1. pauloV desmioV cristou ihsou kai timoqeoV o adelfoV filhmoni tw agaphtw kai sunergw hmwn
2. kai apfia th agaphth kai arcippw tw sustratiwth hmwn kai th kat oikon sou ekklhsia
3. cariV umin kai eirhnh apo qeou patroV hmwn kai kuriou ihsou cristou
4. eucaristw tw qew mou pantote mneian sou poioumenoV epi twn proseucwn mou
5. akouwn sou thn agaphn kai thn pistin hn eceiV proV ton kurion ihsoun kai eiV pantaV touV agiouV
6. opwV h koinwnia thV pistewV sou energhV genhtai en epignwsei pantoV agaqou tou en umin eiV criston ihsoun
7. carin gar ecomen pollhn kai paraklhsin epi th agaph sou oti ta splagcna twn agiwn anapepautai dia sou adelfe
8. dio pollhn en cristw parrhsian ecwn epitassein soi to anhkon
9. dia thn agaphn mallon parakalw toioutoV wn wV pauloV presbuthV nuni de kai desmioV ihsou cristou
10. parakalw se peri tou emou teknou on egennhsa en toiV desmoiV mou onhsimon
11. ton pote soi acrhston nuni de soi kai emoi eucrhston on anepemya
12. su de auton toutestin ta ema splagcna proslabou
13. on egw eboulomhn proV emauton katecein ina uper sou diakonh moi en toiV desmoiV tou euaggeliou
14. cwriV de thV shV gnwmhV ouden hqelhsa poihsai ina mh wV kata anagkhn to agaqon sou h alla kata ekousion
15. taca gar dia touto ecwrisqh proV wran ina aiwnion auton apechV
16. ouketi wV doulon all uper doulon adelfon agaphton malista emoi posw de mallon soi kai en sarki kai en kuriw
17. ei oun eme eceiV koinwnon proslabou auton wV eme
18. ei de ti hdikhsen se h ofeilei touto emoi ellogei
19. egw pauloV egraya th emh ceiri egw apotisw ina mh legw soi oti kai seauton moi prosofeileiV
20. nai adelfe egw sou onaimhn en kuriw anapauson mou ta splagcna en kuriw
21. pepoiqwV th upakoh sou egraya soi eidwV oti kai uper o legw poihseiV
22. ama de kai etoimaze moi xenian elpizw gar oti dia twn proseucwn umwn carisqhsomai umin
23. aspazontai se epafraV o sunaicmalwtoV mou en cristw ihsou
24. markoV aristarcoV dhmaV loukaV oi sunergoi mou
25. h cariV tou kuriou hmwn ihsou cristou meta tou pneumatoV umwn amhn [proV filhmona egrafh apo rwmhV dia onhsimou oiketou]
Przypisy:
1:4-5 - Paweł wyraża radość i wdzięczność za modlitwy i miłość Filemona, podkreślając wagę praktycznej wiary w Chrystusa. Wiara chrześcijańska nie ogranicza się do sfery duchowej, ale przejawia się w trosce o innych i wspieraniu ich (zob. także Gal. 5:6 i 1 J. 3:18).
1:6 - Paweł modli się, aby wiara Filemona była skuteczna w zrozumieniu dobra, jakie czyni on innym. Apostoł podkreśla, że prawdziwa, aktywna wiara przekłada się na działania, które budują Kościół i odzwierciedlają miłość Chrystusa (zob. także Jk 2,14-17 i Mt 25,35-40).
1:10-11 - Paweł błaga o miłosierdzie dla Onezyma, zbiegłego niewolnika. Wskazuje na przemianę Onezyma jako przykład odkupieńczej mocy ewangelii, która przemienia życie i relacje (zob. także Efezjan 6:9 i Kolosan 4:9).
1:12-14 - Paweł ofiarowuje Filemonowi Onezyma jako „syna”, prosząc go, aby przyjął go nie jako niewolnika, lecz jako brata. Ten gest symbolizuje nową tożsamość wszystkich chrześcijan w Chrystusie, w której przezwyciężone zostają różnice społeczne (zob. także 2 Kor 5,16-17 i Gal 3,28).
