1. kai egeneto logoV kuriou proV iwnan ton tou amaqi legwn
2. anasthqi kai poreuqhti eiV nineuh thn polin thn megalhn kai khruxon en auth oti anebh h kraugh thV kakiaV authV proV me
3. kai anesth iwnaV tou fugein eiV qarsiV ek proswpou kuriou kai katebh eiV iopphn kai euren ploion badizon eiV qarsiV kai edwken to naulon autou kai enebh eiV auto tou pleusai met' autwn eiV qarsiV ek proswpou kuriou
4. kai kurioV exhgeiren pneuma eiV thn qalassan kai egeneto kludwn megaV en th qalassh kai to ploion ekinduneuen suntribhnai
5. kai efobhqhsan oi nautikoi kai anebown ekastoV proV ton qeon autwn kai ekbolhn epoihsanto twn skeuwn twn en tw ploiw eiV thn qalassan tou koufisqhnai ap' autwn iwnaV de katebh eiV thn koilhn tou ploiou kai ekaqeuden kai erregcen
6. kai proshlqen proV auton o prwreuV kai eipen autw ti su regceiV anasta kai epikalou ton qeon sou opwV diaswsh o qeoV hmaV kai mh apolwmeqa
7. kai eipen ekastoV proV ton plhsion autou deute balwmen klhrouV kai epignwmen tinoV eneken h kakia auth estin en hmin kai ebalon klhrouV kai epesen o klhroV epi iwnan
8. kai eipon proV auton apaggeilon hmin tinoV eneken h kakia auth estin en hmin tiV sou h ergasia estin kai poqen erch kai ek poiaV cwraV kai ek poiou laou ei su
9. kai eipen proV autouV douloV kuriou egw eimi kai ton kurion qeon tou ouranou egw sebomai oV epoihsen thn qalassan kai thn xhran
10. kai efobhqhsan oi andreV fobon megan kai eipan proV auton ti touto epoihsaV dioti egnwsan oi andreV oti ek proswpou kuriou hn feugwn oti aphggeilen autoiV
11. kai eipan proV auton ti soi poihswmen kai kopasei h qalassa af' hmwn oti h qalassa eporeueto kai exhgeiren mallon kludwna
12. kai eipen iwnaV proV autouV arate me kai embalete me eiV thn qalassan kai kopasei h qalassa af' umwn dioti egnwka egw oti di' eme o kludwn o megaV outoV ef' umaV estin
13. kai parebiazonto oi andreV tou epistreyai proV thn ghn kai ouk hdunanto oti h qalassa eporeueto kai exhgeireto mallon ep' autouV
14. kai anebohsan proV kurion kai eipan mhdamwV kurie mh apolwmeqa eneken thV yuchV tou anqrwpou toutou kai mh dwV ef' hmaV aima dikaion oti su kurie on tropon eboulou pepoihkaV
15. kai elabon ton iwnan kai exebalon auton eiV thn qalassan kai esth h qalassa ek tou salou authV
16. kai efobhqhsan oi andreV fobw megalw ton kurion kai equsan qusian tw kuriw kai euxanto eucaV
Przypisy:
1:1-2 - Bóg wzywa Jonasza, by głosił przeciwko miastu Niniwa, lecz ten ucieka do Tarszisz. Odmowa Jonasza wypełnienia swojej boskiej misji odzwierciedla ludzki opór wobec Bożego powołania, często wynikający ze strachu lub uprzedzeń (zob. także Rz 10,14-15 i Mt 28,19-20).
1:3-5 - Jonasz próbuje uciec przed wezwaniem Boga na statku, ale Bóg zsyła na niego wielką burzę. Burza symbolizuje konsekwencje nieposłuszeństwa Bogu, pokazując, że nic nie może umknąć Jego suwerenności (zob. także Psalm 107:25-29 i List do Hebrajczyków 12:6).
1:6-10 - Marynarze, obawiając się o swoje życie, pytają Jonasza i odkrywają, że to on jest odpowiedzialny za burzę. Ich los ilustruje wpływ grzechu i nieposłuszeństwa na życie innych, a także ukazuje Boże miłosierdzie nawet w czasach kryzysu (zob. także Ezechiela 18:20 i 1 Tymoteusza 2:4).
1:11-15 - Jonasz nakazuje żeglarzom wyrzucić go za burtę, aby uspokoić burzę. Czyn Jonasza pokazuje, że posłuszeństwo jest niezbędne do powstrzymania sądu Bożego. Ten czyn wskazuje również na konieczność poświęcenia się dla osiągnięcia pokoju (zob. także Łk 11,29-32 i Rz 5,9).
