1. addidit quoque Job adsumens parabolam suam et dixit
2. quis mihi tribuat ut sim juxta menses pristinos secundum dies quibus Deus custodiebat me
3. quando splendebat lucerna ejus super caput meum et ad lumen ejus ambulabam in tenebris
4. sicut fui in diebus adulescentiæ meæ quando secreto Deus erat in tabernaculo meo
5. quando erat Omnipotens mecum et in circuitu meo pueri mei
6. quando lavabam pedes meos butyro et petra fundebat mihi rivos olei
7. quando procedebam ad portam civitatis et in platea parabant cathedram mihi
8. videbant me juvenes et abscondebantur et senes adsurgentes stabant
9. principes cessabant loqui et digitum superponebant ori suo
10. vocem suam cohibebant duces et lingua eorum gutturi suo adherebat
11. auris audiens beatificabat me et oculus videns testimonium reddebat mihi
12. quod liberassem pauperem vociferantem et pupillum cui non esset adiutor
13. benedictio perituri super me veniebat et cor viduæ consolatus sum
14. justitia indutus sum et vestivit me sicut vestimento et diademate judicio meo
15. oculus fui cæco et pes claudo
16. pater eram pauperum et causam quam nesciebam diligentissime investigabam
17. conterebam molas iniqui et de dentibus illius auferebam prædam
18. dicebamque in nidulo meo moriar et sicut palma multiplicabo dies
19. radix mea aperta est secus aquas et ros morabitur in messione mea
20. gloria mea semper innovabitur et arcus meus in manu mea instaurabitur
21. qui me audiebant expectabant sententiam et intenti tacebant ad consilium meum
22. verbis meis addere nihil audebant et super illos stillabat eloquium meum
23. expectabant me sicut pluviam et os suum aperiebant quasi ad imbrem serotinum
24. si quando ridebam ad eos non credebant et lux vultus mei non cadebat in terram
25. si voluissem ire ad eos sedebam primus cumque sederem quasi rex circumstante exercitu eram tamen mærentium consolator
Przypisy:
29:1-6 - Hiob rozmyśla o swojej przeszłości pełnej honoru i dobrobytu, opisując, jak był szanowany i jak Bóg mu błogosławił. To wspomnienie podkreśla wagę pamięci i osobistego świadectwa w drodze wiary (zob. także Psalm 77:11-12 i List do Hebrajczyków 10:32-34).
29:7-11 - Opis Hioba jako doradcy i obrońcy potrzebujących podkreśla jego sprawiedliwy i współczujący charakter. Sprawiedliwość i współczucie są fundamentalne w życiu człowieka wierzącego, odzwierciedlając serce Boga (zob. również Prz 31,8-9 i Jk 1,27).
29:12-17 - Hiob wspomina, jak chronili biednych i uciśnionych, pokazując, że ich życie było odbiciem boskiej sprawiedliwości. Ten przykład podkreśla społeczną odpowiedzialność wierzącego za działanie na rzecz marginalizowanych (zob. także Izajasz 1:17 i Mateusz 25:35-40).
29:18-20 - Hiob wyraża nadzieję na trwałą przyszłość, dowodząc swojego zaufania do Boga. To zaufanie jest niezbędne w życiu wiernych, nawet w obliczu trudności (zob. także Psalm 16,9-11 i List do Rzymian 15,13).
29:21-25 - Wspomnienie jego pozytywnego wpływu i szacunku, jakim go obdarzono, podkreśla ból straty, jaki Hiob teraz odczuwa. Podkreśla się znaczenie wspólnoty i relacji międzyludzkich, pokazując, że cierpienie może wpływać nie tylko na jednostkę, ale także na sieć jej relacji (zob. także Księga Koheleta 4:9-12 i List do Galatów 6:2).
