Mosaico decorativo

1. meta de tauta cwrisqeiV o pauloV ek twn aqhnwn hlqen eiV korinqon

1. Depois disso, saindo de Atenas, Paulo dirigiu-se a Corinto.

2. kai eurwn tina ioudaion onomati akulan pontikon tw genei prosfatwV elhluqota apo thV italiaV kai priskillan gunaika autou dia to diatetacenai klaudion cwrizesqai pantaV touV ioudaiouV ek thV rwmhV proshlqen autoiV

2. Encontrou ali um judeu chamado Áquila, natural do Ponto, e sua mulher Priscila. Eles pouco antes haviam chegado da Itália, por Cláudio ter decretado que todos os judeus saíssem de Roma. Paulo uniu-se a eles.

3. kai dia to omotecnon einai emenen par autoiV kai eirgazeto hsan gar skhnopoioi thn tecnhn

3. Como exercessem o mesmo ofício, morava e traba­lhava com eles. (Eram fabricantes de tendas.)

4. dielegeto de en th sunagwgh kata pan sabbaton epeiqen te ioudaiouV kai ellhnaV

4. Todos os sábados ele falava na sinagoga e procurava convencer os judeus e os gregos.

5. wV de kathlqon apo thV makedoniaV o te silaV kai o timoqeoV suneiceto tw pneumati o pauloV diamarturomenoV toiV ioudaioiV ton criston ihsoun

5. Quando Silas e Timóteo chegaram da Mace­dônia, Paulo dedicou-se inteiramente à pregação da palavra, dando aos judeus testemunho de que Jesus era o Messias.*

6. antitassomenwn de autwn kai blasfhmountwn ektinaxamenoV ta imatia eipen proV autouV to aima umwn epi thn kefalhn umwn kaqaroV egw apo tou nun eiV ta eqnh poreusomai

6. Mas como esses contradissessem e o injuriassem, ele, sacudindo as vestes, disse-lhes: “O vosso sangue caia sobre a vossa cabeça! Tenho as mãos inocentes. Desde agora vou para o meio dos gentios”.*

7. kai metabaV ekeiqen hlqen eiV oikian tinoV onomati ioustou sebomenou ton qeon ou h oikia hn sunomorousa th sunagwgh

7. Saindo dali, entrou em casa de um prosélito, chamado Tício Justo, cuja casa era contígua à sinagoga.

8. krispoV de o arcisunagwgoV episteusen tw kuriw sun olw tw oikw autou kai polloi twn korinqiwn akouonteV episteuon kai ebaptizonto

8. Entretanto Crispo, o chefe da sinagoga, acreditou no Senhor com todos os da sua casa. Sabendo disso, muitos dos coríntios, ouvintes de Paulo, acreditaram e foram bati­zados.

9. eipen de o kurioV di oramatoV en nukti tw paulw mh fobou alla lalei kai mh siwphshV

9. Numa noite, o Senhor disse a Paulo, em visão: “Não temas! Fala e não te cales.

10. dioti egw eimi meta sou kai oudeiV epiqhsetai soi tou kakwsai se dioti laoV estin moi poluV en th polei tauth

10. Porque eu estou contigo. Ninguém se aproximará de ti para te fazer mal, pois tenho um numeroso povo nesta cidade”.

11. ekaqisen te eniauton kai mhnaV ex didaskwn en autoiV ton logon tou qeou

11. Paulo deteve-se ali um ano e seis meses, ensinando a eles a Palavra de Deus.

12. galliwnoV de anqupateuontoV thV acaiaV katepesthsan omoqumadon oi ioudaioi tw paulw kai hgagon auton epi to bhma

12. Sendo Galião procônsul da Acaia, levantaram-se os judeus de comum acordo contra Paulo e levaram-no ao tribunal e disseram:*

13. legonteV oti para ton nomon outoV anapeiqei touV anqrwpouV sebesqai ton qeon

13. “Este homem persuade os ouvintes a (adotar) um culto contrário à Lei”.

14. mellontoV de tou paulou anoigein to stoma eipen o galliwn proV touV ioudaiouV ei men oun hn adikhma ti h radiourghma ponhron w ioudaioi kata logon an hnescomhn umwn

14. Paulo ia falar, mas Galião disse aos judeus: “Se fosse, na realidade, uma injustiça ou verdadeiro crime, seria razoável que vos atendesse.

