Katolicka Biblia
Mosaico decorativo

II São Pedro, 1

1. sumewn petroV douloV kai apostoloV ihsou cristou toiV isotimon hmin lacousin pistin en dikaiosunh tou qeou hmwn kai swthroV ihsou cristou

1. Simon Petrus servus et apostolus Jesu Christi his qui coæqualem nobis sortiti sunt fidem in justitia Dei nostri et salvatoris Jesu Christi

2. cariV umin kai eirhnh plhqunqeih en epignwsei tou qeou kai ihsou tou kuriou hmwn

2. gratia vobis et pax adimpleatur in cognitione Domini nostri

3. wV panta hmin thV qeiaV dunamewV autou ta proV zwhn kai eusebeian dedwrhmenhV dia thV epignwsewV tou kalesantoV hmaV dia doxhV kai arethV

3. quomodo omnia nobis divinæ virtutis suæ quæ ad vitam et pietatem donata est per cognitionem ejus qui vocavit nos propria gloria et virtute

4. di wn ta megista hmin kai timia epaggelmata dedwrhtai ina dia toutwn genhsqe qeiaV koinwnoi fusewV apofugonteV thV en kosmw en epiqumia fqoraV

4. per quæ maxima et pretiosa nobis promissa donavit ut per hæc efficiamini divinæ consortes naturæ fugientes ejus quæ in mundo est concupiscentiæ corruptionem

5. kai auto touto de spoudhn pasan pareisenegkanteV epicorhghsate en th pistei umwn thn arethn en de th areth thn gnwsin

5. vos autem curam omnem subinferentes ministrate in fide vestra virtutem in virtute autem scientiam

6. en de th gnwsei thn egkrateian en de th egkrateia thn upomonhn en de th upomonh thn eusebeian

6. in scientia autem abstinentiam in abstinentia autem patientiam in patientia autem pietatem

7. en de th eusebeia thn filadelfian en de th filadelfia thn agaphn

7. in pietate autem amorem fraternitatis in amore autem fraternitatis caritatem

8. tauta gar umin uparconta kai pleonazonta ouk argouV oude akarpouV kaqisthsin eiV thn tou kuriou hmwn ihsou cristou epignwsin

8. hæc enim vobis cum adsint et superent non vacuos nec sine fructu vos constituent in Domini nostri Jesu Christi cognitione

9. w gar mh parestin tauta tufloV estin muwpazwn lhqhn labwn tou kaqarismou twn palai autou amartiwn

9. cui enim non præsto sunt hæc cæcus est et manu temptans oblivionem accipiens purgationis veterum suorum delictorum

10. dio mallon adelfoi spoudasate bebaian umwn thn klhsin kai ekloghn poieisqai tauta gar poiounteV ou mh ptaishte pote

10. quapropter fratres magis satagite ut per bona opera certam vestram vocationem et electionem faciatis hæc enim facientes non peccabitis aliquando

11. outwV gar plousiwV epicorhghqhsetai umin h eisodoV eiV thn aiwnion basileian tou kuriou hmwn kai swthroV ihsou cristou

11. sic enim abundanter ministrabitur vobis introitus in æternum regnum Domini nostri et salvatoris Jesu Christi

12. dio ouk amelhsw umaV aei upomimnhskein peri toutwn kaiper eidotaV kai esthrigmenouV en th paroush alhqeia

12. propter quod incipiam vos semper commonere de his et quidem scientes et confirmatos in præsenti veritate

13. dikaion de hgoumai ef oson eimi en toutw tw skhnwmati diegeirein umaV en upomnhsei

13. justum autem arbitror quamdiu sum in hoc tabernaculo suscitare vos in commonitione

14. eidwV oti tacinh estin h apoqesiV tou skhnwmatoV mou kaqwV kai o kurioV hmwn ihsouV cristoV edhlwsen moi

14. certus quod velox est depositio tabernaculi mei secundum quod et Dominus noster Jesus Christus significavit mihi

15. spoudasw de kai ekastote ecein umaV meta thn emhn exodon thn toutwn mnhmhn poieisqai

