1. orasiV abdiou tade legei kurioV o qeoV th idoumaia akohn hkousa para kuriou kai periochn eiV ta eqnh exapesteilen anasthte kai exanastwmen ep' authn eiV polemon
2. idou oligoston dedwka se en toiV eqnesin htimwmenoV su ei sfodra
3. uperhfania thV kardiaV sou ephren se kataskhnounta en taiV opaiV twn petrwn uywn katoikian autou legwn en kardia autou tiV me kataxei epi thn ghn
4. ean metewrisqhV wV aetoV kai ean ana meson twn astrwn qhV nossian sou ekeiqen kataxw se legei kurioV
5. ei kleptai eishlqon proV se h lhstai nuktoV pou an aperrifhV ouk an ekleyan ta ikana eautoiV kai ei trughtai eishlqon proV se ouk an upeliponto epifullida
6. pwV exhreunhqh hsau kai katelhmfqh autou ta kekrummena
7. ewV twn oriwn sou exapesteilan se panteV oi andreV thV diaqhkhV sou antesthsan soi hdunasqhsan proV se andreV eirhnikoi sou eqhkan enedra upokatw sou ouk estin sunesiV autoiV
8. en ekeinh th hmera legei kurioV apolw sofouV ek thV idoumaiaV kai sunesin ex orouV hsau
9. kai ptohqhsontai oi machtai sou oi ek qaiman opwV exarqh anqrwpoV ex orouV hsau
10. dia thn sfaghn kai thn asebeian thn eiV ton adelfon sou iakwb kai kaluyei se aiscunh kai exarqhsh eiV ton aiwna
11. af' hV hmeraV antesthV ex enantiaV en hmera aicmalwteuontwn allogenwn dunamin autou kai allotrioi eishlqon eiV pulaV autou kai epi ierousalhm ebalon klhrouV kai su hV wV eiV ex autwn
12. kai mh epidhV hmeran adelfou sou en hmera allotriwn kai mh epicarhV epi touV uiouV iouda en hmera apwleiaV autwn kai mh megalorrhmonhshV en hmera qliyewV
13. mhde eiselqhV eiV pulaV lawn en hmera ponwn autwn mhde epidhV kai su thn sunagwghn autwn en hmera oleqrou autwn mhde sunepiqh epi thn dunamin autwn en hmera apwleiaV autwn
14. mhde episthV epi taV diekbolaV autwn tou exoleqreusai touV anaswzomenouV autwn mhde sugkleishV touV feugontaV ex autwn en hmera qliyewV
15. dioti egguV hmera kuriou epi panta ta eqnh on tropon epoihsaV outwV estai soi to antapodoma sou antapodoqhsetai eiV kefalhn sou
16. dioti on tropon epieV epi to oroV to agion mou piontai panta ta eqnh oinon piontai kai katabhsontai kai esontai kaqwV ouc uparconteV
17. en de tw orei siwn estai h swthria kai estai agion kai kataklhronomhsousin o oikoV iakwb touV kataklhronomhsantaV autouV
18. kai estai o oikoV iakwb pur o de oikoV iwshf flox o de oikoV hsau eiV kalamhn kai ekkauqhsontai eiV autouV kai katafagontai autouV kai ouk estai puroforoV en tw oikw hsau dioti kurioV elalhsen
19. kai kataklhronomhsousin oi en nageb to oroV to hsau kai oi en th sefhla touV allofulouV kai kataklhronomhsousin to oroV efraim kai to pedion samareiaV kai beniamin kai thn galaaditin
20. kai thV metoikesiaV h arch auth toiV uioiV israhl gh twn cananaiwn ewV sareptwn kai h metoikesia ierousalhm ewV efraqa kai klhronomhsousin taV poleiV tou nageb
21. kai anabhsontai andreV seswsmenoi ex orouV siwn tou ekdikhsai to oroV hsau kai estai tw kuriw h basileia .
Przypisy:
1:1-2 - Wizja Abdiasza to orędzie sądu nad Edomem, narodem wywodzącym się od Ezawa. Proroctwo podkreśla suwerenność Boga nad wszystkimi narodami oraz Jego sąd nad pychą i przemocą. Edom ponosi odpowiedzialność za wrogie nastawienie wobec Izraela, a orędzie ostrzega przed konsekwencjami pychy narodowej (zob. także Jeremiasz 49:7-10 i Izajasz 10:12-15).
1:3-4 - Pycha Edomu zostaje potępiona, ponieważ opierał się na swoim położeniu geograficznym i bogactwie, aby czuć się niezniszczalnym. Bóg ostrzega, że bez względu na to, jak wysoko się znajdują, nic nie może zapobiec Bożemu sądowi. Ten fragment uwypukla ludzką kruchość wobec suwerennej mocy Boga, która poniża pysznych i wywyższa pokornych (zob. także Jk 4,6 i Prz 16,18).
1:5-9 - Sąd nad Edomem ilustruje seria obrazów zniszczenia, takich jak grabieże i rabunki, które go spotykają. Bóg objawia, że sojusze i siła ludzka nie wystarczą, by ocalić naród przed nieuchronną zagładą. Upadek Edomu jest przykładem, że zaufanie do ziemskich sił jest daremne wobec Bożej mocy (zob. także Jr 49,10-14 i Łk 12,16-21).