Wersety związane z Liber Iob, 29:
Rozdział 29 Hioba wspomina dni pomyślności Hioba. Jak opisuje swoje życie przed nieszczęściem? W tej nostalgicznej przemowie Hiob wspomina swój dawny status, życzliwość wobec potrzebujących i szacunek, jakim się cieszył. Tekst porusza takie tematy, jak błogosławieństwo Boże, wpływ społeczny i integralność osobista. Hioba 29 daje wgląd w cnotliwe życie, które Hiob prowadził przed cierpieniem. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na podnoszące na duchu tematy tego retrospektywnego rozdziału.
Przysłów 31:20: "Otwórz ręce ubogim i wyciągnij ręce potrzebującym." - Werset ten nawiązuje do działań Hioba opisanych w Księdze Hioba 29:12-16, gdzie mówi on o swoim współczuciu dla biednych i potrzebujących.
Jakuba 1:27: "Religia, którą Bóg, nasz Ojciec, uznaje za czystą i nieskazitelną, jest następująca: opiekować się sierotami i wdowami w ich trudnościach i nie dać się zepsuć światu." - Ten fragment odzwierciedla wartości wyrażone przez Hioba w Księdze Hioba 29:12-13, gdzie wspomina o swojej trosce o sieroty i wdowy.
Psalmy 1:1-3: "Jak szczęśliwy jest ten, kto nie idzie za radami bezbożnych, nie naśladuje postępowania grzeszników i nie zasiada na miejscu szyderców! Przeciwnie, jego zadowolenie znajduje się w prawie Pańskim i nad tym prawem rozmyśla dzień i noc. Jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą: wydaje owoc we właściwym czasie, a jego liście nie więdną. Wszystko, co robi, prosperuje!" - Wersety te odzwierciedlają opis jego pomyślnego i prawego życia przed udrękami, jak Hioba 29:2-6.
Przysłów 4:18: "Ścieżka sprawiedliwych jest jak światło jutrzenki, które świeci coraz jaśniej, aż nastanie dzień doskonały." - Przysłowie to odzwierciedla opis dni pomyślności Hioba zawarty w Księdze Hioba 29:3, gdzie mówi o świecącym nad nim świetle Bożym.
Mateusza 5:14-16: "Jesteś światłością świata. Nie da się ukryć miasta zbudowanego na górze. Nikt też nie zapala lampy i nie stawia jej pod miską. Wręcz przeciwnie, umieść go w odpowiednim miejscu i w ten sposób oświetl wszystkich domowników. Niech wasze światło tak świeci przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie." - Te słowa Jezusa odzwierciedlają rolę przywódcy i przykład, jaki Hiob opisuje w swojej społeczności, jak wspomniano w Księdze Hioba 29:21-25.
FAQ:
Jak Hiob opisuje swoje życie przed cierpieniem?
Hiob wspomina czasy, gdy cieszył się szacunkiem, dobrobytem i błogosławieństwem Boga. Miał wpływy, pomagał potrzebującym i był postrzegany jako sprawiedliwy i mądry przywódca. (Hiob 29:2-6)
Dlaczego Hiob cieszył się tak dużym szacunkiem w społeczeństwie?
Hioba podziwiano za jego sprawiedliwość i dobroć. Bronił ubogich, pomagał sierotom i wdowom oraz propagował prawdę i sprawiedliwość. (Hiob 29:7-17)
W co wierzył Hiob na temat swojej przyszłości, zanim doświadczył cierpienia?
Myślał, że jego życie zakończy się pokojem i długim życiem, otoczonym błogosławieństwami, niczym bujne drzewo z głębokimi korzeniami. (Hioba 29:18-20)
Jak Hiob postrzegał swoją relację z Bogiem w przeszłości?
Hiob czuł bliskość Boga i wierzył, że Jego światło prowadziło go ścieżką, wskazując na boską wspólnotę i przewodnictwo. (Hioba 29:3-5)
Jaki był społeczny wpływ obecności Hioba?
Jego obecność niosła nadzieję i bezpieczeństwo. Był wzorem mądrości i sprawiedliwości, pomagając uciśnionym i udzielając rad potrzebującym. (Hiob 29:21-25)