1:16-17 - Burza ucichła po ofierze Jonasza. Bóg dał Jonaszowi wielką rybę do połknięcia, symbolizującą boską łaskę, która zbawia, nawet gdy nieposłuszeństwo pociąga za sobą konsekwencje (zob. także Ewangelię Mateusza 12:40 i Psalm 69:1-3).
Wersety związane z Jonas, 1:
Pierwszy rozdział Księgi Jonasza opisuje ucieczkę niechętnego proroka. Dlaczego Jonasz próbuje uciec przed Bożym powołaniem? Ten dramatyczny tekst opisuje otrzymane przez Jonasza od Boga polecenie głoszenia w Niniwie i jego próbę ucieczki do Tarszisz. Rozdział ten opisuje burzę zesłaną przez Boga i wrzucenie Jonasza do morza. Jonasz 1 stawia pytania o posłuszeństwo, Bożą suwerenność i zakres Bożego miłosierdzia. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które poszerzają Twoje zrozumienie tematów powołania i posłuszeństwa przedstawionych w tym intrygującym rozdziale.
Mateusza 12:40: "Bo jak Jonasz był trzy dni i trzy noce w brzuchu wielkiej ryby, tak Syn Człowieczy będzie trzy dni i trzy noce w sercu ziemi." - Jezus wykorzystuje doświadczenie Jonasza jako proroczy znak własnej śmierci i zmartwychwstania.
2 Królów 14:25: "On to przywrócił granice Izraela od Lebo-Chamat aż do Morza Arabskiego, zgodnie ze słowem, które Pan, Bóg Izraela, wypowiedział przez swego sługę Jonasza, syna Amitaja, proroka Gat. hefer." - Ten fragment przedstawia kontekst historyczny Jonasza i wymienia go jako uznanego proroka w Izraelu.
Psalmy 107:23-25: "Inni wyruszali w morze na statkach, aby handlować po wielkich wodach, i oglądali dzieła Pana, Jego cuda w głębinach. Przemówił i wywołał wichurę, która podniosła fale." - Psalm ten opisuje burzę na morzu, co przypomina przeżycie Jonasza z rozdziału 1.
Dzieje Apostolskie 27:18-19: "Następnego dnia, gdy burza nie ustawała z tą samą siłą, zaczęto wrzucać ładunek do morza. Trzeciego dnia sami wrzucili do morza urządzenia statku." - Doświadczenia Pawła podczas sztormu na morzu przypominają przeżycia Jonasza, gdy obaj musieli stawić czoła niebezpieczeństwom na morzu.
Rzymian 1:16: "Nie wstydzę się ewangelii, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego wierzącego: najpierw Żyda, potem Greka." - Werset ten odzwierciedla uniwersalny temat zbawienia Bożego, kontrastując z początkową niechęcią Jonasza do głoszenia poganom.
FAQ:
Dlaczego Jonasz uciekł do Tarszisz?
Jonasz uciekł do Tarszisz, gdy Bóg wezwał go do Niniwy, obawiając się, że Niniwczycy pokutują i otrzymają przebaczenie. Chciał uniknąć wypełnienia tej misji. (Jon 1:1-3)
Co wydarzyło się podczas sztormu na morzu?
Podczas burzy żeglarze rzucili losy i odkryli, że winowajcą jest Jonasz. Został wyrzucony za burtę, a burza natychmiast ustała. (Jon 1:4-16)
Jak Jonasz został uratowany z morza?
Bóg przygotował wielką rybę, aby połknęła Jonasza, ratując go przed niechybną śmiercią na morzu. Pozostał w brzuchu ryby przez trzy dni i trzy noce. (Jon 1:17)
Co ryba zrobiła Jonaszowi po trzech dniach?
Po trzech dniach ryba wypluła Jonasza na suchy ląd, spełniając w ten sposób Boży plan, zgodnie z którym Jonasz miał nauczać w Niniwie. (Jonasz 2:10)
Jakiego znaku Bóg udzielił Jonaszowi, aby przekonać go do głoszenia ewangelii w Niniwie?
Bóg nakazał Jonaszowi wrócić do Niniwy, a po jego posłuszeństwie miasto pokutowało, pokazując, że powołanie Boga miało boski cel. (Jonasz 3:1-10)
