1. upolabwn de iwb legei tw kuriw
2. oida oti panta dunasai adunatei de soi ouqen
3. tiV gar estin o kruptwn se boulhn feidomenoV de rhmatwn kai se oietai kruptein tiV de anaggelei moi a ouk hdein megala kai qaumasta a ouk hpistamhn
4. akouson de mou kurie ina kagw lalhsw erwthsw de se su de me didaxon
5. akohn men wtoV hkouon sou to proteron nuni de o ofqalmoV mou eoraken se
6. dio efaulisa emauton kai etakhn hghmai de emauton ghn kai spodon
7. egeneto de meta to lalhsai ton kurion panta ta rhmata tauta tw iwb eipen o kurioV elifaV tw qaimanith hmarteV su kai oi duo filoi sou ou gar elalhsate enwpion mou alhqeV ouden wsper o qerapwn mou iwb
8. nun de labete epta moscouV kai epta kriouV kai poreuqhte proV ton qeraponta mou iwb kai poihsei karpwsin peri umwn iwb de o qerapwn mou euxetai peri umwn oti ei mh proswpon autou lhmyomai ei mh gar di' auton apwlesa an umaV ou gar elalhsate alhqeV kata tou qerapontoV mou iwb
9. eporeuqh de elifaV o qaimanithV kai baldad o saucithV kai swfar o minaioV kai epoihsan kaqwV sunetaxen autoiV o kurioV kai elusen thn amartian autoiV dia iwb
10. o de kurioV huxhsen ton iwb euxamenou de autou kai peri twn filwn autou afhken autoiV thn amartian edwken de o kurioV dipla osa hn emprosqen iwb eiV diplasiasmon
11. hkousan de panteV oi adelfoi autou kai ai adelfai autou panta ta sumbebhkota autw kai hlqon proV auton kai panteV osoi hdeisan auton ek prwtou fagonteV de kai pionteV par' autw parekalesan auton kai eqaumasan epi pasin oiV ephgagen autw o kurioV edwken de autw ekastoV amnada mian kai tetradracmon crusoun ashmon
12. o de kurioV euloghsen ta escata iwb h ta emprosqen hn de ta kthnh autou probata muria tetrakiscilia kamhloi exakisciliai zeugh bown cilia onoi qhleiai nomadeV ciliai
13. gennwntai de autw uioi epta kai qugatereV treiV
14. kai ekalesen thn men prwthn hmeran thn de deuteran kasian thn de trithn amalqeiaV keraV
15. kai ouc eureqhsan kata taV qugateraV iwb beltiouV autwn en th up' ouranon edwken de autaiV o pathr klhronomian en toiV adelfoiV
16. ezhsen de iwb meta thn plhghn eth ekaton ebdomhkonta ta de panta ezhsen eth diakosia tessarakonta oktw kai eiden iwb touV uiouV autou kai touV uiouV twn uiwn autou tetarthn genean
17. kai eteleuthsen iwb presbuteroV kai plhrhV hmerwn [17a] gegraptai de auton palin anasthsesqai meq' wn o kurioV anisthsin [17b] outoV ermhneuetai ek thV suriakhV biblou en men gh katoikwn th ausitidi epi toiV orioiV thV idoumaiaV kai arabiaV prouphrcen de autw onoma iwbab [17c] labwn de gunaika arabissan genna uion w onoma ennwn hn de autoV patroV men zare twn hsau uiwn uioV mhtroV de bosorraV wste einai auton pempton apo abraam [17d] kai outoi oi basileiV oi basileusanteV en edwm hV kai autoV hrxen cwraV prwtoV balak o tou bewr kai onoma th polei autou dennaba meta de balak iwbab o kaloumenoV iwb meta de touton asom o uparcwn hgemwn ek thV qaimanitidoV cwraV meta de touton adad uioV barad o ekkoyaV madiam en tw pediw mwab kai onoma th polei autou geqqaim [17e] oi de elqonteV proV auton filoi elifaV twn hsau uiwn qaimanwn basileuV baldad o saucaiwn turannoV swfar o minaiwn basileuV .
Przypisy:
42:1-6 - Hiob odpowiada Bogu pokorą i skruchą. Uznaje wielkość Boga i ograniczenia Jego rozumienia. To dowodzi, że prawdziwe poznanie Boga prowadzi do uznania naszej słabości (zob. także Psalm 51:17 i Izajasz 57:15).
42:7-9 - Bóg nakazuje przyjaciołom Hioba składać ofiary i prosić Hioba o wstawiennictwo. To pokazuje wagę wstawiennictwa i odbudowy zerwanych relacji (zob. także Jk 5,16 i 1 J 5,16).
