1. visio Abdiæ hæc dicit Dominus Deus ad Edom auditum audivimus a Domino et legatum ad gentes misit surgite et consurgamus adversum eum in prœlium
2. ecce parvulum te dedi in gentibus contemptibilis tu es valde
3. superbia cordis tui extulit te habitantem in scissuris petræ exaltantem solium suum qui dicit in corde suo quis detrahet me in terram
4. si exaltatus fueris ut aquila et si inter sidera posueris nidum tuum inde detraham te dicit Dominus
5. si fures introissent ad te si latrones per noctem quomodo conticuisses nonne furati essent sufficientia sibi si vindemiatores introissent ad te numquid saltim racemos reliquissent tibi
6. quomodo scrutati sunt Esau investigaverunt abscondita ejus
7. usque ad terminum emiserunt te omnes viri fœderis tui inluserunt tibi invaluerunt adversum te viri pacis tuæ qui comedunt tecum ponent insidias subter te non est prudentia in eo
8. numquid non in die illa dicit Dominus perdam sapientes de Idumea et prudentiam de monte Esau
9. et timebunt fortes tui a meridie ut intereat vir de monte Esau
10. propter interfectionem et propter iniquitatem in fratrem tuum Jacob operiet te confusio et peribis in æternum
11. in die cum stares adversus quando capiebant alieni exercitum ejus et extranei ingrediebantur portas ejus et super Hierusalem mittebant sortem tu quoque eras quasi unus ex eis
12. et non despicies in die fratris tui in die peregrinationis ejus et non lætaberis super filios Juda in die perditionis eorum et non magnificabis os tuum in die angustiæ
13. neque ingredieris portam populi mei in die ruinæ eorum neque despicies et tu in malis ejus in die vastitatis illius et non emitteris adversum exercitum ejus in die vastitatis illius
14. neque stabis in exitibus ut interficias eos qui fugerint et non concludes reliquos ejus in die tribulationis
15. quoniam juxta est dies Domini super omnes gentes sicut fecisti fiet tibi retributionem tuam convertet in caput tuum
16. quomodo enim bibisti super montem sanctum meum bibent omnes gentes jugiter et bibent et absorbent et erunt quasi non sint
17. et in monte Sion erit salvatio et erit sanctus et possidebit domus Jacob eos qui se possederant
18. et erit domus Jacob ignis et domus Joseph flamma et domus Esau stipula et succendentur in eis et devorabunt eos et non erunt reliquiæ domus Esau quia Dominus locutus est
19. et hereditabunt hii qui ad austrum montem Esau et qui in campestribus Philisthim et possidebunt regionem Ephraim et regionem Samariæ et Beniamin possidebit Galaad
20. et transmigratio exercitus hujus filiorum Israël omnia Chananeorum usque ad Saraptham et transmigratio Hierusalem quæ in Bosforo est possidebit civitates austri
21. et ascendent salvatores in montem Sion judicare montem Esau et erit Domino regnum
Przypisy:
1:1-2 - Wizja Abdiasza to orędzie sądu nad Edomem, narodem wywodzącym się od Ezawa. Proroctwo podkreśla suwerenność Boga nad wszystkimi narodami oraz Jego sąd nad pychą i przemocą. Edom ponosi odpowiedzialność za wrogie nastawienie wobec Izraela, a orędzie ostrzega przed konsekwencjami pychy narodowej (zob. także Jeremiasz 49:7-10 i Izajasz 10:12-15).
1:3-4 - Pycha Edomu zostaje potępiona, ponieważ opierał się na swoim położeniu geograficznym i bogactwie, aby czuć się niezniszczalnym. Bóg ostrzega, że bez względu na to, jak wysoko się znajdują, nic nie może zapobiec Bożemu sądowi. Ten fragment uwypukla ludzką kruchość wobec suwerennej mocy Boga, która poniża pysznych i wywyższa pokornych (zob. także Jk 4,6 i Prz 16,18).
1:5-9 - Sąd nad Edomem ilustruje seria obrazów zniszczenia, takich jak grabieże i rabunki, które go spotykają. Bóg objawia, że sojusze i siła ludzka nie wystarczą, by ocalić naród przed nieuchronną zagładą. Upadek Edomu jest przykładem, że zaufanie do ziemskich sił jest daremne wobec Bożej mocy (zob. także Jr 49,10-14 i Łk 12,16-21).
1:10-14 - Podkreślono zdradę Edomu podczas ataku na Jerozolimę. Cieszyli się oni ze zniszczenia Izraela, a nawet pomagali swoim wrogom, podkreślając ich okrucieństwo i brak miłosierdzia. Ten fragment podkreśla wagę postępowania z współczuciem i lojalnością, zwłaszcza w czasach przeciwności, i ukazuje konsekwencje braku dobrego sojusznika (zob. także Mt 25,31-46 i Ps 137,7-9).