15. dabo autem operam et frequenter habere vos post obitum meum ut horum memoriam faciatis

16. ou gar sesofismenoiV muqoiV exakolouqhsanteV egnwrisamen umin thn tou kuriou hmwn ihsou cristou dunamin kai parousian all epoptai genhqenteV thV ekeinou megaleiothtoV

16. non enim doctas fabulas secuti notam fecimus vobis Domini nostri Jesu Christi virtutem et præsentiam sed speculatores facti illius magnitudinis

17. labwn gar para qeou patroV timhn kai doxan fwnhV enecqeishV autw toiasde upo thV megaloprepouV doxhV outoV estin o uioV mou o agaphtoV eiV on egw eudokhsa

17. accipiens enim a Deo Patre honorem et gloriam voce delapsa ad eum hujuscemodi a magnifica gloria hic est Filius meus dilectus in quo mihi conplacui

18. kai tauthn thn fwnhn hmeiV hkousamen ex ouranou enecqeisan sun autw onteV en tw orei tw agiw

18. et hanc vocem nos audivimus de cælo adlatam cum essemus cum ipso in monte sancto

19. kai ecomen bebaioteron ton profhtikon logon w kalwV poieite proseconteV wV lucnw fainonti en aucmhrw topw ewV ou hmera diaugash kai fwsforoV anateilh en taiV kardiaiV umwn

19. et habemus firmiorem propheticum sermonem cui bene facitis adtendentes quasi lucernæ lucenti in caliginoso loco donec dies inlucescat et lucifer oriatur in cordibus vestris

20. touto prwton ginwskonteV oti pasa profhteia grafhV idiaV epilusewV ou ginetai

20. hoc primum intellegentes quod omnis prophetia scripturæ propria interpretatione non fit

21. ou gar qelhmati anqrwpou hnecqh pote profhteia all upo pneumatoV agiou feromenoi elalhsan oi agioi qeou anqrwpoi

21. non enim voluntate humana adlata est aliquando prophetia sed Spiritu Sancto inspirati locuti sunt sancti Dei homines



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.

Dołącz do programu Pobierz plan PDF

Przypisy:

1:3-4 - Łaska Boża została nam dana poprzez poznanie Jezusa Chrystusa, które zapewnia nam wszystko, czego potrzebujemy do prowadzenia pobożnego życia. Chrześcijanin jest powołany do uczestnictwa w boskiej naturze, odzwierciedlając Boże atrybuty (zob. także J 17,3 i 2 Kor 1,20).

1:5-7 - Piotr podkreśla wagę dodawania do wiary cnoty, wiedzy, samokontroli, wytrwałości, pobożności, braterskiej życzliwości i miłości. Te cechy stanowią podstawę ciągłego rozwoju duchowego (zob. także Kolosan 3:12-14 i Galacjan 5:22-23).

1:8-9 - Praktykowanie cnoty zwiększa naszą skuteczność i produktywność w poznawaniu Jezusa. Brak rozwoju duchowego prowadzi do zapomnienia o Bożych obietnicach i braku jasności co do naszego zbawienia (zob. także 1 Koryntian 9:24-27 i Hebrajczyków 6:11-12).

1:10-11 - Wezwanie do gorliwego życia w wierze jest gwarancją wejścia do wiecznego Królestwa Chrystusa. Wytrwałość w dobrych uczynkach potwierdza nasze powołanie i wybranie (zob. także List do Filipian 3:14 i 1 List do Koryntian 9:27).

1:16-18 - Piotr osobiście był świadkiem przemienienia Jezusa, wydarzenia wielkiego objawienia Bożego. Stanowi to solidny fundament wiary chrześcijańskiej, gdyż potwierdza boskość Chrystusa (zob. także Mt 17,1-9 i Łk 9,28-36).

Wersety związane z II São Pedro, 1:

2 rozdział 1 Piotra skupia się na wzroście w łasce i wiedzy. Jak możemy być pewni naszego zbawienia? Ten ubogacający tekst przypomina wierzącym o cennych obietnicach Bożych i zachęca ich do rozwijania cnót chrześcijańskich. Piotr potwierdza prawdziwość ewangelii w oparciu o swoje osobiste doświadczenia i wypełnione proroctwa. W rozdziale tym podkreślono wagę ciągłego wzrostu duchowego i wierności prawdzie objawionej. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na podstawowe zasady tego podnoszącego na duchu rozdziału.

