1. egw anqoV tou pediou krinon twn koiladwn
2. wV krinon en mesw akanqwn outwV h plhsion mou ana meson twn qugaterwn
3. wV mhlon en toiV xuloiV tou drumou outwV adelfidoV mou ana meson twn uiwn en th skia autou epequmhsa kai ekaqisa kai karpoV autou glukuV en laruggi mou
4. eisagagete me eiV oikon tou oinou taxate ep' eme agaphn
5. sthrisate me en amoraiV stoibasate me en mhloiV oti tetrwmenh agaphV egw
6. euwnumoV autou upo thn kefalhn mou kai h dexia autou perilhmyetai me
7. wrkisa umaV qugatereV ierousalhm en taiV dunamesin kai en taiV iscusesin tou agrou ean egeirhte kai exegeirhte thn agaphn ewV ou qelhsh
8. fwnh adelfidou mou idou outoV hkei phdwn epi ta orh diallomenoV epi touV bounouV
9. omoioV estin adelfidoV mou th dorkadi h nebrw elafwn epi ta orh baiqhl idou outoV esthken opisw tou toicou hmwn parakuptwn dia twn quridwn ekkuptwn dia twn diktuwn
10. apokrinetai adelfidoV mou kai legei moi anasta elqe h plhsion mou kalh mou peristera mou
11. oti idou o ceimwn parhlqen o uetoV aphlqen eporeuqh eautw
12. ta anqh wfqh en th gh kairoV thV tomhV efqaken fwnh tou trugonoV hkousqh en th gh hmwn
13. h sukh exhnegken olunqouV authV ai ampeloi kuprizousin edwkan osmhn anasta elqe h plhsion mou kalh mou peristera mou
14. kai elqe su peristera mou en skeph thV petraV ecomena tou proteicismatoV deixon moi thn oyin sou kai akoutison me thn fwnhn sou oti h fwnh sou hdeia kai h oyiV sou wraia
15. piasate hmin alwpekaV mikrouV afanizontaV ampelwnaV kai ai ampeloi hmwn kuprizousin
16. adelfidoV mou emoi kagw autw o poimainwn en toiV krinoiV
17. ewV ou diapneush h hmera kai kinhqwsin ai skiai apostreyon omoiwqhti su adelfide mou tw dorkwni h nebrw elafwn epi orh koilwmatwn
Przypisy:
2:1-2 - Ukochana postrzega siebie jako dziki kwiat, podkreślając piękno prostoty i pokory. Ta samoidentyfikacja ukazuje Bożą łaskę w dostrzeganiu i docenianiu każdego z nas w jego indywidualności (zob. także 1 P 5,6-7 i Mt 6,28-30).
2:3-4 - Ukochany jest porównany do owocującego drzewa, symbolizującego ochronę i pożywienie. Ten obraz odzwierciedla Bożą miłość, która nas przyjmuje i wspiera, oferując schronienie i duchowe pożywienie (zob. także Psalm 91:1 i Jana 15:5).
2:5-7 - Ukochana wyraża swoje pragnienie i potrzebę bezpieczeństwa i miłości. Podkreśla się wagę czekania na właściwy moment w miłości, a także ochronę, jaką Bóg oferuje w chwilach niepewności (zob. także Psalm 46:1 i List do Filipian 4:6-7).
2:8-10 - Ukochany pojawia się, przynosząc radość i nadzieję. Jego przybycie jest symbolem obecności Boga, przynoszącego odnowę i życie, wskazując, że obecność ukochanego jest błogosławieństwem i pocieszeniem (zob. także Psalm 30:5 i Izajasz 40:31).
2:11-13 - Wspomniano o zmianie pór roku, symbolizującej czas miłości. Ten fragment mówi o pięknie miłości rozkwitającej we właściwym czasie, odzwierciedlając Boży plan dla relacji (zob. także Księga Koheleta 3:1-8 i List do Galatów 6:9).
Wersety związane z Cântico dos Cânticos, 2:
Rozdział 2 Pieśni zagłębia się w wyrażanie miłości między kochankami. Jakich metafor używa się do opisania miłości? Ten poetycki tekst porównuje ukochanego do lilii wśród cierni, a ukochanego do jabłka wśród dzikich drzew. Rozdział przedstawia oczekiwanie na wiosnę, symbolizującą rozkwit miłości. Songs 2 porusza również takie tematy, jak ochrona, pożądanie i wzajemna pogoń. Odkryj z nami pięć fragmentów biblijnych, które rzucają światło na romantyczne symbole w tym wciągającym rozdziale.
1 Piotra 2:9: "Ale wy jesteście pokoleniem wybranym, królewskim kapłaństwem, narodem świętym, ludem Bożym, aby głosić chwałę Tego, który was powołał z ciemności do przedziwnej swojej światłości." - Ten fragment odzwierciedla temat wyłączności i wyboru obecny w Pieśni nad Pieśniami 2:2.
Objawienie 3:20: "Oto stoję u drzwi i kołaczę. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę i będę z nim wieczerzał, a on ze mną." - Werset ten przypomina wołanie ukochanego z Pieśni nad Pieśniami 2:10-13.
Psalmy 91:1: "Ten, który mieszka w schronieniu Najwyższego i odpoczywa w cieniu Wszechmogącego" - Ten fragment odzwierciedla ideę ochrony i schronienia wyrażoną w Pieśni nad Pieśniami 2:3.
Jana 15:13: "Nikt nie ma większej miłości od tego, kto życie swoje oddaje za przyjaciół swoich." - Werset ten nawiązuje do tematu głębokiej miłości z Pieśni nad Pieśniami 2:4-5.
Rzymian 8:38-39: "Jestem bowiem przekonany, że ani śmierć, ani życie, ani aniołowie, ani demony, ani teraźniejszość, ani przyszłość, ani żadne moce, ani wysokość, ani głębokość, ani nic innego w stworzeniu nie będzie w stanie nas odłączyć od miłości Boga, która jest w Chrystus Jezus, nasz Pan." - Ten fragment odzwierciedla intensywność i trwałość miłości opisanej w Pieśni nad Pieśniami 2:16-17.
FAQ:
Co ukochana mówi o swoim ukochanym w Pieśni nad Pieśniami 2:1?
Ukochana opisuje siebie jako kwiat polny, prosty i pokorny, podkreślając w ten sposób swoje naturalne piękno i prostotę swojej miłości. (Pieśń nad Pieśniami 2:1)
Co symbolizują „burza” i „deszcz” w Pieśni nad Pieśniami 2:11?
Deszcze i burze symbolizują przejściowe trudności, które można przezwyciężyć, a powrót słońca symbolizuje radość z odzyskanej miłości. (Pieśń nad Pieśniami 2:11)
Jak opisana jest miłość w Pieśni nad Pieśniami 2:16?
Miłość jest opisywana jako coś niezachwianego i głębokiego, w czym kochankowie należą do siebie i są sobie całkowicie oddani. (Pieśń nad Pieśniami 2:16)
Co oznacza wyrażenie „Powstań, Północy, i przyjdź, Południu” w Pieśni nad Pieśniami 2:17?
To wyrażenie symbolizuje pragnienie ukochanej osoby, by być z nią i prosić ją, by przychodziła ze wszystkich stron, wskazując na wszechogarniającą i intensywną miłość. (Pieśń nad Pieśniami 2:17)
Czym jest „pole uprawne” wspomniane w Pieśni nad Pieśniami 2:15?
Pole jest metaforą przeszkód i trudności, które mogą utrudniać miłość, a rada brzmi: usuń je, aby związek mógł rozkwitnąć. (Pieśń nad Pieśniami 2:15)
