1. kai labonteV oi duo uioi aarwn nadab kai abioud ekastoV to pureion autou epeqhkan ep' auto pur kai epebalon ep' auto qumiama kai proshnegkan enanti kuriou pur allotrion o ou prosetaxen kurioV autoiV
2. kai exhlqen pur para kuriou kai katefagen autouV kai apeqanon enanti kuriou
3. kai eipen mwushV proV aarwn touto estin o eipen kurioV legwn en toiV eggizousin moi agiasqhsomai kai en pash th sunagwgh doxasqhsomai kai katenucqh aarwn
4. kai ekalesen mwushV ton misadai kai ton elisafan uiouV ozihl uiouV tou adelfou tou patroV aarwn kai eipen autoiV proselqate kai arate touV adelfouV umwn ek proswpou twn agiwn exw thV parembolhV
5. kai proshlqon kai hran en toiV citwsin autwn exw thV parembolhV on tropon eipen mwushV
6. kai eipen mwushV proV aarwn kai eleazar kai iqamar touV uiouV autou touV kataleleimmenouV thn kefalhn umwn ouk apokidarwsete kai ta imatia umwn ou diarrhxete ina mh apoqanhte kai epi pasan thn sunagwghn estai qumoV oi adelfoi umwn paV o oikoV israhl klausontai ton empurismon on enepurisqhsan upo kuriou
7. kai apo thV quraV thV skhnhV tou marturiou ouk exeleusesqe ina mh apoqanhte to gar elaion thV crisewV to para kuriou ef' umin kai epoihsan kata to rhma mwush
8. kai elalhsen kurioV tw aarwn legwn
9. oinon kai sikera ou piesqe su kai oi uioi sou meta sou hnika an eisporeuhsqe eiV thn skhnhn tou marturiou h prosporeuomenwn umwn proV to qusiasthrion kai ou mh apoqanhte nomimon aiwnion eiV taV geneaV umwn
10. diasteilai ana meson twn agiwn kai twn bebhlwn kai ana meson twn akaqartwn kai twn kaqarwn
11. kai sumbibaseiV touV uiouV israhl panta ta nomima a elalhsen kurioV proV autouV dia ceiroV mwush
12. kai eipen mwushV proV aarwn kai proV eleazar kai iqamar touV uiouV aarwn touV kataleifqentaV labete thn qusian thn kataleifqeisan apo twn karpwmatwn kuriou kai fagesqe azuma para to qusiasthrion agia agiwn estin
13. kai fagesqe authn en topw agiw nomimon gar soi estin kai nomimon toiV uioiV sou touto apo twn karpwmatwn kuriou outw gar entetaltai moi
14. kai to sthqunion tou aforismatoV kai ton braciona tou afairematoV fagesqe en topw agiw su kai oi uioi sou kai o oikoV sou meta sou nomimon gar soi kai nomimon toiV uioiV sou edoqh apo twn qusiwn tou swthriou twn uiwn israhl
15. ton braciona tou afairematoV kai to sthqunion tou aforismatoV epi twn karpwmatwn twn steatwn prosoisousin aforisma aforisai enanti kuriou kai estai soi kai toiV uioiV sou kai taiV qugatrasin sou meta sou nomimon aiwnion on tropon sunetaxen kurioV tw mwush
16. kai ton cimaron ton peri thV amartiaV zhtwn exezhthsen mwushV kai ode enepepuristo kai equmwqh mwushV epi eleazar kai iqamar touV uiouV aarwn touV kataleleimmenouV legwn
17. dia ti ouk efagete to peri thV amartiaV en topw agiw oti gar agia agiwn estin touto edwken umin fagein ina afelhte thn amartian thV sunagwghV kai exilashsqe peri autwn enanti kuriou
18. ou gar eishcqh tou aimatoV autou eiV to agion kata proswpon esw fagesqe auto en topw agiw on tropon moi sunetaxen kurioV
19. kai elalhsen aarwn proV mwushn legwn ei shmeron prosageiocasin ta peri thV amartiaV autwn kai ta olokautwmata autwn enanti kuriou kai sumbebhken moi tauta kai fagomai ta peri thV amartiaV shmeron mh areston estai kuriw
20. kai hkousen mwushV kai hresen autw
Przypisy:
10:1-3 - Nadab i Abihu, synowie Aarona, składają ofiarę z obcego ognia przed Panem i zostają strawieni przez ogień boski. Podkreśla to powagę służby kapłańskiej i posłuszeństwa poleceniom Boga (zob. także Lb 26,61 i 1 Sm 15,22-23).
10:4-7 - Mojżesz nakazuje usunąć ciała Nadaba i Abihu, podczas gdy Aaron i jego pozostali synowie mają pozostać w służbie. Świętość służby kapłańskiej wymaga wyraźnego oddzielenia tego, co święte, od tego, co pospolite (zob. także Ezechiel 44:23 i Kapłańska 21:10-12).
10:8-11 - Bóg zabrania kapłanom picia wina lub mocnych napojów przed wejściem do Namiotu Spotkania, ustanawiając tym samym standard trzeźwości w służbie Bożej. Podkreśla się znaczenie czystości umysłu i ducha (zob. także Efezjan 5:18 i 1 Tymoteusza 3:2-3).
