Mosaico decorativo

1. kai iefqae o galaadithV dunatoV en iscui kai autoV hn uioV gunaikoV pornhV kai eteken tw galaad ton iefqae

1. Jefté el galaadita, era un valiente guerrero. Era hijo de una prostituta. Y era Galaad el que había engendrado a Jefté.

2. kai eteken h gunh galaad autw uiouV kai hdrunqhsan oi uioi thV gunaikoV kai exebalon ton iefqae kai eipon autw ou klhronomhseiV en tw oikw tou patroV hmwn oti gunaikoV uioV etairaV ei su

2. Pero la mujer de Galaad le había dado hijos, y crecieron los hijos de la mujer y echaron a Jefté diciéndole: « Tú no tendrás herencia en la casa de nuestro padre, porque eres hijo de otra mujer.»

3. kai apedra iefqae ek proswpou twn adelfwn autou kai katwkhsen en gh twb kai sunelegonto proV ton iefqae andreV litoi kai sunexeporeuonto met' autou

3. Jefté huyó lejos de sus hermanos y se quedó en el país de Tob. Se le juntó una banda de gente miserable, que hacía correrías con él.

4. kai egeneto meq' hmeraV kai epolemhsan oi uioi ammwn meta israhl

4. Andando el tiempo, los ammonitas vinieron a combatir contra Israel.

5. kai egenhqh hnika epolemoun oi uioi ammwn meta israhl kai eporeuqhsan oi presbuteroi galaad paralabein ton iefqae en gh twb

5. Y cuando los ammonitas estaban atacando a Israel, los ancianos de Galaad fueron a buscar a Jefté al país de Tob.

6. kai eipan proV iefqae deuro kai esh hmin eiV hgoumenon kai polemhswmen en toiV uioiV ammwn

6. Dijeron a Jefté: «Ven, tú serás nuestro caudillo en la guerra con los ammonitas.»

7. kai eipen iefqae toiV presbuteroiV galaad ouc umeiV emishsate me kai exebalete me ek tou oikou tou patroV mou kai exapesteilate me af' umwn kai ti oti hlqate proV me hnika eqlibhte

7. Pero Jefté respondió a los ancianos de Galaad: «¿No sois vosotros los que me odiasteis y me echasteis de la casa de mi padre? ¿Por qué acudís a mí ahora que estáis en aprieto?»

8. kai eipan oi presbuteroi galaad proV iefqae ouc outwV nun hlqomen proV se kai sumporeush hmin kai polemhsomen en toiV uioiV ammwn kai esh hmin eiV kefalhn pasin toiV katoikousin galaad

8. Los ancianos de Galaad replicaron a Jefté: «Por eso ahora volvemos donde ti: ven con nosotros; tú atacarás a los ammonitas y serás nuestro jefe y el de todos los habitantes de Galaad.»

9. kai eipen iefqae proV touV presbuterouV galaad ei epistrefete me umeiV polemhsai en toiV uioiV ammwn kai paradw kurioV autouV enwpion emou egw umin esomai eiV kefalhn

9. Jefté respondió a los ancianos de Galaad: «Si me hacéis volver para combatir a los ammonitas y Yahveh me los entrega, yo seré vuestro jefe.»

10. kai eipan oi presbuteroi galaad proV iefqae kurioV estai o akouwn ana meson hmwn ei mh kata to rhma sou outwV poihsomen

10. Respondieron a Jefté los ancianos de Galaad: «Yahveh sea testigo entre nosotros si no hacemos como tú has dicho.»

11. kai eporeuqh iefqae meta twn presbuterwn galaad kai katesthsan auton ep' autwn eiV kefalhn eiV hgoumenon kai elalhsen iefqae pantaV touV logouV autou enwpion kuriou en masshfa

11. Jefté partió con los ancianos de Galaad y el pueblo le hizo su jefe y caudillo; y Jefté repitió todas sus condiciones delante de Yahveh en Mispá.

