1. to loipon proseucesqe adelfoi peri hmwn ina o logoV tou kuriou trech kai doxazhtai kaqwV kai proV umaV
2. kai ina rusqwmen apo twn atopwn kai ponhrwn anqrwpwn ou gar pantwn h pistiV
3. pistoV de estin o kurioV oV sthrixei umaV kai fulaxei apo tou ponhrou
4. pepoiqamen de en kuriw ef umaV oti a paraggellomen umin kai poieite kai poihsete
5. o de kurioV kateuqunai umwn taV kardiaV eiV thn agaphn tou qeou kai eiV upomonhn tou cristou
6. paraggellomen de umin adelfoi en onomati tou kuriou hmwn ihsou cristou stellesqai umaV apo pantoV adelfou ataktwV peripatountoV kai mh kata thn paradosin hn parelaben par hmwn
7. autoi gar oidate pwV dei mimeisqai hmaV oti ouk htakthsamen en umin
8. oude dwrean arton efagomen para tinoV all en kopw kai mocqw nukta kai hmeran ergazomenoi proV to mh epibarhsai tina umwn
9. ouc oti ouk ecomen exousian all ina eautouV tupon dwmen umin eiV to mimeisqai hmaV
10. kai gar ote hmen proV umaV touto parhggellomen umin oti ei tiV ou qelei ergazesqai mhde esqietw
11. akouomen gar tinaV peripatountaV en umin ataktwV mhden ergazomenouV alla periergazomenouV
12. toiV de toioutoiV paraggellomen kai parakaloumen dia tou kuriou hmwn ihsou cristou ina meta hsuciaV ergazomenoi ton eautwn arton esqiwsin
13. umeiV de adelfoi mh ekkakhshte kalopoiounteV
14. ei de tiV ouc upakouei tw logw hmwn dia thV epistolhV touton shmeiousqe kai mh sunanamignusqe autw ina entraph
15. kai mh wV ecqron hgeisqe alla nouqeteite wV adelfon
16. autoV de o kurioV thV eirhnhV dwh umin thn eirhnhn dia pantoV en panti tropw o kurioV meta pantwn umwn
17. o aspasmoV th emh ceiri paulou o estin shmeion en pash epistolh outwV grafw
18. h cariV tou kuriou hmwn ihsou cristou meta pantwn umwn amhn [proV qessalonikeiV deutera egrafh apo aqhnwn]
Przypisy:
3:1-2 - Paweł prosi o modlitwy o rozwój ewangelii i ochronę przed złoczyńcami. Misją Kościoła jest nadal skuteczne i skuteczne szerzenie ewangelii, pomimo sprzeciwu (zob. także Rz 15,30-32 i Kol 4,3-4).
3:3-5 - Bóg jest wierny, by umacniać i chronić chrześcijan. Paweł modli się, aby Tesaloniczanie byli utwierdzeni w Jego miłości i wytrwałości w Chrystusie (zob. także 1 Koryntian 1:8-9 i Filipian 4:7).
3:6-10 - Paweł nakazuje Tesaloniczanom, aby oddzielili się od próżniaków, którzy nie pracują. Pilna praca jest postrzegana jako integralna część życia chrześcijańskiego, odzwierciedlająca świadectwo Chrystusa (zob. także 1 Tes 4,11-12 i 2 Tes 3,12).
3:11-13 - Napomnienie Pawła przeciwko lenistwu i lenistwu podkreśla wartość pracy na rzecz społeczności. Wytrwałość w wierze jest również niezbędna do prowadzenia godnego życia (zob. także 2 Koryntian 3:10 i 1 Tesaloniczan 5:14).
3:16-18 - Paweł kończy błogosławieństwem pokoju i wzywa chrześcijan do naśladowania jego nauki i przykładu. Pokój Boży jest owocem posłuszeństwa i oddania naukom apostolskim (zob. także Flp 4,9 i 1 Kor 14,33).
