1. upolabwn de swfar o minaioV legei
2. o ta polla legwn kai antakousetai h kai o eulaloV oietai einai dikaioV euloghmenoV gennhtoV gunaikoV oligobioV
3. mh poluV en rhmasin ginou ou gar estin o antikrinomenoV soi
4. mh gar lege oti kaqaroV eimi toiV ergoiV kai amemptoV enantion autou
5. alla pwV an o kurioV lalhsai proV se kai anoixei ceilh autou meta sou
6. eita anaggelei soi dunamin sofiaV oti diplouV estai twn kata se kai tote gnwsh oti axia soi apebh apo kuriou wn hmarthkaV
7. h icnoV kuriou eurhseiV h eiV ta escata afikou a epoihsen o pantokratwr
8. uyhloV o ouranoV kai ti poihseiV baqutera de twn en adou ti oidaV
9. h makrotera metrou ghV h eurouV qalasshV
10. ean de katastreyh ta panta tiV erei autw ti epoihsaV
11. autoV gar oiden erga anomwn idwn de atopa ou paroyetai
12. anqrwpoV de allwV nhcetai logoiV brotoV de gennhtoV gunaikoV isa onw erhmith
13. ei gar su kaqaran eqou thn kardian sou uptiazeiV de ceiraV proV auton
14. ei anomon ti estin en cersin sou porrw poihson auto apo sou adikia de en diaith sou mh aulisqhtw
15. outwV gar analamyei sou to proswpon wsper udwr kaqaron ekdush de rupon kai ou mh fobhqhV
16. kai ton kopon epilhsh wsper kuma parelqon kai ou ptohqhsh
17. h de euch sou wsper ewsforoV ek de meshmbriaV anatelei soi zwh
18. pepoiqwV te esh oti estin soi elpiV ek de merimnhV kai frontidoV anafaneitai soi eirhnh
19. hsucaseiV gar kai ouk estai o polemwn se metabalomenoi de polloi sou dehqhsontai
20. swthria de autouV apoleiyei h gar elpiV autwn apwleia ofqalmoi de asebwn takhsontai
Przypisy:
11:1-3 - Sofar, jeden z przyjaciół Hioba, gani Hioba za brak zrozumienia i kwestionowanie Bożej sprawiedliwości. To podejście ujawnia ludzką skłonność do szukania uproszczonych odpowiedzi w złożonych sytuacjach (zob. także Prz 18,2 i Jk 1,19-20).
11:4-6 - Sofar twierdzi, że Bóg nie mógł się mylić i że należy zbadać postępowanie Hioba. To podkreślanie boskiej sprawiedliwości podkreśla pogląd, że cierpienie jest często skutkiem grzechu (zob. także Psalm 34:19 i Galacjan 6:7).
11:7-9 - Poszukiwanie mądrości Bożej przez Sofara podkreśla, że ludzkie zrozumienie jest ograniczone. Zachęca Hioba do szczerego szukania Boga, odzwierciedlając ideę, że szukanie Boga jest fundamentem prawdziwego zrozumienia (zob. także Izajasz 55:6-7 i Psalm 119:105).
11:10-12 - Zofar sugeruje, że jeśli Bóg zdecyduje, nikt nie może Go powstrzymać. To stwierdzenie podkreśla suwerenność Boga i podatność człowieka na Jego wyroki (zob. także Psalm 135:6 i Księgę Przysłów 21:1).
11:13-20 - Sofar konkluduje, że poddanie się Bogu i szczerość są niezbędne do naprawy sytuacji Hioba. Obietnica, że Hiob zostanie nagrodzony, jeśli zwróci się do Boga, podkreśla wagę wiary i nadziei, nawet w obliczu cierpienia (zob. także Psalm 37:4 i List do Hebrajczyków 11:6).
Wersety związane z Jó, 11:
Rozdział 11 Hioba przedstawia mowę Sofara. Jak ten trzeci przyjaciel ocenia sytuację Hioba? Tekst zawiera ostrzejszą naganę, oskarżającą Hioba o arogancję i ukryty grzech. Rozdział ten porusza takie tematy, jak niezgłębiona mądrość Boża, potrzeba pokuty i obietnica odrodzenia. Hioba 11 reprezentuje jeszcze bardziej rygorystyczne spojrzenie na teologię zemsty. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odpowiadają argumentom przedstawionym w tym prowokacyjnym rozdziale.
Przysłów 1:7: "Bojaźń Pańska jest początkiem wiedzy, lecz głupcy gardzą mądrością i karnością." - Werset ten nawiązuje do argumentu Sofara z rozdziału Hioba 11 na temat wagi mądrości i bojaźni Bożej.
Izajasza 55:9: "Jak niebiosa są wyższe niż ziemia, tak moje drogi są wyższe niż wasze drogi i moje myśli niż wasze myśli." - Odnosi się to do Hioba 11:7-9, gdzie Sofar mówi o niezgłębionej mądrości Bożej.
Psalmy 139:23-24: "Zbadaj mnie, Boże, i poznaj moje serce; przetestuj mnie i poznaj moje obawy. Zobacz, czy coś Cię nie obraża w moim postępowaniu i prowadź mnie drogą wieczną." - Kontrastuje to z oskarżeniem Sofara zawartym w Księdze Hioba 11:11-12 i sugeruje bardziej pokorną postawę przed Bogiem.
Jakuba 4:10: "Uniżcie się przed Panem, a On was wywyższy." - Odzwierciedla radę Sofara udzieloną Hiobowi w Księdze Hioba 11:13-15, dotyczącą konieczności ukorzenia się przed Bogiem.
Mateusza 7:1-2: "Nie osądzajcie, żebyście nie byli sądzeni. Bo jak sądzicie, tak i wy będziecie sądzeni; a miara, której użyjesz, będzie także użyta do zmierzenia Ciebie." - Kontrastuje to z osądzającą postawą Sofara z Hioba 11, przypominając nam o tym, jak ważne jest, aby nie osądzać pochopnie.
FAQ:
Jak Sofe postrzega pozycję Hioba przed Bogiem?
Sofeh twierdzi, że mądrość Boga jest nieskończona i że Hiob nie jest w stanie zrozumieć Jego dróg; oskarża go o zuchwałość w kwestionowaniu Boga. (Hioba 11:7-9)
Co Sofe sugeruje Hiobowi uczynić w obliczu cierpienia?
Sofe sugeruje, aby Hiob żałował swoich grzechów i pokornie szukał Boga, wierząc, że On przywróci mu dawny los. (Hioba 11:13-20)
Jak Sofé opisuje boską sprawiedliwość?
Sophe opisuje sprawiedliwość Bożą jako czystą i bezstronną, stwierdzając, że Bóg zawsze nagradza sprawiedliwych i karze niegodziwych. (Hioba 11:14-15)
Co według Sofeha wydarzy się, jeśli Hiob okaże skruchę?
Sopheh wierzy, że dzięki pokucie Hiob zostanie przywrócony do zdrowia i będzie miał przyszłość pełną pokoju i dobrobytu. (Hiob 11:16-19)
Jak Sophia definiuje moc Boga?
Sophe opisuje moc Boga jako nieskończoną i niepojętą, mówiąc, że nikt nie może powstrzymać Go od działania. (Hioba 11:10-11)
