1. pauloV apostoloV ouk ap anqrwpwn oude di anqrwpou alla dia ihsou cristou kai qeou patroV tou egeirantoV auton ek nekrwn
2. kai oi sun emoi panteV adelfoi taiV ekklhsiaiV thV galatiaV
3. cariV umin kai eirhnh apo qeou patroV kai kuriou hmwn ihsou cristou
4. tou dontoV eauton uper twn amartiwn hmwn opwV exelhtai hmaV ek tou enestwtoV aiwnoV ponhrou kata to qelhma tou qeou kai patroV hmwn
5. w h doxa eiV touV aiwnaV twn aiwnwn amhn
6. qaumazw oti outwV tacewV metatiqesqe apo tou kalesantoV umaV en cariti cristou eiV eteron euaggelion
7. o ouk estin allo ei mh tineV eisin oi tarassonteV umaV kai qelonteV metastreyai to euaggelion tou cristou
8. alla kai ean hmeiV h aggeloV ex ouranou euaggelizhtai umin par o euhggelisameqa umin anaqema estw
9. wV proeirhkamen kai arti palin legw ei tiV umaV euaggelizetai par o parelabete anaqema estw
10. arti gar anqrwpouV peiqw h ton qeon h zhtw anqrwpoiV areskein ei gar eti anqrwpoiV hreskon cristou douloV ouk an hmhn
11. gnwrizw de umin adelfoi to euaggelion to euaggelisqen up emou oti ouk estin kata anqrwpon
12. oude gar egw para anqrwpou parelabon auto oute edidacqhn alla di apokaluyewV ihsou cristou
13. hkousate gar thn emhn anastrofhn pote en tw ioudaismw oti kaq uperbolhn ediwkon thn ekklhsian tou qeou kai eporqoun authn
14. kai proekopton en tw ioudaismw uper pollouV sunhlikiwtaV en tw genei mou perissoterwV zhlwthV uparcwn twn patrikwn mou paradosewn
15. ote de eudokhsen o qeoV o aforisaV me ek koiliaV mhtroV mou kai kalesaV dia thV caritoV autou
16. apokaluyai ton uion autou en emoi ina euaggelizwmai auton en toiV eqnesin euqewV ou prosaneqemhn sarki kai aimati
17. oude anhlqon eiV ierosoluma proV touV pro emou apostolouV all aphlqon eiV arabian kai palin upestreya eiV damaskon
18. epeita meta eth tria anhlqon eiV ierosoluma istorhsai petron kai epemeina proV auton hmeraV dekapente
19. eteron de twn apostolwn ouk eidon ei mh iakwbon ton adelfon tou kuriou
20. a de grafw umin idou enwpion tou qeou oti ou yeudomai
21. epeita hlqon eiV ta klimata thV suriaV kai thV kilikiaV
22. hmhn de agnooumenoV tw proswpw taiV ekklhsiaiV thV ioudaiaV taiV en cristw
23. monon de akouonteV hsan oti o diwkwn hmaV pote nun euaggelizetai thn pistin hn pote eporqei
24. kai edoxazon en emoi ton qeon
Przypisy:
1:6-7 - Paweł wyraża zdziwienie szybkim odejściem Galatów na rzecz innej ewangelii. Podkreśla wagę podążania za jakąkolwiek inną ewangelią niż ta, którą sam głosił, podkreślając czystość przesłania Chrystusa (zob. także 2 Koryntian 11:4 i Ewangelię Mateusza 7:15).
01:10 - Paweł potwierdza, że jego celem nie jest podobanie się ludziom, lecz Bogu. Ten werset podkreśla wagę wierności ewangelii i niezależności od opinii ludzkiej w misji chrześcijańskiej (zob. także 1 Tes 2:4 i J 5:44).
1:11-12 - Paweł podkreśla, że ewangelia, którą głosi, nie pochodzi od człowieka, lecz została objawiona przez Jezusa Chrystusa. Autentyczność ewangelii jest gwarantowana przez boski autorytet, a nie ludzką mądrość (zob. także 1 Koryntian 2:7-10 i List św. Jakuba 1:5).
1:15-16 - Paweł opowiada o swoim nawróceniu i Bożym powołaniu do głoszenia Ewangelii wśród pogan. Boży plan zbawienia ma swoje korzenie w suwerennym wyborze Boga, a nie w ludzkich uczynkach (zob. także Dz 9,15-16 i Ef 1,4).
1:23-24 - Wiadomość o nawróceniu Pawła wywołuje zdumienie i zostaje on uznany za kaznodzieję Chrystusa. Jego przemiana z prześladowcy w apostoła ilustruje moc Bożej łaski (zob. także 1 Tm 1,12-16 i Dz 9,21-22).
