Mosaico decorativo

1. kai analabousa pasa h sunagwgh edwken fwnhn kai eklaien o laoV olhn thn nukta ekeinhn

1. Toda a assembleia pôs-se a gritar e chorou aquela noite.

2. kai diegogguzon epi mwushn kai aarwn panteV oi uioi israhl kai eipan proV autouV pasa h sunagwgh ofelon apeqanomen en gh aiguptw h en th erhmw tauth ei apeqanomen

2. Todos os israe­litas murmuraram contra Moisés e Aarão, dizendo: “Oxalá tivéssemos morrido no Egito ou neste deserto!

3. kai ina ti kurioV eisagei hmaV eiV thn ghn tauthn pesein en polemw ai gunaikeV hmwn kai ta paidia esontai eiV diarpaghn nun oun beltion hmin estin apostrafhnai eiV aigupton

3. Por que nos conduziu o Senhor a esta terra para morrermos pela espada? Nossas mulheres e nossos filhos serão a presa do inimigo. Não seria melhor que voltássemos para o Egito?”.

4. kai eipan eteroV tw eterw dwmen archgon kai apostreywmen eiV aigupton

4. E diziam uns para os outros: “Escolhamos um chefe e voltemos para o Egito”.

5. kai epesen mwushV kai aarwn epi proswpon enantion pashV sunagwghV uiwn israhl

5. Moisés e Aarão caíram com o rosto por terra diante de toda a assembleia dos israelitas.

6. ihsouV de o tou nauh kai caleb o tou iefonnh twn kataskeyamenwn thn ghn dierrhxan ta imatia autwn

6. Josué, filho de Nun, e Caleb, filho de Jefoné, que tinham explorado a terra,

7. kai eipan proV pasan sunagwghn uiwn israhl legonteV h gh hn kateskeyameqa authn agaqh estin sfodra sfodra

7. rasgaram as suas vestes e disseram a toda a assembleia dos israelitas: “A terra que percorremos é muito boa.

8. ei airetizei hmaV kurioV eisaxei hmaV eiV thn ghn tauthn kai dwsei authn hmin gh htiV estin reousa gala kai meli

8. Se o Senhor nos for propício, nos introduzirá nela e no-la dará. É uma terra onde corre leite e mel.

9. alla apo tou kuriou mh apostatai ginesqe umeiV de mh fobhqhte ton laon thV ghV oti katabrwma hmin estin afesthken gar o kairoV ap' autwn o de kurioV en hmin mh fobhqhte autouV

9. Somente não vos revolteis contra o Senhor, e não tenhais medo do povo dessa terra: o devoraremos como pão. Não há mais salvação para eles, porque o Senhor está conosco. Não tenhais medo deles”.

10. kai eipen pasa h sunagwgh kataliqobolhsai autouV en liqoiV kai h doxa kuriou wfqh en nefelh epi thV skhnhV tou marturiou en pasi toiV uioiV israhl

10. Toda a assembleia estava a ponto de apedrejá-los, quando a glória do Senhor apareceu sobre a tenda de reunião a todos os israelitas.

11. kai eipen kurioV proV mwushn ewV tinoV paroxunei me o laoV outoV kai ewV tinoV ou pisteuousin moi en pasin toiV shmeioiV oiV epoihsa en autoiV

11. O Senhor disse a Moisés: “Até quando me desprezará esse povo? Até quando não acreditará em mim, apesar de todos os prodígios que fiz no meio dele?

12. pataxw autouV qanatw kai apolw autouV kai poihsw se kai ton oikon tou patroV sou eiV eqnoV mega kai polu mallon h touto

12. Vou destruí-lo, ferindo-o de peste, mas farei de ti uma nação maior e mais poderosa do que ele”.

13. kai eipen mwushV proV kurion kai akousetai aiguptoV oti anhgageV th iscui sou ton laon touton ex autwn

13. Moisés disse ao Senhor: “Os egípcios viram que, por vosso poder, tirastes este povo do meio deles e o disseram aos habitantes dessa terra.

14. alla kai panteV oi katoikounteV epi thV ghV tauthV akhkoasin oti su ei kurioV en tw law toutw ostiV ofqalmoiV kat' ofqalmouV optazh kurie kai h nefelh sou efesthken ep' autwn kai en stulw nefelhV su poreuh proteroV autwn thn hmeran kai en stulw puroV thn nukta

14. Todo mundo sabe, ó Senhor, que estais no meio desse povo, e sois visto face a face, ó Senhor, que vossa nuvem está sobre eles e marchais diante deles de dia numa coluna de nuvem, e de noite numa coluna de fogo.

