1. wn deka duo etwn manasshV en tw basileusai auton kai penthkonta pente eth ebasileusen en ierousalhm
2. kai epoihsen to ponhron enantion kuriou apo pantwn twn bdelugmatwn twn eqnwn ouV exwleqreusen kurioV apo proswpou twn uiwn israhl
3. kai epestreyen kai wkodomhsen ta uyhla a katespasen ezekiaV o pathr autou kai esthsen sthlaV taiV baalim kai epoihsen alsh kai prosekunhsen pash th stratia tou ouranou kai edouleusen autoiV
4. kai wkodomhsen qusiasthria en oikw kuriou ou eipen kurioV en ierousalhm estai to onoma mou eiV ton aiwna
5. kai wkodomhsen qusiasthria pash th stratia tou ouranou en taiV dusin aulaiV oikou kuriou
6. kai autoV dihgagen ta tekna autou en puri en gai-banai-ennom kai eklhdonizeto kai oiwnizeto kai efarmakeueto kai epoihsen eggastrimuqouV kai epaoidouV eplhqunen tou poihsai to ponhron enantion kuriou tou parorgisai auton
7. kai eqhken to glupton kai to cwneuton eikona hn epoihsen en oikw qeou ou eipen o qeoV proV dauid kai proV salwmwn uion autou en tw oikw toutw kai ierousalhm hn exelexamhn ek paswn fulwn israhl qhsw to onoma mou eiV ton aiwna
8. kai ou prosqhsw saleusai ton poda israhl apo thV ghV hV edwka toiV patrasin autwn plhn ean fulasswntai tou poihsai panta a eneteilamhn autoiV kata panta ton nomon kai ta prostagmata kai ta krimata en ceiri mwush
9. kai eplanhsen manasshV ton ioudan kai touV katoikountaV en ierousalhm tou poihsai to ponhron uper panta ta eqnh a exhren kurioV apo proswpou uiwn israhl
10. kai elalhsen kurioV epi manassh kai epi ton laon autou kai ouk ephkousan
11. kai hgagen kurioV ep' autouV touV arcontaV thV dunamewV basilewV assour kai katelabon ton manassh en desmoiV kai edhsan auton en pedaiV kai hgagon eiV babulwna
12. kai wV eqlibh ezhthsen to proswpon kuriou tou qeou autou kai etapeinwqh sfodra apo proswpou qeou twn paterwn autou
13. kai proshuxato proV auton kai ephkousen autou kai ephkousen thV bohV autou kai epestreyen auton eiV ierousalhm epi thn basileian autou kai egnw manasshV oti kurioV autoV estin o qeoV
14. kai meta tauta wkodomhsen teicoV exw thV polewV dauid apo liboV kata giwn en tw ceimarrw kai ekporeuomenwn thn pulhn thn kukloqen kai eiV to ofla kai uywsen sfodra kai katesthsen arcontaV thV dunamewV en pasaiV taiV polesin taiV teichresin en iouda
15. kai perieilen touV qeouV touV allotriouV kai to glupton ex oikou kuriou kai panta ta qusiasthria a wkodomhsen en orei oikou kuriou kai en ierousalhm kai exw thV polewV
16. kai katwrqwsen to qusiasthrion kuriou kai equsiasen ep' auto qusian swthriou kai ainesewV kai eipen tw iouda tou douleuein kuriw qew israhl
17. plhn o laoV eti epi twn uyhlwn plhn kurioV o qeoV autwn
18. kai ta loipa twn logwn manassh kai h proseuch autou h proV ton qeon kai logoi twn orwntwn lalountwn proV auton ep' onomati kuriou qeou israhl idou epi logwn
19. proseuchV autou kai wV ephkousen autou kai pasai ai amartiai autou kai ai apostaseiV autou kai oi topoi ef' oiV wkodomhsen ta uyhla kai esthsen ekei alsh kai glupta pro tou epistreyai idou gegraptai epi twn logwn twn orwntwn
20. kai ekoimhqh manasshV meta twn paterwn autou kai eqayan auton en paradeisw oikou autou kai ebasileusen ant' autou amwn uioV autou
21. wn eikosi kai duo etwn amwn en tw basileuein auton kai duo eth ebasileusen en ierousalhm
22. kai epoihsen to ponhron enwpion kuriou wV epoihsen manasshV o pathr autou kai pasin toiV eidwloiV oiV epoihsen manasshV o pathr autou equen amwn kai edouleusen autoiV
23. kai ouk etapeinwqh enantion kuriou wV etapeinwqh manasshV o pathr autou oti uioV autou amwn eplhqunen plhmmeleian
24. kai epeqento autw oi paideV autou kai epataxan auton en oikw autou
25. kai epataxen o laoV thV ghV touV epiqemenouV epi ton basilea amwn kai ebasileusen o laoV thV ghV ton iwsian uion autou ant' autou
Przypisy:
33:1-6 - Manasses, syn Ezechiasza, odwraca się od Boga i propaguje bałwochwalstwo, w tym obrzydliwe praktyki, takie jak ofiary z ludzi. Jego odstępstwo uwypukla konsekwencje skorumpowanego przywództwa i wagę grzechu (zob. także Pwt 18,10-12 i 2 Krl 21,1-6).
33:7-9 - Manasses umieszcza bożka w świątyni, co prowadzi Judę do popełnienia większej liczby grzechów niż narody pogańskie. To pokazuje, jak odwrócenie się od Boga może doprowadzić lud do jeszcze większego upadku duchowego (zob. także 1 Krl 12:28-30 i 2 Krl 23:26-27).
33:10-13 - Po pojmaniu przez Asyryjczyków Manasses pokutuje i szuka Pana, który go wysłuchuje i przywraca do życia. Ta historia ilustruje ogromną moc pokuty i gotowość Boga do przebaczenia nawet najbardziej niegodziwym (zob. także Jr 29,12-14 i Łk 15,11-24).
