1. adelfoi ean kai prolhfqh anqrwpoV en tini paraptwmati umeiV oi pneumatikoi katartizete ton toiouton en pneumati praothtoV skopwn seauton mh kai su peirasqhV
2. allhlwn ta barh bastazete kai outwV anaplhrwsate ton nomon tou cristou
3. ei gar dokei tiV einai ti mhden wn eauton frenapata
4. to de ergon eautou dokimazetw ekastoV kai tote eiV eauton monon to kauchma exei kai ouk eiV ton eteron
5. ekastoV gar to idion fortion bastasei
6. koinwneitw de o kathcoumenoV ton logon tw kathcounti en pasin agaqoiV
7. mh planasqe qeoV ou mukthrizetai o gar ean speirh anqrwpoV touto kai qerisei
8. oti o speirwn eiV thn sarka eautou ek thV sarkoV qerisei fqoran o de speirwn eiV to pneuma ek tou pneumatoV qerisei zwhn aiwnion
9. to de kalon poiounteV mh ekkakwmen kairw gar idiw qerisomen mh ekluomenoi
10. ara oun wV kairon ecomen ergazwmeqa to agaqon proV pantaV malista de proV touV oikeiouV thV pistewV
11. idete phlikoiV umin grammasin egraya th emh ceiri
12. osoi qelousin euproswphsai en sarki outoi anagkazousin umaV peritemnesqai monon ina mh tw staurw tou cristou diwkwntai
13. oude gar oi peritemnomenoi autoi nomon fulassousin alla qelousin umaV peritemnesqai ina en th umetera sarki kauchswntai
14. emoi de mh genoito kaucasqai ei mh en tw staurw tou kuriou hmwn ihsou cristou di ou emoi kosmoV estaurwtai kagw tw kosmw
15. en gar cristw ihsou oute peritomh ti iscuei oute akrobustia alla kainh ktisiV
16. kai osoi tw kanoni toutw stoichsousin eirhnh ep autouV kai eleoV kai epi ton israhl tou qeou
17. tou loipou kopouV moi mhdeiV parecetw egw gar ta stigmata tou kuriou ihsou en tw swmati mou bastazw
18. h cariV tou kuriou hmwn ihsou cristou meta tou pneumatoV umwn adelfoi amhn [proV galataV egrafh apo rwmhV]
Przypisy:
6:1-5 - Paweł nakazuje chrześcijanom, aby z łagodnością przywracali grzeszników do łaski, przypominając im, że każdy musi nieść swoje własne brzemiona. Pokora i osobista odpowiedzialność są niezbędne w życiu chrześcijańskim (zob. także Mt 18,15-17 i Jk 5,19-20).
6:7-10 - Paweł ostrzega przed prawem siewu: co siejemy, to zbierzemy. Zachęca chrześcijan do czynienia dobra, zwłaszcza wobec domowników wiary, ponieważ będzie to odzwierciedleniem owoców Ducha w ich życiu (zob. także 2 Koryntian 9:6 i 1 Jana 3:17).
6:11-13 - Paweł twierdzi, że prawdziwe obrzezanie nie jest obrzezaniem ciała, lecz serca, i że znamiona Chrystusa są ważniejsze niż jakikolwiek zewnętrzny wygląd. Prawdziwa tożsamość chrześcijańska kształtuje się w cierpieniu i wierze (zob. także List do Filipian 3:3 i 2 List do Koryntian 4:10).
6:14-18 - Paweł kończy swój list, wychwalając krzyż Chrystusa jako centralny symbol wiary chrześcijańskiej, która jest podstawą przemiany życia. Pragnie, aby wszyscy, którzy podążają za tą prawdą, doświadczyli Bożego pokoju i miłosierdzia (zob. także 1 Kor 2,2 i 2 Kor 5,17).
Wersety związane z Gálatas, 6:
Rozdział 6 Listu do Galacjan kończy się zasadami życia wspólnotowego. Jak wierzący powinni żyć wolnością we wspólnocie? Ten praktyczny tekst zawiera wskazówki dotyczące wzajemnej troski i duchowej wytrwałości. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak delikatne odrodzenie, dzielenie się ciężarami i siew duchowy. Paweł kończy, potwierdzając centralne miejsce krzyża i nowego stworzenia. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które wyjaśniają obowiązujące zasady ostatniego rozdziału Listu do Galacjan.
2 Koryntian 13:5: "Badajcie siebie, czy trwacie w wierze; udowodnij sobie. Czy nie zdajesz sobie sprawy, że Chrystus Jezus jest w tobie? Chyba, że im się nie udało!" - Ten fragment odzwierciedla radę Pawła z Galacjan 6:4 dotyczącą sprawdzania swoich uczynków.
1 Koryntian 9:11: "Jeśli posiejemy wśród was rzeczy duchowe, czy zbieranie od was rzeczy materialnych nie będzie dla nas zbyt wielkim wysiłkiem?" - Werset ten przypomina zasadę ustanowioną przez Pawła w Liście do Galatów 6:6 dotyczącą dzielenia się dobrami materialnymi z nauczycielami duchowymi.
2 Koryntian 9:6: "Pamiętajcie: kto sieje skąpo, ten również skąpo zbierze plony, a kto sieje obficie, również obficie żąć będzie." - Ten fragment odzwierciedla zasadę siewu i zbioru, o której Paweł wspomina w Liście do Galacjan 6:7-8.
Hebrajczyków 12:3: "Pomyślcie uważnie o Tym, który zniósł taki sprzeciw grzeszników przeciwko Sobie, abyście nie znużyli się i nie stracili ducha." - Werset ten przypomina radę Pawła z Galacjan 6:9, aby nie ustawać w czynieniu dobra.
Filipian 3:3: "Jesteśmy bowiem obrzezani, my, którzy oddajemy cześć Duchowi Bożemu, chlubimy się Chrystusem Jezusem, a w ciele nie pokładamy ufności," - Ten fragment odzwierciedla ostatni argument Pawła z Galacjan 6:15 na temat znikomości obrzezania w porównaniu z nowym stworzeniem w Chrystusie.
FAQ:
Co oznacza siać dla Ducha?
Oznacza to inwestowanie w życie duchowe, co prowadzi do życia wiecznego. (Galatów 6:8)
Jak powinniśmy traktować braci, którzy popadają w grzech?
Musimy przywrócić je z łagodnością, pamiętając, że my również jesteśmy krusi. (Galacjan 6:1)
Co oznacza „noszenie brzemion innych”?
Pomaganie innym w ich trudnościach wypełnia prawo Chrystusowe. (Galatów 6:2)
Dlaczego Paweł chlubi się krzyżem Chrystusa?
Ponieważ krzyż jest centrum wiary, a świat nie ma już na niego wpływu. (Galatów 6:14)
Jaka jest obietnica dla tych, którzy wytrwają w dobroci?
Kto czyni dobro, będzie zbierał błogosławieństwa w swoim czasie, jeśli nie znuży się. (Galatów 6:9)
