1. upolabwn de elifaV o qaimanithV legei
2. poteron ouci o kurioV estin o didaskwn sunesin kai episthmhn
3. ti gar melei tw kuriw ean su hsqa toiV ergoiV amemptoV h wfeleia oti aplwshV thn odon sou
4. h logon sou poioumenoV elegxei se kai suneiseleusetai soi eiV krisin
5. poteron ouc h kakia sou estin pollh anariqmhtoi de sou eisin ai amartiai
6. hnecurazeV de touV adelfouV sou dia kenhV amfiasin de gumnwn afeilou
7. oude udwr diywntaV epotisaV alla peinwntwn esterhsaV ywmon
8. eqaumasaV de tinwn proswpon wkisaV de touV epi thV ghV
9. chraV de exapesteilaV kenaV orfanouV de ekakwsaV
10. toigaroun ekuklwsan se pagideV kai espoudasen se polemoV exaisioV
11. to fwV soi skotoV apebh koimhqenta de udwr se ekaluyen
12. mh ouci o ta uyhla naiwn efora touV de ubrei feromenouV etapeinwsen
13. kai eipaV ti egnw o iscuroV h kata tou gnofou krinei
14. nefh apokrufh autou kai ouc oraqhsetai kai guron ouranou diaporeusetai
15. mh tribon aiwnion fulaxeiV hn epathsan andreV adikoi
16. oi sunelhmfqhsan awroi potamoV epirrewn oi qemelioi autwn
17. oi legonteV kurioV ti poihsei hmin h ti epaxetai hmin o pantokratwr
18. oV de eneplhsen touV oikouV autwn agaqwn boulh de asebwn porrw ap' autou
19. idonteV dikaioi egelasan amemptoV de emukthrisen
20. ei mh hfanisqh h upostasiV autwn kai to kataleimma autwn katafagetai pur
21. genou dh sklhroV ean upomeinhV eit' o karpoV sou estai en agaqoiV
22. eklabe de ek stomatoV autou exhgorian kai analabe ta rhmata autou en kardia sou
23. ean de epistrafhV kai tapeinwshV seauton enanti kuriou porrw epoihsaV apo diaithV sou to adikon
24. qhsh epi cwmati en petra kai wV petra ceimarrouV wfir
25. estai oun sou o pantokratwr bohqoV apo ecqrwn kaqaron de apodwsei se wsper argurion pepurwmenon
26. eita parrhsiasqhsh enanti kuriou anableyaV eiV ton ouranon ilarwV
27. euxamenou de sou proV auton eisakousetai sou dwsei de soi apodounai taV eucaV
28. apokatasthsei de soi diaitan dikaiosunhV epi de odoiV sou estai feggoV
29. oti etapeinwsen auton kai ereiV uperhfaneusato kai kufonta ofqalmoiV swsei
30. rusetai aqwon kai diaswqhti en kaqaraiV cersin sou
Przypisy:
22:1-5 - Elifaz odpowiada Hiobowi, twierdząc, że jego cierpienie musi być konsekwencją jego grzechów. To podejście odzwierciedla teologię odwetową, która dąży do powiązania cierpienia z karą, nie uwzględniając złożoności ludzkiego cierpienia (zob. także Psalm 94:11 i Ezechiela 18:30).
22:6-9 - Elifaz oskarża Hioba o chciwość i opresyjność, sugerując, że jego nieszczęście jest wynikiem jego własnych działań. To oskarżenie odzwierciedla powierzchowne pojmowanie Bożej sprawiedliwości i ignoruje rzeczywistość cierpienia niewinnych (zob. także Łk 6,37-38 i Jk 2,13).
22:10-11 - Elifaz wspomina, że Hiob jest otoczony sidłami, co wzmacnia przekonanie, że podlega on sądowi Bożemu. Ten pogląd ogranicza nasze rozumienie działania Boga i pomija Jego miłość i miłosierdzie (zob. także Psalm 139:7-10 i List do Rzymian 8:38-39).
22:12-14 - Elifaz mówi o wielkości Boga, podkreślając Jego wszechobecność i wszechwiedzę. To stwierdzenie wzmacnia przekonanie, że Hiob nie może uniknąć sądu Bożego, ale jednocześnie podkreśla majestat i suwerenność Boga (zob. także Psalm 139:1-6 i Izajasz 66:1-2).