15. ei de zhthma estin peri logou kai onomatwn kai nomou tou kaq umaV oyesqe autoi krithV gar egw toutwn ou boulomai einai

15. Mas se são questões de doutrina, de nomes e da vossa Lei, isso é lá convosco. Não quero ser juiz dessas coisas”.

16. kai aphlasen autouV apo tou bhmatoV

16. E mandou-o sair do tribunal.

17. epilabomenoi de panteV oi ellhneV swsqenhn ton arcisunagwgon etupton emprosqen tou bhmatoV kai ouden toutwn tw galliwni emelen

17. Então, todos pegaram em Sóstenes, chefe da sinagoga, e o espancaram diante do tribunal, sem que Galião fizesse caso algum disso.*

18. o de pauloV eti prosmeinaV hmeraV ikanaV toiV adelfoiV apotaxamenoV exeplei eiV thn surian kai sun autw priskilla kai akulaV keiramenoV thn kefalhn en kegcreaiV eicen gar euchn

18. Paulo permaneceu ali (em Corinto) ainda algum tempo. Depois se despediu dos irmãos e navegou para a Síria e com ele Priscila e Áqui­la. Antes, porém, cortara o cabelo em Cêncris, porque terminara um voto.*

19. kathnthsen de eiV efeson kakeinouV katelipen autou autoV de eiselqwn eiV thn sunagwghn dielecqh toiV ioudaioiV

19. Chegaram a Éfeso, onde os deixou. Ele entrou na sinagoga e entretinha-se com os judeus.

20. erwtwntwn de autwn epi pleiona cronon meinai par autoiV ouk epeneusen

20. Pediram-lhe estes que ficasse com eles ali por mais tempo, mas ele não quis.

21. all apetaxato autoiV eipwn dei me pantwV thn eorthn thn ercomenhn poihsai eiV ierosoluma palin de anakamyw proV umaV tou qeou qelontoV kai anhcqh apo thV efesou

21. Ao despedir-se, disse: “Voltarei a vós, se Deus quiser”. E partiu de Éfeso.

22. kai katelqwn eiV kaisareian anabaV kai aspasamenoV thn ekklhsian katebh eiV antioceian

22. Viajou até Cesareia, subiu (a Jerusalém) e saudou a comunidade e logo em seguida desceu a Antioquia.

23. kai poihsaV cronon tina exhlqen diercomenoV kaqexhV thn galatikhn cwran kai frugian episthrizwn pantaV touV maqhtaV

23. Aí se demorou apenas por algum tempo, partiu de novo e atravessou sucessivamente as regiões da Galácia e da Frígia, fortalecendo todos os discípulos.

24. ioudaioV de tiV apollwV onomati alexandreuV tw genei anhr logioV kathnthsen eiV efeson dunatoV wn en taiV grafaiV

24. Entrementes, um judeu chamado Apolo, natural de Alexan­dria, homem eloquente e muito versado nas Escrituras, chegou a Éfeso.

25. outoV hn kathchmenoV thn odon tou kuriou kai zewn tw pneumati elalei kai edidasken akribwV ta peri tou kuriou epistamenoV monon to baptisma iwannou

25. Era instruído no caminho do Senhor, falava com fervor de espírito e ensinava com precisão a respeito de Jesus, embora conhecesse somente o batismo de João.

26. outoV te hrxato parrhsiazesqai en th sunagwgh akousanteV de autou akulaV kai priskilla proselabonto auton kai akribesteron autw exeqento thn tou qeou odon

26. Começou, pois, a falar na sinagoga com desassombro. Como Priscila e Áquila o ouvissem, levaram-no consigo e expuseram-lhe mais profundamente o caminho do Senhor.

27. boulomenou de autou dielqein eiV thn acaian protreyamenoi oi adelfoi egrayan toiV maqhtaiV apodexasqai auton oV paragenomenoV sunebaleto polu toiV pepisteukosin dia thV caritoV

27. Como ele quisesse ir à Acaia, os irmãos animaram-no e escreveram aos discípulos que o recebessem bem. A sua presença (em Corinto) foi, pela graça de Deus, de muito proveito para os que haviam crido,

28. eutonwV gar toiV ioudaioiV diakathlegceto dhmosia epideiknuV dia twn grafwn einai ton criston ihsoun

28. pois com grande veemência refutava publicamente os judeus, provando, pelas Escrituras, que Jesus era o Messias.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.