1. lhmma logou kuriou epi ton israhl en ceiri aggelou autou qesqe dh epi taV kardiaV umwn
2. hgaphsa umaV legei kurioV kai eipate en tini hgaphsaV hmaV ouk adelfoV hn hsau tou iakwb legei kurioV kai hgaphsa ton iakwb
3. ton de hsau emishsa kai etaxa ta oria autou eiV afanismon kai thn klhronomian autou eiV domata erhmou
4. dioti erei h idoumaia katestraptai kai epistreywmen kai anoikodomhswmen taV erhmouV tade legei kurioV pantokratwr autoi oikodomhsousin kai egw katastreyw kai epiklhqhsetai autoiV oria anomiaV kai laoV ef' on paratetaktai kurioV ewV aiwnoV
5. kai oi ofqalmoi umwn oyontai kai umeiV ereite emegalunqh kurioV uperanw twn oriwn tou israhl
6. uioV doxazei patera kai douloV ton kurion autou kai ei pathr eimi egw pou estin h doxa mou kai ei kurioV eimi egw pou estin o foboV mou legei kurioV pantokratwr umeiV oi iereiV oi faulizonteV to onoma mou kai eipate en tini efaulisamen to onoma sou
7. prosagonteV proV to qusiasthrion mou artouV hlisghmenouV kai eipate en tini hlisghsamen autouV en tw legein umaV trapeza kuriou exoudenwmenh estin kai ta epitiqemena brwmata exoudenwmena
8. dioti ean prosagaghte tuflon eiV qusian ou kakon kai ean prosagaghte cwlon h arrwston ou kakon prosagage dh auto tw hgoumenw sou ei prosdexetai auto ei lhmyetai proswpon sou legei kurioV pantokratwr
9. kai nun exilaskesqe to proswpon tou qeou umwn kai dehqhte autou en cersin umwn gegonen tauta ei lhmyomai ex umwn proswpa umwn legei kurioV pantokratwr
10. dioti kai en umin sugkleisqhsontai qurai kai ouk anayete to qusiasthrion mou dwrean ouk estin mou qelhma en umin legei kurioV pantokratwr kai qusian ou prosdexomai ek twn ceirwn umwn
11. dioti ap' anatolwn hliou ewV dusmwn to onoma mou dedoxastai en toiV eqnesin kai en panti topw qumiama prosagetai tw onomati mou kai qusia kaqara dioti mega to onoma mou en toiV eqnesin legei kurioV pantokratwr
12. umeiV de bebhloute auto en tw legein umaV trapeza kuriou hlisghmenh estin kai ta epitiqemena exoudenwntai brwmata autou
13. kai eipate tauta ek kakopaqeiaV estin kai exefushsa auta legei kurioV pantokratwr kai eiseferete arpagmata kai ta cwla kai ta enocloumena kai ean ferhte thn qusian ei prosdexomai auta ek twn ceirwn umwn legei kurioV pantokratwr
14. kai epikataratoV oV hn dunatoV kai uphrcen en tw poimniw autou arsen kai euch autou ep' autw kai quei diefqarmenon tw kuriw dioti basileuV megaV egw eimi legei kurioV pantokratwr kai to onoma mou epifaneV en toiV eqnesin
Przypisy:
1:1-2 - Malachiasz rozpoczyna swoje proroctwo deklaracją Bożej miłości do Izraela. Nawet pośród buntu i nieposłuszeństwa ludu, Bóg przypomina Izraelowi o swojej bezwarunkowej miłości. To przesłanie podkreśla wierność Boga pomimo ludzkiej niewierności (zob. także Jeremiasza 31:3 i 1 Jana 4:10).
1:6-8 - Bóg gani kapłanów za składanie niepełnych ofiar, podkreślając wagę czystości i szczerości w oddawaniu czci. Ofiara składana Bogu musi być wysokiej jakości i odzwierciedlać należny Mu szacunek, a nie być składana niedbale (zob. także Kpł 22,17-25 i Mt 5,23-24).
1:10-11 - Bóg wyraża niezadowolenie z powodu skażenia kultu i wskazuje, że pragnie prawdziwego uwielbienia ze strony wszystkich narodów. To ukazuje Boże pragnienie prawdziwego uwielbienia, które czci Jego świętość i wywyższa Jego imię (zob. także J 4,23-24 i Iz 56,7).