15. kai ektriyeiV ton laon touton wsei anqrwpon ena kai erousin ta eqnh osoi akhkoasin to onoma sou legonteV

15. Se fizerdes morrer todo esse povo, as nações que ouviram falar de vós dirão:

16. para to mh dunasqai kurion eisagagein ton laon touton eiV thn ghn hn wmosen autoiV katestrwsen autouV en th erhmw

16. O Senhor foi incapaz de introduzir o povo na terra que lhe havia jurado dar, e exterminou-o no deserto.

17. kai nun uywqhtw h iscuV sou kurie on tropon eipaV legwn

17. Agora, pois, rogo-vos que o poder do Senhor se manifeste em toda a sua grandeza, como o dissestes:

18. kurioV makroqumoV kai polueleoV kai alhqinoV afairwn anomiaV kai adikiaV kai amartiaV kai kaqarismw ou kaqariei ton enocon apodidouV amartiaV paterwn epi tekna ewV trithV kai tetarthV

18. O Senhor é lento para a cólera e rico em bondade; ele perdoa a iniquidade e o pecado, mas não tem por inocente o culpado, e castiga a iniquidade dos pais nos filhos até a terceira e a quarta geração.

19. afeV thn amartian tw law toutw kata to mega eleoV sou kaqaper ilewV autoiV egenou ap' aiguptou ewV tou nun

19. Perdoai o pecado desse povo segundo a vossa grande misericórdia, como já o tendes feito desde o Egito até aqui”.

20. kai eipen kurioV proV mwushn ilewV autoiV eimi kata to rhma sou

20. O Senhor respondeu: “Eu perdoo, conforme o teu pedido.

21. alla zw egw kai zwn to onoma mou kai emplhsei h doxa kuriou pasan thn ghn

21. Mas, pela minha vida e pela minha glória que enche toda a terra,

22. oti panteV oi andreV oi orwnteV thn doxan mou kai ta shmeia a epoihsa en aiguptw kai en th erhmw tauth kai epeirasan me touto dekaton kai ouk eishkousan mou thV fwnhV

22. nenhum dos homens que viram a minha glória e os prodígios que fiz no Egito e no deserto, que me provocaram já dez vezes e não me ouviram,

23. h mhn ouk oyontai thn ghn hn wmosa toiV patrasin autwn all' h ta tekna autwn a estin met' emou wde osoi ouk oidasin agaqon oude kakon paV newteroV apeiroV toutoiV dwsw thn ghn panteV de oi paroxunanteV me ouk oyontai authn

23. verá a terra que prometi com juramento aos seus pais. Nenhum daqueles que me desprezaram a verá.

24. o de paiV mou caleb oti egenhqh pneuma eteron en autw kai ephkolouqhsen moi eisaxw auton eiV thn ghn eiV hn eishlqen ekei kai to sperma autou klhronomhsei authn

24. Quanto ao meu servo Caleb, porém, que animado de outro espírito me obedeceu fielmente, eu o introduzirei na terra que ele percorreu, e a sua posteridade a possuirá.

25. o de amalhk kai o cananaioV katoikousin en th koiladi aurion epistrafhte umeiV kai aparate eiV thn erhmon odon qalassan eruqran

25. Visto que os amalecitas e os cananeus habitam no vale, voltai amanhã e parti para o deserto em direção ao mar Vermelho”.

26. kai eipen kurioV proV mwushn kai aarwn legwn

26. O Senhor disse a Moisés e a Aarão:

27. ewV tinoV thn sunagwghn thn ponhran tauthn a autoi gogguzousin enantion emou thn goggusin twn uiwn israhl hn egoggusan peri umwn akhkoa

27. “Até quando sofrerei eu essa assembleia revoltada que murmura contra mim? Ouvi as murmurações que os israelitas proferem contra mim.

28. eipon autoiV zw egw legei kurioV h mhn on tropon lelalhkate eiV ta wta mou outwV poihsw umin

28. Dize-lhes: Juro por mim mesmo – diz o Senhor – eu vos tratarei como vos ouvi dizer.*

29. en th erhmw tauth peseitai ta kwla umwn kai pasa h episkoph umwn kai oi kathriqmhmenoi umwn apo eikosaetouV kai epanw osoi egoggusan ep' emoi

29. Vossos cadáveres cairão nesse deserto. Todos vós que fostes recenseados da idade de vinte anos para cima, e que murmurastes contra mim,

30. ei umeiV eiseleusesqe eiV thn ghn ef' hn exeteina thn ceira mou kataskhnwsai umaV ep' authV all' h caleb uioV iefonnh kai ihsouV o tou nauh

30. não entrareis na terra onde jurei estabelecer-vos, exceto Caleb, filho de Jefoné, e Josué, filho de Nun.*

31. kai ta paidia a eipate en diarpagh esesqai eisaxw autouV eiV thn ghn kai klhronomhsousin thn ghn hn umeiV apesthte ap' authV

31. Todavia, introduzirei nela os vossos filhinhos, dos quais dizíeis que seriam a presa do inimigo, e eles conhecerão a terra que desprezastes.

