1. megalai gar sou ai kriseiV kai dusdihghtoi dia touto apaideutoi yucai eplanhqhsan
2. upeilhfoteV gar katadunasteuein eqnoV agion anomoi desmioi skotouV kai makraV pedhtai nuktoV katakleisqenteV orofoiV fugadeV thV aiwniou pronoiaV ekeinto
3. lanqanein gar nomizonteV epi krufaioiV amarthmasin afeggei lhqhV parakalummati eskorpisqhsan qamboumenoi deinwV kai indalmasin ektarassomenoi
4. oude gar o katecwn autouV mucoV afobouV diefulatten hcoi d' ektarassonteV autouV periekompoun kai fasmata ameidhtoiV kathfh proswpoiV enefanizeto
5. kai puroV men oudemia bia katiscuen fwtizein oute astrwn eklamproi flogeV kataugazein upemenon thn stugnhn ekeinhn nukta
6. diefaineto d' autoiV monon automath pura fobou plhrhV ekdeimatoumenoi de thV mh qewroumenhV ekeinhV oyewV hgounto ceirw ta blepomena
7. magikhV de empaigmata katekeito tecnhV kai thV epi fronhsei alazoneiaV elegcoV efubristoV
8. oi gar upiscnoumenoi deimata kai taracaV apelaunein yuchV nosoushV outoi katagelaston eulabeian enosoun
9. kai gar ei mhden autouV taracwdeV efobei knwdalwn parodoiV kai erpetwn surigmoiV eksesobhmenoi diwllunto entromoi kai ton mhdamoqen feukton aera prosidein arnoumenoi
10. deilon gar idiw ponhria marturi katadikazomenh aei de proseilhfen ta calepa sunecomenh th suneidhsei
11. ouqen gar estin foboV ei mh prodosia twn apo logismou bohqhmatwn
12. endoqen de ousa httwn h prosdokia pleiona logizetai thn agnoian thV parecoushV thn basanon aitiaV
13. oi de thn adunaton ontwV nukta kai ex adunatou adou mucwn epelqousan ton auton upnon koimwmenoi
14. ta men terasin hlaunonto fantasmatwn ta de thV yuchV pareluonto prodosia aifnidioV gar autoiV kai aprosdokhtoV foboV epecuqh
15. eiq' outwV oV dh pot' oun hn ekei katapiptwn efroureito eiV thn asidhron eirkthn katakleisqeiV
16. ei te gar gewrgoV hn tiV h poimhn h twn kat' erhmian ergathV mocqwn prolhmfqeiV thn dusalukton emenen anagkhn mia gar alusei skotouV panteV edeqhsan
17. ei te pneuma surizon h peri amfilafeiV kladouV ornewn hcoV eumelhV h ruqmoV udatoV poreuomenou bia h ktupoV aphnhV katarriptomenwn petrwn
18. h skirtwntwn zwwn dromoV aqewrhtoV h wruomenwn aphnestatwn qhriwn fwnh h antanaklwmenh ek koilothtoV orewn hcw pareluen autouV ekfobounta
19. oloV gar o kosmoV lamprw katelampeto fwti kai anempodistoiV suneiceto ergoiV
20. monoiV de ekeinoiV epetetato bareia nux eikwn tou mellontoV autouV diadecesqai skotouV eautoiV de hsan baruteroi skotouV
Przypisy:
17:1-2 - Ciemność zesłana na Egipcjan podczas plag jest opisana jako kara boska. Ci, którzy poddali się złu, są dręczeni ciemnością własnych dusz. Brak fizycznego światła odzwierciedla brak duchowego oświecenia (zob. także Wj 10,21-23 i Ps 105,28).
17:3-4 - Intensywny strach, jakiego doświadczają Egipcjanie, ujawnia słabość niegodziwych wobec mocy Boga. Dręczą ich sumienia, pokazując, że sprawiedliwości Bożej nie da się uniknąć (zob. także Pwt 28,65-67 i Iz 13,7-8).
17:5-6 - Nawet ogień, który powinien oświecać, nie jest w stanie rozproszyć ciemności zesłanej przez Boga. To ilustruje bezsilność ludzkich sił wobec woli Bożej i absolutnej kontroli Boga nad stworzeniem (zob. także Psalm 139:11-12 i Jana 1:5).
17:9-10 - Niegodziwi, przerażeni własnymi wyobrażeniami, doświadczają strachu i udręki. Odzwierciedla to siłę poczucia winy i wewnętrznego osądu, które dręczą grzeszników jeszcze przed sądem ostatecznym (zob. także Izajasz 57:20-21 i Rzymian 2:15).
