I Samuel, 20

1. kai apedra dauid ek nauaq en rama kai ercetai enwpion iwnaqan kai eipen ti pepoihka kai ti to adikhma mou kai ti hmarthka enwpion tou patroV sou oti epizhtei thn yuchn mou

1. fugit autem David de Nahioth quæ erat in Rama veniensque locutus est coram Jonathan quid feci quæ est iniquitas mea et quod peccatum meum in patrem tuum quia quærit animam meam

2. kai eipen autw iwnaqan mhdamwV soi ou mh apoqanhV idou ou mh poihsh o pathr mou rhma mega h mikron kai ouk apokaluyei to wtion mou kai ti oti kruyei o pathr mou to rhma touto ouk estin touto

2. qui dixit ei absit non morieris neque enim faciet pater meus quicquam grande vel parvum nisi prius indicaverit mihi hunc ergo celavit me pater meus sermonem tantummodo nequaquam erit istud

3. kai apekriqh dauid tw iwnaqan kai eipen ginwskwn oiden o pathr sou oti eurhka carin en ofqalmoiV sou kai eipen mh gnwtw touto iwnaqan mh ou boulhtai alla zh kurioV kai zh h yuch sou oti kaqwV eipon empeplhstai ana meson mou kai tou qanatou

3. et juravit rursum David et ille ait scit profecto pater tuus quia inveni gratiam in oculis tuis et dicet nesciat hoc Jonathan ne forte tristetur quinimmo vivit Dominus et vivit anima tua quia uno tantum ut ita dicam gradu ego morsque dividimur

4. kai eipen iwnaqan proV dauid ti epiqumei h yuch sou kai ti poihsw soi

4. et ait Jonathan ad David quodcumque dixerit mihi anima tua faciam tibi

5. kai eipen dauid proV iwnaqan idou dh neomhnia aurion kai egw kaqisaV ou kaqhsomai meta tou basilewV fagein kai exaposteleiV me kai krubhsomai en tw pediw ewV deilhV

5. dixit autem David ad Jonathan ecce kalendæ sunt crastino et ego ex more sedere soleo juxta regem ad vescendum dimitte ergo me ut abscondar in agro usque ad vesperam diei tertiæ

6. ean episkeptomenoV episkeyhtai me o pathr sou kai ereiV paraitoumenoV parhthsato ap' emou dauid dramein ewV eiV bhqleem thn polin autou oti qusia twn hmerwn ekei olh th fulh

6. si requisierit me pater tuus respondebis ei rogavit me David ut iret celeriter in Bethleem civitatem suam quia victimæ sollemnes ibi sunt universis contribulibus ejus

7. ean tade eiph agaqwV eirhnh tw doulw sou kai ean sklhrwV apokriqh soi gnwqi oti suntetelestai h kakia par' autou

7. si dixerit bene pax erit servo tuo si autem fuerit iratus scito quia conpleta est malitia ejus

8. kai poihseiV eleoV meta tou doulou sou oti eishgageV eiV diaqhkhn kuriou ton doulon sou meta seautou kai ei estin adikia en tw doulw sou qanatwson me su kai ewV tou patroV sou ina ti outwV eisageiV me

8. fac ergo misericordiam in servum tuum quia fœdus Domini me famulum tuum tecum inire fecisti si autem est in me aliqua iniquitas tu me interfice et ad patrem tuum ne introducas me

9. kai eipen iwnaqan mhdamwV soi oti ean ginwskwn gnw oti suntetelestai h kakia para tou patroV mou tou elqein epi se kai ean mh eiV taV poleiV sou egw apaggelw soi

9. et ait Jonathan absit hoc a te neque enim fieri potest ut si certo cognovero conpletam patris mei esse malitiam contra te non adnuntiem tibi

10. kai eipen dauid proV iwnaqan tiV apaggelei moi ean apokriqh o pathr sou sklhrwV

10. responditque David ad Jonathan quis nuntiabit mihi si quid forte responderit tibi pater tuus dure

11. kai eipen iwnaqan proV dauid poreuou kai mene eiV agron kai ekporeuontai amfoteroi eiV agron

11. et ait Jonathan ad David veni egrediamur in agrum cumque exissent ambo in agrum

12. kai eipen iwnaqan proV dauid kurioV o qeoV israhl oiden oti anakrinw ton patera mou wV an o kairoV trisswV kai idou agaqon h peri dauid kai ou mh aposteilw proV se eiV agron

12. ait Jonathan ad David Domine Deus Israël si investigavero sententiam patris mei crastino vel perendie et aliquid boni fuerit super David et non statim misero ad te et notum tibi fecero

13. tade poihsai o qeoV tw iwnaqan kai tade prosqeih oti anoisw ta kaka epi se kai apokaluyw to wtion sou kai exapostelw se kai apeleush eiV eirhnhn kai estai kurioV meta sou kaqwV hn meta tou patroV mou