32. kai ta kwla umwn peseitai en th erhmw tauth

32. Quanto a vós, os vossos cadáveres ficarão nesse deserto,

33. oi de uioi umwn esontai nemomenoi en th erhmw tessarakonta eth kai anoisousin thn porneian umwn ewV an analwqh ta kwla umwn en th erhmw

33. onde os vossos filhos guardarão os seus rebanhos durante quarenta anos, pagando a pena de vossas infidelidades, até que vossos cadáveres apodreçam no deserto.*

34. kata ton ariqmon twn hmerwn osaV kateskeyasqe thn ghn tessarakonta hmeraV hmeran tou eniautou lhmyesqe taV amartiaV umwn tessarakonta eth kai gnwsesqe ton qumon thV orghV mou

34. Explorastes a terra em quarenta dias; tantos anos quantos foram esses dias paga­reis a pena de vossas iniquidades, ou seja, durante quarenta anos, e vereis o que significa ser objeto de minha vingança.

35. egw kurioV elalhsa h mhn outwV poihsw th sunagwgh th ponhra tauth th episunestamenh ep' eme en th erhmw tauth exanalwqhsontai kai ekei apoqanountai

35. Eu, o Senhor, o disse. Eis como hei de tra­tar essa assembleia rebelde que se revoltou contra mim. Eles serão consumidos e mortos nesse deserto!”.

36. kai oi anqrwpoi ouV apesteilen mwushV kataskeyasqai thn ghn kai paragenhqenteV diegoggusan kat' authV proV thn sunagwghn exenegkai rhmata ponhra peri thV ghV

36. Os homens que Moisés tinha envia­­do a explorar a terra e que, depois de terem voltado, tinham feito murmurar contra ele toda a assembleia,

37. kai apeqanon oi anqrwpoi oi kateipanteV kata thV ghV ponhra en th plhgh enanti kuriou

37. depreciando a terra, morreram feridos por uma praga, diante do Senhor.*

38. kai ihsouV uioV nauh kai caleb uioV iefonnh ezhsan apo twn anqrwpwn ekeinwn twn peporeumenwn kataskeyasqai thn ghn

38. Somente Josué, filho de Nun, e Caleb, filho de Jefoné, sobreviveram entre todos os que tinham ex­plo­rado a terra.

39. kai elalhsen mwushV ta rhmata tauta proV pantaV uiouV israhl kai epenqhsen o laoV sfodra

39. Moisés referiu tudo isso aos filhos de Israel e o povo ficou profundamente desolado.

40. kai orqrisanteV to prwi anebhsan eiV thn korufhn tou orouV legonteV idou oide hmeiV anabhsomeqa eiV ton topon on eipen kurioV oti hmartomen

40. Levantaram-se de madrugada e se puseram a caminho para o cimo do monte, dizendo: “Estamos prontos a subir para o lugar de que falou o Senhor, porque pecamos”.

41. kai eipen mwushV ina ti umeiV parabainete to rhma kuriou ouk euoda estai umin

41. Moisés disse-lhes: “Por que transgredis a ordem do Senhor? Isso não será bem sucedido.

42. mh anabainete ou gar estin kurioV meq' umwn kai peseisqe pro proswpou twn ecqrwn umwn

42. Não su­bais; sereis derrotados por vossos inimigos, pois o Senhor não está no meio de vós.

43. oti o amalhk kai o cananaioV ekei emprosqen umwn kai peseisqe macaira ou eineken apestrafhte apeiqounteV kuriw kai ouk estai kurioV en umin

43. Os amalecitas e os cananeus estão diante de vós, e sucumbireis sob a sua espada, porque vos desviastes do Senhor. O Senhor não estará convosco”.

44. kai diabiasamenoi anebhsan epi thn korufhn tou orouV h de kibwtoV thV diaqhkhV kuriou kai mwushV ouk ekinhqhsan ek thV parembolhV

44. Eles obstinaram-se em querer subir até o cimo do monte; a arca da aliança do Senhor, porém, e Moisés, não saíram do acampamento.

45. kai katebh o amalhk kai o cananaioV o egkaqhmenoV en tw orei ekeinw kai etreyanto autouV kai katekoyan autouV ewV erman kai apestrafhsan eiV thn parembolhn

45. Então os amalecitas e os cananeus, que habitavam nessa montanha, desceram e, tendo-os batido e retalhado, perseguiram-nos até Horma.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.