Judite, 8

1. kai hkousen en ekeinaiV taiV hmeraiV ioudiq qugathr merari uiou wx uiou iwshf uiou ozihl uiou elkia uiou ananiou uiou gedewn uiou rafain uiou acitwb uiou hliou uiou celkiou uiou eliab uiou naqanahl uiou salamihl uiou sarasadai uiou israhl

1. et factum est cum audisset hæc Judith vidua quæ erat filia Merari filii Idox filii Joseph filii Oziæ filii Elai filii Jamnor filii Gedeon filii Rafoin filii Acitob filii Melchiæ filii Enam filii Nathaniæ filii Salathihel filii Symeon filii Ruben

2. kai o anhr authV manasshV thV fulhV authV kai thV patriaV authV kai apeqanen en hmeraiV qerismou kriqwn

2. et vir ejus fuit Manasses qui mortuus est in diebus messis hordiariæ

3. epesth gar epi touV desmeuontaV ta dragmata en tw pediw kai o kauswn hlqen epi thn kefalhn autou kai epesen epi thn klinhn autou kai eteleuthsen en baituloua th polei autou kai eqayan auton meta twn paterwn autou en tw agrw tw ana meson dwqaim kai balamwn

3. instabat enim super alligantes manipulos in campo et venit æstus super caput ejus et mortuus est in Bethuliam civitatem suam et sepultus est illic cum patribus suis

4. kai hn ioudiq en tw oikw authV chreuousa eth tria kai mhnaV tessaraV

4. erat autem Judith relicta ejus vidua jam annis tribus et mensibus sex

5. kai epoihsen eauth skhnhn epi tou dwmatoV tou oikou authV kai epeqhken epi thn osfun authV sakkon kai hn ep' authV ta imatia thV chreusewV authV

5. et in superioribus domus suæ fecit sibi secretum cubiculum in quo cum puellis suis clausa morabatur

6. kai enhsteue pasaV taV hmeraV thV chreusewV authV cwriV prosabbatwn kai sabbatwn kai pronoumhniwn kai noumhniwn kai eortwn kai carmosunwn oikou israhl

6. et habens super lumbos suos cilicium jejunabat omnibus diebus vitæ suæ præter sabbata et neomenia et festa domus Israël

7. kai hn kalh tw eidei kai wraia th oyei sfodra kai upelipeto auth manasshV o anhr authV crusion kai argurion kai paidaV kai paidiskaV kai kthnh kai agrouV kai emenen ep' autwn

7. erat autem eleganti aspectu nimis cui vir suus reliquerat divitias multas et familiam copiosam ac possessiones armentis boum et gregibus ovium plenas

8. kai ouk hn oV ephnegken auth rhma ponhron oti efobeito ton qeon sfodra

8. et erat hæc in eo omnibus famosissima quoniam timebat Dominum valde nec erat qui loqueretur de illa verbum malum

9. kai hkousen ta rhmata tou laou ta ponhra epi ton arconta oti wligoyuchsan en th spanei twn udatwn kai hkousen pantaV touV logouV ioudiq ouV elalhsen proV autouV oziaV wV wmosen autoiV paradwsein thn polin meta hmeraV pente toiV assurioiV

9. hæc itaque cum audisset quoniam Ozias promisisset quod transacto quinto die traderet civitatem misit ad presbyteros Chabri et Carmin

10. kai aposteilasa thn abran authV thn efestwsan pasin toiV uparcousin authV ekalesen cabrin kai carmin touV presbuterouV thV polewV authV

10. et venerunt ad illam et dixit illis quod est hoc verbum in quo consensit Ozias ut tradat civitatem Assyriis si intra quinque dies non venerit vobis adiutorium

11. kai hlqon proV authn kai eipen proV autouV akousate dh mou arconteV twn katoikountwn en baituloua oti ouk euqhV o logoV umwn on elalhsate enantion tou laou en th hmera tauth kai esthsate ton orkon touton on elalhsate ana meson tou qeou kai umwn kai eipate ekdwsein thn polin toiV ecqroiV hmwn ean mh en autaiV epistreyh kurioV bohqeian umin