Galacjan 5:22-23: "Owocem zaś Ducha jest miłość, radość, pokój, cierpliwość, uprzejmość, dobroć, wierność, łagodność i wstrzemięźliwość. Przeciwko tym rzeczom nie ma żadnego prawa." - Werset ten odnosi się do listy cnót zawartej w 2 Piotra 1:5-7, wykazując podobne cechy, które wierzący powinni rozwijać.

2 Tymoteusza 3:16-17: "Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne do nauczania, do upominania, do poprawiania i wychowywania w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był wyposażony i w pełni przygotowany do wszelkiego dobrego dzieła." - Ten fragment przypomina wypowiedź Piotra o boskim pochodzeniu Pisma Świętego z 2 Piotra 1:20-21.

Mateusza 17:1-2: "Sześć dni później Jezus wziął z sobą Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakuba, i zaprowadził ich na osobność na wysoką górę. Tam został przed nimi przemieniony. Oblicze jego zajaśniało jak słońce, a szaty jego stały się białe jak światło." - Wydarzenie to wspomina Piotr w 2 Liście Piotra 1:16-18, stanowiąc relację naocznego świadka majestatu Chrystusa.

Rzymian 8:13: "Bo jeśli według ciała żyć będziecie, umrzecie; lecz jeśli Duchem umartwiają sprawy ciała, żyć będą." - Ten fragment nawiązuje do napomnienia Piotra z 2 Piotra 1:4 o uczestnictwie w boskiej naturze i unikaniu zepsucia świata.

Jana 21:18-19: "Mówię wam prawdę: Kiedy byliście młodsi, przebieraliście się i chodziliście, dokąd chcieliście; lecz gdy się zestarzejesz, wyciągniesz ręce swoje, a ktoś inny cię opatrzy i poprowadzi, dokąd nie chcesz. Jezus powiedział to, aby wskazać rodzaj śmierci, jaką Piotr uwielbi Boga. A potem powiedziałem do niego: „Pójdź za mną!”" - To proroctwo Jezusa o śmierci Piotra jest powiązane z wzmianką Piotra w 2 Piotra 1:14 o jego rychłym odejściu.

FAQ:

Co oznacza „powołanie z nieba” wspomniane w 2 Liście Piotra 1?

„Powołanie niebieskie” odnosi się do zaproszenia Boga do zbawienia, które niesie ze sobą życie w świętości i wytrwałość w wierze. (2 Piotra 1:10)

W jaki sposób możemy stać się uczestnikami boskiej natury, o której mowa w 2 Liście Piotra 1:4?

Przyjmując obietnice Boga i żyjąc wiarą, możemy uciec od zepsucia świata i stać się uczestnikami Jego boskiej natury. (2 Piotra 1:4)

Co jest potrzebne do wzmocnienia wiary według 2 Piotra 1:5-7?

Do naszej wiary musimy dodać cnotę, wiedzę, samokontrolę, wytrwałość, pobożność, braterską życzliwość i miłość, aby wzrastała i przynosiła owoc. (2 Piotra 1:5-7)

W jaki sposób zagwarantowana jest pewność zbawienia według 2 Piotra 1:10?

Pewność zbawienia jest zagwarantowana przez praktykowanie wiary, rozwój cnót chrześcijańskich i potwierdzenie swego powołania i wybrania poprzez posłuszeństwo. (2 Piotra 1:10)

Dlaczego Piotr kładzie nacisk na przypominanie wierzącym prawd, które już znają?

Piotr podkreśla, jak ważne jest pamiętanie o prawdach, aby wzmocnić wiarę i uniknąć pokus, gdyż aktywna pamięć jest niezbędna do wytrwania w życiu chrześcijańskim (2 Piotra 1:12-15).


Biblie

Stary Testament

Nowy Testament

Avaiable on Youtube