1. toiV de asebesin mecri telouV anelehmwn qumoV epesth prohdei gar autwn kai ta mellonta
2. oti autoi epitreyanteV tou apienai kai meta spoudhV propemyanteV autouV diwxousin metamelhqenteV
3. eti gar en cersin econteV ta penqh kai prosoduromenoi tafoiV nekrwn eteron epespasanto logismon anoiaV kai ouV iketeuonteV exebalon toutouV wV fugadaV ediwkon
4. eilken gar autouV h axia epi touto to peraV anagkh kai twn sumbebhkotwn amnhstian enebalen ina thn leipousan taiV basanoiV prosanaplhrwswsin kolasin
5. kai o men laoV sou paradoxon odoiporian peirash ekeinoi de xenon eurwsi qanaton
6. olh gar h ktisiV en idiw genei palin anwqen dietupouto uphretousa taiV saiV epitagaiV ina oi soi paideV fulacqwsin ablabeiV
7. h thn parembolhn skiazousa nefelh ek de proufestwtoV udatoV xhraV anadusiV ghV eqewrhqh ex eruqraV qalasshV odoV anempodistoV kai clohforon pedion ek kludwnoV biaiou
8. di' ou paneqnei dihlqon oi th sh skepazomenoi ceiri qewrhsanteV qaumasta terata
9. wV gar ippoi enemhqhsan kai wV amnoi dieskirthsan ainounteV se kurie ton rusamenon autouV
10. ememnhnto gar eti twn en th paroikia autwn pwV anti men genesewV zwwn exhgagen h gh sknipa anti de enudrwn exhreuxato o potamoV plhqoV batracwn
11. ef' usterw de eidon kai genesin nean ornewn ote epiqumia proacqenteV hthsanto edesmata trufhV
12. eiV gar paramuqian ek qalasshV anebh autoiV ortugomhtra
13. kai ai timwriai toiV amartwloiV ephlqon ouk aneu twn progegonotwn tekmhriwn th bia twn keraunwn dikaiwV gar epascon taiV idiaiV autwn ponhriaiV kai gar calepwteran misoxenian epethdeusan
14. oi men gar touV agnoountaV ouk edeconto parontaV outoi de euergetaV xenouV edoulounto
15. kai ou monon all' h tiV episkoph estai autwn epei apecqwV prosedeconto touV allotriouV
16. oi de meta eortasmatwn eisdexamenoi touV hdh twn autwn meteschkotaV dikaiwn deinoiV ekakwsan ponoiV
17. eplhghsan de kai aorasia wsper ekeinoi epi taiV tou dikaiou quraiV ote acanei periblhqenteV skotei ekastoV twn eautou qurwn thn diodon ezhtei
18. di' eautwn gar ta stoiceia meqarmozomena wsper en yalthriw fqoggoi tou ruqmou to onoma diallassousin pantote menonta hcw oper estin eikasai ek thV twn gegonotwn oyewV akribwV
19. cersaia gar eiV enudra meteballeto kai nhkta metebainen epi ghV
20. pur iscuen en udati thV idiaV dunamewV kai udwr thV sbestikhV fusewV epelanqaneto
21. flogeV anapalin eufqartwn zwwn ouk emaranan sarkaV emperipatountwn oude thkton krustalloeideV euthkton genoV ambrosiaV trofhV
22. kata panta gar kurie emegalunaV ton laon sou kai edoxasaV kai ouc upereideV en panti kairw kai topw paristamenoV .
Przypisy:
19:1-3 - Zatwardziałość serc Egipcjan, nawet po tylu plagach, jest znakiem Bożej sprawiedliwości. Bóg pozwala im trwać w uporze, co prowadzi do ich ostatecznej zagłady w Morzu Czerwonym (zob. także Wj 14,17-18 i Rz 9,18).
19:6-7 - Stworzenie współpracuje z Bogiem, aby wyzwolić Jego lud, zmieniając jego prawa natury dla dobra sprawiedliwych. Morze rozstępuje się, aby umożliwić Izraelitom przejście, pokazując, że natura również podlega woli Boga (zob. także Wj 14,21-22 i Joz 3,13-17).
19:9-10 - Izraelici przechodzą przez morze, jakby stąpali po suchym lądzie, podczas gdy Egipcjanie spotykają swoją zgubę. Ich bezpieczne przejście symbolizuje Boże zbawienie i zaufanie do Jego ochrony (zob. także Wj 14,29-31 i Hbr 11,29).
19:13-14 - Egipcjanie cierpią plagi, ponieważ prześladowali lud Boży. Ci, którzy odrzucają Boże miłosierdzie i prześladują sprawiedliwych, spotykają się z nieubłaganą sprawiedliwością Pana (zob. także Wj 15,4-5 i Rz 12,19).
