1. outwV hmaV logizesqw anqrwpoV wV uphretaV cristou kai oikonomouV musthriwn qeou
2. o de loipon zhteitai en toiV oikonomoiV ina pistoV tiV eureqh
3. emoi de eiV elaciston estin ina uf umwn anakriqw h upo anqrwpinhV hmeraV all oude emauton anakrinw
4. ouden gar emautw sunoida all ouk en toutw dedikaiwmai o de anakrinwn me kurioV estin
5. wste mh pro kairou ti krinete ewV an elqh o kurioV oV kai fwtisei ta krupta tou skotouV kai fanerwsei taV boulaV twn kardiwn kai tote o epainoV genhsetai ekastw apo tou qeou
6. tauta de adelfoi meteschmatisa eiV emauton kai apollw di umaV ina en hmin maqhte to mh uper o gegraptai fronein ina mh eiV uper tou enoV fusiousqe kata tou eterou
7. tiV gar se diakrinei ti de eceiV o ouk elabeV ei de kai elabeV ti kaucasai wV mh labwn
8. hdh kekoresmenoi este hdh eplouthsate cwriV hmwn ebasileusate kai ofelon ge ebasileusate ina kai hmeiV umin sumbasileuswmen
9. dokw gar oti o qeoV hmaV touV apostolouV escatouV apedeixen wV epiqanatiouV oti qeatron egenhqhmen tw kosmw kai aggeloiV kai anqrwpoiV
10. hmeiV mwroi dia criston umeiV de fronimoi en cristw hmeiV asqeneiV umeiV de iscuroi umeiV endoxoi hmeiV de atimoi
11. acri thV arti wraV kai peinwmen kai diywmen kai gumnhteuomen kai kolafizomeqa kai astatoumen
12. kai kopiwmen ergazomenoi taiV idiaiV cersin loidoroumenoi eulogoumen diwkomenoi anecomeqa
13. blasfhmoumenoi parakaloumen wV perikaqarmata tou kosmou egenhqhmen pantwn periyhma ewV arti
14. ouk entrepwn umaV grafw tauta all wV tekna mou agaphta nouqetw
15. ean gar muriouV paidagwgouV echte en cristw all ou pollouV pateraV en gar cristw ihsou dia tou euaggeliou egw umaV egennhsa
16. parakalw oun umaV mimhtai mou ginesqe
17. dia touto epemya umin timoqeon oV estin teknon mou agaphton kai piston en kuriw oV umaV anamnhsei taV odouV mou taV en cristw kaqwV pantacou en pash ekklhsia didaskw
18. wV mh ercomenou de mou proV umaV efusiwqhsan tineV
19. eleusomai de tacewV proV umaV ean o kurioV qelhsh kai gnwsomai ou ton logon twn pefusiwmenwn alla thn dunamin
20. ou gar en logw h basileia tou qeou all en dunamei
21. ti qelete en rabdw elqw proV umaV h en agaph pneumati te praothtoV
Przypisy:
4:1-5 - Paweł przedstawia się jako sługa Chrystusa i szafarz tajemnic Bożych. Podkreśla, że sąd ostateczny należy do Boga, a nie do człowieka, zaznaczając, że czyny sług Bożych zostaną ujawnione w Dniu Chrystusa (zob. także Rz 14,10-12 i Mt 25,19-23).
4:6-7 - Paweł ostrzega Koryntian przed arogancją i porównywaniem się z samym sobą. Wszystko, co mają, pochodzi od Boga i nie mają powodu do chluby, ponieważ łaska Boża czyni ich wyjątkowymi (zob. także Jk 4,6 i 1 P 4,10).
4:8-13 - Paweł kpi z postawy Koryntian, którzy uważają się za bogatych i już sytych, podczas gdy on i inni apostołowie żyją w ubóstwie i cierpieniu. Prawdziwa wielkość w wierze objawia się w pokorze i cierpieniu dla Chrystusa (zob. także 2 Kor 11,23-27 i Flp 3,8-9).
