1. kai meq hmeraV ex paralambanei o ihsouV ton petron kai iakwbon kai iwannhn ton adelfon autou kai anaferei autouV eiV oroV uyhlon kat idian
2. kai metemorfwqh emprosqen autwn kai elamyen to proswpon autou wV o hlioV ta de imatia autou egeneto leuka wV to fwV
3. kai idou wfqhsan autoiV mwshV kai hliaV met autou sullalounteV
4. apokriqeiV de o petroV eipen tw ihsou kurie kalon estin hmaV wde einai ei qeleiV poihswmen wde treiV skhnaV soi mian kai mwsh mian kai mian hlia
5. eti autou lalountoV idou nefelh fwteinh epeskiasen autouV kai idou fwnh ek thV nefelhV legousa outoV estin o uioV mou o agaphtoV en w eudokhsa autou akouete
6. kai akousanteV oi maqhtai epeson epi proswpon autwn kai efobhqhsan sfodra
7. kai proselqwn o ihsouV hyato autwn kai eipen egerqhte kai mh fobeisqe
8. eparanteV de touV ofqalmouV autwn oudena eidon ei mh ton ihsoun monon
9. kai katabainontwn autwn apo tou orouV eneteilato autoiV o ihsouV legwn mhdeni eiphte to orama ewV ou o uioV tou anqrwpou ek nekrwn anasth
10. kai ephrwthsan auton oi maqhtai autou legonteV ti oun oi grammateiV legousin oti hlian dei elqein prwton
11. o de ihsouV apokriqeiV eipen autoiV hliaV men ercetai prwton kai apokatasthsei panta
12. legw de umin oti hliaV hdh hlqen kai ouk epegnwsan auton all epoihsan en autw osa hqelhsan outwV kai o uioV tou anqrwpou mellei pascein up autwn
13. tote sunhkan oi maqhtai oti peri iwannou tou baptistou eipen autoiV
14. kai elqontwn autwn proV ton oclon proshlqen autw anqrwpoV gonupetwn autw
15. kai legwn kurie elehson mou ton uion oti selhniazetai kai kakwV pascei pollakiV gar piptei eiV to pur kai pollakiV eiV to udwr
16. kai proshnegka auton toiV maqhtaiV sou kai ouk hdunhqhsan auton qerapeusai
17. apokriqeiV de o ihsouV eipen w genea apistoV kai diestrammenh ewV pote esomai meq umwn ewV pote anexomai umwn ferete moi auton wde
18. kai epetimhsen autw o ihsouV kai exhlqen ap autou to daimonion kai eqerapeuqh o paiV apo thV wraV ekeinhV
19. tote proselqonteV oi maqhtai tw ihsou kat idian eipon diati hmeiV ouk hdunhqhmen ekbalein auto
20. o de ihsouV eipen autoiV dia thn apistian umwn amhn gar legw umin ean echte pistin wV kokkon sinapewV ereite tw orei toutw metabhqi enteuqen ekei kai metabhsetai kai ouden adunathsei umin
21. touto de to genoV ouk ekporeuetai ei mh en proseuch kai nhsteia
22. anastrefomenwn de autwn en th galilaia eipen autoiV o ihsouV mellei o uioV tou anqrwpou paradidosqai eiV ceiraV anqrwpwn
23. kai apoktenousin auton kai th trith hmera egerqhsetai kai eluphqhsan sfodra
24. elqontwn de autwn eiV kapernaoum proshlqon oi ta didracma lambanonteV tw petrw kai eipon o didaskaloV umwn ou telei ta didracma
25. legei nai kai ote eishlqen eiV thn oikian proefqasen auton o ihsouV legwn ti soi dokei simwn oi basileiV thV ghV apo tinwn lambanousin telh h khnson apo twn uiwn autwn h apo twn allotriwn
26. legei autw o petroV apo twn allotriwn efh autw o ihsouV arage eleuqeroi eisin oi uioi
27. ina de mh skandaliswmen autouV poreuqeiV eiV thn qalassan bale agkistron kai ton anabanta prwton icqun aron kai anoixaV to stoma autou eurhseiV stathra ekeinon labwn doV autoiV anti emou kai sou
Przypisy:
17:1-2 - Przemienienie Jezusa na górze to przełomowy moment, w którym objawia On uczniom swoją boskość. Obecność Mojżesza i Eliasza wskazuje na wypełnienie Prawa i Proroków w Jezusie, ukazując, że jest On obiecanym Mesjaszem (zob. także Łk 9,28-36 i 2 P 1,16-18).
17:3-4 - Propozycja Piotra, by zbudować trzy namioty, odzwierciedla jego pragnienie przedłużenia tej chwili chwały. Jednak głos Boga z nieba objawia, że Jezus jest umiłowanym Synem, a jedyną właściwą odpowiedzią jest słuchanie Go i naśladowanie (zob. także Mk 9,7 i J 12,28-29).
17:5-9 - Głos Ojca potwierdza, że Jezus jest Jego umiłowanym Synem i nakazuje uczniom, aby Go słuchali. Po przemienieniu Jezus nakazuje uczniom, aby nie opowiadali o wizji, dopóki nie zmartwychwstanie, wskazując na tajemnicę Jego śmierci i zmartwychwstania (zob. także Łk 24,46-47 i 1 J 5,9-12).