17:14-15 - Plagi są przejawem boskiej sprawiedliwości wobec tych, którzy odrzucają prawdę. Strach czyni ich więźniami własnego sumienia, ujawniając, że bez Boga nie ma prawdziwego pokoju ani wolności (zob. także Prz 28,1 i Ap 6,15-17).
Wersety związane z Sabedoria, 17:
Rozdział 17 Mądrości opisuje ciemność, która zapadła nad Egiptem. W jaki sposób Bóg posługuje się ciemnością, aby sądzić? Ten barwny tekst przedstawia psychologiczny terror, jakiego doświadczyli Egipcjanie podczas dziewiątej plagi. W tym rozdziale przeciwstawiono przytłaczającą ciemność Egiptu światłu, jakim cieszył się Izrael. Mądrość 17 ukazuje, jak sumienie bezbożnych potępia ich wyrokiem Bożym. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do duchowych tematów tego rozdziału, dotyczących konsekwencji grzechu i Bożej sprawiedliwości.
Wyjścia 10:21-23: "Wtedy Pan rzekł do Mojżesza: Wyciągnij rękę ku niebu, a ciemność okryje Egipt, ciemność, którą można poczuć. Mojżesz wyciągnął rękę ku niebu i przez trzy dni w całym Egipcie panowała gęsta ciemność. Nikt nie mógł nikogo zobaczyć ani opuścić miejsca, w którym się znajdował. Jednakże Izraelici mieli światło tam, gdzie mieszkali." - Ten fragment opisuje plagę ciemności w Egipcie, wydarzenie historyczne, które jest alegorycznie interpretowane w Mądrości 17.
Jana 3:19-20: "Sąd taki jest: światło przyszło na świat, lecz ludzie umiłowali ciemność, a nie światło, bo ich uczynki były złe. Kto czyni zło, nienawidzi światła i nie zbliża się do światła w obawie, że jego uczynki zostaną ujawnione." - Jezus używa metafory światła i ciemności w podobny sposób jak w Mądrości 17, przeciwstawiając boską mądrość ludzkiemu szaleństwu.
Rzymian 1:21-22: "Znając Boga, nie wychwalali go jako Boga i nie dziękowali mu, ale próżne stały się ich myśli i zaćmiło się ich głupie serce. Podając się za mądrych, popadli w szaleństwo." - Paweł opisuje, jak odrzucenie Bożej mądrości prowadzi do duchowej ciemności, co jest tematem obecnym także w rozdziale 17 Mądrości.
Psalmy 91:5-6: "Nie ulękniesz się strachu w nocy, ani strzały lecącej za dnia, ani zarazy, która wkrada się w ciemności, ani zarazy, która niszczy w południe." - Psalm ten mówi o boskiej ochronie przed nocnymi koszmarami, nawiązując do motywów z rozdziału Mądrości 17 na temat strachu w ciemności.
1 Jana 1:5-6: "Oto wiadomość, którą od niego usłyszeliśmy i którą wam przekazaliśmy: Bóg jest światłością; w nim nie ma żadnej ciemności. Jeżeli twierdzimy, że mamy z Nim społeczność, a chodzimy w ciemności, kłamiemy i nie postępujemy zgodnie z prawdą." - Jan używa metafory światła i ciemności w podobny sposób jak w Mądrości 17, przeciwstawiając życie w Bogu życiu bez Niego.
FAQ:
Czego Egipcjanie dowiedzieli się o mocy Boga z Księgi Mądrości 17?
Egipcjanie doświadczyli straszliwych kar Bożych, które pokazały Jego moc i sprawiedliwość w karaniu wrogów Jego ludu. (Mądrość 17:1-4)
Dlaczego strach ogarnął Egipcjan w Księdze Mądrości 17?
Egipcjan ogarnął strach przed Bogiem, gdyż wiedzieli, że zostaną ukarani za swoją arogancję wobec ludu Bożego. (Mądrości 17:3-4)
Jaki jest kontrast pomiędzy sprawiedliwymi i niegodziwymi w Księdze Mądrości 17?
Sprawiedliwi doświadczyli ochrony Bożej, natomiast niegodziwi cierpieli z powodu konsekwencji swojej niegodziwości. (Mądrość 17:10-11)
W jaki sposób mądrość Boża objawia się w karaniu Egipcjan opisanym w Księdze Mądrości 17?
Mądrość Boga objawia się w karaniu Egipcjan sprawiedliwie i proporcjonalnie do ich grzechów, co dowodzi Jego panowania nad złem. (Mądrość 17:8-14)
Czego możemy się nauczyć o sprawiedliwości Bożej z Księgi Mądrości 17?
Sprawiedliwość Boża jest doskonała, a On karze zło sprawiedliwie i bezstronnie, mając na celu pouczenie i poprawę. (Mądrość 17:15-16)