Wersety związane z Gálatas, 1:
Pierwszy rozdział Listu do Galacjan ustanawia władzę apostolską Pawła. Jak broni boskiego pochodzenia swojej ewangelii? Ten pełen mocy tekst konfrontuje się z wypaczaniem ewangelii przez judaistów. W rozdziale poruszane są takie tematy jak łaska Boża, bezpośrednie objawienie Jezusa Chrystusa i radykalna przemiana Pawła. Apostoł opowiada także o swoim nawróceniu i wyjątkowym powołaniu. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które odpowiadają zasadniczym tematom tego inauguracyjnego rozdziału Listu do Galacjan.
Dzieje Apostolskie 9:1-6: "Tymczasem Saul w dalszym ciągu groził uczniom Pana śmiercią. Udał się do arcykapłana i poprosił go o listy do synagog w Damaszku, aby w przypadku napotkania tam mężczyzn i kobiet należących do Drogi mógł ich zabrać do Jerozolimy. W czasie swojej podróży, gdy zbliżał się do Damaszku, nagle zajaśniało wokół niego światło z nieba. Upadł na ziemię i usłyszał głos mówiący do niego: Saulu, Saulu, dlaczego mnie prześladujesz? Saul zapytał: „Kim jesteś, Panie?” On odpowiedział: «Ja jestem Jezus, którego wy prześladujecie. Teraz wstań, wejdź do miasta; ktoś ci powie, co powinieneś zrobić." - Ten fragment opisuje nawrócenie Pawła, o którym wspomina w Liście do Galacjan 1,15-16, podkreślając boskie pochodzenie jego powołania apostolskiego.
1 Koryntian 15:1-3: "Bracia, chcę wam przypomnieć ewangelię, którą wam głosiłem, którą przyjęliście i w której trwacie. Przez tę ewangelię będziecie zbawieni, jeśli będziecie się trzymać słowa, które wam zwiastowałem; w przeciwnym razie na próżno wierzyliście. Albowiem to, co wam najpierw przekazałem, to i przejąłem, że Chrystus umarł za nasze grzechy zgodnie z Pismem," - Paweł podkreśla tutaj boskie pochodzenie ewangelii, którą głosi, podobnie jak w Liście do Galacjan 1:11-12.
Dzieje Apostolskie 1:21-22: "Dlatego konieczne jest, abyśmy wybrali jednego z mężczyzn, którzy będą nam towarzyszyć przez cały czas, gdy Pan Jezus żył wśród nas, od chrztu Janowego aż do dnia, w którym Jezus został wzięty od nas w górę. Jeden z nich musi być wraz z nami świadkiem Jego zmartwychwstania." - To kryterium apostolstwa kontrastuje z wyjątkowym powołaniem Pawła, którego broni w Liście do Galacjan 1:1.
2 Piotra 3:15-16: "Pamiętajcie, że cierpliwość naszego Pana oznacza zbawienie, jak napisał do Was także nasz umiłowany brat Paweł, z mądrością, którą dał mu Bóg. Tak samo pisze we wszystkich swoich listach, poruszając w nich te tematy. Jego listy zawierają pewne rzeczy trudne do zrozumienia, które nieświadomi i niestabilni przekręcają, podobnie jak inne Pisma, ku własnej zagładzie." - Piotr uznaje apostolską władzę Pawła, której Paweł stanowczo broni w Liście do Galacjan 1.
Rzymian 1:1: "Paweł, sługa Chrystusa Jezusa, powołany na apostoła, oddzielony dla ewangelii Bożej," - Podobnie jak w Liście do Galacjan 1:1, Paweł potwierdza swoje bezpośrednie powołanie apostolskie od Boga.
FAQ:
Co było główną troską Pawła w Liście do Galatów 1?
Paweł wyraża zaniepokojenie głoszeniem fałszywych ewangelii, ostrzegając, że każda ewangelia inna niż ewangelia Chrystusa musi zostać odrzucona (Galatów 1:6-9).
W jaki sposób Paweł broni swojego autorytetu apostolskiego?
Paweł wyjaśnia, że jego powołanie pochodziło bezpośrednio od Jezusa Chrystusa, a nie od ludzi, podkreślając w ten sposób swoją boską misję. (Galatów 1:11-12)
Co robił Paweł przed swoim nawróceniem?
Przed swoim nawróceniem Paweł zaciekle prześladował chrześcijan, próbując zniszczyć Kościół Boży (Galatów 1:13-14).
Dlaczego Paweł wspomina swój pobyt w Arabii?
Paweł spędził pewien czas w Arabii, szukając objawienia bezpośrednio od Boga, zanim rozpoczął swoją służbę. (Galatów 1:15-17)
Jak Paweł został przyjęty przez apostołów w Jerozolimie?
Początkowo nieznany, został przyjęty przez Piotra i Jakuba, gdy stali się świadkami jego przemiany i powołania. (Galacjan 1:18-19)