13. hæc faciat Dominus Jonathan et hæc augeat si autem perseveraverit patris mei malitia adversum te revelabo aurem tuam et dimittam te ut vadas in pace et sit Dominus tecum sicut fuit cum patre meo

14. kai men eti mou zwntoV kai poihseiV eleoV met' emou kai ean qanatw apoqanw

14. et si vixero facies mihi misericordiam Domini si vero mortuus fuero

15. ouk exareiV eleoV sou apo tou oikou mou ewV tou aiwnoV kai ei mh en tw exairein kurion touV ecqrouV dauid ekaston apo proswpou thV ghV

15. non auferas misericordiam tuam a domo mea usque in sempiternum quando eradicaverit Dominus inimicos David unumquemque de terra

16. exarqhnai to onoma tou iwnaqan apo tou oikou dauid kai ekzhthsai kurioV ecqrouV tou dauid

16. pepigit ergo fœdus Jonathan cum domo David et requisivit Dominus de manu inimicorum David

17. kai proseqeto eti iwnaqan omosai tw dauid oti hgaphsen yuchn agapwntoV auton

17. et addidit Jonathan dejerare David eo quod diligeret illum sicut animam enim suam ita diligebat eum

18. kai eipen iwnaqan aurion noumhnia kai episkephsh oti episkephsetai kaqedra sou

18. dixitque ad eum Jonathan cras kalendæ sunt et requireris

19. kai trisseuseiV kai episkeyh kai hxeiV eiV ton topon sou ou ekrubhV en th hmera th ergasimh kai kaqhsh para to ergab ekeino

19. requiretur enim sessio tua usque perendie descendes ergo festinus et venies in locum ubi celandus es in die qua operari licet et sedebis juxta lapidem cui est nomen Ezel

20. kai egw trisseusw taiV scizaiV akontizwn ekpempwn eiV thn amattari

20. et ego tres sagittas mittam juxta eum et jaciam quasi exercens me ad signum

21. kai idou apostelw to paidarion legwn deuro eure moi thn scizan ean eipw legwn tw paidariw wde h sciza apo sou kai wde labe authn paraginou oti eirhnh soi kai ouk estin logoV zh kurioV

21. mittam quoque et puerum dicens ei vade et adfer mihi sagittas

22. ean tade eipw tw neaniskw wde h sciza apo sou kai epekeina poreuou oti exapestalken se kurioV

22. si dixero puero ecce sagittæ intra te sunt tolle eas tu veni ad me quia pax tibi est et nihil est mali vivit Dominus si autem sic locutus fuero puero ecce sagittæ ultra te sunt vade quia dimisit te Dominus

23. kai to rhma o elalhsamen egw kai su idou kurioV martuV ana meson emou kai sou ewV aiwnoV

23. de verbo autem quod locuti fuimus ego et tu sit Dominus inter me et te usque in sempiternum

24. kai kruptetai dauid en agrw kai paraginetai o mhn kai ercetai o basileuV epi thn trapezan tou fagein

24. absconditus est ergo David in agro et venerunt kalendæ et sedit rex ad comedendum panem

25. kai ekaqisen o basileuV epi thn kaqedran autou wV apax kai apax epi thV kaqedraV para toicon kai proefqasen ton iwnaqan kai ekaqisen abennhr ek plagiwn saoul kai epeskeph o topoV dauid

25. cumque sedisset rex super cathedram suam secundum consuetudinem quæ erat juxta parietem surrexit Jonathan et sedit Abner ex latere Saul vacuusque apparuit locus David

26. kai ouk elalhsen saoul ouden en th hmera ekeinh oti eipen sumptwma fainetai mh kaqaroV einai oti ou kekaqaristai

26. et non est locutus Saul quicquam in die illa cogitabat enim quod forte evenisset ei ut non esset mundus nec purificatus

27. kai egenhqh th epaurion tou mhnoV th hmera th deutera kai epeskeph o topoV tou dauid kai eipen saoul proV iwnaqan ton uion autou ti oti ou paragegonen o uioV iessai kai ecqeV kai shmeron epi thn trapezan

27. cumque inluxisset dies secunda post kalendas rursum vacuus apparuit locus David dixitque Saul ad Jonathan filium suum cur non venit filius Isai nec heri nec hodie ad vescendum

28. kai apekriqh iwnaqan tw saoul kai eipen autw parhthtai dauid par' emou ewV eiV bhqleem thn polin autou poreuqhnai

28. et respondit Jonathan Sauli rogavit me obnixe ut iret in Bethleem

29. kai eipen exaposteilon dh me oti qusia thV fulhV hmin en th polei kai eneteilanto proV me oi adelfoi mou kai nun ei eurhka carin en ofqalmoiV sou diaswqhsomai dh kai oyomai touV adelfouV mou dia touto ou paragegonen epi thn trapezan tou basilewV