19:22 - We wszystkich tych wydarzeniach Bóg dowodzi swojej sprawiedliwości i miłosierdzia. Działa w sposób wyraźny, by zbawić sprawiedliwych i ukarać niegodziwych, pokazując, że Jego opatrzność jest doskonała, a Jego sąd nieomylny (zob. także Psalm 145:17 i 2 Piotra 2:9).
Wersety związane z Sabedoria, 19:
Rozdział 19 Mądrości kończy narrację o Wyjściu, potwierdzając Bożą troskę o Izrael. W jaki sposób stworzenie służy celom Bożym? Ten kulminacyjny tekst podsumowuje cuda Wyjścia, podkreślając, jak Bóg zmienił porządek natury, aby ocalić swój lud i osądzić jego wrogów. Rozdział ten podkreśla tematykę Bożej sprawiedliwości i miłosierdzia. Mądrość 19 kończy księgę sławieniem Bożej suwerenności i miłości do Jego wybranego ludu. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które korelują z końcowymi wątkami tego rozdziału dotyczącymi wierności Boga.
Wyjścia 14:21-22: "Mojżesz wyciągnął rękę nad morze, a Pan rozpędził morze silnym wiatrem wschodnim, który wiał przez całą noc, i zamienił morze w suchy ląd. Wody rozdzieliły się i Izraelici przeszli przez środek morza po suchym lądzie, mając ścianę wody po prawej stronie, a drugą po lewej stronie." - Ten fragment opisuje przeprawę przez Morze Czerwone, główne wydarzenie w rozdziale Mądrości 19.
1 Koryntian 10:1-2: "Bracia, nie chcę, abyście byli ignorantami, że wszyscy nasi przodkowie byli pod obłokiem i wszyscy przeszli przez morze. W Mojżeszu wszyscy zostali ochrzczeni w obłoku i w morzu." - Paweł interpretuje przeprawę przez Morze Czerwone jako rodzaj chrztu, podając duchową interpretację podobną do Mądrości 19.
Hebrajczyków 11:29: "Przez wiarę lud przeprawił się przez Morze Czerwone jak po suchym lądzie; lecz gdy Egipcjanie próbowali to zrobić, pochłonęło ich morze." - Autor Listu do Hebrajczyków interpretuje przeprawę przez Morze Czerwone jako akt wiary, nawiązując do wątków z rozdziału Mądrości 19.
Psalmy 106:9-11: "Zgromił Morze Czerwone i wyschło, i poprowadził ich przez głębiny, jak przez pustynię. Wybawił ich z ręki tego, który ich nienawidził; Wybawił ich z rąk wroga. Wody zakryły ich przeciwników; ani jeden z nich nie uciekł." - Psalm ten nawiązuje do przeprawy przez Morze Czerwone, głównego wydarzenia z rozdziału Mądrości 19.
Objawienie 15:3: "i śpiewali pieśń Mojżesza, sługi Bożego, i pieśń Baranka: Wielkie i cudowne są dzieła Twoje, Panie, Boże wszechmogący. Sprawiedliwe i prawdziwe są Twoje drogi, Królu Narodów." - Ten fragment nawiązuje do „pieśni Mojżesza”, która celebruje wybawienie nad Morzem Czerwonym, główne wydarzenie z rozdziału Mądrości 19.
FAQ:
Co mówi Księga Mądrości 19 o karaniu Egipcjan?
W Księdze Mądrości 19 opisano, jak sprawiedliwa i surowa była kara Boża, gdyż Egipcjanie nie uznali wielkości Boga i nadal prześladowali Izraelitów. (Księga Mądrości 19:1-4)
W jaki sposób mądrość Boża objawia się w plagach opisanych w Księdze Mądrości 19?
Mądrość Boża jest widoczna w plagach, ponieważ zostały one zastosowane precyzyjnie, pokazując absolutną kontrolę Boga nad wszystkim. (Mądrość 19:5-9)
Czego uczy nas Księga Mądrości 19 na temat walki dobra ze złem?
Księga ta podkreśla, jak dobro (reprezentowane przez Izrael) było chronione przez Boga, podczas gdy zło (reprezentowane przez Egipcjan) było sprawiedliwie karane. (Mądrość 19:13-16)
Czego możemy się nauczyć o charakterze Boga z plag?
Plagi pokazują, że Bóg jest sprawiedliwy, suwerenny i panuje nad każdą sytuacją, karze zło i chroni prawych. (Mądrość 19:1-9)
W jaki sposób Bóg posłużył się naturą, aby ukarać Egipcjan w Księdze Mądrości 19?
Bóg posłużył się żywiołami, takimi jak ogień i deszcz, aby ukarać Egipcjan, demonstrując w ten sposób swoją władzę nad żywiołami i zdolność do wymierzania sprawiedliwości. (Mądrość 19:17-19)
