1. kai eniscusen salwmwn uioV dauid epi thn basileian autou kai kurioV o qeoV autou met' autou kai emegalunen auton eiV uyoV
2. kai eipen salwmwn proV panta israhl toiV ciliarcoiV kai toiV ekatontarcoiV kai toiV kritaiV kai pasin toiV arcousin enantion israhl toiV arcousi twn patriwn
3. kai eporeuqh salwmwn kai pasa h ekklhsia met' autou eiV thn uyhlhn thn en gabawn ou ekei hn h skhnh tou marturiou tou qeou hn epoihsen mwushV paiV kuriou en th erhmw
4. alla kibwton tou qeou anhnegken dauid ek polewV kariaqiarim oti htoimasen auth skhnhn eiV ierousalhm
5. kai to qusiasthrion to calkoun o epoihsen beselehl uioV ouriou uiou wr ekei hn enanti thV skhnhV kuriou kai exezhthsen auto salwmwn kai h ekklhsia
6. kai anhnegken ekei salwmwn epi to qusiasthrion to calkoun enwpion kuriou to en th skhnh kai anhnegken ep' auto olokautwsin cilian
7. en th nukti ekeinh wfqh o qeoV tw salwmwn kai eipen autw aithsai ti soi dw
8. kai eipen salwmwn proV ton qeon su epoihsaV meta dauid tou patroV mou eleoV mega kai ebasileusaV me ant' autou
9. kai nun kurie o qeoV pistwqhtw to onoma sou epi dauid patera mou oti su ebasileusaV me epi laon polun wV o couV thV ghV
10. nun sofian kai sunesin doV moi kai exeleusomai enwpion tou laou toutou kai eiseleusomai oti tiV krinei ton laon sou ton megan touton
11. kai eipen o qeoV proV salwmwn anq' wn egeneto touto en th kardia sou kai ouk hthsw plouton crhmatwn oude doxan oude thn yuchn twn upenantiwn kai hmeraV pollaV ouk hthsw kai hthsaV seautw sofian kai sunesin opwV krinhV ton laon mou ef' on ebasileusa se ep' auton
12. thn sofian kai thn sunesin didwmi soi kai plouton kai crhmata kai doxan dwsw soi wV ouk egenhqh omoioV soi en toiV basileusi toiV emprosqe sou kai meta se ouk estai outwV
13. kai hlqen salwmwn ek bama thV en gabawn eiV ierousalhm apo proswpou skhnhV marturiou kai ebasileusen epi israhl
14. kai sunhgagen salwmwn armata kai ippeiV kai egenonto autw cilia kai tetrakosia armata kai dwdeka ciliadeV ippewn kai katelipen auta en polesin twn armatwn kai o laoV meta tou basilewV en ierousalhm
15. kai eqhken o basileuV to crusion kai to argurion en ierousalhm wV liqouV kai taV kedrouV en th ioudaia wV sukaminouV taV en th pedinh eiV plhqoV
16. kai h exodoV twn ippwn twn salwmwn ex aiguptou kai h timh twn emporwn tou basilewV emporeuesqai hgorazon
17. kai anebainon kai exhgon ex aiguptou arma en exakosiwn arguriou kai ippon ekaton kai penthkonta kai outwV pasin toiV basileusin twn cettaiwn kai basileusin suriaV en cersin autwn eferon
18. kai eipen salwmwn tou oikodomhsai oikon tw onomati kuriou kai oikon th basileia autou
Przypisy:
1:1 - Salomon ustanawia się królem po śmierci Dawida, a jego wstąpienie na tron oznacza początek okresu dobrobytu i pokoju w Izraelu. Legalność jego panowania opiera się na jego relacji z Bogiem, co podkreśla wagę boskiego przywództwa (zob. także 1 Krl 2,12 i Psalm 72,1-4).
1:2-6 - Salomon wzywa lud do złożenia ofiar Bogu w Gibeonie. To wydarzenie dowodzi centralnego miejsca kultu w rządach Salomona i jego gotowości do szukania boskiego przewodnictwa w przewodzeniu Izraelowi (zob. także Wj 20,24 i Ps 27,4).
1:7-10 - Bóg ukazuje się Salomonowi i oferuje mu wszystko, czego zapragnie. Wybór mądrości przez Salomona ponad bogactwo i długie życie podkreśla znaczenie boskiej mądrości w przywództwie i w życiu w ogóle (zob. także Jk 1,5 i Prz 4,7).
1:11-12 - Odpowiedź Boga na prośbę Salomona, obdarzając go nie tylko mądrością, ale także bogactwem i czcią, odzwierciedla Bożą hojność i nagrodę za szczere serce (zobacz również 1 Królów 3:13 i Łukasza 11:9-10).
