Mosaico decorativo

1. wV d' hkousan oi basileiV twn amorraiwn oi en tw peran tou iordanou oi en th oreinh kai oi en th pedinh kai oi en pash th paralia thV qalasshV thV megalhV kai oi proV tw antilibanw kai oi cettaioi kai oi cananaioi kai oi ferezaioi kai oi euaioi kai oi amorraioi kai oi gergesaioi kai oi iebousaioi

1. En cuanto se enteraron todos los reyes que estaban de este lado del Jordán, en la Montaña, en la Tierra Baja, a lo largo de la costa del mar Grande hasta la región del Líbano, hititas, amorreos, cananeos, perizitas, jivitas y jebuseos,

2. sunhlqosan epi to auto ekpolemhsai ihsoun kai israhl ama panteV [2a] tote wkodomhsen ihsouV qusiasthrion kuriw tw qew israhl en orei gaibal [2b] kaqoti eneteilato mwushV o qerapwn kuriou toiV uioiV israhl kaqa gegraptai en tw nomw mwush qusiasthrion liqwn oloklhrwn ef' ouV ouk epeblhqh sidhroV kai anebibasen ekei olokautwmata kuriw kai qusian swthriou [2c] kai egrayen ihsouV epi twn liqwn to deuteronomion nomon mwush on egrayen enwpion uiwn israhl [2d] kai paV israhl kai oi presbuteroi autwn kai oi dikastai kai oi grammateiV autwn pareporeuonto enqen kai enqen thV kibwtou apenanti kai oi iereiV kai oi leuitai hran thn kibwton thV diaqhkhV kuriou kai o proshlutoV kai o autocqwn oi hsan hmisu plhsion orouV garizin kai oi hsan hmisu plhsion orouV gaibal kaqoti eneteilato mwushV o qerapwn kuriou euloghsai ton laon en prwtoiV [2e] kai meta tauta outwV anegnw ihsouV panta ta rhmata tou nomou toutou taV eulogiaV kai taV kataraV kata panta ta gegrammena en tw nomw mwush [2f] ouk hn rhma apo pantwn wn eneteilato mwushV tw ihsoi o ouk anegnw ihsouV eiV ta wta pashV ekklhsiaV uiwn israhl toiV andrasin kai taiV gunaixin kai toiV paidioiV kai toiV proshlutoiV toiV prosporeuomenoiV tw israhl

2. se aliaron para combatir como un solo hombre contra Josué e Israel.

3. kai oi katoikounteV gabawn hkousan panta osa epoihsen kurioV th iericw kai th gai

3. Pero los habitantes de Gabaón se enteraron de lo que había hecho Josué con Jericó y Ay,

4. kai epoihsan kai ge autoi meta panourgiaV kai elqonteV epesitisanto kai htoimasanto kai labonteV sakkouV palaiouV epi twn onwn autwn kai askouV oinou palaiouV kai katerrwgotaV apodedemenouV

4. y recurrieron también ellos a la astucia. Fueron y se proveyeron de víveres, tomaron alforjas viejas para sus asnos y odres de vino viejes, rotos y recosidos;

5. kai ta koila twn upodhmatwn autwn kai ta sandalia autwn palaia kai katapepelmatwmena en toiV posin autwn kai ta imatia autwn pepalaiwmena epanw autwn kai o artoV autwn tou episitismou xhroV kai eurwtiwn kai bebrwmenoV

5. sandalias viejas y remendadas en sus pies y vestidos viejos. Todo el pan que llevaban para su alimento era seco y desmigado.

6. kai hlqosan proV ihsoun eiV thn parembolhn israhl eiV galgala kai eipan proV ihsoun kai israhl ek ghV makroqen hkamen kai nun diaqesqe hmin diaqhkhn

6. Fueron donde Josué, al campamento de Guilgal, y le dijeron a él y a los hombres de Israel: «Venimos de un país lejano: haced, pues, alianza con nosotros.

7. kai eipan oi uioi israhl proV ton corraion ora mh en emoi katoikeiV kai pwV soi diaqwmai diaqhkhn

7. Los hombres de Israel respondieron a aquellos jivitas: «Acaso habitáis en medio de nosotros y entonces no podemos hacer alianza con vosotros.»

8. kai eipan proV ihsoun oiketai sou esmen kai eipen proV autouV ihsouV poqen este kai poqen paragegonate

8. Respondieron a Josué: «Somos tus siervos.» Josué les dijo: «¿Quiénes sois vosotros y de dónde venís?»

9. kai eipan ek ghV makroqen sfodra hkasin oi paideV sou en onomati kuriou tou qeou sou akhkoamen gar to onoma autou kai osa epoihsen en aiguptw

9. Le respondieron: «De muy lejana tierra vienen tus siervos, por la fama de Yahveh tu Dios, pues hemos oído hablar de él, de todo lo que ha hecho en Egipto

10. kai osa epoihsen toiV basileusin twn amorraiwn oi hsan peran tou iordanou tw shwn basilei esebwn kai tw wg basilei thV basan oV katwkei en astarwq kai en edrain

10. y de todo lo que ha hecho con los dos reyes amorreos del otro lado del Jordán, Sijón, rey de Jesbón y Og, rey de Basán, que vivía en Astarot.

11. kai akousanteV eipan proV hmaV oi presbuteroi hmwn kai panteV oi katoikounteV thn ghn hmwn legonteV labete eautoiV episitismon eiV thn odon kai poreuqhte eiV sunanthsin autwn kai ereite proV autouV oiketai sou esmen kai nun diaqesqe hmin diaqhkhn

11. Y nos han dicho nuestros ancianos y todos los habitantes de nuestra tierra: «Tomad en vuestras manos provisiones para el viaje, id a su encuentro y decidles: "Siervos vuestros somos: haced, pues, alianza con nosotros."

