1. diamarturomai oun egw enwpion tou qeou kai tou kuriou ihsou cristou tou mellontoV krinein zwntaV kai nekrouV kata thn epifaneian autou kai thn basileian autou
2. khruxon ton logon episthqi eukairwV akairwV elegxon epitimhson parakaleson en pash makroqumia kai didach
3. estai gar kairoV ote thV ugiainoushV didaskaliaV ouk anexontai alla kata taV epiqumiaV taV idiaV eautoiV episwreusousin didaskalouV knhqomenoi thn akohn
4. kai apo men thV alhqeiaV thn akohn apostreyousin epi de touV muqouV ektraphsontai
5. su de nhfe en pasin kakopaqhson ergon poihson euaggelistou thn diakonian sou plhroforhson
6. egw gar hdh spendomai kai o kairoV thV emhV analusewV efesthken
7. ton agwna ton kalon hgwnismai ton dromon teteleka thn pistin tethrhka
8. loipon apokeitai moi o thV dikaiosunhV stefanoV on apodwsei moi o kurioV en ekeinh th hmera o dikaioV krithV ou monon de emoi alla kai pasin toiV hgaphkosin thn epifaneian autou
9. spoudason elqein proV me tacewV
10. dhmaV gar me egkatelipen agaphsaV ton nun aiwna kai eporeuqh eiV qessalonikhn krhskhV eiV galatian titoV eiV dalmatian
11. loukaV estin monoV met emou markon analabwn age meta seautou estin gar moi eucrhstoV eiV diakonian
12. tucikon de apesteila eiV efeson
13. ton failonhn on apelipon en trwadi para karpw ercomenoV fere kai ta biblia malista taV membranaV
14. alexandroV o calkeuV polla moi kaka enedeixato apodwh autw o kurioV kata ta erga autou
15. on kai su fulassou lian gar anqesthken toiV hmeteroiV logoiV
16. en th prwth mou apologia oudeiV moi sumparegeneto alla panteV me egkatelipon mh autoiV logisqeih
17. o de kurioV moi paresth kai enedunamwsen me ina di emou to khrugma plhroforhqh kai akoush panta ta eqnh kai errusqhn ek stomatoV leontoV
18. kai rusetai me o kurioV apo pantoV ergou ponhrou kai swsei eiV thn basileian autou thn epouranion w h doxa eiV touV aiwnaV twn aiwnwn amhn
19. aspasai priskan kai akulan kai ton onhsiforou oikon
20. erastoV emeinen en korinqw trofimon de apelipon en milhtw asqenounta
21. spoudason pro ceimwnoV elqein aspazetai se eubouloV kai poudhV kai linoV kai klaudia kai oi adelfoi panteV
22. o kurioV ihsouV cristoV meta tou pneumatoV sou h cariV meq umwn amhn [proV timoqeon deutera thV efesiwn ekklhsiaV prwton episkopon ceirotonhqenta egrafh apo rwmhV ote ek deuterou paresth pauloV tw kaisari nerwni]
Przypisy:
4:1-2 - Paweł nakazuje Tymoteuszowi głosić słowo Boże w porę i nie w porę, z cierpliwością i nauką. Wierne głoszenie ewangelii jest niezbędne do zachowania prawdy w czasach zwiedzenia (zob. także 1 Koryntian 9:16 i Tytusa 2:15).
4:3-4 - Paweł ostrzega, że nadejdą czasy, gdy ludzie nie będą znosić zdrowej doktryny, lecz będą podążać za nauczycielami, którzy zaspokajają ich własne pragnienia. Chrześcijańskie rozeznanie jest niezbędne, aby zachować prawdę pośród fałszu (zob. także Mt 7,15-20 i 1 J 4,1).
4:6-8 - Paweł rozmyśla o swoim życiu i posłudze, stwierdzając, że stoczył dobry bój, zachował wiarę i oczekuje korony sprawiedliwości. Wytrwałość w wierze jest nagrodzona wieczną chwałą (zob. także List do Filipian 3:12-14 i Objawienie 2:10).
4:9-13 - Paweł prosi Tymoteusza, aby go odwiedził, przynosząc mu płaszcz i księgi. Prośba ta ukazuje potrzebę wzajemnego wsparcia w życiu chrześcijańskim, zarówno fizycznego, jak i duchowego (zob. także 2 Kor 13,11 i 1 Tm 5,23).