Wersety związane z II Tessalonicenses, 3:
2. rozdział 3 Listu do Tesaloniczan kończy się praktycznymi wskazówkami. Jak Kościół powinien postępować z uczestnikami zamieszek? Ten pouczający tekst porusza kwestię znaczenia modlitwy, sumiennej pracy i dyscypliny we wspólnocie chrześcijańskiej. Paweł nawołuje wierzących, aby odwrócili się od próżniaków i naśladowali ich przykład pracowitości. W rozdziale tym kładzie się nacisk na takie tematy, jak odpowiedzialność osobista, etyka pracy i porządek kościelny. Rozważmy razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które odnoszą się do praktycznych zasad zawartych w tym ostatnim rozdziale.
1 Koryntian 5:11: "Ale teraz piszę do was, abyście nie zadawali się z nikim, kto poda się za brata, jest rozpustnikiem, chciwcem, bałwochwalcą, oszczercą, alkoholikiem lub złodziejem. Nie powinieneś nawet jeść z takimi ludźmi." - Werset ten nawiązuje do 2 Tesaloniczan 3:6,14 i zawiera wskazówki, jak postępować z braćmi żyjącymi w sposób nieporządny.
Przysłów 13:4: "Leniwy niczego nie pragnie i nie osiąga, lecz pragnienia pracowitego są w pełni zaspokojone." - Ten fragment Księgi Przysłów wzmacnia naukę zawartą w 2 Tesaloniczan 3:10-12 na temat wagi sumiennej pracy.
Galacjan 6:9: "I nie ustawajmy w czynieniu dobra, bo we właściwym czasie będziemy żąć, jeśli nie stracimy ducha." - Werset ten przypomina zachętę z 2 Tesaloniczan 3:13, aby nie ustawać w czynieniu dobra.
Tytusa 3:14: "A my niech nauczą się oddawać się praktykowaniu dobrych uczynków, aby zaspokajać swoje codzienne potrzeby i nie pozostawać bezproduktywnymi." - Ten fragment wzmacnia naukę zawartą w 2 Tesaloniczan 3:6-12 na temat znaczenia produktywnej pracy w życiu chrześcijańskim.
Mateusza 18:15-17: "Jeśli twój brat zgrzeszy przeciw tobie, idź i sam z nim pokaż mu jego błąd... A jeśli cię nie usłucha, zabierz ze sobą jeszcze jednego lub dwóch... Jeśli cię nie usłucha, powiedz to kościół; a jeśli i Kościoła nie usłucha, traktujcie go jak poganina lub celnika." - To nauczanie Jezusa stanowi kontekst dla wskazówek Pawła zawartych w 2 Tesaloniczan 3:14-15 na temat tego, jak postępować z nieposłusznymi w kościele.
FAQ:
O co Paweł prosi Tesaloniczan na początku rozdziału?
Prosi, aby modlili się o szybkie rozprzestrzenianie się Słowa Bożego i o to, aby wierzący zostali wybawieni od niegodziwych i złych ludzi. (2 Tesaloniczan 3:1-2)
Jak Paweł opisuje wierność Boga w tym rozdziale?
Bóg jest wierny, by umacniać i chronić wierzących przed złem. Paweł ufa, że Pan poprowadzi Tesaloniczan w posłuszeństwie. (2 Tes 3:3-5)
Jakiej nauki udzielił Paweł ludziom, którzy prowadzą nieuporządkowane życie?
Paweł nakazuje wierzącym, aby trzymali się z dala od tych, którzy żyją bezczynnie, bo powinni pracować i nie polegać na innych w kwestii utrzymania. (2 Tesaloniczan 3:6-12)
Czego Paweł naucza o wytrwałości w dobrym?
Zachęca wierzących, aby nie zniechęcali się w czynieniu dobra, nawet w obliczu trudności i przeciwności, bo wierność Bogu zostanie nagrodzona. (2 Tesaloniczan 3:13)
Jak Paweł kończy swój drugi list do Tesaloniczan?
Pragnie, aby pokój Pański był ze wszystkimi, podkreśla swoje osobiste pozdrowienie i przywołuje łaskę Chrystusa dla Kościoła. (2 Tesaloniczan 3:16-18)
