1. ouk estai toiV iereusin toiV leuitaiV olh fulh leui meriV oude klhroV meta israhl karpwmata kuriou o klhroV autwn fagontai auta
2. klhroV de ouk estai autoiV en toiV adelfoiV autwn kurioV autoV klhroV autou kaqoti eipen autw
3. kai auth h krisiV twn ierewn ta para tou laou para twn quontwn ta qumata ean te moscon ean te probaton kai dwsei tw ierei ton braciona kai ta siagonia kai to enustron
4. kai taV aparcaV tou sitou sou kai tou oinou sou kai tou elaiou sou kai thn aparchn twn kourwn twn probatwn sou dwseiV autw
5. oti auton exelexato kurioV o qeoV sou ek paswn twn fulwn sou parestanai enanti kuriou tou qeou sou leitourgein kai eulogein epi tw onomati autou autoV kai oi uioi autou en toiV uioiV israhl
6. ean de paragenhtai o leuithV ek miaV twn polewn umwn ek pantwn twn uiwn israhl ou autoV paroikei kaqoti epiqumei h yuch autou eiV ton topon on an eklexhtai kurioV
7. kai leitourghsei tw onomati kuriou tou qeou autou wsper panteV oi adelfoi autou oi leuitai oi paresthkoteV ekei enanti kuriou
8. merida memerismenhn fagetai plhn thV prasewV thV kata patrian
9. ean de eiselqhV eiV thn ghn hn kurioV o qeoV sou didwsin soi ou maqhsh poiein kata ta bdelugmata twn eqnwn ekeinwn
10. ouc eureqhsetai en soi perikaqairwn ton uion autou h thn qugatera autou en puri manteuomenoV manteian klhdonizomenoV kai oiwnizomenoV farmakoV
11. epaeidwn epaoidhn eggastrimuqoV kai teratoskopoV eperwtwn touV nekrouV
12. estin gar bdelugma kuriw tw qew sou paV poiwn tauta eneken gar twn bdelugmatwn toutwn kurioV exoleqreusei autouV apo sou
13. teleioV esh enantion kuriou tou qeou sou
14. ta gar eqnh tauta ouV su kataklhronomeiV autouV outoi klhdonwn kai manteiwn akousontai soi de ouc outwV edwken kurioV o qeoV sou
15. profhthn ek twn adelfwn sou wV eme anasthsei soi kurioV o qeoV sou autou akousesqe
16. kata panta osa hthsw para kuriou tou qeou sou en cwrhb th hmera thV ekklhsiaV legonteV ou prosqhsomen akousai thn fwnhn kuriou tou qeou hmwn kai to pur to mega touto ouk oyomeqa eti oude mh apoqanwmen
17. kai eipen kurioV proV me orqwV panta osa elalhsan
18. profhthn anasthsw autoiV ek twn adelfwn autwn wsper se kai dwsw to rhma mou en tw stomati autou kai lalhsei autoiV kaqoti an enteilwmai autw
19. kai o anqrwpoV oV ean mh akoush osa ean lalhsh o profhthV epi tw onomati mou egw ekdikhsw ex autou
20. plhn o profhthV oV an asebhsh lalhsai epi tw onomati mou rhma o ou prosetaxa lalhsai kai oV an lalhsh ep' onomati qewn eterwn apoqaneitai o profhthV ekeinoV
21. ean de eiphV en th kardia sou pwV gnwsomeqa to rhma o ouk elalhsen kurioV
22. osa ean lalhsh o profhthV epi tw onomati kuriou kai mh genhtai to rhma kai mh sumbh touto to rhma o ouk elalhsen kurioV en asebeia elalhsen o profhthV ekeinoV ouk afexesqe autou
Przypisy:
18:1-2 - Kapłani i lewici są przedstawiani jako przedstawiciele Boga wśród ludu, co podkreśla wagę służby religijnej i wsparcia ze strony przywódców duchowych. Ich wsparcie jest postrzegane jako element Bożej troski o Jego lud (zob. także Lb 18,20-24 i Hbr 7,12).
18:9-14 - Zakazy praktyk pogańskich podkreślają potrzebę duchowej czystości i oddzielenia ludu Bożego od bezbożnych zwyczajów. Posłuszeństwo tym wskazówkom jest niezbędne do utrzymania właściwej relacji z Bogiem (zob. także Kpł 20,23 i 1 Kor 10,21).
18:15-19 - Obietnica proroka takiego jak Mojżesz wskazuje na przyjście Jezusa Chrystusa, który wypełni tę przepowiednię jako ostateczny Pośrednik między Bogiem a ludzkością. To oczekiwanie jest fundamentalne zarówno dla wiary żydowskiej, jak i chrześcijańskiej (zob. także Dz 3,22-23 i J 1,45).
18:20-22 - Podkreślono wagę rozróżniania prawdziwych proroków od fałszywych, pokazując, że autentyczność przesłania musi zostać poddana testowi. Podkreśla to odpowiedzialność ludzi za słuchanie głosu Boga i podążanie za prawdą (zob. także 1 J 4,1 i Mt 7,15).
