1. kai hkousen memfibosqe uioV saoul oti teqnhken abennhr en cebrwn kai exeluqhsan ai ceireV autou kai panteV oi andreV israhl pareiqhsan
2. kai duo andreV hgoumenoi sustremmatwn tw memfibosqe uiw saoul onoma tw eni baana kai onoma tw deuterw rhcab uioi remmwn tou bhrwqaiou ek twn uiwn beniamin oti bhrwq elogizeto toiV uioiV beniamin
3. kai apedrasan oi bhrwqaioi eiV geqqaim kai hsan ekei paroikounteV ewV thV hmeraV tauthV
4. kai tw iwnaqan uiw saoul uioV peplhgwV touV podaV uioV etwn pente outoV en tw elqein thn aggelian saoul kai iwnaqan tou uiou autou ex iezrael kai hren auton h tiqhnoV autou kai efugen kai egeneto en tw speudein authn kai anacwrein kai epesen kai ecwlanqh kai onoma autw memfibosqe
5. kai eporeuqhsan uioi remmwn tou bhrwqaiou rekca kai baana kai eishlqon en tw kaumati thV hmeraV eiV oikon memfibosqe kai autoV ekaqeuden en th koith thV meshmbriaV
6. kai idou h qurwroV tou oikou ekaqairen purouV kai enustaxen kai ekaqeuden kai rekca kai baana oi adelfoi dielaqon
7. kai eishlqon eiV ton oikon kai memfibosqe ekaqeuden epi thV klinhV autou en tw koitwni autou kai tuptousin auton kai qanatousin kai afairousin thn kefalhn autou kai elabon thn kefalhn autou kai aphlqon odon thn kata dusmaV olhn thn nukta
8. kai hnegkan thn kefalhn memfibosqe tw dauid eiV cebrwn kai eipan proV ton basilea idou h kefalh memfibosqe uiou saoul tou ecqrou sou oV ezhtei thn yuchn sou kai edwken kurioV tw kuriw basilei ekdikhsin twn ecqrwn autou wV h hmera auth ek saoul tou ecqrou sou kai ek tou spermatoV autou
9. kai apekriqh dauid tw rekca kai tw baana adelfw autou uioiV remmwn tou bhrwqaiou kai eipen autoiV zh kurioV oV elutrwsato thn yuchn mou ek pashV qliyewV
10. oti o apaggeilaV moi oti teqnhken saoul kai autoV hn wV euaggelizomenoV enwpion mou kai katescon auton kai apekteina en sekelak w edei me dounai euaggelia
11. kai nun andreV ponhroi apektagkasin andra dikaion en tw oikw autou epi thV koithV autou kai nun ekzhthsw to aima autou ek ceiroV umwn kai exoleqreusw umaV ek thV ghV
12. kai eneteilato dauid toiV paidarioiV autou kai apoktennousin autouV kai kolobousin taV ceiraV autwn kai touV podaV autwn kai ekremasan autouV epi thV krhnhV en cebrwn kai thn kefalhn memfibosqe eqayan en tw tafw abennhr uiou nhr
Przypisy:
4:1-3 - Wiadomość o śmierci Abnera wywołuje panikę w domu Isz-Boszeta. To pokazuje, jak niestabilność polityczna może rodzić strach i rozpacz w rządzie (zob. także Psalm 11:3 i 1 Jana 4:18).
4:4 - Wspomniany jest kaleki syn Jonatana, Mefiboszet, co podkreśla ciągłość linii rodowej Saula i wagę przymierza zawartego między Dawidem a Jonatanem. Świadczy to o tym, jak bardzo Dawid troszczył się o rodzinę swojego przyjaciela (zob. także 1 Samuela 20:14-15 i Psalm 89:28).
4:5-7 - Zdrada i śmierć Isz-Boszeta z rąk jego własnych dowódców ilustrują konsekwencje władzy i nieokiełznanej ambicji. Niestabilność prowadzi do przemocy i nielojalności (zob. także Gal. 5:15 i 1 P. 5:8).