29. et ait dimitte me quoniam sacrificium sollemne est in civitate unus de fratribus meis accersivit me nunc ergo si inveni gratiam in oculis tuis vadam cito et videbo fratres meos ob hanc causam non venit ad mensam regis

30. kai equmwqh orgh saoul epi iwnaqan sfodra kai eipen autw uie korasiwn automolountwn ou gar oida oti metocoV ei su tw uiw iessai eiV aiscunhn sou kai eiV aiscunhn apokaluyewV mhtroV sou

30. iratus autem Saul adversus Jonathan dixit ei fili mulieris virum ultro rapientis numquid ignoro quia diligis filium Isai in confusionem tuam et in confusionem ignominiosæ matris tuæ

31. oti pasaV taV hmeraV aV o uioV iessai zh epi thV ghV ouc etoimasqhsetai h basileia sou nun oun aposteilaV labe ton neanian oti uioV qanatou outoV

31. omnibus enim diebus quibus filius Isai vixerit super terram non stabilieris tu neque regnum tuum itaque jam nunc mitte et adduc eum ad me quia filius mortis est

32. kai apekriqh iwnaqan tw saoul ina ti apoqnhskei ti pepoihken

32. respondens autem Jonathan Sauli patri suo ait quare moritur quid fecit

33. kai ephren saoul to doru epi iwnaqan tou qanatwsai auton kai egnw iwnaqan oti suntetelestai h kakia auth para tou patroV autou qanatwsai ton dauid

33. et arripuit Saul lanceam ut percuteret eum et intellexit Jonathan quod definitum esset patri suo ut interficeret David

34. kai anephdhsen iwnaqan apo thV trapezhV en orgh qumou kai ouk efagen en th deutera tou mhnoV arton oti eqrausqh epi ton dauid oti sunetelesen ep' auton o pathr autou

34. surrexit ergo Jonathan a mensa in ira furoris et non comedit in die kalendarum secunda panem contristatus est enim super David eo quod confudisset eum pater suus

35. kai egenhqh prwi kai exhlqen iwnaqan eiV agron kaqwV etaxato eiV to marturion dauid kai paidarion mikron met' autou

35. cumque inluxisset mane venit Jonathan in agrum juxta placitum David et puer parvulus cum eo

36. kai eipen tw paidariw drame eure moi taV scizaV en aiV egw akontizw kai to paidarion edrame kai autoV hkontize th scizh kai parhgagen authn

36. et ait ad puerum suum vade et adfer mihi sagittas quas ego jacio cumque puer cucurrisset jecit aliam sagittam trans puerum

37. kai hlqen to paidarion ewV tou topou thV scizhV ou hkontizen iwnaqan kai anebohsen iwnaqan opisw tou neaniou kai eipen ekei h sciza apo sou kai epekeina

37. venit itaque puer ad locum jaculi quod miserat Jonathan et clamavit Jonathan post tergum pueri et ait ecce ibi est sagitta porro ultra te

38. kai anebohsen iwnaqan opisw tou paidariou autou legwn tacunaV speuson kai mh sthV kai anelexen to paidarion iwnaqan taV scizaV proV ton kurion autou

38. clamavitque Jonathan post tergum pueri festina velociter ne steteris collegit autem puer Jonathæ sagittas et adtulit ad dominum suum

39. kai to paidarion ouk egnw ouqen parex iwnaqan kai dauid egnwsan to rhma

39. et quid ageretur penitus ignorabat tantummodo enim Jonathan et David rem noverant

40. kai iwnaqan edwken ta skeuh autou epi to paidarion autou kai eipen tw paidariw autou poreuou eiselqe eiV thn polin

40. dedit igitur Jonathan arma sua puero et dixit ei vade defer in civitatem

41. kai wV eishlqen to paidarion kai dauid anesth apo tou ergab kai epesen epi proswpon autou kai prosekunhsen autw triV kai katefilhsen ekastoV ton plhsion autou kai eklausen ekastoV tw plhsion autou ewV sunteleiaV megalhV

41. cumque abisset puer surrexit David de loco qui vergebat ad austrum et cadens pronus in terram adoravit tertio et osculantes alterutrum fleverunt pariter David autem amplius

42. kai eipen iwnaqan poreuou eiV eirhnhn kai wV omwmokamen hmeiV amfoteroi en onomati kuriou legonteV kurioV estai martuV ana meson emou kai sou kai ana meson tou spermatoV mou kai ana meson tou spermatoV sou ewV aiwnoV

42. dixit ergo Jonathan ad David vade in pace quæcumque juravimus ambo in nomine Domini dicentes Dominus sit inter me et te et inter semen meum et semen tuum usque in sempiternum

43.

43. et surrexit et abiit sed et Jonathan ingressus est civitatem