Wersety związane z II Timóteo, 4:
2. Rozdział 4 Tymoteusza kończy testament urzędowy Pawła. Jakie jest ostateczne powołanie apostoła? Ten pełen mocy tekst nawołuje Tymoteusza, aby wytrwale głosił Słowo, nawet w trudnych czasach. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak wierność w służbie, nadchodzący sąd i wieczna nagroda. Paulo rozmyśla o swoim życiu, twierdząc, że ukończył bieg i zachował wiarę. Wspomina także swoich współpracowników i przeciwników. Zastanów się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które wzmacniają końcowe nauki tego pełnego mocy rozdziału.
Dzieje Apostolskie 20:29-30: "Wiem, że po moim odejściu wejdą między was groźne wilki i nie oszczędzą trzody. I powstaną spośród was ludzie, którzy będą wypaczać prawdę, aby przyciągnąć uczniów." - To ostrzeżenie Pawła skierowane do starszych w Efezie odzwierciedla jego troskę z 2 Tymoteusza 4:3-4 dotyczącą ludzi, którzy odejdą od prawdy.
1 Koryntian 9:24-25: "Czy nie wiecie, że ze wszystkich, którzy biegną na stadionie, tylko jeden zdobywa nagrodę? Biegnij tak, aby dotrzeć do nagrody. Wszyscy biorący udział w igrzyskach przechodzą rygorystyczne szkolenie, aby zdobyć koronę, która wkrótce ginie; ale robimy to, aby zdobyć koronę, która trwa wiecznie." - Ta sportowa metafora przedstawiona przez Pawła jest zgodna z jego stwierdzeniem z 2 Tymoteusza 4:7-8 o ukończeniu biegu i otrzymaniu korony sprawiedliwości.
Filipian 1:23-24: "Jestem naciskana z obu stron: chcę iść i być z Chrystusem, co jest o wiele lepsze; jednak dla was bardziej konieczne jest, abym pozostał w ciele." - Ten dylemat Pawła odzwierciedla jego sytuację w 2 Tymoteusza 4:6, gdzie mówi o swoim rychłym odejściu.
Kolosan 4:14: "Nasz ukochany brat Łukasz lekarz i Demas przesyłają Wam pozdrowienia." - Ta wzmianka o Łukaszu i Demasie odnosi się do 2 Tymoteusza 4:10-11, gdzie Paweł mówi o Demasie, który go opuścił, a Łukasz był z nim.
Objawienie 22:20: "Ten, który daje o tym świadectwo, mówi: «Tak, przyjdę wkrótce!» Amen, przyjdź, Panie Jezu!" - Ta tęsknota za przyjściem Chrystusa przypomina oczekiwanie Pawła dotyczące „korony sprawiedliwości” z 2 Tymoteusza 4:8, którą Pan da „wszystkim, którzy miłują jego przyjście”.
FAQ:
Co oznacza „głoszenie słowa w porę i nie w porę”?
Oznacza to, że zawsze należy być gotowym do dzielenia się ewangelią, bez względu na okoliczności (2 Tymoteusza 4:2).
Jakie ostrzeżenie Paweł skierował do tych, którzy odrzucają zdrową naukę?
Powiedział, że nadejdzie czas, gdy ludzie odrzucą prawdę i pójdą za nauczycielami, którzy będą im mówić to, co chcą usłyszeć. (2 Tymoteusza 4:3-4)
Jak Paweł opisał swoje życie pod koniec swojej posługi?
Paweł powiedział, że walczył w dobrych zawodach, ukończył bieg i zachował wiarę. (2 Tymoteusza 4:7)
Co Paweł powiedział o swojej koronie sprawiedliwości?
Oświadczył, że otrzyma wieniec sprawiedliwości w dniu Pańskim, zarezerwowany dla tych, którzy umiłowali Jego pojawienie się. (2 Tymoteusza 4:8)
Kim był Demas i dlaczego Paweł wspomniał o jego postawie?
Demas opuścił Pawła z miłości do świata, co stanowi ostrzeżenie o konieczności wytrwania w wierze. (2 Tymoteusza 4:10)
