Mosaico decorativo

1. wV d' hkousan oi basileiV twn amorraiwn oi en tw peran tou iordanou oi en th oreinh kai oi en th pedinh kai oi en pash th paralia thV qalasshV thV megalhV kai oi proV tw antilibanw kai oi cettaioi kai oi cananaioi kai oi ferezaioi kai oi euaioi kai oi amorraioi kai oi gergesaioi kai oi iebousaioi

1. À notícia de tais acontecimentos, todos os reis de além do Jordão, da montanha e da planície, do litoral do mar Grande defronte do Líbano, os hiteus, os amorreus, os cananeus, os ferezeus,

2. sunhlqosan epi to auto ekpolemhsai ihsoun kai israhl ama panteV [2a] tote wkodomhsen ihsouV qusiasthrion kuriw tw qew israhl en orei gaibal [2b] kaqoti eneteilato mwushV o qerapwn kuriou toiV uioiV israhl kaqa gegraptai en tw nomw mwush qusiasthrion liqwn oloklhrwn ef' ouV ouk epeblhqh sidhroV kai anebibasen ekei olokautwmata kuriw kai qusian swthriou [2c] kai egrayen ihsouV epi twn liqwn to deuteronomion nomon mwush on egrayen enwpion uiwn israhl [2d] kai paV israhl kai oi presbuteroi autwn kai oi dikastai kai oi grammateiV autwn pareporeuonto enqen kai enqen thV kibwtou apenanti kai oi iereiV kai oi leuitai hran thn kibwton thV diaqhkhV kuriou kai o proshlutoV kai o autocqwn oi hsan hmisu plhsion orouV garizin kai oi hsan hmisu plhsion orouV gaibal kaqoti eneteilato mwushV o qerapwn kuriou euloghsai ton laon en prwtoiV [2e] kai meta tauta outwV anegnw ihsouV panta ta rhmata tou nomou toutou taV eulogiaV kai taV kataraV kata panta ta gegrammena en tw nomw mwush [2f] ouk hn rhma apo pantwn wn eneteilato mwushV tw ihsoi o ouk anegnw ihsouV eiV ta wta pashV ekklhsiaV uiwn israhl toiV andrasin kai taiV gunaixin kai toiV paidioiV kai toiV proshlutoiV toiV prosporeuomenoiV tw israhl

2. os he­veus e os jebuseus coligaram-se para com­bater Josué e Israel.

3. kai oi katoikounteV gabawn hkousan panta osa epoihsen kurioV th iericw kai th gai

3. Mas os habitantes de Gabaon, sabendo o que Josué tinha feito a Jericó e a Hai, usaram de astúcia.

4. kai epoihsan kai ge autoi meta panourgiaV kai elqonteV epesitisanto kai htoimasanto kai labonteV sakkouV palaiouV epi twn onwn autwn kai askouV oinou palaiouV kai katerrwgotaV apodedemenouV

4. Puseram-se a caminho, munidos de provisões, seus jumentos carregados de sacos velhos, e odres de vinho rotos e recosidos.

5. kai ta koila twn upodhmatwn autwn kai ta sandalia autwn palaia kai katapepelmatwmena en toiV posin autwn kai ta imatia autwn pepalaiwmena epanw autwn kai o artoV autwn tou episitismou xhroV kai eurwtiwn kai bebrwmenoV

5. Levavam nos pés calçado muito velho e remendado, vestiam-se de roupas muito usadas, e o pão de suas provisões estava seco e estragado.

6. kai hlqosan proV ihsoun eiV thn parembolhn israhl eiV galgala kai eipan proV ihsoun kai israhl ek ghV makroqen hkamen kai nun diaqesqe hmin diaqhkhn

6. Foram assim ter com Josué no acampamento de Gálgala, e disseram-lhe, bem como a todo o Israel: “Viemos de uma terra longínqua; fazei aliança conosco”.

7. kai eipan oi uioi israhl proV ton corraion ora mh en emoi katoikeiV kai pwV soi diaqwmai diaqhkhn

7. Os israelitas responderam: “Talvez habiteis perto de nós; como, pois, poderíamos fazer aliança convosco?”.

8. kai eipan proV ihsoun oiketai sou esmen kai eipen proV autouV ihsouV poqen este kai poqen paragegonate

8. Mas eles disseram a Josué: “Somos teus servos”. Josué disse-lhes: “Quem sois vós? De onde vindes?”. Eles responderam-lhe:

9. kai eipan ek ghV makroqen sfodra hkasin oi paideV sou en onomati kuriou tou qeou sou akhkoamen gar to onoma autou kai osa epoihsen en aiguptw

9. “Teus servos vêm de uma terra muito distante por causa do nome do Senhor, teu Deus,; pois ouvimos falar dele e de tudo o que ele fez no Egito,

10. kai osa epoihsen toiV basileusin twn amorraiwn oi hsan peran tou iordanou tw shwn basilei esebwn kai tw wg basilei thV basan oV katwkei en astarwq kai en edrain

10. e de como tratou os dois reis dos amorreus além do Jordão, Seon, rei de Hesebon, e Og, rei de Basã, que moravam em Astarot.

11. kai akousanteV eipan proV hmaV oi presbuteroi hmwn kai panteV oi katoikounteV thn ghn hmwn legonteV labete eautoiV episitismon eiV thn odon kai poreuqhte eiV sunanthsin autwn kai ereite proV autouV oiketai sou esmen kai nun diaqesqe hmin diaqhkhn

11. Por isso, nossos an­ciãos e todos os habitantes de nossa terra nos disseram: ‘Tomai convosco provisões para o caminho, ide ao seu encontro e dizei-lhes: Somos vossos servos’. Portanto, fazei alian­ça conosco.