12. outoi oi artoi qermouV efwdiasqhmen autouV en th hmera h exhlqomen paragenesqai proV umaV nun de exhranqhsan kai gegonasin bebrwmenoi

12. Este nuestro pan estaba caliente cuando hicimos provisión de él en nuestras casas para el viaje, el día en que partimos para venir a vuestro encuentro: miradlo ahora duro y desmigado.

13. kai outoi oi askoi tou oinou ouV eplhsamen kainouV kai outoi errwgasin kai ta imatia hmwn kai ta upodhmata hmwn pepalaiwtai apo thV pollhV odou sfodra

13. Estos odres de vino, que eran nuevos cuando los llenamos, se han roto; nuestras sandalias y nuestros vestidos están gastados por lo largo del camino.»

14. kai elabon oi arconteV tou episitismou autwn kai kurion ouk ephrwthsan

14. Los hombres hicieron aprecio de sus provisiones sin consultar el oráculo de Yahveh.

15. kai epoihsen ihsouV proV autouV eirhnhn kai dieqeto proV autouV diaqhkhn tou diaswsai autouV kai wmosan autoiV oi arconteV thV sunagwghV

15. Josué hizo las paces con ellos, hizo con ellos pacto de conservarles la vida, y los principales de la comunidad se lo juraron.

16. kai egeneto meta treiV hmeraV meta to diaqesqai proV autouV diaqhkhn hkousan oti egguqen autwn eisin kai oti en autoiV katoikousin

16. Sucedió que, al cabo de tres días de cerrado este pacto, supieron que vivían cerca y habitaban en medio de Israel.

17. kai aphran oi uioi israhl kai hlqon eiV taV poleiV autwn ai de poleiV autwn gabawn kai kefira kai bhrwq kai poliV iarin

17. Los israelitas partieron del campamento y llegaron al tercer día a sus ciudades, que eran Gabaón, Kefirá, Beerot y Quiryat Yearim.

18. kai ouk emacesanto autoiV oi uioi israhl oti wmosan autoiV panteV oi arconteV kurion ton qeon israhl kai diegoggusan pasa h sunagwgh epi toiV arcousin

18. Los israelitas no los mataron porque los principales de la comunidad se lo habían jurado por Yahveh Dios de Israel. Pero toda la comunidad murmuró de los principales.

19. kai eipan oi arconteV pash th sunagwgh hmeiV wmosamen autoiV kurion ton qeon israhl kai nun ou dunhsomeqa ayasqai autwn

19. Todos los principales declararon a la comunidad reunida: «Nosotros lo hemos jurado por Yahveh Dios de Israel; no podemos, pues, tocarlos.

20. touto poihsomen zwgrhsai autouV kai peripoihsomeqa autouV kai ouk estai kaq' hmwn orgh dia ton orkon on wmosamen autoiV

20. Lo que hemos de hacer con ellos es: Déjalos con vida para que no venga sobre nosotros la Cólera por el juramento que hemos hecho.»

21. zhsontai kai esontai xulokopoi kai udroforoi pash th sunagwgh kaqaper eipan autoiV oi arconteV

21. Les dijeron también los principales: «Que vivan, pero que sean leñadores y aguadores de toda la comunidad.» Así les dijeron los principales.

22. kai sunekalesen autouV ihsouV kai eipen autoiV dia ti parelogisasqe me legonteV makran apo sou esmen sfodra umeiV de egcwrioi este twn katoikountwn en hmin

22. Josué los llamó y les dijo: «¿Por qué nos habéis engañado diciendo: «Vivimos muy lejos de vosotros», siendo así que habitáis en medio de nosotros?

23. kai nun epikataratoi este ou mh ekliph ex umwn douloV oude xulokopoV emoi kai tw qew mou

23. Sois, pues, unos malditos y nunca dejaréis de servir como leñadores y aguadores de la casa de mi Dios.»

24. kai apekriqhsan tw ihsoi legonteV anhggelh hmin osa sunetaxen kurioV o qeoV sou mwush tw paidi autou dounai umin thn ghn tauthn kai exoleqreusai hmaV kai pantaV touV katoikountaV ep' authV apo proswpou umwn kai efobhqhmen sfodra peri twn yucwn hmwn apo proswpou umwn kai epoihsamen to pragma touto

24. Le respondieron a Josué: «Es que tus siervos estaban bien enterados de la orden que había dado Yahveh tu Dios a Moisés su siervo, de entregaros todo este país y exterminar delante de vosotros a todos sus habitantes. Temimos mucho por nuestras vidas a vuestra llegada y por eso hemos hecho esto.

25. kai nun idou hmeiV upoceirioi umin wV areskei umin kai wV dokei umin poihsate hmin

25. Ahora, aquí estamos en tus manos: haz con nosotros lo que te parezca bueno y justo.»

26. kai epoihsan autoiV outwV kai exeilato autouV ihsouV en th hmera ekeinh ek ceirwn uiwn israhl kai ouk aneilon autouV

26. Así hizo con ellos, los salvó de la mano de los israelitas, que no los mataron.

27. kai katesthsen autouV ihsouV en th hmera ekeinh xulokopouV kai udroforouV pash th sunagwgh kai tw qusiasthriw tou qeou dia touto egenonto oi katoikounteV gabawn xulokopoi kai udroforoi tou qusiasthriou tou qeou ewV thV shmeron hmeraV kai eiV ton topon on ean eklexhtai kurioV

27. Aquel día los puso Josué como leñadores y aguadores de la comunidad y del altar de Yahveh hasta el día de hoy, en en lugar que Yahveh había de elegir.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.