Mosaico decorativo

1. sunebh de kai epta adelfouV meta thV mhtroV sullhmfqentaV anagkazesqai upo tou basilewV apo twn aqemitwn ueiwn krewn efaptesqai mastixin kai neuraiV aikizomenouV

1. Havia também sete irmãos que foram um dia presos com sua mãe, e que o rei, por meio de golpes de azorrague e de nervos de boi, quis coagir a comerem a proibida carne de porco.*

2. eiV de autwn genomenoV prohgoroV outwV efh ti melleiV erwtan kai manqanein hmwn etoimoi gar apoqnhskein esmen h parabainein touV patriouV nomouV

2. Um dentre eles tomou a palavra e falou assim em nome de todos: “Que nos pretendes perguntar e saber de nós? Estamos prontos a morrer, antes de violar as leis de nossos pais”.

3. ekqumoV de genomenoV o basileuV prosetaxen thgana kai lebhtaV ekpuroun

3. O rei, fora de si, ordenou que aquecessem até a brasa assadeiras e caldeirões.

4. twn de paracrhma ekpurwqentwn ton genomenon autwn prohgoron prosetaxen glwssotomein kai periskuqisantaV akrwthriazein twn loipwn adelfwn kai thV mhtroV sunorwntwn

4. Logo que ficaram em brasa ordenou que cortassem a língua do que falara por todos e, depois, que lhe arrancassem a pele da cabeça e lhe cortassem também as extremidades, tudo isso à vista de seus irmãos e de sua mãe.

5. acrhston de auton toiV oloiV genomenon ekeleusen th pura prosagein empnoun kai thganizein thV de atmidoV ef' ikanon diadidoushV tou thganou allhlouV parekaloun sun th mhtri gennaiwV teleutan legonteV outwV

5. Em seguida, mandou conduzi-lo ao fogo inerte e mal respirando, para assá-lo. Enquanto o vapor da assadeira se espalhava em profusão, os outros, com sua mãe, exortavam-se mutua­mente a morrer com coragem.

6. o kurioV o qeoV efora kai taiV alhqeiaiV ef' hmin parakaleitai kaqaper dia thV kata proswpon antimarturoushV wdhV diesafhsen mwushV legwn kai epi toiV douloiV autou paraklhqhsetai

6. “O Senhor nos vê – diziam – e certamente terá compaixão de nós, como o diz claramente Moisés no seu cântico de admoestações: Ele terá compaixão de seus servos.”*

7. metallaxantoV de tou prwtou ton tropon touton ton deuteron hgon epi ton empaigmon kai to thV kefalhV derma sun taiV qrixin perisuranteV ephrwtwn ei fagesai pro tou timwrhqhnai to swma kata meloV

7. Desse modo, morto o primeiro, conduziram o segundo ao suplício. Arrancaram-lhe a pele da cabeça com os cabelos e perguntaram-lhe: “Comerás carne de porco, ou preferes que teu corpo seja torturado membro por membro?”.

8. o de apokriqeiV th patriw fwnh proseipen ouci dioper kai outoV thn exhV elaben basanon wV o prwtoV

8. Ele respondeu: “Não” – no idioma de seu país. Por isso, padeceu os mesmos tormentos do primeiro.

9. en escath de pnoh genomenoV eipen su men alastwr ek tou parontoV hmaV zhn apolueiV o de tou kosmou basileuV apoqanontaV hmaV uper twn autou nomwn eiV aiwnion anabiwsin zwhV hmaV anasthsei

9. Estando prestes a dar o último suspiro, disse: “Maldito, tu nos arrebatas a vida presente, mas o Rei do universo nos ressuscitará para uma vida eterna, pois morremos por fidelidade às suas leis”.

10. meta de touton o tritoV enepaizeto kai thn glwssan aithqeiV tacewV proebalen kai taV ceiraV euqarswV proeteinen

10. Após este, torturaram o terceiro. Reclamada a língua, ele a apresentou logo, e estendeu as mãos corajosamente.

11. kai gennaiwV eipen ex ouranou tauta kekthmai kai dia touV autou nomouV uperorw tauta kai par' autou tauta palin elpizw komisasqai

11. Declarou com nobreza: “Do céu recebi estes membros, mas eu os desprezo por amor às suas leis, e dele espero recebê-los um dia de novo”.

12. wste auton ton basilea kai touV sun autw ekplhssesqai thn tou neaniskou yuchn wV en oudeni taV alghdonaV etiqeto

12. O próprio rei e os que o acompanhavam ficaram admirados com o heroísmo desse jovem, que reputava por nada os sofrimentos.

