Mosaico decorativo

1. kai abraam hn presbuteroV probebhkwV hmerwn kai kurioV euloghsen ton abraam kata panta

1. Abraham era ya un viejo entrado en años, y Yahveh había bendecido a Abraham en todo.

2. kai eipen abraam tw paidi autou tw presbuterw thV oikiaV autou tw arconti pantwn twn autou qeV thn ceira sou upo ton mhron mou

2. Abraham dijo al siervo más viejo de su casa y mayordomo de todas sus cosas: «Ea, pon tu mano debajo de mi muslo,

3. kai exorkiw se kurion ton qeon tou ouranou kai ton qeon thV ghV ina mh labhV gunaika tw uiw mou isaak apo twn qugaterwn twn cananaiwn meq' wn egw oikw en autoiV

3. que voy a juramentarte por Yahveh, Dios de los cielos y Dios de la tierra, que no tomarás mujer para mi hijo de entre las hijas de los cananeos con los que vivo;

4. alla eiV thn ghn mou ou egenomhn poreush kai eiV thn fulhn mou kai lhmyh gunaika tw uiw mou isaak ekeiqen

4. sino que irás a mi tierra y a mi patria a tomar mujer para mi hijo Isaac.»

5. eipen de proV auton o paiV mhpote ou bouletai h gunh poreuqhnai met' emou opisw eiV thn ghn tauthn apostreyw ton uion sou eiV thn ghn oqen exhlqeV ekeiqen

5. Díjole el siervo: «Tal vez no quiera la mujer seguirme a este país. ¿Debo en tal caso volver y llevar a tu hijo a la tierra de donde saliste?»

6. eipen de proV auton abraam prosece seautw mh apostreyhV ton uion mou ekei

6. Díjole Abraham: «Guárdate de llevar allá a mi hijo.

7. kurioV o qeoV tou ouranou kai o qeoV thV ghV oV elaben me ek tou oikou tou patroV mou kai ek thV ghV hV egenhqhn oV elalhsen moi kai wmosen moi legwn soi dwsw thn ghn tauthn kai tw spermati sou autoV apostelei ton aggelon autou emprosqen sou kai lhmyh gunaika tw uiw mou isaak ekeiqen

7. Yahveh, Dios de los cielos y Dios de la tierra, que me tomó de mi casa paterna y de mi patria, y que me habló y me juró, diciendo: "A tu descendencia daré esta tierra", él enviará su Angel delante de ti, y tomarás de allí mujer para mi hijo.

8. ean de mh qelh h gunh poreuqhnai meta sou eiV thn ghn tauthn kaqaroV esh apo tou orkou toutou monon ton uion mou mh apostreyhV ekei

8. Si la mujer no quisiere seguirte, no responderás de este juramento que te tomo. En todo caso, no lleves allá a mi hijo.»

9. kai eqhken o paiV thn ceira autou upo ton mhron abraam tou kuriou autou kai wmosen autw peri tou rhmatoV toutou

9. El siervo puso su mano debajo del muslo de su señor Abraham y le prestó juramento según lo hablado.

10. kai elaben o paiV deka kamhlouV apo twn kamhlwn tou kuriou autou kai apo pantwn twn agaqwn tou kuriou autou meq' eautou kai anastaV eporeuqh eiV thn mesopotamian eiV thn polin nacwr

10. Tomó el siervo diez camellos de los de su señor y de las cosas mejores de su señor y se puso en marcha hacia Aram Naharáyim, hacia la ciudad de Najor.

11. kai ekoimisen taV kamhlouV exw thV polewV para to frear tou udatoV to proV oye hnika ekporeuontai ai udreuomenai

11. Hizo arrodillar al los camellos fuera de la ciudad junto al pozo, al atardecer, a la hora de salir las aguadoras,

12. kai eipen kurie o qeoV tou kuriou mou abraam euodwson enantion emou shmeron kai poihson eleoV meta tou kuriou mou abraam

12. y dijo: «Yahveh, Dios de mi señor Abraham: dame suerte hoy, y haz favor a mi señor Abraham.