12. outoi oi artoi qermouV efwdiasqhmen autouV en th hmera h exhlqomen paragenesqai proV umaV nun de exhranqhsan kai gegonasin bebrwmenoi

12. Vede o nosso pão. Nós o tínhamos tomado quente quando partimos de nossas casas para vir ter convosco: ei-lo como está agora seco e mofado.

13. kai outoi oi askoi tou oinou ouV eplhsamen kainouV kai outoi errwgasin kai ta imatia hmwn kai ta upodhmata hmwn pepalaiwtai apo thV pollhV odou sfodra

13. Esses odres de vinho que tínhamos enchido novos, agora estão rotos e descosidos; nossas vestes e nossos calçados estão gastos por causa da longa viagem que fizemos”.

14. kai elabon oi arconteV tou episitismou autwn kai kurion ouk ephrwthsan

14. Os israelitas, sem ter consultado o Senhor, aceitaram as suas provisões.

15. kai epoihsen ihsouV proV autouV eirhnhn kai dieqeto proV autouV diaqhkhn tou diaswsai autouV kai wmosan autoiV oi arconteV thV sunagwghV

15. Josué concedeu-lhes a paz e fez com eles uma aliança que lhes assegurava a vi­da, e os principais da assembleia confirmaram-na com juramento.

16. kai egeneto meta treiV hmeraV meta to diaqesqai proV autouV diaqhkhn hkousan oti egguqen autwn eisin kai oti en autoiV katoikousin

16. Três dias depois desse tratado, souberam que aquela gente era vizinha e habitava no meio deles.

17. kai aphran oi uioi israhl kai hlqon eiV taV poleiV autwn ai de poleiV autwn gabawn kai kefira kai bhrwq kai poliV iarin

17. Então, os israe­litas puseram-se a caminho e ao terceiro dia chegaram às suas cidades, cujos nomes são estes: Gabaon, Cafira, Berot e Cariataim.

18. kai ouk emacesanto autoiV oi uioi israhl oti wmosan autoiV panteV oi arconteV kurion ton qeon israhl kai diegoggusan pasa h sunagwgh epi toiV arcousin

18. Eles não os feriram por causa do juramento que lhes tinham feito os principais da assembleia, em nome do Senhor, Deus de Israel. E toda a assembleia começou a murmurar contra eles.

19. kai eipan oi arconteV pash th sunagwgh hmeiV wmosamen autoiV kurion ton qeon israhl kai nun ou dunhsomeqa ayasqai autwn

19. Eles responderam: “Fizemos-lhes um juramento em nome do Senhor, Deus de Israel, e não podemos tocar neles.

20. touto poihsomen zwgrhsai autouV kai peripoihsomeqa autouV kai ouk estai kaq' hmwn orgh dia ton orkon on wmosamen autoiV

20. Eis, porém, como havemos de tratá-los: respeitaremos suas vidas, para que não se excite contra nós a ira do Senhor, se faltarmos ao juramento”.

21. zhsontai kai esontai xulokopoi kai udroforoi pash th sunagwgh kaqaper eipan autoiV oi arconteV

21. “Ficarão vivos, declararam os chefes, mas serão empregados em cortar lenha e carregar água para toda a assembleia.” Inteirado da decisão dos chefes,

22. kai sunekalesen autouV ihsouV kai eipen autoiV dia ti parelogisasqe me legonteV makran apo sou esmen sfodra umeiV de egcwrioi este twn katoikountwn en hmin

22. Josué convocou-os e interpelou-os: “Por que nos enganastes dizendo que éreis de uma terra longínqua, quando habitáveis no meio de nós?

23. kai nun epikataratoi este ou mh ekliph ex umwn douloV oude xulokopoV emoi kai tw qew mou

23. Agora malditos sejais: vossa servidão não cessará jamais e continuareis a cortar lenha e a carregar água para a casa do meu Deus”.

24. kai apekriqhsan tw ihsoi legonteV anhggelh hmin osa sunetaxen kurioV o qeoV sou mwush tw paidi autou dounai umin thn ghn tauthn kai exoleqreusai hmaV kai pantaV touV katoikountaV ep' authV apo proswpou umwn kai efobhqhmen sfodra peri twn yucwn hmwn apo proswpou umwn kai epoihsamen to pragma touto

24. Eles responderam a Josué: “A nós, teus servos, chegou a notícia de que o Senhor, teu Deus, havia ordenado a Moi­sés, seu servo, que vos desse toda a terra e exterminasse todos os seus habitantes diante de vós. Tivemos, pois, muito medo à vossa aproximação e, temendo por nossas vidas, tomamos esse expediente.

25. kai nun idou hmeiV upoceirioi umin wV areskei umin kai wV dokei umin poihsate hmin

25. Agora, eis-nos em tuas mãos; trata-nos como te parecer justo e bom”.

26. kai epoihsan autoiV outwV kai exeilato autouV ihsouV en th hmera ekeinh ek ceirwn uiwn israhl kai ouk aneilon autouV

26. Fez Josué como tinha dito, e livrou-os das mãos dos filhos de Israel, que não os mataram.

27. kai katesthsen autouV ihsouV en th hmera ekeinh xulokopouV kai udroforouV pash th sunagwgh kai tw qusiasthriw tou qeou dia touto egenonto oi katoikounteV gabawn xulokopoi kai udroforoi tou qusiasthriou tou qeou ewV thV shmeron hmeraV kai eiV ton topon on ean eklexhtai kurioV

27. Determinou naquele dia que fossem empregados no serviço da comunidade e do altar, cortando lenha e carregando água para o lugar que o Senhor escolhesse, funções que exercem ainda hoje.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.