I Reis, 12
1. kai poreuetai basileuV roboam eiV sikima oti eiV sikima hrconto paV israhl basileusai auton
1. Roboão foi a Siquém, porque todo o Israel se tinha juntado ali para proclamá-lo rei.
2.
2. E chegou essa notícia aos ouvidos de Jeroboão no Egito, onde ainda estava refugiado para escapar à face do rei Salomão.
3. kai elalhsen o laoV proV ton basilea roboam legonteV
3. Mandaram, pois, buscá-lo no Egito, onde habitava. Então Jeroboão foi com toda a assembleia de Israel e disseram a Roboão:
4. o pathr sou ebarunen ton kloion hmwn kai su nun koufison apo thV douleiaV tou patroV sou thV sklhraV kai apo tou kloiou autou tou bareoV ou edwken ef' hmaV kai douleusomen soi
4. “Teu pai impôs-nos um jugo pesado; alivia agora a rude servidão e o pesado jugo que teu pai nos impôs e seremos teus servos”.
5. kai eipen proV autouV apelqete ewV hmerwn triwn kai anastreyate proV me kai aphlqon
5. Ele respondeu-lhes: “Ide-vos e voltai à minha presença dentro de três dias”. E o povo retirou-se.
6. kai parhggeilen o basileuV toiV presbuteroiV oi hsan parestwteV enwpion salwmwn tou patroV autou eti zwntoV autou legwn pwV umeiV bouleuesqe kai apokriqw tw law toutw logon
6. O rei Roboão consultou os anciãos que tinham servido ao seu pai Salomão durante a sua vida. Disse-lhes: “Que me aconselhais responder a esse povo?”.
7. kai elalhsan proV auton legonteV ei en th hmera tauth esh douloV tw law toutw kai douleushV autoiV kai lalhshV autoiV logouV agaqouV kai esontai soi douloi pasaV taV hmeraV
7. “Se hoje fores amável com esse povo – responderam-lhe – e cederes, se lhe falares com benevolência, eles serão para sempre teus servos.”
8. kai egkatelipen thn boulhn twn presbuterwn a sunebouleusanto autw kai sunebouleusato meta twn paidariwn twn ektrafentwn met' autou twn paresthkotwn pro proswpou autou
8. O rei, porém, deixando de lado o conselho dos anciãos, foi consultar os jovens que tinham crescido com ele e eram seus familiares.
9. kai eipen autoiV ti umeiV sumbouleuete kai ti apokriqw tw law toutw toiV lalhsasin proV me legontwn koufison apo tou kloiou ou edwken o pathr sou ef' hmaV
9. Disse-lhes: “E vós, que me aconselhais responder ao povo? Ele pede-me que eu alivie o jugo que lhe impôs meu pai”.
10. kai elalhsan proV auton ta paidaria ta ektrafenta met' autou oi paresthkoteV pro proswpou autou legonteV tade lalhseiV tw law toutw toiV lalhsasi proV se legonteV o pathr sou ebarunen ton kloion hmwn kai su nun koufison af' hmwn tade lalhseiV proV autouV h mikrothV mou pacutera thV osfuoV tou patroV mou
10. Os jovens que tinham crescido com ele, responderam-lhe: “Assim dirás a esse povo que te falou, dizendo: ‘Teu pai tornou o nosso jugo pesado; tu, porém, alivia-nos’ – assim lhe dirás: ‘Meu dedo mínimo é mais grosso que os rins de meu pai.
11. kai nun o pathr mou epesasseto umaV kloiw barei kagw prosqhsw epi ton kloion umwn o pathr mou epaideusen umaV en mastigxin egw de paideusw umaV en skorpioiV
11. Se meu pai vos impôs um jugo pesado, eu o farei ainda mais pesado. Se ele vos castigou com açoites, eu vos castigarei com escorpiões’.”