1:15-21 - Proroctwo kończy się wizją zwycięstwa Izraela nad wrogami, w tym odrodzenia i zwycięstwa nad Edomem. Bóg obiecuje pomstę i odrodzenie swojego ludu. Królestwo Boże zostanie ustanowione, a ziemia odrodzona, pod sprawiedliwymi rządami. Wizja ta wskazuje na triumf sprawiedliwości i wieczne królestwo Boże (zob. także Obj. 19,11-16 i Mt 5,5).
Wersety związane z Prophetia Abdiae, 1:
Abdiasz, najkrótsza księga Starego Testamentu, prorokuje przeciwko Edomowi. Dlaczego Bóg potępia ten sąsiedni naród? Ten zwięzły tekst potępia pychę Edomu i zdradę Judy. Księga przepowiada boski sąd nad Edomem i ostateczne przywrócenie Izraela. Abdias ustanawia zasady dotyczące konsekwencji dumy i braku współczucia. Księga kończy się stwierdzeniem suwerenności Boga nad wszystkimi narodami. Rozważcie z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają tematy Bożej sprawiedliwości i odnowienia wyrażone w tej wyjątkowej proroczej księdze.
Jeremiasza 49:14: "Usłyszałem wiadomość od Pana; posłaniec został wysłany do narodów, aby powiedzieć: ‚Zbierzcie się, aby ją zaatakować! Przygotuj się do bitwy!" - Werset ten nawiązuje do początku Abdiasza, ukazując podobny proroczy motyw przeciwko Edomowi.
Amosa 9:12: "aby posiedli resztę Edomu i wszystkie narody, które noszą moje imię, wyrocznia Pana, który to uczyni." - Amos także prorokuje przeciwko Edomowi, dostosowując się do przesłania Abdiasza.
Psalmy 137:7: "Przypomnij sobie, Panie, Edomitów i to, co zrobili, gdy Jerozolima została zniszczona, kiedy krzyczeli: „Zniszczcie ją!”. Zburzyć go do fundamentów!" - Psalm ten przypomina wrogość Edomu wobec Jerozolimy, co jest głównym tematem Księgi Abdiasza.
Ezechiela 35:15: "Jak wy się cieszyliście, gdy dziedzictwo narodu izraelskiego zostało zniszczone, tak i Ja wam uczynię. Zostaniesz zniszczona, góro Seir, ty i cały Edom. Wtedy poznają, że Ja jestem Pan." - Ezechiel prorokuje przeciwko Edomowi w podobny sposób jak Abdiasz, kładąc nacisk na sąd Boży.
Malachiasza 1:3-4: "ale odrzuciłem Ezawa. Zamieniłem jego góry w pustynię i oddałem jego dziedzictwo szakalom pustynnym. Chociaż Edom mówi: „Zostaliśmy zmiażdżeni, ale odbudujemy ruiny”, tak mówi Pan Zastępów: Oni mogą budować, ale ja zburzę. Będą nazywani Złą Krainą, ludem, na który Pan gniewa się na wieki." - Malachiasz ponownie przedstawia wyrok wydany na Edom, nawiązując do tematów Abdiasza.
FAQ:
Co było motywacją proroctwa Obadiasza przeciwko Edomowi?
Proroctwo przeciwko Edomowi było motywowane arogancją i przemocą Edomu wobec Izraela, szczególnie w czasach jego słabości. (Abdiasza 1:1-4)
Jak Edom traktował Izraelitów podczas inwazji na Jerozolimę?
Edom sprzymierzył się z wrogami Izraela i świętował upadek Jerozolimy, wykorzystując nieszczęście ludu Bożego. (Abdiasza 1:10-14)
Jaki będzie los Edomu według proroctwa Obadiasza?
Edom zostanie zniszczony i upokorzony z powodu przemocy wobec Izraela, stając się spustoszonym narodem. (Abdiasza 1:15-18)
Co oznacza „dzień Pański” w Księdze Abdiasza 1?
Dzień Pański to czas sądu, w którym Bóg odpłaca narodom według ich czynów wobec Jego ludu, a zniszczenie Edomu jest tego przykładem. (Abdiasza 1:15)
Czego możemy się nauczyć z sądu nad Edomem opisanego w Księdze Abdiasza 1?
Sąd nad Edomem uczy nas o konsekwencjach arogancji, przemocy i obojętności na cierpienie innych, zwłaszcza ludu Bożego (Abdiasza 1:1-21).