13. idou egw esthka epi thV phghV tou udatoV ai de qugatereV twn oikountwn thn polin ekporeuontai antlhsai udwr

13. Voy a quedarme parado junto a la fuente, mientras las hijas de los ciudadanos salen a sacar agua.

14. kai estai h parqenoV h an egw eipw epiklinon thn udrian sou ina piw kai eiph moi pie kai taV kamhlouV sou potiw ewV an pauswntai pinousai tauthn htoimasaV tw paidi sou isaak kai en toutw gnwsomai oti epoihsaV eleoV tw kuriw mou abraam

14. Ahora bien, la muchacha a quien yo diga "Inclina, por favor, tu cántaro para que yo beba", y ella responda: "Bebe, y también voy a abrevar tus camellos", ésa sea la que tienes designada para tu siervo Isaac, y por ello conoceré que haces favor a mi señor.»

15. kai egeneto pro tou suntelesai auton lalounta en th dianoia kai idou rebekka exeporeueto h tecqeisa baqouhl uiw melcaV thV gunaikoV nacwr adelfou de abraam ecousa thn udrian epi twn wmwn authV

15. Apenas había acabado de hablar, cuando he aquí que salía Rebeca, hija de Betuel, el hijo de Milká, la mujer de Najor, hermano de Abraham, con su cántaro al hombro.

16. h de parqenoV hn kalh th oyei sfodra parqenoV hn anhr ouk egnw authn katabasa de epi thn phghn eplhsen thn udrian kai anebh

16. La joven era de muy buen ver, virgen, que no había conocido varón. Bajó a la fuente, llenó su cántaro y subió.

17. epedramen de o paiV eiV sunanthsin authV kai eipen potison me mikron udwr ek thV udriaV sou

17. El siervo corrió a su en cuentro y dijo: «Dame un poco de agua de tu cantaro.»

18. h de eipen pie kurie kai espeusen kai kaqeilen thn udrian epi ton braciona authV kai epotisen auton

18. «Bebe, señor», dijo ella, y bajando en seguida el cántaro sobre su brazo, le dio de beber.

19. ewV epausato pinwn kai eipen kai taiV kamhloiV sou udreusomai ewV an pasai piwsin

19. Y en acabando de darle, dijo: «También para tus camellos voy a sacar, hasta que se hayan saciado.»

20. kai espeusen kai exekenwsen thn udrian eiV to potisthrion kai edramen eti epi to frear antlhsai kai udreusato pasaiV taiV kamhloiV

20. Y apresuradamente vació su cántaro en el abrevadero y corriendo otra vez al pozo sacó agua para todos los camellos.

21. o de anqrwpoV katemanqanen authn kai paresiwpa tou gnwnai ei euodwken kurioV thn odon autou h ou

21. El hombre la contemplaba callando para saber si Yahveh había dado éxito o no a su misión.

22. egeneto de hnika epausanto pasai ai kamhloi pinousai elaben o anqrwpoV enwtia crusa ana dracmhn olkhV kai duo yelia epi taV ceiraV authV deka cruswn olkh autwn

22. En cuanto los camellos acabaron de beber, tomó el hombre un anillo de oro de medio siclo de peso, que colocó en la nariz de la joven, y un par de brazaletes de diez siclos de oro en sus brazos,

23. kai ephrwthsen authn kai eipen qugathr tinoV ei anaggeilon moi ei estin para tw patri sou topoV hmin katalusai

23. y dijo: «¿De quién eres hija? Dime: ¿hay en casa de tu padre sitio para hacer noche?»

24. kai eipen autw qugathr baqouhl eimi egw tou melcaV on eteken tw nacwr

24. Ella le dijo: «Soy hija de Betuel, el hijo que Milká dio a Najor.»

25. kai eipen autw kai acura kai cortasmata polla par' hmin kai topoV tou katalusai

25. Y agregó: «También tenemos paja y forraje en abundancia, y sitio para pasar la noche.»

26. kai eudokhsaV o anqrwpoV prosekunhsen kuriw

26. Entonces se postró el hombre y adoró a Yahveh,

27. kai eipen euloghtoV kurioV o qeoV tou kuriou mou abraam oV ouk egkatelipen thn dikaiosunhn autou kai thn alhqeian apo tou kuriou mou eme euodwken kurioV eiV oikon tou adelfou tou kuriou mou

27. diciendo: «Bendito sea Yahveh, el Dios de mi señor Abraham, que no ha retirado su favor y su lealtad para con mi señor. Yahveh me ha traído a parar a casa del hermano de mi señor.»