33:14-16 - Po swoim odrodzeniu Manasses usuwa bożki i przywraca cześć Panu. Ta przemiana życia dowodzi, że Bóg może odkupić nawet najbardziej zagubionych i przynieść odnowę (zob. także 1 J 1,9 i 2 Kor 5,17).
33:21-25 - Amon, syn Manassesa, podąża śladami ojca, propagując bałwochwalstwo i zostaje zamordowany. Kontrastuje to ze skruchą Manassesa, pokazując, że zatwardziałość serca może prowadzić do zguby (zob. także Prz 29,1 i Rz 2,5).
Wersety związane z II Crônicas, 33:
2. Księga Kronik, rozdział 33, opisuje panowanie Manassesa i Ammona. Jak daleko może sięgać odkupieńcza łaska Boga? Ten zdumiewający tekst opisuje skrajną niegodziwość Manassesa, jego skruchę w więzieniu i powrót do zdrowia. W rozdziale tym poruszane są takie tematy, jak konsekwencje grzechu, moc pokuty i nieograniczone miłosierdzie Boże. 2 Kronik 33 również zestawia przemianę Manassesa z uporem Amona w złu. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które rzucają światło na przemieniające tematy tego objawionego rozdziału.
2 Królów 21:1-3: "Manasses miał dwanaście lat, gdy zaczął królować, a panował pięćdziesiąt pięć lat w Jerozolimie. Jego matce było na imię Chefziba. Czynił zło w oczach Pana, naśladując obrzydliwe praktyki narodów, które Pan wypędził przed Izraelitami. Odbudował bałwochwalcze ołtarze, które zburzył jego ojciec Ezechiasz; Wzniósł też ołtarze Baalowi i uczynił święty słup, jak zrobił Achab, król izraelski. Pokłonił się przed wszystkimi zastępami niebieskimi i oddał im pokłon." - Ten fragment dostarcza dodatkowych szczegółów na temat grzechów Manassesa wspomnianych w 2 Kronik 33.
Jeremiasza 15:4: "Sprawię, że będą źle traktowani przez wszystkie królestwa ziemi z powodu Manassesa, syna Ezechiasza, króla judzkiego, za wszystko, co uczynił w Jerozolimie." - Werset ten pokazuje trwałe konsekwencje grzechów Manassesa, jak opisano w 2 Kronik 33.
1 Tymoteusza 1:15-16: "To stwierdzenie jest wierne i godne wszelkiego przyjęcia: Chrystus Jezus przyszedł na świat, aby zbawić grzeszników, z których ja jestem najgorszy. Ale właśnie dlatego zostało mi udzielone miłosierdzie, aby we mnie, najgorszym z grzeszników, Chrystus Jezus okazał całą swoją niezmierzoną cierpliwość jako przykład dla tych, którzy będą w Niego wierzyć na życie wieczne." - Nawrócenie Manassesa w 2 Kronik 33 jest przykładem miłosierdzia Bożego wobec najgorszych grzeszników, co zostało powtórzone w tym fragmencie.
Psalmy 107:10-15: "Niektórzy siedzieli w ciemności i cieniu śmierci, więźniowie cierpienia i żelaza, buntując się przeciwko słowom Boga i gardząc planami Najwyższego. Dlatego poddał ich ciężkiej pracy; Potknęli się i nie było nikogo, kto by im pomógł. W swej niedoli wołali do Pana, a On ich wybawił z ucisku. Wyprowadził ich z ciemności i cienia śmierci oraz zerwał ich łańcuchy. Niech dziękują Panu za Jego łaskę i za Jego cuda wobec ludzi," - Psalm ten odzwierciedla przeżycia Manassesa z 2 Kronik 33, jego uwięzienie, pokutę i uwolnienie.
Łukasza 15:11-24: "Jezus mówił dalej: „Pewien człowiek miał dwóch synów. Najmłodszy powiedział do ojca: „Ojcze, chcę swoją część dziedzictwa”. Podzielił więc między nich swój majątek. [...] Potem wstał i poszedł do ojca. Gdy był jeszcze daleko, ujrzał go ojciec i pełen współczucia podbiegł do syna, objął go i ucałował." - Przypowieść o synu marnotrawnym nawiązuje do historii Manassesa o pokucie i odnowieniu opisanej w 2 Kronik 33.
FAQ:
Co uczynił król Manasses, co nie spodobało się Bogu?
Manasses praktykował bałwochwalstwo, wznosił ołtarze Baalowi, a nawet składał w ofierze swoje dzieci, co wpędziło królestwo Judy w grzech i hańbę (2 Kronik 33:1-6).
W jaki sposób Manasses żałował swoich grzechów?
Manasses okazał skruchę, gdy został uprowadzony do niewoli asyryjskiej, wołał do Boga o miłosierdzie i Bóg przywrócił mu tron. (2 Kronik 33:12-13)
Jakie zmiany wprowadził Manasses po swojej pokucie?
Po okazaniu skruchy Manasses zniszczył pogańskie ołtarze, przywrócił wielbienie Boga i nakazał mieszkańcom Judy oddawać cześć wyłącznie Panu. (2 Kronik 33:14-16)
Jak lud Judy zareagował na reformy Manassesa?
Mieszkańcy Judy przyłączyli się do reform, ale w niektórych rejonach nadal praktykowano wyżyny, pomimo przywrócenia kultu Boga (2 Kronik 33:17).
Kto zasiadł na tronie Judy po Manassesie?
Jego następcą został Amon, syn Manassesa, ale on poszedł drogą swego ojca, zanim się nawrócił, i został zamordowany przez własnych sług. (2 Kronik 33:20-25)