10:12-15 - Mojżesz instruuje synów Aarona, jak spożywać święte ofiary. Podkreśla to wagę ścisłego przestrzegania Bożych nakazów, aby zachować świętość i porządek w kulcie (zob. także Kpł 6,16-18 i Lb 18,8-10).
10:16-20 - Mojżesz jest rozgniewany, gdy odkrywa, że ofiara za grzech nie została spożyta zgodnie z instrukcją. Aaron wyjaśnia swoją decyzję w świetle tragedii swoich synów, a Mojżesz przyjmuje wyjaśnienie, pokazując w ten sposób Bożą wrażliwość na szczególne okoliczności (zob. także 1 Samuela 21:6 i Ewangelię Mateusza 12:7).
Wersety związane z Levítico, 10:
Rozdział 10 Księgi Kapłańskiej opisuje tragiczne wydarzenie w kapłaństwie. Jaka kluczowa lekcja na temat świętości jest przekazywana? Ten szokujący tekst opowiada o śmierci Nadaba i Abihu za ofiarowanie Panu „dziwnego ognia”. W tym rozdziale omówiono odpowiedź Aarona, instrukcje Mojżesza dotyczące żałoby i postępowania kapłańskiego oraz ponownie podkreślono znaczenie rozróżnienia między świętością a profanum. Księga Kapłańska 10 podkreśla powagę służenia Bogu zgodnie z Jego poleceniami. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które pogłębiają nasze zrozumienie szacunku i posłuszeństwa w służbie Bożej.
1 Piotra 4:17: "Nadszedł bowiem czas, aby sąd rozpoczął się od domu Bożego; a jeśli zacznie się to najpierw od nas, jaki będzie koniec tych, którzy nie będą posłuszni ewangelii Bożej?" - Piotr nawiązuje do wyroku Nadaba i Abihu w Księdze Kapłańskiej 10, stosując zasadę odpowiedzialności przed kościołem.
1 Koryntian 10:31: "Dlatego też, czy jecie, pijecie, czy robicie cokolwiek innego, wszystko czyńcie na chwałę Bożą." - Paweł powtarza zasadę świętości w służbie Bogu ustanowioną w Księdze Kapłańskiej 10, stosując ją w codziennym życiu chrześcijan.
Hebrajczyków 12:28-29: "Dlatego też, skoro otrzymujemy niewzruszone Królestwo, bądźmy wdzięczni i oddawajmy Bogu cześć w sposób akceptowalny, ze czcią i bojaźnią, gdyż nasz „Bóg jest ogniem trawiącym”!" - Autor Listu do Hebrajczyków nawiązuje do trawiącego ognia, który osądził Nadaba i Abihu w Księdze Kapłańskiej 10, podkreślając świętość Boga.
Efezjan 5:18: "Nie upijajcie się winem, które prowadzi do rozpusty, ale dajcie się napełnić Duchem" - Paweł powtarza zakaz picia wina przed wejściem do Namiotu Spotkania z Księgi Kapłańskiej 10:9, stosując zasadę trzeźwości w życiu chrześcijańskim.
1 Tymoteusza 4:16: "Zwracaj szczególną uwagę na swoje życie i doktrynę, wytrwając w tych obowiązkach, bo czyniąc to, zbawisz zarówno siebie, jak i tych, którzy cię słuchają." - Paweł podkreśla znaczenie wierności w służbie, powtarzając wnioski wyciągnięte z błędu Nadaba i Abihu w Księdze Kapłańskiej 10.
FAQ:
Co stało się z Nadabem i Abihu?
Nadab i Abihu, synowie Aarona, złożyli przed Panem w ofierze ogień nieczysty, wbrew Jego nakazowi, i zostali strawieni ogniem, oddalając się od Boga. (Księga Kapłańska 10:1-2)
Dlaczego Nadab i Abihu zostali ukarani przez Boga?
Byli karani za nieposłuszeństwo wobec boskich nakazów poprzez ofiarowanie niedozwolonego ognia, co dowodziło powagi ich posługi kapłańskiej. (Księga Kapłańska 10:1-3)
Jak Aaron zareagował na śmierć swoich synów?
Aaron pozostał milczący w obliczu śmierci swoich synów, przyjmując bez zastrzeżeń Bożą sprawiedliwość, zgodnie z nakazem Mojżesza. (Księga Kapłańska 10:3)
Co Mojżesz nakazał Aaronowi i jego synom zrobić po tym incydencie?
Mojżesz nakazał Aaronowi i jego synom, aby nie okazywali oznak żałoby i nadal pełnili służbę kapłańską, szanując świętość Pana. (Księga Kapłańska 10:6-7)
Jaką lekcję możemy wyciągnąć z historii Nadaba i Abihu?
Historia Nadaba i Abihu uczy nas o świętości Boga i o tym, jak ważne jest ścisłe przestrzeganie Jego poleceń w służbie kapłańskiej. (Księga Kapłańska 10:1-7)
