1. eti de prosqeiV iwb eipen tw prooimiw
2. tiV an me qeih kata mhna emprosqen hmerwn wn me o qeoV efulaxen
3. wV ote hugei o lucnoV autou uper kefalhV mou ote tw fwti autou eporeuomhn en skotei
4. ote hmhn epibriqwn odoiV ote o qeoV episkophn epoieito tou oikou mou
5. ote hmhn ulwdhV lian kuklw de mou oi paideV
6. ote eceonto mou ai odoi bouturw ta de orh mou eceonto galakti
7. ote exeporeuomhn orqrioV en polei en de plateiaiV etiqeto mou o difroV
8. idonteV me neaniskoi ekrubhsan presbutai de panteV esthsan
9. adroi de epausanto lalounteV daktulon epiqenteV epi stomati
10. oi de akousanteV emakarisan me kai glwssa autwn tw laruggi autwn ekollhqh
11. oti ouV hkousen kai emakarisen me ofqalmoV de idwn me exeklinen
12. dieswsa gar ptwcon ek ceiroV dunastou kai orfanw w ouk hn bohqoV ebohqhsa
13. eulogia apollumenou ep' eme elqoi stoma de chraV me euloghsen
14. dikaiosunhn de enededukein hmfiasamhn de krima isa diploidi
15. ofqalmoV hmhn tuflwn pouV de cwlwn
16. egw hmhn pathr adunatwn dikhn de hn ouk hdein exicniasa
17. sunetriya de mulaV adikwn ek de mesou twn odontwn autwn arpagma exespasa
18. eipa de h hlikia mou ghrasei wsper stelecoV foinikoV polun cronon biwsw
19. h riza mou dihnoiktai epi udatoV kai drosoV aulisqhsetai en tw qerismw mou
20. h doxa mou kainh met' emou kai to toxon mou en ceiri autou poreusetai
21. emou akousanteV prosescon esiwphsan de epi th emh boulh
22. epi de tw emw rhmati ou proseqento pericareiV de eginonto opotan autoiV elaloun
23. wsper gh diywsa prosdecomenh ton ueton outwV outoi thn emhn lalian
24. ean gelasw proV autouV ou mh pisteuswsin kai fwV tou proswpou mou ouk apepipten
25. exelexamhn odon autwn kai ekaqisa arcwn kai kateskhnoun wsei basileuV en monozwnoiV on tropon paqeinouV parakalwn
Przypisy:
29:1-6 - Hiob rozmyśla o swojej przeszłości pełnej honoru i dobrobytu, opisując, jak był szanowany i jak Bóg mu błogosławił. To wspomnienie podkreśla wagę pamięci i osobistego świadectwa w drodze wiary (zob. także Psalm 77:11-12 i List do Hebrajczyków 10:32-34).
29:7-11 - Opis Hioba jako doradcy i obrońcy potrzebujących podkreśla jego sprawiedliwy i współczujący charakter. Sprawiedliwość i współczucie są fundamentalne w życiu człowieka wierzącego, odzwierciedlając serce Boga (zob. również Prz 31,8-9 i Jk 1,27).
29:12-17 - Hiob wspomina, jak chronili biednych i uciśnionych, pokazując, że ich życie było odbiciem boskiej sprawiedliwości. Ten przykład podkreśla społeczną odpowiedzialność wierzącego za działanie na rzecz marginalizowanych (zob. także Izajasz 1:17 i Mateusz 25:35-40).
29:18-20 - Hiob wyraża nadzieję na trwałą przyszłość, dowodząc swojego zaufania do Boga. To zaufanie jest niezbędne w życiu wiernych, nawet w obliczu trudności (zob. także Psalm 16,9-11 i List do Rzymian 15,13).
29:21-25 - Wspomnienie jego pozytywnego wpływu i szacunku, jakim go obdarzono, podkreśla ból straty, jaki Hiob teraz odczuwa. Podkreśla się znaczenie wspólnoty i relacji międzyludzkich, pokazując, że cierpienie może wpływać nie tylko na jednostkę, ale także na sieć jej relacji (zob. także Księga Koheleta 4:9-12 i List do Galatów 6:2).