1:15-16 - Paweł sugeruje, że rozłąka Onezyma była dziełem opatrzności, dzięki czemu teraz był on użyteczny zarówno dla Pawła, jak i Filemona. Apostoł naucza, że w trudnościach Bóg może stworzyć okazje do odkupienia i odbudowy relacji (zob. także Rz 8,28 i 2 Kor 5,18).
Wersety związane z Filêmon, 1:
Pierwszy rozdział Listu do Listu przedstawia osobisty apel Pawła. W jaki sposób ewangelia zmienia relacje? Ten wyjątkowy list dotyczy pojednania pomiędzy Filemonem a jego zbiegłym niewolnikiem, Onezymem, obecnie bratem w Chrystusie. Tekst ilustruje takie tematy, jak przebaczenie, równość w Chrystusie i przemiana, jaką ewangelia dokonuje w relacjach społecznych. Paweł taktownie i z miłością wykorzystuje swój wpływ apostolski, odwołując się do serca Filemona. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają rewolucyjne zasady tego poruszającego rozdziału.
Kolosan 4:9: "Idzie z Onezymem, naszym wiernym i umiłowanym bratem, który jest jednym z was. Powiedzą ci wszystko, co się tutaj dzieje." - Fragment ten wspomina Onezyma, zbiegłego niewolnika, o którym wspomina list Filemona, ukazując związek między listami.
2 Koryntian 5:17: "Jeśli więc ktoś jest w Chrystusie, jest nowym stworzeniem. Stare rzeczy przeminęły; oto nowe rzeczy się ukazały!" - Werset ten odzwierciedla temat przemiany w Chrystusie, który Paweł odnosi do Onezyma w Liście do Filemona.
Galacjan 3:28: "Nie ma Żyda ani Greka, niewolnika ani wolnego, mężczyzny ani kobiety; albowiem wszyscy jedno jesteście w Chrystusie Jezusie." - Ten fragment przypomina prośbę Pawła skierowaną do Filemona, aby powitał Onezyma jako brata w Chrystusie, ponad podziałami społecznymi.
Efezjan 4:32: "Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni, przebaczając sobie nawzajem, tak jak Bóg przebaczył wam w Chrystusie." - Werset ten odzwierciedla prośbę Pawła skierowaną do Filemona, aby przebaczył i życzliwie przyjął Onezyma.
1 Piotra 2:18: "Niewolnicy, z całym szacunkiem podporządkujcie się swoim panom, nie tylko dobrym i miłym, ale i złym." - Chociaż Paweł nie nakazał wyraźnie Onezymowi powrotu, fragment ten odzwierciedla etykę chrześcijańską dotyczącą ówczesnych stosunków między niewolnikami a panami.
FAQ:
Kto napisał list do Filemona i jaki był jego cel?
Apostoł Paweł napisał do Filemona, aby wstawił się za Onezymem, zbiegłym niewolnikiem, który nawrócił się na chrześcijaństwo. Paweł prosi Filemona, aby przyjął go jako brata w Chrystusie. (Flm 1:1, 10-16)
Kim był Onezym i jaki był jego związek z Filemonem?
Onezym był niewolnikiem Filemona, który uciekł i odnalazł Pawła w więzieniu. Po nawróceniu Paweł odesłał go z powrotem, prosząc Filemona, aby przyjął go jako brata w wierze. (Flm 1,10-12)
W jaki sposób Paweł okazuje chrześcijańską miłość w swoim liście do Filemona?
Paweł nie żąda, lecz odwołuje się do chrześcijańskiej miłości, prosząc Filemona, aby przyjął Onezyma z łaską i przebaczeniem, tak jak przyjąłby samego Pawła. (Flm 1:8-9, 17)
Czego uczy nas List Filemona na temat przebaczenia i pojednania?
List pokazuje, że w Chrystusie przełamywane są bariery społeczne, a przebaczenie i pojednanie są niezbędne w życiu chrześcijańskim. (Filemona 1:15-16)
Jakie znaczenie dla współczesnych chrześcijan ma List do Filemona?
List ten naucza o miłości, przebaczeniu i równości w Chrystusie, przypominając nam, że nasza tożsamość w Jezusie wykracza poza status społeczny i różnice. (Filemona 1:16-17)