12. kai paregenonto paV israhl proV ton basilea roboam en th hmera th trith kaqoti elalhsen autoiV o basileuV legwn anastrafhte proV me th hmera th trith
12. Chegou o terceiro dia. Jeroboão, seguido de uma grande multidão, apresentou-se diante de Roboão, pois ele dissera: “Voltai a mim dentro de três dias”.
13. kai apekriqh o basileuV proV ton laon sklhra kai egkatelipen roboam thn boulhn twn presbuterwn a sunebouleusanto autw
13. O rei falou com dureza ao povo. Sem fazer caso algum do conselho dos anciãos,
14. kai elalhsen proV autouV kata thn boulhn twn paidariwn legwn o pathr mou ebarunen ton kloion umwn kagw prosqhsw epi ton kloion umwn o pathr mou epaideusen umaV en mastigxin kagw paideusw umaV en skorpioiV
14. respondeu ao povo como lhe aconselharam os jovens: “Meu pai impôs-vos um jugo pesado? Pois eu o tornarei ainda mais pesado. Meu pai vos castigou com açoites? Pois eu vos castigarei com escorpiões”.
15. kai ouk hkousen o basileuV tou laou oti hn metastrofh para kuriou opwV sthsh to rhma autou o elalhsen en ceiri acia tou shlwnitou peri ieroboam uiou nabat
15. E o rei não atendeu ao povo, porque assim o dispusera o Senhor, para realizar a palavra que tinha dito a Jeroboão, filho de Nabat, por meio de Aías de Silo.
16. kai eidon paV israhl oti ouk hkousen o basileuV autwn kai apekriqh o laoV tw basilei legwn tiV hmin meriV en dauid kai ouk estin hmin klhronomia en uiw iessai apotrece israhl eiV ta skhnwmata sou nun boske ton oikon sou dauid kai aphlqen israhl eiV ta skhnwmata autou
16. Vendo que o rei não os atendia, o povo respondeu-lhe: “Que temos nós a ver com Davi? Que temos nós de comum com o filho de Jessé? Vai, pois, para as tuas tendas, ó Israel! Cabe a ti tratar de tua casa, ó Davi!”. E os israelitas retiraram-se para as suas tendas.
17.
17. Roboão reinou, no entanto, sobre os israelitas que habitavam em Judá.
18. kai apesteilen o basileuV ton adwniram ton epi tou forou kai eliqobolhsan auton paV israhl en liqoiV kai apeqanen kai o basileuV roboam efqasen anabhnai tou fugein eiV ierousalhm
18. O rei Roboão enviou Aduram, superintendente dos trabalhos, mas os israelitas apedrejaram-no e ele morreu. O rei subiu então precipitadamente no seu carro e fugiu para Jerusalém.
19. kai hqethsen israhl eiV ton oikon dauid ewV thV hmeraV tauthV
19. Desse modo, separou-se Israel da casa de Davi até o dia de hoje.
20. kai egeneto wV hkousen paV israhl oti anekamyen ieroboam ex aiguptou kai apesteilan kai ekalesan auton eiV thn sunagwghn kai ebasileusan auton epi israhl kai ouk hn opisw oikou dauid parex skhptrou iouda kai beniamin monoi
20. Ouvindo os filhos de Israel que Jeroboão tinha voltado, convidaram-no à sua assembleia e aclamaram-no rei de todo o Israel. Só a tribo de Judá ficou fiel à casa de Davi.
21. kai roboam eishlqen eiV ierousalhm kai exekklhsiasen thn sunagwghn iouda kai skhptron beniamin ekaton kai eikosi ciliadeV neaniwn poiountwn polemon tou polemein proV oikon israhl epistreyai thn basileian roboam uiw salwmwn
21. Roboão, quando chegou a Jerusalém, reuniu toda a casa de Judá e a tribo de Benjamim, cento e oitenta mil guerreiros de escol, a fim de pelejar contra a casa de Israel e restituir todo o reino a Roboão, filho de Salomão.