42:10:00 - Bóg przywraca Hiobowi jego los po tym, jak modli się za swoich przyjaciół. To przywrócenie dowodzi wierności Boga i Jego zdolności do przekształcania trudnych sytuacji w błogosławieństwa (zob. także Psalm 126:5-6 i List do Rzymian 8:28).
42:11-12 - Obfitość Bożych błogosławieństw, którymi Bóg obdarzył Hioba po jego cierpieniu, uwydatnia nagrodę, jaką Bóg mu dał za jego wierność. To ukazuje charakter Boga jako hojnego dawcy, który nagradza posłuszeństwo (zob. także Hebrajczyków 11:6 i Psalm 23:5).
42:13-17 - Ostatnie życie Hioba naznaczone jest dobrobytem i błogosławieństwami. To pokazuje, że nawet pośród cierpienia wierność Bogu zostaje nagrodzona odrodzeniem i nowymi możliwościami (zob. także Rdz 50,20 i 2 Kor 4,17).
Wersety związane z Jó, 42:
Rozdział 42 Hioba kończy księgę ostateczną odpowiedzią Hioba i boskim przywróceniem. Jak Hiob reaguje na objawienie Boże? Ten pełen mocy tekst jest kroniką pokuty i uległości Hioba, po której następuje boska nagana wobec przyjaciół Hioba i przywrócenie mu fortuny. Rozdział ten porusza kluczowe tematy, takie jak pokora, pokuta, wstawiennictwo i ostateczna sprawiedliwość Boża. Hioba 42 oferuje satysfakcjonujące rozwiązanie sagi Hioba o cierpieniu i wierze. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na przemieniające zasady tego przełomowego ostatniego rozdziału.
Jakuba 5:11: "Jak wiecie, za szczęśliwych uważamy tych, którzy wykazują wytrwałość. Słyszeliście o cierpliwości Hioba i widzieliście koniec, jaki przyniósł mu Pan. Pan jest pełen współczucia i miłosierdzia." - Werset ten odzwierciedla historię Hioba jako całość, podkreślając wytrwałość Hioba i najwyższe współczucie Boga.
Ezechiela 14:14: "Nawet gdyby ci trzej mężczyźni – Noe, Daniel i Hiob – byli w tym, mogli się ocalić jedynie dzięki swojej prawości – wyrocznia Wszechwładnego Pana." - Werset ten wymienia Hioba jako przykład prawości, odzwierciedlający końcowy wynik historii Hioba.
1 Piotra 5:6: "Uniżajcie się zatem pod potężną ręką Boga, aby was wywyższył w swoim czasie." - Werset ten odzwierciedla pokorę Hioba przed Bogiem w 42. rozdziale Hioba i późniejsze wywyższenie Hioba przez Boga.
Psalmy 30:5: "Bo jego gniew trwa tylko chwilę, ale jego łaska trwa całe życie; płacz może trwać przez całą noc, ale rano wybucha radość." - Werset ten odzwierciedla wzór cierpienia, po którym następuje odnowienie, widoczny w historii Hioba, szczególnie w Hioba 42.
Powtórzonego Prawa 8:3: "Upokorył cię, pozwalając ci głodować, a potem nakarmił cię manną, której nie znałeś ani ty, ani twoi przodkowie, aby cię nauczyć, że nie samym chlebem żyje człowiek, ale każdym słowem, które pochodzi z ust Pana." - Werset ten nawiązuje do tematu z rozdziału Hioba 42, gdzie Hiob uczy się ufać Bogu poza swoimi materialnymi warunkami.
FAQ:
Jak Hiob odpowiada Bogu w Księdze Hioba 42?
Hiob uznaje wielkość Boga, przyznaje się do swoich ograniczeń i żałuje, że Go kwestionował, okazując pokorę i poddanie. (Hiob 42:1-6)
Co Bóg zrobił z przyjaciółmi Hioba?
Bóg gani przyjaciół Hioba za błędne wypowiadanie się o Nim i żąda od nich złożenia ofiar, podczas gdy Hiob wstawia się za nimi. (Hioba 42:7-9)
W jaki sposób Bóg przywraca życie Hiobowi?
Bóg podwaja majątek Hioba, obdarza go nowymi dziećmi i długim życiem, okazując w ten sposób swoją łaskę i wierność. (Hiob 42:10-17)
Czego możemy się nauczyć z zakończenia historii Hioba?
Dowiadujemy się, że Bóg nagradza wierność i że Jego cel zawsze zwycięża, nawet pośród cierpienia. (Hioba 42:10-17)
Jaka jest główna nauka płynąca z Księgi Hioba?
Historia Hioba uczy nas o suwerenności Boga, znaczeniu wiary w obliczu prób i zaufaniu do Bożej sprawiedliwości. (Hiob 42:1-17)
