV en de toiV faulisasi ton kurion mou apwleian

22.

23. kai nun asteia ei su en tw eidei sou kai agaqh en toiV logoiV sou oti ean poihshV kaqa elalhsaV o qeoV sou estai mou qeoV kai su en oikw basilewV naboucodonosor kaqhsh kai esh onomasth para pasan thn ghn

23.