11. et qui estis vos qui temptatis Dominum

12. kai nun tineV este umeiV oi epeirasate ton qeon en th hmera th shmeron kai istate uper tou qeou en mesw uiwn anqrwpwn

12. non est iste sermo qui misericordiam provocet sed potius qui iram excitet et furorem accendat

13. kai nun kurion pantokratora exetazete kai ouqen epignwsesqe ewV tou aiwnoV

13. posuistis vos tempus miserationis Domini et in arbitrium vestrum diem constituistis ei

14. oti baqoV kardiaV anqrwpou ouc eurhsete kai logouV thV dianoiaV autou ou dialhmyesqe kai pwV ton qeon oV epoihsen panta tauta ereunhsete kai ton noun autou epignwsesqe kai ton logismon autou katanohsete mhdamwV adelfoi mh parorgizete kurion ton qeon hmwn

14. sed quia patiens est Dominus in hoc ipso pæniteamur et indulgentiam ejus lacrimis postulemus

15. oti ean mh boulhtai en taiV pente hmeraiV bohqhsai hmin autoV ecei thn exousian en aiV qelei skepasai hmeraiV h kai oleqreusai hmaV pro proswpou twn ecqrwn hmwn

15. non enim quasi homo Deus sic comminabitur neque sicut filius hominis ad iracundiam inflammabitur

16. umeiV de mh enecurazete taV boulaV kuriou tou qeou hmwn oti ouc wV anqrwpoV o qeoV apeilhqhnai oud' wV uioV anqrwpou diaithqhnai

16. et ideo humiliemus illi animas nostras et in spiritu constituti humiliato servientes illi

17. dioper anamenonteV thn par' autou swthrian epikaleswmeqa auton eiV bohqeian hmwn kai eisakousetai thV fwnhV hmwn ean h autw areston

17. dicamus flentes Domino ut secundum voluntatem suam sic faciat nobiscum misericordiam suam ut sicut conturbatum est cor nostrum in superbia eorum ita etiam de nostra humilitate gloriemur

18. oti ouk anesth en taiV geneaiV hmwn oude estin en th hmera th shmeron oute fulh oute patria oute dhmoV oute poliV ex hmwn oi proskunousi qeoiV ceiropoihtoiV kaqaper egeneto en taiV proteron hmeraiV

18. quoniam non sumus secuti peccata patrum nostrorum qui dereliquerunt Deum suum et adoraverunt deos alienos

19. wn carin edoqhsan eiV romfaian kai eiV diarpaghn oi patereV hmwn kai epeson ptwma mega enwpion twn ecqrwn hmwn

19. pro scelere quo dati sunt in gladium et in rapinam et in confusionem inimicis suis nos autem alterum deum nescimus præter ipsum

20. hmeiV de eteron qeon ouk egnwmen plhn autou oqen elpizomen oti ouc uperoyetai hmaV oud' apo tou genouV hmwn

20. expectemus humiles consolationem ejus et exquiret sanguinem nostrum de adflictionibus inimicorum nostrorum et humiliabit omnes gentes quæcumque insurgunt contra nos et faciet illas sine honore Dominus Deus noster

21. oti en tw lhmfqhnai hmaV outwV kai lhmfqhsetai pasa h ioudaia kai pronomeuqhsetai ta agia hmwn kai ekzhthsei thn bebhlwsin autwn ek tou aimatoV hmwn

21. et nunc fratres quoniam vos qui estis presbyteri in populo Dei ex vobis pendet anima illorum adloquio vestro corda eorum erigite ut memores sint quia temptati sunt patres nostri ut probarentur si vere colerent Deum suum

22. kai ton fonon twn adelfwn hmwn kai thn aicmalwsian thV ghV kai thn erhmwsin thV klhronomiaV hmwn epistreyei eiV kefalhn hmwn en toiV eqnesin ou ean douleuswmen ekei kai esomeqa eiV proskomma kai eiV oneidoV enantion twn ktwmenwn hmaV

22. memores esse debent quomodo pater noster Abraham temptatus est et per multas tribulationes probatus Dei amicus effectus est