28. kai dramousa h paiV aphggeilen eiV ton oikon thV mhtroV authV kata ta rhmata tauta

28. La joven corrió a anunciar a casa de su madre todas estas cosas.

29. th de rebekka adelfoV hn w onoma laban kai edramen laban proV ton anqrwpon exw epi thn phghn

29. Tenía Rebeca un hermano llamado Labán. Este corrió donde el hombre, afuera, a la fuente.

30. kai egeneto hnika eiden ta enwtia kai ta yelia epi taV ceiraV thV adelfhV autou kai ote hkousen ta rhmata rebekkaV thV adelfhV autou legoushV outwV lelalhken moi o anqrwpoV kai hlqen proV ton anqrwpon esthkotoV autou epi twn kamhlwn epi thV phghV

30. En efecto, en cuanto vio el anillo y los brazaletes en los brazos de su hermana, y oyó decir a su hermana Rebeca: «Así me ha hablado aquel hombre», se llegó a donde él. Le encontró todavía junto a los camellos cerca de la fuente,

31. kai eipen autw deuro eiselqe euloghtoV kurioV ina ti esthkaV exw egw de htoimaka thn oikian kai topon taiV kamhloiV

31. y le dijo: «Ven, bendito de Yahveh. ¿Por qué te quedas parado fuera, si yo he desocupado la casa y he hecho sitio para los camellos?»

32. eishlqen de o anqrwpoV eiV thn oikian kai apesaxen taV kamhlouV kai edwken acura kai cortasmata taiV kamhloiV kai udwr niyasqai toiV posin autou kai toiV posin twn andrwn twn met' autou

32. El hombre entró en la casa, y Labán desaparejó los camellos, les dio paja y forraje, y al hombre y a sus acompañantes agua para lavarse los pies.

33. kai pareqhken autoiV artouV fagein kai eipen ou mh fagw ewV tou lalhsai me ta rhmata mou kai eipan lalhson

33. Después les sirvió de comer, pero el otro dijo: «No comeré hasta no haber dicho lo que tengo que decir.» A lo que respondió Labán: «Habla.»

34. kai eipen paiV abraam egw eimi

34. «Yo soy, dijo, siervo de Abraham.

35. kurioV de euloghsen ton kurion mou sfodra kai uywqh kai edwken autw probata kai moscouV argurion kai crusion paidaV kai paidiskaV kamhlouV kai onouV

35. Yahveh ha bendecido con largueza a mi señor, que se ha hecho rico, pues le ha dado ovejas y vacas, plata y oro, siervos y esclavas, camellos y asnos.

36. kai eteken sarra h gunh tou kuriou mou uion ena tw kuriw mou meta to ghrasai auton kai edwken autw osa hn autw

36. Y Sara, la mujer de mi señor, envejecida ya, dio a luz un hijo a mi señor, que le ha cedido todo cuanto posee.

37. kai wrkisen me o kurioV mou legwn ou lhmyh gunaika tw uiw mou apo twn qugaterwn twn cananaiwn en oiV egw paroikw en th gh autwn

37. En cuanto a mí, mi señor me ha tomado juramento, diciendo: "No tomarás mujer para mi hijo de entre las hijas de los cananeos en cuyo país resido.

38. all' h eiV ton oikon tou patroV mou poreush kai eiV thn fulhn mou kai lhmyh gunaika tw uiw mou ekeiqen

38. ¡Como no vayas a casa de mi padre y a mi parentela a tomar mujer para mi hijo...!"

39. eipa de tw kuriw mou mhpote ou poreusetai h gunh met' emou

39. Yo dije a mi señor: "¿Y si acaso no me sigue la mujer?"

40. kai eipen moi kurioV w euhresthsa enantion autou autoV apostelei ton aggelon autou meta sou kai euodwsei thn odon sou kai lhmyh gunaika tw uiw mou ek thV fulhV mou kai ek tou oikou tou patroV mou

40. Y él me dijo: "Yahveh, en cuya presencia he andado, enviará su Angel contigo, y dará éxito a tu viaje, y así tomarás mujer para mi hijo de mi parentela y de la casa de mi padre.

41. tote aqwoV esh apo thV araV mou hnika gar ean elqhV eiV thn emhn fulhn kai mh soi dwsin kai esh aqwoV apo tou orkismou mou

41. Entonces quedarás libre de mi maldición, cuando llegues a mi parentela; y si no te la dieren también quedarás libre de mi maldición.»