1:10-14 - Podkreślono zdradę Edomu podczas ataku na Jerozolimę. Cieszyli się oni ze zniszczenia Izraela, a nawet pomagali swoim wrogom, podkreślając ich okrucieństwo i brak miłosierdzia. Ten fragment podkreśla wagę postępowania z współczuciem i lojalnością, zwłaszcza w czasach przeciwności, i ukazuje konsekwencje braku dobrego sojusznika (zob. także Mt 25,31-46 i Ps 137,7-9).
1:15-21 - Proroctwo kończy się wizją zwycięstwa Izraela nad wrogami, w tym odrodzenia i zwycięstwa nad Edomem. Bóg obiecuje pomstę i odrodzenie swojego ludu. Królestwo Boże zostanie ustanowione, a ziemia odrodzona, pod sprawiedliwymi rządami. Wizja ta wskazuje na triumf sprawiedliwości i wieczne królestwo Boże (zob. także Obj. 19,11-16 i Mt 5,5).
Wersety związane z Abdias, 1:
Abdiasz, najkrótsza księga Starego Testamentu, prorokuje przeciwko Edomowi. Dlaczego Bóg potępia ten sąsiedni naród? Ten zwięzły tekst potępia pychę Edomu i zdradę Judy. Księga przepowiada boski sąd nad Edomem i ostateczne przywrócenie Izraela. Abdias ustanawia zasady dotyczące konsekwencji dumy i braku współczucia. Księga kończy się stwierdzeniem suwerenności Boga nad wszystkimi narodami. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają tematy Bożej sprawiedliwości i odnowienia wyrażone w tej wyjątkowej proroczej księdze.
Jeremiasza 49:14: "Usłyszałem wiadomość od Pana; posłaniec został wysłany do narodów, aby powiedzieć: ‚Zbierzcie się, aby ją zaatakować! Przygotuj się do bitwy!" - Werset ten nawiązuje do początku Abdiasza, ukazując podobny proroczy motyw przeciwko Edomowi.
Amosa 9:12: "aby posiedli resztę Edomu i wszystkie narody, które noszą moje imię, wyrocznia Pana, który to uczyni." - Amos także prorokuje przeciwko Edomowi, dostosowując się do przesłania Abdiasza.
Psalmy 137:7: "Przypomnij sobie, Panie, Edomitów i to, co zrobili, gdy Jerozolima została zniszczona, kiedy krzyczeli: „Zniszczcie ją!”. Zburzyć go do fundamentów!" - Psalm ten przypomina wrogość Edomu wobec Jerozolimy, co jest głównym tematem Księgi Abdiasza.
Ezechiela 35:15: "Jak wy się cieszyliście, gdy dziedzictwo narodu izraelskiego zostało zniszczone, tak i Ja wam uczynię. Zostaniesz zniszczona, góro Seir, ty i cały Edom. Wtedy poznają, że Ja jestem Pan." - Ezechiel prorokuje przeciwko Edomowi w podobny sposób jak Abdiasz, kładąc nacisk na sąd Boży.
Malachiasza 1:3-4: "ale odrzuciłem Ezawa. Zamieniłem jego góry w pustynię i oddałem jego dziedzictwo szakalom pustynnym. Chociaż Edom mówi: „Zostaliśmy zmiażdżeni, ale odbudujemy ruiny”, tak mówi Pan Zastępów: Oni mogą budować, ale ja zburzę. Będą nazywani Złą Krainą, ludem, na który Pan gniewa się na wieki." - Malachiasz ponownie przedstawia wyrok wydany na Edom, nawiązując do tematów Abdiasza.
FAQ:
Co było motywacją proroctwa Obadiasza przeciwko Edomowi?
Proroctwo przeciwko Edomowi było motywowane arogancją i przemocą Edomu wobec Izraela, szczególnie w czasach jego słabości. (Abdiasza 1:1-4)
Jak Edom traktował Izraelitów podczas inwazji na Jerozolimę?
Edom sprzymierzył się z wrogami Izraela i świętował upadek Jerozolimy, wykorzystując nieszczęście ludu Bożego. (Abdiasza 1:10-14)
Jaki będzie los Edomu według proroctwa Obadiasza?
Edom zostanie zniszczony i upokorzony z powodu przemocy wobec Izraela, stając się spustoszonym narodem. (Abdiasza 1:15-18)
Co oznacza „dzień Pański” w Księdze Abdiasza 1?
Dzień Pański to czas sądu, w którym Bóg odpłaca narodom według ich czynów wobec Jego ludu, a zniszczenie Edomu jest tego przykładem. (Abdiasza 1:15)
Czego możemy się nauczyć z sądu nad Edomem opisanego w Księdze Abdiasza 1?
Sąd nad Edomem uczy nas o konsekwencjach arogancji, przemocy i obojętności na cierpienie innych, zwłaszcza ludu Bożego (Abdiasza 1:1-21).