22. kai egeneto logoV kuriou proV samaian anqrwpon tou qeou legwn
22. Mas Deus falou a Semeías, homem de Deus:
23. eipon tw roboam uiw salwmwn basilei iouda kai proV panta oikon iouda kai beniamin kai tw kataloipw tou laou legwn
23. “Fala a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, bem como a toda a casa de Judá e de Benjamim e a todo o restante do povo. Dize-lhes: Eis o que diz o Senhor:
24. tade legei kurioV ouk anabhsesqe oude polemhsete meta twn adelfwn umwn uiwn israhl anastrefetw ekastoV eiV ton oikon eautou oti par' emou gegonen to rhma touto kai hkousan tou logou kuriou kai katepausan tou poreuqhnai kata to rhma kuriou [24a] kai o basileuV salwmwn koimatai meta twn paterwn autou kai qaptetai meta twn paterwn autou en polei dauid kai ebasileusen roboam uioV autou ant' autou en ierousalhm uioV wn ekkaideka etwn en tw basileuein auton kai dwdeka eth ebasileusen en ierousalhm kai onoma thV mhtroV autou naanan qugathr anan uiou naaV basilewV uiwn ammwn kai epoihsen to ponhron enwpion kuriou kai ouk eporeuqh en odw dauid tou patroV autou [24b] kai hn anqrwpoV ex orouV efraim douloV tw salwmwn kai onoma autw ieroboam kai onoma thV mhtroV autou sarira gunh pornh kai edwken auton salwmwn eiV arconta skutalhV epi taV arseiV oikou iwshf kai wkodomhsen tw salwmwn thn sarira thn en orei efraim kai hsan autw armata triakosia ippwn outoV wkodomhsen thn akran en taiV arsesin oikou efraim outoV sunekleisen thn polin dauid kai hn epairomenoV epi thn basileian [24c] kai ezhtei salwmwn qanatwsai auton kai efobhqh kai apedra autoV proV sousakim basilea aiguptou kai hn met' autou ewV apeqanen salwmwn [24d] kai hkousen ieroboam en aiguptw oti teqnhken salwmwn kai elalhsen eiV ta wta sousakim basilewV aiguptou legwn exaposteilon me kai apeleusomai egw eiV thn ghn mou kai eipen autw sousakim aithsai ti aithma kai dwsw soi [24e] kai sousakim edwken tw ieroboam thn anw adelfhn qekeminaV thn presbuteran thV gunaikoV autou autw eiV gunaika auth hn megalh en mesw twn qugaterwn tou basilewV kai eteken tw ieroboam ton abia uion autou [24f] kai eipen ieroboam proV sousakim ontwV exaposteilon me kai apeleusomai kai exhlqen ieroboam ex aiguptou kai hlqen eiV ghn sarira thn en orei efraim kai sunagetai ekei pan skhptron efraim kai wkodomhsen ieroboam ekei caraka [24g] kai hrrwsthse to paidarion autou arrwstian krataian sfodra kai eporeuqh ieroboam eperwthsai uper tou paidariou kai eipe proV anw thn gunaika autou anasthqi kai poreuou eperwthson ton qeon uper tou paidariou ei zhsetai ek thV arrwstiaV autou [24h] kai anqrwpoV hn en shlw kai onoma autw acia kai outoV hn uioV exhkonta etwn kai rhma kuriou met' autou kai eipen ieroboam proV thn gunaika autou anasthqi kai labe eiV thn ceira sou tw anqrwpw tou qeou artouV kai kolluria toiV teknoiV autou kai stafulhn kai stamnon melitoV [24i] kai anesth h gunh kai elaben eiV thn ceira authV artouV kai duo kolluria kai stafulhn kai stamnon melitoV tw acia kai o anqrwpoV presbuteroV kai oi ofqalmoi autou hmbluwpoun tou blepein [24k] kai anesth ek sarira kai poreuetai kai egeneto eiselqoushV authV eiV thn polin proV acia ton shlwnithn kai eipen acia tw paidariw autou exelqe dh eiV apanthn anw th gunaiki ieroboam kai ereiV auth eiselqe kai mh sthV oti tade legei kurioV sklhra egw epapostelw epi se [24l] kai eishlqen anw proV ton anqrwpon tou qeou kai eipen auth acia ina ti moi enhnocaV artouV kai