42. kai elqwn shmeron epi thn phghn eipa kurie o qeoV tou kuriou mou abraam ei su euodoiV thn odon mou hn nun egw poreuomai ep' authn

42. Pues bien: llego hoy a la fuente y me digo: "Yahveh, Dios de mi señor Abraham, si en efecto das éxito a este mi viaje,

43. idou egw efesthka epi thV phghV tou udatoV kai ai qugatereV twn anqrwpwn thV polewV exeleusontai udreusasqai udwr kai estai h parqenoV h an egw eipw potison me mikron udwr ek thV udriaV sou

43. aquí me quedo parado junto a la fuente. La doncella que salga a sacar agua, y yo le diga: Dame de beber un poco de agua de tu cántaro

44. kai eiph moi kai su pie kai taiV kamhloiV sou udreusomai auth h gunh hn htoimasen kurioV tw eautou qeraponti isaak kai en toutw gnwsomai oti pepoihkaV eleoV tw kuriw mou abraam

44. y ella me responda: Bebe tú, y voy a sacar también para tus camellos, ésa será la mujer que Yahveh tiene destinada para el hijo de mi señor."

45. kai egeneto pro tou suntelesai me lalounta en th dianoia euquV rebekka exeporeueto ecousa thn udrian epi twn wmwn kai katebh epi thn phghn kai udreusato eipa de auth potison me

45. Apenas había acabado de hablar conmigo mismo, cuando he aquí que Rebeca salía con su cántaro al hombro, bajó a la fuente y sacó agua. Yo le dije: "Ea, dame de beber",

46. kai speusasa kaqeilen thn udrian authV af' eauthV kai eipen pie su kai taV kamhlouV sou potiw kai epion kai taV kamhlouV mou epotisen

46. y enseguida bajó su cántaro del hombro y dijo: "Bebe, y también voy a abrevar tus camellos." Bebí, pues, y ella abrevó también los camellos.

47. kai hrwthsa authn kai eipa tinoV ei qugathr h de efh qugathr baqouhl eimi tou uiou nacwr on eteken autw melca kai perieqhka auth ta enwtia kai ta yelia peri taV ceiraV authV

47. Yo le pregunté: "¿De quién eres hija?" Me respondió: "Soy hija de Betuel, el hijo que Milká dio a Najor." Entonces puse el anillo en su nariz, y los brazaletes en sus brazos,

48. kai eudokhsaV prosekunhsa kuriw kai euloghsa kurion ton qeon tou kuriou mou abraam oV euodwsen moi en odw alhqeiaV labein thn qugatera tou adelfou tou kuriou mou tw uiw autou

48. y postrándome adoré a Yahveh, y bendije a Yahveh, el Dios de mi señor Abraham, que me había puesto en el buen camino para tomar a la hija del hermano de mi señor para su hijo.

49. ei oun poieite umeiV eleoV kai dikaiosunhn proV ton kurion mou apaggeilate moi ei de mh apaggeilate moi ina epistreyw eiV dexian h eiV aristeran

49. Ahora, pues, decidme si estáis dispuestos a usar de favor y lealtad para con mi señor, y si no, decídmelo también, para que yo tire por la derecha o por la izquierda.»

50. apokriqeiV de laban kai baqouhl eipan para kuriou exhlqen to prostagma touto ou dunhsomeqa oun soi anteipein kakon kalw

50. Respondieron Labán y Betuel: «De Yahveh ha salido este asunto. Nosotros no podemos decirte está mal o está bien.

51. idou rebekka enwpion sou labwn apotrece kai estw gunh tw uiw tou kuriou sou kaqa elalhsen kurioV

51. Ahí tienes delante a Rebeca: tómala y vete, y sea ella mujer del hijo de tu señor, como ha dicho Yahveh.»

52. egeneto de en tw akousai ton paida ton abraam twn rhmatwn toutwn prosekunhsen epi thn ghn kuriw

52. Cuando el siervo de Abraham oyó lo que decían, adoró a Yahveh en tierra.

53. kai exenegkaV o paiV skeuh argura kai crusa kai imatismon edwken rebekka kai dwra edwken tw adelfw authV kai th mhtri authV

53. Acto seguido sacó el siervo objetos de plata y oro y vestidos, y se los dio a Rebeca. También hizo regalos a su hermano y a su madre.

