1. en de taiV hmeraiV tautaiV plhqunontwn twn maqhtwn egeneto goggusmoV twn ellhnistwn proV touV ebraiouV oti pareqewrounto en th diakonia th kaqhmerinh ai chrai autwn
2. proskalesamenoi de oi dwdeka to plhqoV twn maqhtwn eipon ouk areston estin hmaV kataleiyantaV ton logon tou qeou diakonein trapezaiV
3. episkeyasqe oun adelfoi andraV ex umwn marturoumenouV epta plhreiV pneumatoV agiou kai sofiaV ouV katasthsomen epi thV creiaV tauthV
4. hmeiV de th proseuch kai th diakonia tou logou proskarterhsomen
5. kai hresen o logoV enwpion pantoV tou plhqouV kai exelexanto stefanon andra plhrh pistewV kai pneumatoV agiou kai filippon kai procoron kai nikanora kai timwna kai parmenan kai nikolaon proshluton antiocea
6. ouV esthsan enwpion twn apostolwn kai proseuxamenoi epeqhkan autoiV taV ceiraV
7. kai o logoV tou qeou huxanen kai eplhquneto o ariqmoV twn maqhtwn en ierousalhm sfodra poluV te ocloV twn ierewn uphkouon th pistei
8. stefanoV de plhrhV pistewV kai dunamewV epoiei terata kai shmeia megala en tw law
9. anesthsan de tineV twn ek thV sunagwghV thV legomenhV libertinwn kai kurhnaiwn kai alexandrewn kai twn apo kilikiaV kai asiaV suzhtounteV tw stefanw
10. kai ouk iscuon antisthnai th sofia kai tw pneumati w elalei
11. tote upebalon andraV legontaV oti akhkoamen autou lalountoV rhmata blasfhma eiV mwshn kai ton qeon
12. sunekinhsan te ton laon kai touV presbuterouV kai touV grammateiV kai epistanteV sunhrpasan auton kai hgagon eiV to sunedrion
13. esthsan te marturaV yeudeiV legontaV o anqrwpoV outoV ou pauetai rhmata blasfhma lalwn kata tou topou tou agiou toutou kai tou nomou
14. akhkoamen gar autou legontoV oti ihsouV o nazwraioV outoV katalusei ton topon touton kai allaxei ta eqh a paredwken hmin mwushV
15. kai atenisanteV eiV auton apanteV oi kaqezomenoi en tw sunedriw eidon to proswpon autou wsei proswpon aggelou
Przypisy:
6:1-7 - Ustanowienie diakonów, którzy mają usługiwać przy stołach, odzwierciedla organizację wczesnego Kościoła i priorytet posługi Słowa i modlitwy (zobacz także 1 Tymoteusza 3:8-13 i Wyjścia 18:21-22).
6:8-10 - Szczepan dokonuje wielkich cudów i spotyka się z przeciwnościami. Jego mądrość i Duch Święty czynią go niewzruszonym, nawet w obliczu oskarżeń (zob. także Łk 21,15 i J 15,26-27).
6:11-15 - Szczepan zostaje fałszywie oskarżony o bluźnierstwo, a mimo to jego twarz jaśnieje jak twarz anioła. Ten szczegół symbolizuje obecność Boga w jego życiu (zob. także Wj 34,29-30 i Mt 10,19-20).
Wersety związane z Atos dos Apóstolos, 6:
Rozdział 6 Dziejów Apostolskich przedstawia pierwszych diakonów. Jak Kościół radzi sobie z wewnętrznymi wyzwaniami i rozwojem? Ten znaczący tekst opisuje wybór siedmiu napełnionych Duchem mężczyzn, którzy będą służyć stołom, w tym Szczepana. W rozdziale tym podkreślono znaczenie organizacji w Kościele, priorytet głoszenia Słowa oraz siłę wiernego świadectwa. Dzieje Apostolskie 6 również przygotowują grunt pod męczeństwo Szczepana. Zastanówcie się z nami nad pięcioma fragmentami biblijnymi, które odpowiadają praktycznym tematom tego podstawowego rozdziału.