stafulhn kai kolluria kai stamnon melitoV tade legei kurioV idou su apeleush ap' emou kai estai eiselqoushV sou thn pulhn eiV sarira kai ta korasia sou exeleusontai soi eiV sunanthsin kai erousin soi to paidarion teqnhken [24m] oti tade legei kurioV idou egw exoleqreusw tou ieroboam ourounta proV toicon kai esontai oi teqnhkoteV tou ieroboam en th polei katafagontai oi kuneV kai ton teqnhkota en tw agrw katafagetai ta peteina tou ouranou kai to paidarion koyontai ouai kurie oti eureqh en autw rhma kalon peri tou kuriou [24n] kai aphlqen h gunh wV hkousen kai egeneto wV eishlqen eiV thn sarira kai to paidarion apeqanen kai exhlqen h kraugh eiV apanthn [24o] kai eporeuqh ieroboam eiV sikima thn en orei efraim kai sunhqroisen ekei taV fulaV tou israhl kai anebh ekei roboam uioV salwmwn kai logoV kuriou egeneto proV samaian ton elami legwn labe seautw imation kainon to ouk eiselhluqoV eiV udwr kai rhxon auto dwdeka rhgmata kai dwseiV tw ieroboam kai ereiV autw tade legei kurioV labe seautw deka rhgmata tou peribalesqai se kai elaben ieroboam kai eipen samaiaV tade legei kurioV epi taV deka fulaV tou israhl [24p] kai eipen o laoV proV roboam uion salwmwn o pathr sou ebarunen ton kloion autou ef' hmaV kai ebarunen ta brwmata thV trapezhV autou kai nun ei koufieiV su ef' hmaV kai douleusomen soi kai eipen roboam proV ton laon eti triwn hmerwn kai apokriqhsomai umin rhma [24q] kai eipen roboam eisagagete moi touV presbuterouV kai sumbouleusomai met' autwn ti apokriqw tw law rhma en th hmera th trith kai elalhsen roboam eiV ta wta autwn kaqwV apesteilen o laoV proV auton kai eipon oi presbuteroi tou laou outwV elalhsen proV se o laoV [24r] kai dieskedasen roboam thn boulhn autwn kai ouk hresen enwpion autou kai apesteilen kai eishgagen touV suntrofouV autou kai elalhsen autoiV ta auta kai tauta apesteilen proV me legwn o laoV kai eipan oi suntrofoi autou outwV lalhseiV proV ton laon legwn h mikrothV mou pacutera uper thn osfun tou patroV mou o pathr mou emastigou umaV mastigxin egw de katarxw umwn en skorpioiV [24V] kai hresen to rhma enwpion roboam kai apekriqh tw law kaqwV sunebouleusan autw oi suntrofoi autou ta paidaria [24t] kai eipen paV o laoV wV anhr eiV ekastoV tw plhsion autou kai anekraxan apanteV legonteV ou meriV hmin en dauid oude klhronomia en uiw iessai eiV ta skhnwmata sou israhl oti outoV o anqrwpoV ouk eiV arconta oude eiV hgoumenon [24u] kai diesparh paV o laoV ek sikimwn kai aphlqen ekastoV eiV to skhnwma autou kai katekrathsen roboam kai aphlqen kai anebh epi to arma autou kai eishlqen eiV ierousalhm kai poreuontai opisw autou pan skhptron iouda kai pan skhptron beniamin [24x] kai egeneto enistamenou tou eniautou kai sunhqroisen roboam panta andra iouda kai beniamin kai anebh tou polemein proV ieroboam eiV sikima [24y] kai egeneto rhma kuriou proV samaian anqrwpon tou qeou legwn eipon tw roboam basilei iouda kai proV panta oikon iouda kai beniamin kai proV to kataleimma tou laou legwn tade legei kurioV ouk anabhsesqe oude polemhsete proV touV adelfouV umwn uiouV israhl anastrefete ekastoV eiV ton oikon autou oti par' emou gegonen to rhma touto [24z] kai hkousan tou logou kuriou kai anescon tou poreuqhnai kata to rhma kuriou
24. Não façais guerra aos vossos irmãos, os israelitas. Volte cada um para a sua casa. Tudo isso se fez por minha vontade”. Eles obedeceram à palavra do Senhor e voltaram, como lhes ordenara.