17:14-21 - Jezus uzdrawia chłopca opętanego przez złego ducha, a Jego nagana wobec uczniów za ich brak wiary podkreśla znaczenie zaufania Bogu i moc modlitwy (zobacz także Marka 9:14-29 i Jakuba 5:15-16).
17:24-27 - Kwestia podatku świątynnego została rozwiązana przez Jezusa w cudowny sposób, za pomocą ryby, która przyniosła potrzebną monetę. To dowodzi suwerenności Chrystusa nad wszystkim, w tym nad władzami religijnymi (zob. także Ewangelię Mateusza 22:15-22 i List do Filipian 4:19).
Wersety związane z São Mateus, 17:
Rozdział 17 Ewangelii Mateusza ukazuje chwałę Jezusa i Jego odkupieńczą misję. W jaki sposób przemienienie przygotowuje uczniów na to, co ma nadejść? Ten chwalebny tekst opowiada o przemienieniu Jezusa, uzdrowieniu chłopca opętanego i cudzie monety w rybie. Rozdział ten potwierdza boską tożsamość Jezusa i Jego władzę nad złymi duchami. Mateusza 17 również przewiduje zmartwychwstanie. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na nadprzyrodzone wydarzenia z tego otwierającego oczy rozdziału.
2 Piotra 1:16-18: "Nie podążamy bowiem za wymyślonymi bajkami, gdy mówimy wam o mocy i przyjściu Pana naszego Jezusa Chrystusa; wręcz przeciwnie, byliśmy naocznymi świadkami Jego majestatu. Otrzymał cześć i chwałę od Boga Ojca, gdy dobiegł go głos z najwyższej chwały mówiący: «To jest mój Syn umiłowany, w którym mam upodobanie». Sami słyszeliśmy ten głos dochodzący z nieba, gdy byliśmy z Nim na świętej górze." - Piotr bezpośrednio nawiązuje do Przemienienia Jezusa opisanego w Ewangelii Mateusza 17,1-8, potwierdzając swoją prawdziwość jako naocznego świadka.
Marka 9:12: "Jezus odpowiedział: „Zaprawdę, Eliasz przychodzi pierwszy i przywraca wszystko”. Dlaczego więc jest napisane, że Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć i zostać odrzucony?" - Ten równoległy werset rozwija dialog o Eliaszu wspomniany w Ewangelii Mateusza 17,10-13, łącząc go z proroctwem o cierpieniach Mesjasza.
Łukasza 9:45: "Ale nie rozumieli, co to oznacza; było to przed nimi zakryte, tak że nie mogli tego zrozumieć. I bali się Go zapytać o to, co powiedział." - Ten równoległy werset uzupełnia Mateusza 17:22-23, pokazując zamieszanie uczniów w związku z przepowiednią Jezusa dotyczącą jego śmierci i zmartwychwstania.
Wyjścia 30:13: "Każdy, kto zostanie policzony, zapłaci pół sykla według sykla świątynnego, który waży dwanaście gramów. To pół sykla jest ofiarą dla Pana." - Ten fragment przedstawia kontekst podatku świątynnego wspomnianego w Ewangelii Mateusza 17:24-27.
1 Koryntian 9:12: "Skoro inni mają prawo do tego, żeby Cię wspierali, to czy my nie mamy tym bardziej? Ale nie korzystamy z tego prawa. Wręcz przeciwnie, znosimy wszystko, aby nie stwarzać przeszkód dla ewangelii Chrystusowej." - Paweł powtarza zasadę przedstawioną przez Jezusa w Ewangelii według Mateusza 17:27, mówiącą o konieczności rezygnacji czasami z praw, aby uniknąć niepotrzebnej obrazy.
FAQ:
Co wydarzyło się podczas Przemienienia Jezusa?
Podczas Przemienienia Jezus został przemieniony w obecności Piotra, Jakuba i Jana, a Jego twarz zajaśniała jak słońce. Ukazali się Mojżesz i Eliasz, a z nieba rozległ się głos: „Ten jest mój Syn umiłowany” (Mt 17, 1-5).
Czego Jezus nauczał o płaceniu podatku świątynnego?
Jezus powiedział Piotrowi, że pomimo bycia Synem Bożym, zapłaci podatek świątynny, aby uniknąć zgorszenia, i polecił Piotrowi złowić rybę, w której znajdowała się odpowiednia moneta. (Ewangelia Mateusza 17:24-27)
Jak Jezus uzdrowił chłopca opętanego przez ducha?
Jezus zgromił złego ducha, który opętał chłopca, i chłopiec został uzdrowiony. Jezus nauczał, że tego rodzaju demony można wypędzić jedynie modlitwą i postem. (Mateusz 17:14-21)
Co Jezus powiedział o swojej śmierci i zmartwychwstaniu?
Jezus oznajmił swoim uczniom, że zostanie wydany ludziom i umrze, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie. Byli zasmuceni, ale nie do końca rozumieli. (Mateusz 17:22-23)
Jak Jezus wyjaśnił prawdziwą wielkość?
Kiedy uczniowie zapytali, kto będzie największy w Królestwie Niebios, Jezus odpowiedział, że ten, kto stanie się najmniejszy jak dziecko, będzie największy (Mateusza 17:1-5).