13. kai toutou de metallaxantoV ton tetarton wsautwV ebasanizon aikizomenoi

13. Morto este, aplicaram os mesmos suplícios ao quarto,

14. kai genomenoV proV to teleutan outwV efh aireton metallassontaV up' anqrwpwn taV upo tou qeou prosdokan elpidaV palin anasthsesqai up' autou soi men gar anastasiV eiV zwhn ouk estai

14. e este disse, quando estava a ponto de expirar: “É uma sorte desejável perecer pela mão humana com a esperança de que Deus nos ressuscite. Para ti, porém, certamente não haverá ressurreição para a vida!”.

15. ecomenwV de ton pempton prosagonteV hkizonto

15. Arrastaram, em seguida, o quinto e torturaram.

16. o de proV auton idwn eipen exousian en anqrwpoiV ecwn fqartoV wn o qeleiV poieiV mh dokei de to genoV hmwn upo tou qeou kataleleifqai

16. Encarando o rei, lhe disse: “Ainda que mortal, tens poder sobre os homens, e fazes o que queres. Não penses, todavia, que nosso povo esteja abandonado por Deus!

17. su de karterei kai qewrei to megaleion autou kratoV wV se kai to sperma sou basaniei

17. Espera, verás quão grande é a sua potência e como ele te castigará a ti e à tua raça”.

18. meta de touton hgon ton ekton kai mellwn apoqnhskein efh mh planw mathn hmeiV gar di' eautouV tauta pascomen amartonteV eiV ton eautwn qeon axia qaumasmou gegonen

18. Após este, fizeram achegar-se o sexto, que disse antes de morrer: “Não te iludas. Nós mesmos merecemos estes sofrimentos, porque pecamos contra nosso Deus. Em consequência, recebemos estes flagelos surpreendentes.

19. su de mh nomishV aqwoV esesqai qeomacein epiceirhsaV

19. Mas não creias tu que ficarás impune, após haveres ousado combater contra Deus”.

20. uperagontwV de h mhthr qaumasth kai mnhmhV agaqhV axia htiV apollumenouV uiouV epta sunorwsa miaV upo kairon hmeraV euyucwV eferen dia taV epi kurion elpidaV

20. Particularmente admirável e digna de elogios foi a mãe que viu perecer seus sete filhos no espaço de um só dia e o su­portou com heroísmo, porque sua esperança repousava no Senhor.

21. ekaston de autwn parekalei th patriw fwnh gennaiw peplhrwmenh fronhmati kai ton qhlun logismon arseni qumw diegeirasa legousa proV autouV

21. Ela exortava a cada um no seu idioma materno e, cheia de nobres sentimentos, com uma coragem varonil, realçava seu temperamento de mulher.

22. ouk oid' opwV eiV thn emhn efanhte koilian oude egw to pneuma kai thn zwhn umin ecarisamhn kai thn ekastou stoiceiwsin ouk egw dierruqmisa

22. “Ignoro – dizia-lhes ela – como crescestes em meu seio, porque não fui eu que vos dei o espírito e a vida, não fui eu que ajuntei os vossos membros.

23. toigaroun o tou kosmou ktisthV o plasaV anqrwpou genesin kai pantwn exeurwn genesin kai to pneuma kai thn zwhn umin palin apodidwsin met' eleouV wV nun uperorate eautouV dia touV autou nomouV

23. Mas o Criador do mundo, que formou o homem na sua origem e deu existência a todas as coisas, vos restituirá, em sua misericórdia, tanto o espírito como a vida, se agora fizerdes pouco caso de vós mesmos por amor às suas leis.”

24. o de antiocoV oiomenoV katafroneisqai kai thn oneidizousan uforwmenoV fwnhn eti tou newterou periontoV ou monon dia logwn epoieito thn paraklhsin alla kai di' orkwn epistou ama ploutiein kai makariston poihsein metaqemenon apo twn patriwn kai filon exein kai creiaV empisteusein

24. Receando, todavia, o desprezo e temendo o insulto, Antíoco solicitou em termos insistentes o mais jovem, que ainda restava, prometendo-lhe com juramento torná-lo rico e feliz, se abandonasse as tradições de seus antepassados, tratá-lo como amigo e confiar-lhe cargos.

25. tou de neaniou mhdamwV prosecontoV proskalesamenoV o basileuV thn mhtera parhnei genesqai tou meirakiou sumboulon epi swthria

25. Como o jovem não lhe prestava nenhuma atenção, o rei mandou que a mãe se aproximasse e o exortasse com seus conselhos, para que o adolescente salvasse sua vida.

26. polla de autou parainesantoV epedexato peisein ton uion

26. Como ele insistiu por muito tempo, ela consentiu em persuadir o filho.

27. proskuyasa de autw cleuasasa ton wmon turannon outwV efhsen th patriw fwnh uie elehson me thn en gastri perienegkasan se mhnaV ennea kai qhlasasan se eth tria kai ekqreyasan se kai agagousan eiV thn hlikian tauthn kai trofoforhsasan

27. Inclinou-se sobre ele e, zombando do cruel tirano, disse-lhe na língua materna: “Meu filho, compadece-te de tua mãe, que te trouxe nove meses no seio, que te amamentou durante três anos, que te nutriu, te conduziu e te educou até esta idade.