22:15-20 - Elifaz zachęca Hioba do nawrócenia się do Boga w pokucie, sugerując, że odnowa zależy od jego postawy. Takie podejście umniejsza Bożą łaskę i złożoność relacji między grzechem, pokutą i cierpieniem (zob. także 1 J 1,9 i Jk 4,7-8).
Wersety związane z Jó, 22:
Rozdział 22 Hioba zawiera trzecią mowę Elifaza. W jaki sposób intensyfikuje swoje oskarżenia przeciwko Hiobowi? W tym wnikliwym przemówieniu Elifaz oskarża Hioba o konkretne grzechy, argumentując, że jego cierpienia są bezpośrednim skutkiem rzekomych występków. Tekst porusza takie tematy, jak pochopny osąd, natura prawdziwej pobożności i znaczenie pokuty. Hioba 22 podkreśla niebezpieczeństwo pochopnych wniosków na temat przyczyn cierpienia innych. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do kontrowersyjnych tematów tego prowokacyjnego rozdziału.
Izajasza 58:7: "Czy nie jest to dzielenie się jedzeniem z głodnymi, udzielanie schronienia bezbronnym biednym, przyodziewanie nagich, które spotykasz, i nie odmawianie pomocy bliźniemu?" - Werset ten odzwierciedla oskarżenia Elifaza z Księgi Hioba 22 dotyczące rzekomego braku miłości Hioba.
Przysłów 22:22-23: "Nie wykorzystujcie biednych dlatego, że są biedni, ani nie uciskajcie potrzebujących w sądzie, gdyż Pan będzie ich orędownikiem i okradnie tych, którzy ich okradają z życia." - Przysłowia te odzwierciedlają oskarżenia Elifaza z 22. rozdziału Księgi Hioba, ale także przestrogę, że Bóg chroni biednych.
Mateusza 25:35-36: "Bo byłem głodny, a daliście mi jeść; Byłem spragniony, a daliście Mi pić; Byłem przybyszem, a przyjęliście mnie; Potrzebowałem odzienia, a przyodzialiście mnie; Byłem chory, a zaopiekowaliście się mną; Byłem w więzieniu, a odwiedziliście mnie." - Jezus podkreśla wagę dobrych uczynków, a o zaniedbanie tego tematu Elifaz zarzuca Hiobowi w 22. rozdziale Księgi Hioba.
Jakuba 2:15-16: "Jeśli brat lub siostra potrzebują odzieży i codziennego pożywienia, a ktoś z was powie mu: „Idź w pokoju, ogrzej się i nakarm się, aż będziesz syty”, ale nie dając mu niczego, jaki jest sens?" - Jakub podkreśla znaczenie konkretnych aktów miłosierdzia, o które Elifaz zarzuca Hiobowi zaniedbanie w Hioba 22.
1 Jana 3:17: "Jeśli ktoś ma środki materialne, a widząc brata w potrzebie, nie okazuje mu współczucia, jak może w nim pozostać miłość Boża?" - Jan podkreśla znaczenie praktycznego współczucia, odzwierciedlając oskarżenia Elifaza z Księgi Hioba 22.
FAQ:
O co Elifaz oskarża Hioba?
Elifaz oskarża Hioba o niesprawiedliwość, ucisk biednych i chciwość, argumentując, że jego cierpienie jest karą boską za jego rzekome czyny. (Hioba 22:5-9)
Jak Elifaz tłumaczy cierpienie Hioba?
Twierdzi, że Hiob cierpi, ponieważ zgrzeszył, sugerując, że jeśli się nawróci, Bóg przywróci mu życie i dobrobyt. (Hioba 22:23-25)
Co Elifaz sugeruje Hiobowi w celu pojednania się z Bogiem?
Radzi Hiobowi, aby szukał Boga, odwrócił się od grzechu i zaufał Panu, obiecując, że przyniesie to odrodzenie i błogosławieństwa. (Hioba 22:21-30)
Jak Elifaz interpretuje boską sprawiedliwość?
Uważa, że Boża sprawiedliwość jest natychmiastowa, wierząc, że Bóg nagradza sprawiedliwych i karze złych na ziemi, ignorując złożoność cierpienia Hioba (Hiob 22:3-5).
Czym wizja Elifaza różni się od wizji Hioba?
Elifaz uważa, że Hiob cierpi z powodu ukrytych grzechów, podczas gdy Hiob kwestionuje bezpośredni związek między grzechem a cierpieniem, szukając odpowiedzi u Boga. (Hiob 22:5-30)