4:14-21 - Paweł upomina Koryntian, ale z miłością, i przedstawia się jako wzór dyscypliny i chrześcijańskiego życia. Wysyła Tymoteusza, aby nauczał prawdziwej drogi życia w Chrystusie, wzywając wierzących do naśladowania jego wiary (zob. także 1 Tes 2,7-12 i Flp 3,17).
Wersety związane z I Coríntios, 4:
4. rozdział 1 Listu do Koryntian omawia szafarstwo i osąd apostolski. Jak prawidłowo oceniać przywódców duchowych? Paweł podkreśla wierność jako istotne kryterium, przestrzegając przed przedwczesnymi osądami. Pozorną słabość apostołów przeciwstawia arogancji niektórych Koryntian, używając ironii do korygowania postaw. Tekst kończy się ojcowskim wezwaniem do naśladowania Chrystusa. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do kluczowych tematów tego trudnego rozdziału.
Mateusza 7:1-2: "Nie osądzajcie, żebyście nie byli sądzeni. Bo jak sądzicie, tak i wy będziecie sądzeni; a miara, której użyjesz, będzie także użyta do zmierzenia Ciebie." - Odnosi się to do 1 Koryntian 4:3-5, mówiącego o nieosądzaniu przedwcześnie.
Filipian 2:5-7: "Niech wasza postawa będzie taka sama jak Chrystusa Jezusa, który będąc Bogiem, nie uważał, że bycie równym Bogu jest czymś, do czego należy się przywiązywać; lecz ogołocił się, stając się sługą [...]" - Uzupełnia 1 Koryntian 4:6-7, mówiąc o pokorze i nie przechwalaniu się.
2 Tymoteusza 3:12: "W rzeczywistości wszyscy, którzy pragną pobożnie żyć w Chrystusie Jezusie, będą prześladowani." - Odnosi się to do 1 Koryntian 4:9-13, mówiącego o cierpieniach apostołów.
Hebrajczyków 12:7-8: "Znoś trudności, akceptując je jako dyscyplinę; Bóg traktuje ich jak dzieci. Który syn nie jest karcony przez ojca? Jeśli nie jesteście karceni, a dyscyplina dotyczy wszystkich dzieci, to nie jesteście dziećmi prawowitymi, ale nieślubnymi." - Uzupełnia 1 Koryntian 4:14-15, dotyczący ojcowskiej relacji Pawła z Koryntianami.
1 Tesaloniczan 1:6: "Rzeczywiście staliście się naśladowcami nas i Pana; mimo wielu cierpień przyjęli słowo z radością pochodzącą od Ducha Świętego." - Powtarza 1 Koryntian 4:16, mówiąc o naśladowaniu Pawła, tak jak on naśladuje Chrystusa.
FAQ:
Co Paweł ma na myśli mówiąc, że jest „sługą Chrystusa”?
Paweł podkreśla, że jako apostołowie i słudzy Chrystusa, są sługami, którzy muszą być wierni swojej misji, nie szukając ludzkiego uznania (1 Koryntian 4:1-2).
Dlaczego Paweł krytykuje pychę Koryntian w 1 Liście do Koryntian 4?
Podkreśla, że pycha jest nie do pogodzenia z pokorą Chrystusa i że wszystko, co chrześcijanie mają, jest im dane przez Boga, a nie z ich własnych zasług (1 Koryntian 4:6-8).
Co Paweł mówi o cierpieniach apostołów?
Paweł wyjaśnia, że apostołowie cierpią z powodu swojej wiary i są traktowani jako najmniejsi ze wszystkich, aby mogli być przykładem dla Kościoła (1 Koryntian 4:9-13).
W jaki sposób Paweł napomina Koryntian, aby szli za jego przykładem?
Paweł zachęca ich, aby go naśladowali, tak jak on naśladuje Chrystusa, i prosi ich, aby żyli w pokorze i poddaniu się autorytetowi apostołów. (1 Koryntian 4:16-17)
Co oznacza bycie „zdyscyplinowanym” w Kościele?
Dyscyplina kościelna jest aktem miłości, mającym na celu przywrócenie grzeszników do właściwego postępowania. Paweł pokazuje, jak należy ją stosować mądrze i sprawiedliwie. (1 Koryntian 4:21)