4:8-12 - Dostarczenie głowy Isz-Boszeta Dawidowi przez jego morderców świadczy o ich braku zrozumienia prawa i sprawiedliwości. Dawid odrzuca przemoc i pokazuje, że prawdziwy przywódca nie cieszy się ze śmierci swoich wrogów (zob. także Mt 5,44 i Rz 12,19).
4:13-16 - Sprawiedliwość, z jaką Dawid ukarał morderców Isz-Boszeta, odzwierciedla jego charakter przywódcy. Odmawia użycia przemocy w celu zdobycia władzy, podkreślając wagę uczciwości i etyki w przywództwie (zob. także 1 Tymoteusza 3:2 i 2 Piotra 2:9).
Wersety związane z II Samuel, 4:
2. rozdział 4 Samuela opisuje koniec domu Saula. Jak Dawid radzi sobie z tymi, którzy szukają jego przychylności przemocą? Ten pełen napięcia tekst opisuje morderstwo Isz-Boszeta przez jego własnych dowódców i późniejszą egzekucję morderców dokonaną przez Dawida. W rozdziale tym poruszane są tematy sprawiedliwości, źle ukierunkowanej lojalności i utwierdzania władzy królewskiej. Reakcja Dawida pokazuje jego zaangażowanie na rzecz Bożej sprawiedliwości. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają zasady etycznego przywództwa i odpowiedzialności obecne w tym znaczącym rozdziale.
Przysłów 28:17: "Morderca dręczony poczuciem winy za morderstwo aż do śmierci będzie zbiegiem; Niech nikt cię nie chroni." - Przysłowie to odzwierciedla los morderców Isz-Boszeta z 2 Samuela 4.
Wyjścia 23:7: "Trzymaj się z daleka od fałszywych oskarżeń i nie zabijaj niewinnych i sprawiedliwych, bo nie odpuszczę winnemu." - Przykazanie to kontrastuje z morderstwem Isz-Boszeta, niewinnego człowieka, w 2 Samuela 4.
Psalmy 11:5: "Pan doświadcza sprawiedliwych, ale niegodziwych i miłujących przemoc nienawidzi Jego dusza." - Werset ten odzwierciedla reakcję Dawida na morderstwo Isz-Boszeta w 2 Samuela 4, gdzie potępia morderców.
Przysłów 17:13: "Kto odpłaca dobrem za zło, nie przestanie mieć zła w swoim domu." - To przysłowie można zastosować do morderców Isz-Boszeta z 2 Samuela 4, którzy zdradzili swego pana.
Rzymian 13:4: "Ona jest bowiem służebnicą Boga dla twojego dobra. Ale jeśli czynisz źle, bój się, bo nie bez powodu nosi miecz. Jest służebnicą Boga, agentką sprawiedliwości, która karze tych, którzy czynią zło." - Werset ten odzwierciedla rolę Dawida jako króla z 2 Samuela 4, karzącego morderców Isz-Boszeta.
FAQ:
Jak umarł Iszboszet?
Rechab i Baana, dowódcy Izraela, zamordowali Isz-Boszeta, gdy ten spał, wierząc, że zabicie go sprawi Dawidowi przyjemność. (2 Samuela 4:5-7)
Jak Dawid zareagował na morderstwo Iszboszeta?
Dawid potępił zbrodnię, skazał morderców na śmierć i zhańbił ich, gdyż uważał za niesprawiedliwe zabicie niewinnego króla we własnym domu. (2 Samuela 4:9-12)
Kim był Mefiboszet i jakie było jego znaczenie?
Mefiboszet był synem Jonatana i wnukiem Saula. Przeżył upadek domu Saula, a później dostąpił łaski Dawida (2 Samuela 4:4).
Jakie były konsekwencje morderstwa Iszboszeta?
Śmierć Isz-Boszeta zakończyła opór wobec panowania Dawida i pozwoliła na uznanie go za króla całego Izraela (2 Samuela 4:11-12).
Dlaczego Dawid ukarał Rechaba i Baanę?
Dawid uważał zabójstwo niewinnego króla za zdradę i niesprawiedliwość. Pokazał, że jego panowanie nie będzie oparte na bezprawnej przemocy. (2 Samuela 4:11-12)
