1. pauloV apostoloV ihsou cristou dia qelhmatoV qeou kat epaggelian zwhV thV en cristw ihsou
2. timoqew agaphtw teknw cariV eleoV eirhnh apo qeou patroV kai cristou ihsou tou kuriou hmwn
3. carin ecw tw qew w latreuw apo progonwn en kaqara suneidhsei wV adialeipton ecw thn peri sou mneian en taiV dehsesin mou nuktoV kai hmeraV
4. epipoqwn se idein memnhmenoV sou twn dakruwn ina caraV plhrwqw
5. upomnhsin lambanwn thV en soi anupokritou pistewV htiV enwkhsen prwton en th mammh sou lwidi kai th mhtri sou euneikh pepeismai de oti kai en soi
6. di hn aitian anamimnhskw se anazwpurein to carisma tou qeou o estin en soi dia thV epiqesewV twn ceirwn mou
7. ou gar edwken hmin o qeoV pneuma deiliaV alla dunamewV kai agaphV kai swfronismou
8. mh oun epaiscunqhV to marturion tou kuriou hmwn mhde eme ton desmion autou alla sugkakopaqhson tw euaggeliw kata dunamin qeou
9. tou swsantoV hmaV kai kalesantoV klhsei agia ou kata ta erga hmwn alla kat idian proqesin kai carin thn doqeisan hmin en cristw ihsou pro cronwn aiwniwn
10. fanerwqeisan de nun dia thV epifaneiaV tou swthroV hmwn ihsou cristou katarghsantoV men ton qanaton fwtisantoV de zwhn kai afqarsian dia tou euaggeliou
11. eiV o eteqhn egw khrux kai apostoloV kai didaskaloV eqnwn
12. di hn aitian kai tauta pascw all ouk epaiscunomai oida gar w pepisteuka kai pepeismai oti dunatoV estin thn paraqhkhn mou fulaxai eiV ekeinhn thn hmeran
13. upotupwsin ece ugiainontwn logwn wn par emou hkousaV en pistei kai agaph th en cristw ihsou
14. thn kalhn parakataqhkhn fulaxon dia pneumatoV agiou tou enoikountoV en hmin
15. oidaV touto oti apestrafhsan me panteV oi en th asia wn estin fugelloV kai ermogenhV
16. dwh eleoV o kurioV tw onhsiforou oikw oti pollakiV me aneyuxen kai thn alusin mou ouk ephscunqh
17. alla genomenoV en rwmh spoudaioteron ezhthsen me kai euren
18. dwh autw o kurioV eurein eleoV para kuriou en ekeinh th hmera kai osa en efesw dihkonhsen beltion su ginwskeiV
Przypisy:
1:6-7 - Paweł przypomina Tymoteuszowi, aby rozpalił na nowo dar, który dał mu Bóg, podkreślając znaczenie Ducha Świętego, który daje nam moc, miłość i panowanie nad sobą. Odwaga i wiara są niezbędnymi darami w misji chrześcijańskiej (zob. także 1 Koryntian 12:4-11 i Efezjan 3:16).
1:8-10 - Paweł napomina Tymoteusza, aby nie wstydził się ewangelii, gdyż jest ona źródłem zbawienia i życia wiecznego. Zaufanie Chrystusowi pozwala nam stawić czoła cierpieniu i prześladowaniom dla Niego (zob. także Rz 1,16 i Flp 1,29).
01:12 - Paweł potwierdza swoją ufność w Boga, który jest w stanie strzec tego, co zostało mu powierzone, aż do Dnia Ostatecznego. Wiara w moc Bożą jest podstawą naszej wytrwałości w wierze chrześcijańskiej (zob. także Flp 1,6 i 1 P 1,5).
1:13-14 - Paweł nakazuje Tymoteuszowi strzec zdrowej nauki, którą otrzymał, ufając Duchowi Świętemu. Czysta doktryna i relacja z Duchem są niezbędne do zachowania wierności wierze (zob. także Tt 1,9 i 1 Kor 4,2).
1:15-18 - Paweł wspomina o tych, którzy odeszli od wiary, ale dziękuje również Onezyforowi za jego wierność i wsparcie. Lojalność wobec ewangelii i współwyznawców w Chrystusie jest kluczowa dla Kościoła (zob. także 2 Koryntian 1:15-16 i Filipian 2:20-21).