23. oti ou kateuqunqhsetai h douleia hmwn eiV carin all' eiV atimian qhsei authn kurioV o qeoV hmwn

23. sic Isaac sic Jacob sic Moses et omnes qui placuerunt Deo per multas tribulationes transierunt fideles

24. kai nun adelfoi epideixwmeqa toiV adelfoiV hmwn oti ex hmwn krematai h yuch autwn kai ta agia kai o oikoV kai to qusiasthrion epesthristai ef' hmin

24. illi autem qui temptationes non susceperunt cum timore Domini et patientia sua inproperium murmurationis suæ contra Dominum protulerunt

25. para tauta panta eucaristhswmen kuriw tw qew hmwn oV peirazei hmaV kaqa kai touV pateraV hmwn

25. exterminati sunt ab exterminatore et a serpentibus perierunt

26. mnhsqhte osa epoihsen meta abraam kai osa epeirasen ton isaak kai osa egeneto tw iakwb en mesopotamia thV suriaV poimainonti ta probata laban tou adelfou thV mhtroV autou

26. et nos ergo non ulciscamur nos pro his quæ patimur

27. oti ou kaqwV ekeinouV epurwsen eiV etasmon thV kardiaV autwn kai hmaV ouk exedikhsen all' eiV nouqethsin mastigoi kurioV touV eggizontaV autw

27. sed reputantes peccatis nostris hæc ipsa minora esse supplicia flagella Domini quasi servi qui corripimur ad emendationem non ad perditionem nostram evenisse credamus

28. kai eipen proV authn oziaV panta osa eipaV en agaqh kardia elalhsaV kai ouk estin oV antisthsetai toiV logoiV sou

28. et dixerunt illi Ozias et presbyteri omnia quæ locuta es vera sunt et non est in sermonibus tuis ulla reprehensio

29. oti ouk en th shmeron h sofia sou prodhloV estin all' ap' archV hmerwn sou egnw paV o laoV thn sunesin sou kaqoti agaqon estin to plasma thV kardiaV sou

29. nunc ergo ora pro nobis quoniam mulier sancta es et timens Dominum

30. alla o laoV dediyhken sfodra kai hnagkasan hmaV poihsai kaqa elalhsamen autoiV kai epagagein ef' hmaV orkon on ou parabhsomeqa

30. et dixit illis Judith sicut quod loqui potui Dei esse cognoscitis

31. kai nun dehqhti peri hmwn oti gunh eusebhV ei kai apostelei kurioV ton ueton eiV plhrwsin twn lakkwn hmwn kai ouk ekleiyomen eti

31. ita quod facere disposui probate si ex Deo est et orate ut firmum faciat consilium meum Deus

32. kai eipen proV autouV ioudiq akousate mou kai poihsw pragma o afixetai eiV geneaV genewn uioiV tou genouV hmwn

32. stabitis vos ad portam nocte ista et ego exeam cum abra mea et orate ut sicut dixistis in diebus quinque respiciat Dominus populum suum Israël

33. umeiV sthsesqe epi thV pulhV thn nukta tauthn kai exeleusomai egw meta thV abraV mou kai en taiV hmeraiV meq' aV eipate paradwsein thn polin toiV ecqroiV hmwn episkeyetai kurioV ton israhl en ceiri mou

33. vos autem nolo scrutemini actum meum et usque dum renuntiem vobis nihil aliud fiat nisi oratio pro me ad Dominum Deum nostrum

34. umeiV de ouk exereunhsete thn praxin mou ou gar erw umin ewV tou telesqhnai a egw poiw

34. et dixit ad eam Ozias princeps Judææ vade in pace et Dominus sit tecum in ultione inimicorum nostrorum et revertentes abierunt

35. kai eipen oziaV kai oi arconteV proV authn poreuou eiV eirhnhn kai kurioV o qeoV emprosqen sou eiV ekdikhsin twn ecqrwn hmwn

35.

36. kai apostreyanteV ek thV skhnhV eporeuqhsan epi taV diataxeiV autwn

36.