1:13-17 - Salomon wykorzystuje swoją mądrość, aby zorganizować królestwo i promować dobrobyt, tworząc sieć handlu i bogactwa. Ta mądra administracja jest wzorem skutecznego przywództwa, zgodnego z zasadami Bożymi (zob. także Księgę Przysłów 21:5 i Księgę Koheleta 5:19).
Wersety związane z II Crônicas, 1:
2. rozdział Kronik rozpoczyna panowanie Salomona. Czym charakteryzuje się mądry początek? Ten fundamentalny tekst opisuje prośbę Salomona o mądrość od Boga w Gibeonie. W tym rozdziale poruszane są takie tematy, jak pokora, boskie priorytety i błogosławieństwa towarzyszące mądrym wyborom. Hojna odpowiedź Boga jest dowodem Jego aprobaty dla priorytetów Salomona. 2 Księga Kronik 1 nadaje ton panowaniu Salomona, podkreślając znaczenie mądrości Bożej. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które korelują z głównymi tematami tego inauguracyjnego rozdziału.
1 Królów 3:5-9: "W Gibeonie Pan ukazał się Salomonowi we śnie w nocy i rzekł do niego: Proś mnie, o co chcesz, a dam ci. Salomon odpowiedział: „(...) Daj swojemu słudze serce pełne rozeznania, aby rządził Twoim ludem i potrafiło odróżnić dobro od zła. Bo kto może rządzić tym waszym wielkim ludem?" - Ten równoległy fragment 1 Księgi Królewskiej opisuje to samo wydarzenie, co w 2 Księdze Kronik 1, gdzie Salomon prosi Boga o mądrość.
Jakuba 1:5: "Jeśli komu z was brakuje mądrości, proście Boga, który daje ją każdemu darmo i chętnie; i będzie ci to dane." - Werset ten nawiązuje do wezwania Salomona do mądrości z 2 Księgi Kronik 1, zachęcając wierzących do poszukiwania Bożej mądrości.
Przysłów 2:6: "Bo Pan jest tym, który daje mądrość; Z Jego ust wychodzi wiedza i rozeznanie." - Przysłowie to, przypisywane Salomonowi, odzwierciedla jego doświadczenie w otrzymywaniu mądrości od Boga, jak opisano w 2 Kronik 1.
Mateusza 6:33: "Szukajcie więc najpierw Królestwa Bożego i Jego sprawiedliwości, a to wszystko będzie wam dodane." - To nauczanie Jezusa odzwierciedla zasadę przedstawioną przez Salomona w 2 Kronik 1, gdzie najpierw szukał Bożej mądrości i otrzymał dodatkowe błogosławieństwa.
1 Królów 10:23: "W ten sposób król Salomon stał się większy od wszystkich innych królów ziemi pod względem bogactwa i mądrości." - Werset ten podsumowuje wynik wyboru Salomona z 2 Kronik 1, pokazując, jak Bóg pobłogosławił go mądrością i bogactwem.
FAQ:
Co Bóg zaoferował Salomonowi w 2 Kronikach 1?
Bóg zaoferował Salomonowi wszystko, o co ten poprosił, w tym bogactwa, zaszczyty i mądrość, gdy ten poprosił o mądrość potrzebną do rządzenia ludem izraelskim. (2 Kronik 1:7-12)
Dlaczego Salomon prosił Boga o mądrość?
Salomon prosił o mądrość, aby mógł rządzić ludem izraelskim sprawiedliwie, uznając swoją odpowiedzialność i wielkość stojącego przed nim zadania. (2 Kronik 1:10)
Jak Bóg odpowiedział na prośbę Salomona?
Bóg obdarzył Salomona mądrością przewyższającą wszystkich innych, a także bogactwem i czcią, dzięki czemu stał się najbardziej szanowanym ze wszystkich królów. (2 Kronik 1:11-12)
W jaki sposób Salomon wykazał się mądrością zaraz po otrzymaniu daru od Boga?
Salomon wykazał się mądrością, gdy rozstrzygnął spór między dwiema kobietami o dziecko, wydając wyrok z rozwagą i współczuciem (1 Królów 3:16-28; 2 Kronik 1:13).
Co uczynił Salomon, aby rozpocząć budowę świątyni Boga?
Salomon zawarł sojusz z Hiramem, królem Tyru, i zaczął gromadzić materiały i robotników, aby zbudować świątynię Bożą w Jerozolimie. (2 Kronik 1:13-17)