Wersety związane z II Timóteo, 1:
2. Rozdział 1 Tymoteusza rozpoczyna ostatni list Pawła. Jakie dziedzictwo pozostawił apostoł swojemu uczniowi? Ten poruszający tekst wyraża miłość Pawła do Tymoteusza, przypominając o jego odziedziczonej wierze i święceniach. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak odwaga w obliczu prześladowań, moc ewangelii i znaczenie zachowywania dobrego depozytu wiary. Paweł wspomina także o tych, którzy go opuścili i tych, którzy pozostali wierni. Zanurz się z nami w pięciu fragmentach biblijnych, które rzucają światło na trwałe zasady tego inspirującego rozdziału.
Dzieje Apostolskie 16:1: "Dotarł do Derbe, a następnie do Listry, gdzie mieszkał uczeń imieniem Tymoteusz, syn matki Żydówki i wierzącej, ale ojca Greka." - Werset ten dostarcza kontekstu dotyczącego pochodzenia Tymoteusza, o którym mowa w 2 Tymoteusza 1:5.
Rzymian 1:16: "Nie wstydzę się ewangelii, jest ona bowiem mocą Bożą ku zbawieniu każdego wierzącego: najpierw Żyda, potem Greka." - Ten fragment nawiązuje do tematu z 2 Tymoteusza 1:8, gdzie Paweł zachęca Tymoteusza, aby nie wstydził się ewangelii.
1 Koryntian 4:17: "Dlatego posyłam do was Tymoteusza, mojego umiłowanego i wiernego syna w Panu, który przypomni wam mój sposób życia w Chrystusie Jezusie, zgodnie z tym, czego wszędzie uczę, we wszystkich kościołach." - Werset ten ukazuje bliską więź pomiędzy Pawłem i Tymoteuszem, co znajduje odzwierciedlenie w 2 Tymoteusza 1:2.
Filipian 1:20: "Czekam z niecierpliwością i mam nadzieję, że w żadnym wypadku nie będę zawstydzony. Wręcz przeciwnie, jak zawsze, z całą determinacją, Chrystus będzie teraz uwielbiony także w moim ciele, czy to przez życie, czy przez śmierć." - Paweł wyraża swoją ufność w Chrystusie, do czego zachęca w Liście do Tymoteusza w 2 Tymoteusza 1:12.
1 Piotra 4:16: "Jeśli jednak jako chrześcijanin cierpisz, nie wstydź się, ale chwal Boga przez to imię." - Werset ten wzmacnia napomnienie Pawła skierowane do Tymoteusza w 2 Tymoteusza 1:8, aby nie wstydził się cierpieć dla ewangelii.
FAQ:
Co miał na myśli Paweł, gdy mówił o „darze Bożym” w 2 Liście do Tymoteusza 1:6?
Paweł zachęcał Tymoteusza, by rozbudzał dar duchowy, który otrzymał przez wkładanie rąk, przypominając mu, by w służbie wykazywał się odwagą i gorliwością (2 Tymoteusza 1:6).
Dlaczego Paweł powiedział, że Bóg nie dał nam ducha bojaźni?
Bóg dał nam ducha mocy, miłości i trzeźwego umysłu, abyśmy stawiali czoła wyzwaniom i śmiało dawali świadectwo. Strach nie pochodzi od Boga. (2 Tymoteusza 1:7)
Jakie znaczenie ma ewangelia według Pawła w 2 Liście do Tymoteusza 1?
Ewangelia jest źródłem zbawienia i życia wiecznego. Paweł zachęca Tymoteusza, aby się jej nie wstydził, nawet w obliczu prześladowań (2 Tymoteusza 1:8-10).
Kim był Onezyfor i dlaczego Paweł o nim wspomina?
Onezyfor pomagał Pawłowi w jego trudnościach i nie wstydził się jego uwięzienia, dając mu przykład chrześcijańskiej wierności. (2 Tymoteusza 1:16-18)
Jak Paweł opisuje swoje zaufanie do Boga?
Paweł stwierdza, że wie, komu uwierzył i jest pewien, że Bóg zachowa jego wiarę aż do końca. (2 Tymoteusza 1:12)