Wersety związane z Jó, 29:
Rozdział 29 Hioba wspomina dni pomyślności Hioba. Jak opisuje swoje życie przed nieszczęściem? W tej nostalgicznej przemowie Hiob wspomina swój dawny status, życzliwość wobec potrzebujących i szacunek, jakim się cieszył. Tekst porusza takie tematy, jak błogosławieństwo Boże, wpływ społeczny i integralność osobista. Hioba 29 daje wgląd w cnotliwe życie, które Hiob prowadził przed cierpieniem. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na podnoszące na duchu tematy tego retrospektywnego rozdziału.
Przysłów 31:20: "Otwórz ręce ubogim i wyciągnij ręce potrzebującym." - Werset ten nawiązuje do działań Hioba opisanych w Księdze Hioba 29:12-16, gdzie mówi on o swoim współczuciu dla biednych i potrzebujących.
Jakuba 1:27: "Religia, którą Bóg, nasz Ojciec, uznaje za czystą i nieskazitelną, jest następująca: opiekować się sierotami i wdowami w ich trudnościach i nie dać się zepsuć światu." - Ten fragment odzwierciedla wartości wyrażone przez Hioba w Księdze Hioba 29:12-13, gdzie wspomina o swojej trosce o sieroty i wdowy.
Psalmy 1:1-3: "Jak szczęśliwy jest ten, kto nie idzie za radami bezbożnych, nie naśladuje postępowania grzeszników i nie zasiada na miejscu szyderców! Przeciwnie, jego zadowolenie znajduje się w prawie Pańskim i nad tym prawem rozmyśla dzień i noc. Jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą: wydaje owoc we właściwym czasie, a jego liście nie więdną. Wszystko, co robi, prosperuje!" - Wersety te odzwierciedlają opis jego pomyślnego i prawego życia przed udrękami, jak Hioba 29:2-6.
Przysłów 4:18: "Ścieżka sprawiedliwych jest jak światło jutrzenki, które świeci coraz jaśniej, aż nastanie dzień doskonały." - Przysłowie to odzwierciedla opis dni pomyślności Hioba zawarty w Księdze Hioba 29:3, gdzie mówi o świecącym nad nim świetle Bożym.
Mateusza 5:14-16: "Jesteś światłością świata. Nie da się ukryć miasta zbudowanego na górze. Nikt też nie zapala lampy i nie stawia jej pod miską. Wręcz przeciwnie, umieść go w odpowiednim miejscu i w ten sposób oświetl wszystkich domowników. Niech wasze światło tak świeci przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie." - Te słowa Jezusa odzwierciedlają rolę przywódcy i przykład, jaki Hiob opisuje w swojej społeczności, jak wspomniano w Księdze Hioba 29:21-25.
FAQ:
Jak Hiob opisuje swoje życie przed cierpieniem?
Hiob wspomina czasy, gdy cieszył się szacunkiem, dobrobytem i błogosławieństwem Boga. Miał wpływy, pomagał potrzebującym i był postrzegany jako sprawiedliwy i mądry przywódca. (Hiob 29:2-6)
Dlaczego Hiob cieszył się tak dużym szacunkiem w społeczeństwie?
Hioba podziwiano za jego sprawiedliwość i dobroć. Bronił ubogich, pomagał sierotom i wdowom oraz propagował prawdę i sprawiedliwość. (Hiob 29:7-17)
W co wierzył Hiob na temat swojej przyszłości, zanim doświadczył cierpienia?
Myślał, że jego życie zakończy się pokojem i długim życiem, otoczonym błogosławieństwami, niczym bujne drzewo z głębokimi korzeniami. (Hioba 29:18-20)
Jak Hiob postrzegał swoją relację z Bogiem w przeszłości?
Hiob czuł bliskość Boga i wierzył, że Jego światło prowadziło go ścieżką, wskazując na boską wspólnotę i przewodnictwo. (Hioba 29:3-5)
Jaki był społeczny wpływ obecności Hioba?
Jego obecność niosła nadzieję i bezpieczeństwo. Był wzorem mądrości i sprawiedliwości, pomagając uciśnionym i udzielając rad potrzebującym. (Hiob 29:21-25)
