Mosaico decorativo

1. kai eneteilato iwshf tw onti epi thV oikiaV autou legwn plhsate touV marsippouV twn anqrwpwn brwmatwn osa ean dunwntai arai kai embalate ekastou to argurion epi tou stomatoV tou marsippou

1. Entonces él dio esta orden a su mayordomo: «Llena de víveres las talegas de estos hombres, cuanto quepa en ellas, y pones el dinero de cada uno en la boca de su talega.

2. kai to kondu mou to arguroun embalate eiV ton marsippon tou newterou kai thn timhn tou sitou autou egenhqh de kata to rhma iwshf kaqwV eipen

2. Y mi copa, la copa de plata, la pones en la boca del saco del pequeño, además del dinero de su compra.» Y él hizo conforme a lo que había dicho José.

3. to prwi diefausen kai oi anqrwpoi apestalhsan autoi kai oi onoi autwn

3. Alumbró el día, y se les despachó a ellos con sus asnos.

4. exelqontwn de autwn thn polin ouk apescon makran kai iwshf eipen tw epi thV oikiaV autou anastaV epidiwxon opisw twn anqrwpwn kai katalhmyh autouV kai ereiV autoiV ti oti antapedwkate ponhra anti kalwn

4. Salieron de la ciudad, y no bien se habían alejado, cuando José dijo a su mayordomo: «Levántate y persigue a esos hombres, les das alcance y les dices: ¿Por qué habéis pagado mal por bien?

5. ina ti ekleyate mou to kondu to arguroun ou touto estin en w pinei o kurioV mou autoV de oiwnismw oiwnizetai en autw ponhra suntetelesqe a pepoihkate

5. ¡Se trata nada menos que de lo que utiliza mi señor para beber, y también para sus adivinaciones! ¡Qué mal habéis obrado!»

6. eurwn de autouV eipen autoiV kata ta rhmata tauta

6. El les alcanzó y les habló a este tenor.

7. oi de eipon autw ina ti lalei o kurioV kata ta rhmata tauta mh genoito toiV paisin sou poihsai kata to rhma touto

7. Ellos le dijeron: «¿Por qué habla mi señor de ese modo? ¡Lejos de tus siervos hacer semejante cosa!

8. ei to men argurion o euromen en toiV marsippoiV hmwn apestreyamen proV se ek ghV canaan pwV an kleyaimen ek tou oikou tou kuriou sou argurion h crusion

8. De modo que te hemos devuelto desde Canaán la plata que encontramos en la boca de nuestras talegas, ¿e íbamos a robar ahora de casa de nuestro señor plata ni oro?

9. par' w an eureqh to kondu twn paidwn sou apoqnhsketw kai hmeiV de esomeqa paideV tw kuriw hmwn

9. Aquel de tus siervos a quien se le encuentre, que muera; y también los demás nos haremos esclavos del señor.»

10. o de eipen kai nun wV legete outwV estai o anqrwpoV par' w an eureqh to kondu autoV estai mou paiV umeiV de esesqe kaqaroi

10. Dijo: «Sea así como decís: aquel a quien se le encuentre, será mi esclavo; pero los demás quedaréis disculpados.»

11. kai espeusan kai kaqeilan ekastoV ton marsippon autou epi thn ghn kai hnoixan ekastoV ton marsippon autou

11. Ellos se dieron prisa en bajar sus talegas a tierra y fueron abriendo cada cual la suya;

12. hreuna de apo tou presbuterou arxamenoV ewV hlqen epi ton newteron kai euren to kondu en tw marsippw tw beniamin

12. él les registró empezando por el grande y acabando por el chico, y apareció la copa en la talega de Benjamín.

13. kai dierrhxan ta imatia autwn kai epeqhkan ekastoV ton marsippon autou epi ton onon autou kai epestreyan eiV thn polin

13. Entonces rasgaron ellos sus túnicas, y cargando cada cual su burro regresaron a la ciudad.

14. eishlqen de ioudaV kai oi adelfoi autou proV iwshf eti autou ontoV ekei kai epeson enantion autou epi thn ghn

14. Judá y sus hermanos entraron a casa de José, que todavía estaba allí, y cayeron rostro en tierra.

15. eipen de autoiV iwshf ti to pragma touto o epoihsate ouk oidate oti oiwnismw oiwnieitai anqrwpoV oioV egw

15. José les dijo: «¿Qué habéis hecho? ¡ ignorabais que uno como yo tenía que adivinarlo sin falta?»

16. eipen de ioudaV ti anteroumen tw kuriw h ti lalhswmen h ti dikaiwqwmen o de qeoV euren thn adikian twn paidwn sou idou esmen oiketai tw kuriw hmwn kai hmeiV kai par' w eureqh to kondu

16. Judá dijo: «¿Qué vamos a decir al señor, qué vamos a hablar, qué excusa vamos a dar? Dios ha hallado culpables a sus siervos, y henos aquí como esclavos de nuestro señor, tanto nosotros como aquel en cuyo poder ha aparecido la copa.»

17. eipen de iwshf mh moi genoito poihsai to rhma touto o anqrwpoV par' w eureqh to kondu autoV estai mou paiV umeiV de anabhte meta swthriaV proV ton patera umwn

17. Replicó: «¡Lejos de mí, hacer eso! Aquel a quien se le ha hallado la copa, ése será mi esclavo, que los demás subiréis sin novedad donde vuestro padre.»