1:12-14 - Proroctwo wskazuje na brak szacunku w oddawaniu czci Bogu, gdzie ludzie składają ofiary z rzeczy nieczystych. Bóg wymaga czci i szacunku w swoich ofiarach i czynach, a grzech znieważenia Jego autorytetu pociąga za sobą poważne konsekwencje. Boska sprawiedliwość nie toleruje powierzchowności w oddawaniu czci (zob. także Obj. 3:15-16 i List do Filipian 4:18).
Wersety związane z Malaquias, 1:
Pierwszy rozdział Księgi Malachiasza zaczyna się od przesłania o miłości Boga do Izraela. W jaki sposób Bóg okazuje swoją wybiórczą miłość? Ten proroczy tekst przeciwstawia Bożą miłość do Jakuba odrzuceniu przez Ezawa, wzywając lud do rozpoznania miłości Bożej i odpowiedzi na nią. W rozdziale tym napomina się także kapłanów za składanie niedoskonałych ofiar, podkreślając wagę czci i czci należnej Bogu. Księga Malachiasza 1 ustanawia tematy wierności, szczerego uwielbienia i boskiej suwerenności. Zanurz się z nami w pięciu fragmentach biblijnych, które rzucają światło na ponadczasowe zasady tego wymagającego rozdziału.
Rzymian 9:13: "Jak jest napisane: Jakuba umiłowałem, lecz Ezawa odrzuciłem." - Paweł cytuje Malachiasza 1:2-3, potwierdzając suwerenność Boga w wyborze.
Hebrajczyków 12:16-17: "Niech nikt nie będzie niemoralny i bluźnierczy jak Ezaw, który za talerz jedzenia sprzedał swoje prawa jako najstarszy syn. Wiadomo, że później, gdy chciał odziedziczyć błogosławieństwo, został odrzucony. Nie było sposobu na zmianę tej sytuacji, choć szukał jej ze łzami w oczach." - Werset ten nawiązuje do odniesienia Malachiasza do Ezawa, rozwijając temat odrzucenia.
1 Piotra 2:9: "Ale wy jesteście pokoleniem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bożym, aby głosić chwałę Tego, który was powołał z ciemności do przedziwnej swojej światłości." - Powtarza wezwanie Malachiasza do kapłanów, aby czcili Boga, i stosuje je do wszystkich wierzących.
Marka 1:11: "Wtedy odezwał się głos z nieba: «Ty jesteś moim Synem umiłowanym; Zachwycam się tobą." - Kontrastuje to z naganą zawartą w Malachiasza 1:6, ukazującą Jezusa jako doskonałego Syna, który czci Ojca.
Objawienie 5:8: "A gdy wziął księgę, cztery Zwierzęta i dwudziestu czterech Starców upadło przed Barankiem, każdy z nich mając harfę i złote czasze pełne kadzideł, którymi są modlitwy świętych." - Ilustruje czystą ofiarę wspomnianą w Księdze Malachiasza 1:11, spełnioną w niebiańskim uwielbieniu.
FAQ:
Co Bóg powiedział o swojej miłości do Izraela w Księdze Malachiasza 1?
Bóg wyraża swoją miłość do Izraela, mówiąc, że kochał Jakuba, a nienawidził Ezawa, pokazując w ten sposób swoje szczególne przywiązanie i wybór dla Izraela. (Malachiasza 1:2-3)
Dlaczego Bóg krytykuje kapłanów w Księdze Malachiasza 1?
Bóg krytykuje kapłanów za składanie wadliwych ofiar, za brak szacunku i zaniedbywanie praktyk religijnych. (Malachiasza 1:6-8)
Co oznaczają słowa Boga o tym, że Jego imię będzie wielkie wśród narodów?
Bóg prorokuje, że Jego imię będzie czczone na całym świecie, poza Izraelem, i że również poganie będą Go czcić (Malachiasza 1:11).
Czego Bóg oczekuje od kapłanów i ludu w Księdze Malachiasza 1?
Bóg oczekuje, że kapłani i ludzie będą oddawać Mu cześć w sposób prawdziwy i godny, bez hipokryzji i pogardy dla Jego praw (Malachiasza 1:10, 14).
Jak Bóg opisuje ofiary, które przynieśli Izraelici?
Bóg opisuje ofiary Izraelitów jako skażone i nieczyste, ze zwierzętami mającymi skazy, co świadczy o braku szacunku i szczerości (Malachiasza 1:13-14).