Wyjścia 18:17-18: "Odpowiedział mu teść Mojżesza: «To, co robisz, nie jest dobre. Ty i ci ludzie, którzy są z tobą, będziecie wyczerpani, ponieważ to zadanie jest zbyt ciężkie; nie możesz tego zrobić sam." - Rada Jetry udzielona Mojżeszowi znajduje odzwierciedlenie w decyzji apostołów o przekazaniu obowiązków w Dziejach Apostolskich 6:1-4.
Powtórzonego Prawa 1:13: "Wybierzcie mądrych, rozeznających i doświadczonych ludzi ze swoich plemion, a Ja uczynię ich waszymi przywódcami." - To polecenie Mojżesza znajduje odzwierciedlenie w wyborze siedmiu w Dziejach Apostolskich 6:3.
1 Tymoteusza 3:8-10: "Diakoni także muszą być godni, dotrzymujący słowa, a nie rozmiłowani w nadmiernym winie i nieuczciwych zyskach. Muszą z czystym sumieniem chwycić się tajemnicy wiary. Najpierw trzeba ich doświadczyć; następnie, jeśli nie ma nic przeciwko nim, niech pełnią funkcję diakonów." - Chociaż tekst ten został napisany później, odzwierciedla kryteria zastosowane przy wyborze siódemki z Dziejów Apostolskich 6:3.
Izajasza 6:1-3: "W roku śmierci króla Ozjasza widziałem Pana siedzącego na tronie wysokim i wyniosłym, a tren Jego szaty wypełniał świątynię. […] I wołali jeden do drugiego: «Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów, cała ziemia pełna jest Jego chwały»." - Wizja otwartego nieba przedstawiona przez Szczepana w Dziejach Apostolskich 7:55-56 (która jest punktem kulminacyjnym przemówienia rozpoczętego w Dziejach Apostolskich 6) odzwierciedla wizję Izajasza.
Daniela 7:13-14: "W moim nocnym widzeniu widziałem kogoś podobnego do syna człowieczego, przychodzącego z obłokami nieba. [...] Dano mu władzę, chwałę i królestwo; oddawały mu cześć wszystkie ludy, narody i ludzie wszystkich języków." - Wizja Szczepana przedstawiająca Jezusa po prawicy Boga w Dziejach Apostolskich 7:56 (która jest punktem kulminacyjnym przemówienia rozpoczętego w Dziejach Apostolskich 6) odnosi się do tej wizji Daniela.
FAQ:
Co było motywacją wyboru siedmiu diakonów w Dziejach Apostolskich 6?
Apostołowie wybrali siedmiu diakonów do pomocy w rozdawaniu żywności, dbając o to, by nikt nie został zaniedbany, zwłaszcza wdowy. Wybór ten miał na celu skupienie się na modlitwie i posłudze słowa. (Dzieje Apostolskie 6:1-6)
W jaki sposób Duch Święty był obecny w życiu diakonów?
Szczepan, Filip i pozostali diakoni zostali napełnieni Duchem Świętym i mądrością. Ich wybór odzwierciedla wagę chrześcijańskiego charakteru w służbie Kościołowi. (Dzieje Apostolskie 6:3-5)
Dlaczego Esteban został aresztowany?
Szczepan został aresztowany za głoszenie o Jezusie, oskarżony o bluźnierstwo przeciwko Prawu i świątyni. Jego przeciwnicy nie potrafili obalić jego mądrości i natchnionych przez Boga argumentów. (Dzieje Apostolskie 6:8-15)
Jak ważne było posługiwanie Szczepana dla wczesnego Kościoła?
Szczepan był jednym z pierwszych chrześcijańskich męczenników, a jego śmierć doprowadziła do rozproszenia chrześcijan, co z kolei przyczyniło się do rozprzestrzenienia ewangelii. (Dzieje Apostolskie 6:8-8:1)
Czego możemy się nauczyć z przykładu Szczepana opisanego w Dziejach Apostolskich 6?
Esteban uczy nas, jak zachować mocną wiarę nawet w obliczu prześladowań i jak odważnie świadczyć o Chrystusie z mądrością i modlitwą. (Dzieje Apostolskie 6:8-7:60)