18. eggisaV de autw ioudaV eipen deomai kurie lalhsatw o paiV sou rhma enantion sou kai mh qumwqhV tw paidi sou oti su ei meta faraw

18. Entonces se le acercó Judá y le dijo: «Con permiso, señor, tu siervo va a pronunciar una palabra a los oídos de mi señor, y que no se encienda tu ira contra tu siervo, pues tú eres como el mismo Faraón.

19. kurie su hrwthsaV touV paidaV sou legwn ei ecete patera h adelfon

19. Mi señor preguntó a sus siervos: "¿Tenéis padre o algún hermano?"

20. kai eipamen tw kuriw estin hmin pathr presbuteroV kai paidion ghrwV newteron autw kai o adelfoV autou apeqanen autoV de monoV upeleifqh th mhtri autou o de pathr auton hgaphsen

20. Y nosotros dijimos a mi señor: «"Sí, tenemos padre anciano, y un hijo pequeño de su ancianidad. Otro hermano de éste murió; sólo le ha quedado éste de su madre, y su padre le quiere."

21. eipaV de toiV paisin sou katagagete auton proV me kai epimeloumai autou

21. Entonces tú dijiste a tus siervos: «Bajádmelo, que ponga mis ojos sobre él."

22. kai eipamen tw kuriw ou dunhsetai to paidion katalipein ton patera ean de kataliph ton patera apoqaneitai

22. Y dijimos a mi señor: "Imposible que el muchacho deje a su padre, pues si le dejara, éste moriría."

23. su de eipaV toiV paisin sou ean mh katabh o adelfoV umwn o newteroV meq' umwn ou prosqhsesqe eti idein to proswpon mou

23. Pero dijiste a tus siervos: "Pues si no baja vuestro hermano menor con vosotros, no volveréis a verme la cara."

24. egeneto de hnika anebhmen proV ton paida sou patera de hmwn aphggeilamen autw ta rhmata tou kuriou

24. Así pues, cuando subimos nosotros a mi padre, tu siervo, le expusimos las palabras de mi señor.

25. eipen de hmin o pathr hmwn badisate palin agorasate hmin mikra brwmata

25. Nuestro padre dijo: "Volved y compradnos algo de comer."

26. hmeiV de eipamen ou dunhsomeqa katabhnai all' ei men o adelfoV hmwn o newteroV katabainei meq' hmwn katabhsomeqa ou gar dunhsomeqa idein to proswpon tou anqrwpou tou adelfou tou newterou mh ontoV meq' hmwn

26. Dijimos: "No podemos bajar, a menos que nuestro hermano pequeño vaya con nosotros. En ese caso sí bajaríamos. Porque no podemos presentarnos a aquel hombre si no está con nosotros nuestro hermano el pequeño."

27. eipen de o paiV sou o pathr hmwn proV hmaV umeiV ginwskete oti duo eteken moi h gunh

27. Mi padre, tu siervo, nos dijo: "Bien sabéis que mi mujer me dio a los dos:

28. kai exhlqen o eiV ap' emou kai eipate oti qhriobrwtoV gegonen kai ouk eidon auton eti kai nun

28. el uno se me marchó, y dije que seguramente habría sido despedezado, y no le he vuelto a ver más hasta ahora.

29. ean oun labhte kai touton ek proswpou mou kai sumbh autw malakia en th odw kai kataxete mou to ghraV meta luphV eiV adou

29. Y ahora os lleváis también a éste de mi presencia, y le ocurre alguna desgracia, y habréis hecho bajar mi ancianidad al seol con amargura."

30. nun oun ean eisporeuwmai proV ton paida sou patera de hmwn kai to paidarion mh h meq' hmwn h de yuch autou ekkrematai ek thV toutou yuchV

30. Ahora, pues, cuando yo llegue a donde mi padre, tu siervo, y el muchacho no esté con nosotros, tienendo como tiene el alma tan apegada a la suya,

31. kai estai en tw idein auton mh on to paidarion meq' hmwn teleuthsei kai kataxousin oi paideV sou to ghraV tou paidoV sou patroV de hmwn met' odunhV eiV adou

31. en cuanto vea que falta el muchacho morirá, y tus siervos habrán hecho bajar la ancianidad de nuestro padre, tu siervo, con tristeza al seol.

32. o gar paiV sou ekdedektai to paidion para tou patroV legwn ean mh agagw auton proV se kai sthsw auton enantion sou hmarthkwV esomai proV ton patera pasaV taV hmeraV

32. La verdad es que tu siervo ha traído al muchacho de junto a su padre bajo palabra de que: "Si no te lo traigo, quedaré en falta para con mi padre a perpetuidad."

33. nun oun paramenw soi paiV anti tou paidiou oikethV tou kuriou to de paidion anabhtw meta twn adelfwn

33. Ahora, pues, que se quede tu siervo en vez del muchacho como esclavo de mi señor, y suba el muchacho con sus hermanos.

34. pwV gar anabhsomai proV ton patera tou paidiou mh ontoV meq' hmwn ina mh idw ta kaka a eurhsei ton patera mou

34. Porque ¿cómo subo yo ahora a mi padre sin el muchacho conmigo? ¡No quiero ni ver la aflicción en que caerá mi padre!»



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.