25. kai wkodomhsen ieroboam thn sikima thn en orei efraim kai katwkei en auth kai exhlqen ekeiqen kai wkodomhsen thn fanouhl
25. Jeroboão construiu Siquém na montanha de Efraim e lá fixou residência. Depois deixou Siquém para edificar Fanuel.
26. kai eipen ieroboam en th kardia autou idou nun epistreyei h basileia eiV oikon dauid
26. E disse consigo mesmo: “Pode bem ser que o reino volte para a casa de Davi.
27. ean anabh o laoV outoV anaferein qusiaV en oikw kuriou eiV ierousalhm kai epistrafhsetai kardia tou laou proV kurion kai kurion autwn proV roboam basilea iouda kai apoktenousin me
27. Se o povo subir a Jerusalém para oferecer sacrifícios no Templo do Senhor e o seu coração se voltar para o seu senhor, Roboão, rei de Judá. Eles me matarão e se voltarão para Roboão, rei de Judá”.
28. kai ebouleusato o basileuV kai eporeuqh kai epoihsen duo damaleiV crusaV kai eipen proV ton laon ikanousqw umin anabainein eiV ierousalhm idou qeoi sou israhl oi anagagonteV se ek ghV aiguptou
28. Depois de ter refletido bem, o rei mandou fazer dois bezerros de ouro e disse ao povo: “Basta de peregrinações a Jerusalém! Eis aqui, ó Israel, o teu Deus que te tirou do Egito”.*
29. kai eqeto thn mian en baiqhl kai thn mian edwken en dan
29. Pôs um bezerro em Betel e outro em Dã.
30. kai egeneto o logoV outoV eiV amartian kai eporeueto o laoV pro proswpou thV miaV ewV dan
30. Isso foi uma ocasião de pecado, porque o povo ia até Dã para adorar um desses bezerros.
31. kai epoihsen oikouV ef' uyhlwn kai epoihsen iereiV meroV ti ek tou laou oi ouk hsan ek twn uiwn leui
31. Jeroboão construiu também templos em lugares altos, onde estabeleceu como sacerdotes homens tirados do meio do povo e que não eram levitas.
32. kai epoihsen ieroboam eorthn en tw mhni tw ogdow en th pentekaidekath hmera tou mhnoV kata thn eorthn thn en gh iouda kai anebh epi to qusiasthrion o epoihsen en baiqhl tou quein taiV damalesin aiV epoihsen kai paresthsen en baiqhl touV iereiV twn uyhlwn wn epoihsen
32. Instituiu também uma festa no oitavo mês, no décimo quinto dia do mês, à semelhança da que se celebrava em Judá e subiu ao altar. Fez o mesmo em Betel, sacrificando aos bezerros que tinha mandado fazer. Estabeleceu igualmente em Betel sacerdotes para os lugares altos que tinha edificado.
33. kai anebh epi to qusiasthrion o epoihsen th pentekaidekath hmera en tw mhni tw ogdow en th eorth h eplasato apo kardiaV autou kai epoihsen eorthn toiV uioiV israhl kai anebh epi to qusiasthrion tou epiqusai
33. No décimo quinto dia do oitavo mês, isto é, no mês que tinha escolhido a seu bel-prazer, subiu ao altar que tinha edificado em Betel para celebrar a festa com os israelitas. Subiu ao altar para queimar o incenso.