54. kai efagon kai epion autoV kai oi andreV oi met' autou onteV kai ekoimhqhsan kai anastaV prwi eipen ekpemyate me ina apelqw proV ton kurion mou

54. Luego comieron y bebieron, él y los hombres que le acompañaban, y pasaron la noche. Por la mañana se levantaron, y él dijo: «Permitidme que marche donde mi señor.»

55. eipan de oi adelfoi authV kai h mhthr meinatw h parqenoV meq' hmwn hmeraV wsei deka kai meta tauta apeleusetai

55. El hermano y la madre de Rebeca dijeron: «Que se quede la chica con nosotros unos días, por ejemplo diez. Luego se irá.»

56. o de eipen proV autouV mh katecete me kai kurioV euodwsen thn odon mou ekpemyate me ina apelqw proV ton kurion mou

56. Mas él les dijo: «No me demoréis. Puesto que Yahveh ha dado éxito a mi viaje, dejadme salir para que vaya donde mi señor.»

57. oi de eipan kaleswmen thn paida kai erwthswmen to stoma authV

57. Ellos dijeron: «Llamemos a la joven y preguntémosle su opinión.»

58. kai ekalesan rebekkan kai eipan auth poreush meta tou anqrwpou toutou h de eipen poreusomai

58. Llamaron, pues, a Rebeca, y le dijeron: «¿Qué? ¿te vas con este hombre?» «Me voy», contestó ella.

59. kai exepemyan rebekkan thn adelfhn autwn kai ta uparconta authV kai ton paida ton abraam kai touV met' autou

59. Entonces despidieron a su hermana Rebeca con su nodriza, y al siervo de Abraham y a sus hombres.

60. kai euloghsan rebekkan thn adelfhn autwn kai eipan auth adelfh hmwn ei ginou eiV ciliadaV muriadwn kai klhronomhsatw to sperma sou taV poleiV twn upenantiwn

60. Y bendijeron a Rebeca, y le decían: «¡Oh hermana nuestra, que llegues a convertirte en millares de miríadas, y conquiste tu descendencia la puerta de sus enemigos!»

61. anastasa de rebekka kai ai abrai authV epebhsan epi taV kamhlouV kai eporeuqhsan meta tou anqrwpou kai analabwn o paiV thn rebekkan aphlqen

61. Levantóse Rebeca con sus doncellas y, montadas en los camellos, siguieron al hombre. El siervo tomó a Rebecaa y se fue.

62. isaak de eporeueto dia thV erhmou kata to frear thV orasewV autoV de katwkei en th gh th proV liba

62. Entretanto, Isaac había venido del pozo de Lajay Roí, pues habitaba en el país del Négueb.

63. kai exhlqen isaak adoleschsai eiV to pedion to proV deilhV kai anableyaV toiV ofqalmoiV eiden kamhlouV ercomenaV

63. Una tarde había salido Isaac de paseo por el campo, cuando he aquí que al alzar la vista, vio que venían unos camellos.

64. kai anableyasa rebekka toiV ofqalmoiV eiden ton isaak kai katephdhsen apo thV kamhlou

64. Rebeca a su vez alzó sus ojos y viendo a Isaac, se apeó del camello,

65. kai eipen tw paidi tiV estin o anqrwpoV ekeinoV o poreuomenoV en tw pediw eiV sunanthsin hmin eipen de o paiV outoV estin o kurioV mou h de labousa to qeristron periebaleto

65. y dijo al siervo: «¿Quién es aquel hombre que camina por el campo a nuestro encuentro?» Dijo el siervo: «Es mi señor.» Entonces ella tomó el velo y se cubrió.

66. kai dihghsato o paiV tw isaak panta ta rhmata a epoihsen

66. El siervo contó a Isaac todo lo que había hecho,

67. eishlqen de isaak eiV ton oikon thV mhtroV autou kai elaben thn rebekkan kai egeneto autou gunh kai hgaphsen authn kai pareklhqh isaak peri sarraV thV mhtroV autou

67. e Isaac introdujo a Rebeca en la tienda, tomó a Rebeca, que pasó a ser su mujer, y él la amó. Así se consoló Isaac por la pérdida de su madre.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.