28. axiw se teknon anableyanta eiV ton ouranon kai thn ghn kai ta en autoiV panta idonta gnwnai oti ouk ex ontwn epoihsen auta o qeoV kai to twn anqrwpwn genoV outw ginetai

28. Eu te suplico, meu filho, contempla o céu e a terra. Reflete bem: tudo o que vês, Deus criou do nada, assim como todos os homens.

29. mh fobhqhV ton dhmion touton alla twn adelfwn axioV genomenoV epidexai ton qanaton ina en tw eleei sun toiV adelfoiV sou komiswmai se

29. Não temas, pois, este algoz, mas sê digno de teus irmãos e aceita a morte, para que no dia da misericórdia eu te encontre no meio deles”.

30. eti de tauthV katalhgoushV o neaniaV eipen tina menete ouc upakouw tou prostagmatoV tou basilewV tou de prostagmatoV akouw tou nomou tou doqentoV toiV patrasin hmwn dia mwusewV

30. Logo que ela acabou de falar, o jovem disse: “Que estais a esperar? Não atenderei às ordens do rei. Obedeço àquele que deu a Lei a nossos pais, por intermédio de Moisés.

31. su de pashV kakiaV eurethV genomenoV eiV touV ebraiouV ou mh diafughV taV ceiraV tou qeou

31. Mas tu, que és o inventor dessa perseguição contra os judeus, não escaparás à mão de Deus.

32. hmeiV gar dia taV eautwn amartiaV pascomen

32. Quanto a nós é por causa de nossos pecados que sofremos

33. ei de carin epiplhxewV kai paideiaV o zwn kurioV hmwn bracewV epwrgistai kai palin katallaghsetai toiV eautou douloiV

33. e se, para nos punir e corrigir, o Deus vivo e Senhor nosso se irou por pouco tempo contra nós, ele há de se reconciliar de novo com seus servos.

34. su de w anosie kai pantwn anqrwpwn miarwtate mh mathn metewrizou fruattomenoV adhloiV elpisin epi touV ouraniouV paidaV epairomenoV ceira

34. Ímpio, não te exaltes sem razão, embalando-te em vãs esperanças, enquanto levantas a mão sobre os servos do céu.

35. oupw gar thn tou pantokratoroV epoptou qeou krisin ekpefeugaV

35. Tu ainda não escapaste ao julgamento do Deus Todo-poderoso que tudo vê!

36. oi men gar nun hmeteroi adelfoi bracun upenegkanteV ponon aenaou zwhV upo diaqhkhn qeou peptwkasin su de th tou qeou krisei dikaia ta prostima thV uperhfaniaV apoish

36. Enquanto meus irmãos participam agora da vida eterna, em virtude do sinal da Aliança, após terem padecido um instante, tu sofrerás o justo castigo de teu orgulho, pelo julgamento de Deus.

37. egw de kaqaper oi adelfoi kai swma kai yuchn prodidwmi peri twn patriwn nomwn epikaloumenoV ton qeon ilewV tacu tw eqnei genesqai kai se meta etasmwn kai mastigwn exomologhsasqai dioti monoV autoV qeoV estin

37. A exemplo de meus irmãos, entrego meu corpo e minha vida pelas leis de nossos pais, e suplico a Deus que ele não se demore em apiedar-se de seu povo. Oxalá tu, em meio aos sofrimentos e provações, reconheças nele o Deus único.

38. en emoi de kai toiV adelfoiV mou sthsai thn tou pantokratoroV orghn thn epi to sumpan hmwn genoV dikaiwV ephgmenhn

38. Enfim, que se detenha em mim e em meus irmãos a cólera do Todo-poderoso, que se desencadeou sobre toda a nossa raça”.

39. ekqumoV de genomenoV o basileuV toutw para touV allouV ceiristwV aphnthsen pikrwV ferwn epi tw mukthrismw

39. Abrasado de ira e enraivecido pela zombaria, o rei maltratou este com maior crueldade do que os outros.

40. kai outoV oun kaqaroV methllaxen pantelwV epi tw kuriw pepoiqwV

40. Morreu, pois, o jovem purificado de toda mancha e completamente entregue ao Senhor.

41. escath de twn uiwn h mhthr eteleuthsen

41. Seguindo as pegadas de todos os seus filhos, a mãe pereceu por último.

42. ta men oun peri touV splagcnismouV kai taV uperballousaV aikiaV epi tosouton dedhlwsqw

42. Terminamos aqui nossa narração concernente aos banquetes rituais e a estas atrozes perseguições.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.