18:3-4 - Wspomniano o części przypadającej kapłanom i lewitom, co wzmacnia ideę, że ci, którzy służą Bogu, powinni być utrzymywani przez ludzi, co odzwierciedla zasadę, że praca w posłudze powinna być ceniona (zobacz również 1 Tymoteusza 5:17-18 i Galatów 6:6).
Wersety związane z Deuteronômio, 18:
Rozdział 18 Księgi Powtórzonego Prawa dotyczy wsparcia duchowych przywódców i prawdziwych proroctw. W jaki sposób Bóg zaopatruje Lewitów i proroków? Ten kluczowy tekst szczegółowo opisuje postanowienia dotyczące kapłanów i Lewitów, podkreślając ich świętą rolę. Rozdział ten zawiera także wytyczne dotyczące rozeznania prawdziwych proroków, w tym obietnicę proroka takiego jak Mojżesz. Powtórzonego Prawa 18 równoważy wspieranie służby z ochroną przed fałszywymi proroctwami, ustanawiając standardy duchowego przywództwa. Rozważcie razem z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na trwałe zasady tego fundamentalnego rozdziału.
Dzieje Apostolskie 3:22-23: "Mojżesz bowiem powiedział: «Pan Bóg wzbudzi im proroka spośród ich braci, takiego jak ja; słuchaj go we wszystkim, co ci powie. Kto nie słucha tego proroka, zostanie wyeliminowany spośród swego ludu”." - Piotr cytuje Powtórzonego Prawa 18:15,18-19 i odnosi to proroctwo do Jezusa, identyfikując go jako obiecanego proroka.
1 Samuela 28:7-8: "Następnie Saul nakazał swoim pomocnikom: „Poszukajcie kobiety, która przywołuje duchy, abym mógł się z nią poradzić”. Odpowiedzieli: „Jest taki w En-dor”. Saul przebrał się, włożył inne ubranie i w nocy poszedł z dwoma mężczyznami do domu kobiety. Powiedział mu: «Skonsultuj się ze mną z duchem, przywołując tego, o którego proszę»." - Ten fragment pokazuje naruszenie zakazu z Powtórzonego Prawa 18:10-11 dotyczącego praktykowania nekromancji.
Jeremiasza 14:14: "Wtedy Pan rzekł do mnie: Prorocy prorokują kłamstwa w moim imieniu. Nie posłałem ich, nie wydałem im rozkazów i nie rozmawiałem z nimi. Prorokują wam fałszywe wizje, bezużyteczne wróżby i złudzenia waszych umysłów." - Werset ten odzwierciedla ostrzeżenie zawarte w Księdze Powtórzonego Prawa 18:20-22 przed fałszywymi prorokami.
1 Koryntian 9:13-14: "Czy nie wiecie, że ci, którzy pracują w świątyni, jedzą to, co jest w świątyni, a ci, którzy służą przed ołtarzem, uczestniczą w tym, co jest ofiarowane na ołtarzu? W ten sam sposób Pan nakazał tym, którzy głoszą ewangelię, aby żyli według ewangelii." - Paweł nawiązuje do postanowienia dotyczącego Lewitów w Powtórzonego Prawa 18:1-8, stosując tę zasadę do sług ewangelii.
Hebrajczyków 2:17: "Dlatego musiał upodobnić się pod każdym względem do braci, stać się miłosiernym i wiernym arcykapłanem wobec Boga i dokonywać przebłagania za grzechy ludu." - Werset ten nawiązuje do obietnicy proroka „spośród swoich braci” z Księgi Powtórzonego Prawa 18:15 i odnosi się do Jezusa jako arcykapłana.
FAQ:
Kim byli Lewici i jaka była ich rola w Księdze Powtórzonego Prawa 18?
Lewici byli kapłanami Izraela, a ich dziedzictwem była służba Panu. Nie posiadali ziemi, gdyż Bóg był ich działem. (Powtórzonego Prawa 18:1-2)
Jaka jest rola proroka obiecanego przez Boga w Księdze Powtórzonego Prawa 18?
Bóg obiecał wzbudzić proroka podobnego do Mojżesza, który będzie przewodnikiem Izraela, a ludzie mieli go słuchać, ponieważ będzie on przemawiał w imieniu Boga. (5 Mojż. 18:15-19)
Czego Bóg zabrania w kwestii czarów w Księdze Powtórzonego Prawa 18?
Bóg zabrania praktyk takich jak czary, wróżbiarstwo i konsultacja duchów, ponieważ są one obrzydliwością. Lud powinien ufać tylko Bogu. (Powtórzonego Prawa 18:10-12)
W jaki sposób Izraelici mieli rozpoznawać fałszywych proroków opisanych w Księdze Powtórzonego Prawa 18?
Prorok jest fałszywy, jeśli jego proroctwa się nie spełniają lub jeśli nakłania ludzi do oddawania czci innym bogom. Takiego proroka nie należy się bać. (Powtórzonego Prawa 18:20-22)
Jaką rolę odgrywają Lewici w stosunku do ludu Izraela?
Lewici mieli służyć jako pośrednicy między Bogiem a ludem, składając ofiary i kierując Izraelem zgodnie z prawem boskim. Byli wspierani przez ofiary ludu. (Powtórzonego Prawa 18:1-5)