12. kai apesteilen iefqae aggelouV proV basilea uiwn ammwn legwn ti emoi kai soi oti hkeiV proV me su polemhsai me en th gh mou

12. Jefté envió al rey de los ammonitas mensajeros que le dijeran: «¿Qué tenemos que ver tú y yo para que vengas a atacarme en mi propio país?»

13. kai eipen basileuV uiwn ammwn proV touV aggelouV iefqae dioti elaben israhl thn ghn mou en th anabasei autou ex aiguptou apo arnwn ewV iabok kai ewV tou iordanou kai nun epistreyon autaV met' eirhnhV

13. El rey de los ammonitas respondió a los mensajeros de Jefté: «Porque Israel, cuando subía de Egipto, se apoderó de mi país desde el Arnón hasta el Yabboq y el Jordán. Así que ahora devuélvemelo por las buenas.»

14. kai apestreyan oi aggeloi proV iefqae kai apesteilen iefqae aggelouV proV ton basilea uiwn ammwn

14. Jefté envió de nuevo mensajeros al rey de los ammonitas

15. legwn tade legei iefqae ouk elaben israhl thn ghn mwab kai thn ghn uiwn ammwn

15. y le dijo: «Así habla Jefté: Israel no se ha apoderado ni del país de Moab ni del de los ammonitas.

16. en th anabasei autwn ex aiguptou all' eporeuqh israhl en th erhmw ewV qalasshV eruqraV kai hlqen ewV kadhV

16. Cuando subió de Egipto, Israel caminó por el desierto hasta el mar de Suf y llegó a Cadés.

17. kai exapesteilen israhl aggelouV proV basilea edwm legwn pareleusomai dia thV ghV sou kai ouk hkousen basileuV edwm kai ge proV basilea mwab apesteilen kai ouk hqelhsen kai ekaqisen israhl en kadhV

17. Entonces Israel envió mensajeros al rey de Edom para decirle: "Déjame, por favor, pasar por tu país", pero el rey de Edom no les atendió. Los envió también al rey de Moab, el cual tampoco accedió, e Israel se quedó en Cadés;

18. kai dihlqen en th erhmw kai ekuklwsen thn ghn edwm kai thn ghn mwab kai paregeneto kat' anatolaV hliou thV ghV mwab kai parenebalon en tw peran arnwn kai ouk eishlqon eiV to orion mwab oti arnwn hn orion mwab

18. luego, avanzando por el desierto, rodeó el país de Edom y el de Moab y llegó al oriente del país de Moab. Acamparon a la otra parte del Arnón, sin cruzar la frontera de Moab, pues el Arnón es el límite de Moab.

19. kai apesteilen israhl aggelouV proV shwn basilea esebwn ton amorraion kai eipen autw israhl pareleusomai dia thV ghV sou ewV tou topou mou

19. Israel envió mensajeros a Sijón, rey de los amorreos, que reinaba en Jesbón, y le dijo: "Déjame, por favor, pasar por tu país hasta llegar a mi destino."

20. kai ouk hqelhsen shwn dielqein ton israhl dia twn oriwn autou kai sunhgagen shwn panta ton laon autou kai parenebalen eiV iassa kai epolemhsen meta israhl

20. Pero Sijón le negó a Israel el paso por su territorio, reunió toda su gente, que acampó en Yahsá, y atacó a Israel.

21. kai paredwken kurioV o qeoV israhl ton shwn kai panta ton laon autou en ceiri israhl kai epataxen autouV kai eklhronomhsen israhl pasan thn ghn tou amorraiou tou katoikountoV en th gh

21. Yahveh, Dios de Israel, puso a Sijón y a todo su pueblo en manos de Israel, que los derrotó, y conquistó Israel todo el país de los amorreos que habitaban allí.

22. kai eklhronomhsen pan to orion tou amorraiou apo arnwn kai ewV tou iabok kai apo thV erhmou kai ewV tou iordanou

22. Así conquistaron todo el territorio de los amorreos, desde el Arnón hasta el Yabboq y desde el desierto hasta el Jordán.

23. kai nun kurioV o qeoV israhl exhren ton amorraion ek proswpou tou laou autou israhl kai su klhronomhseiV auton epi sou

23. Con que Yahveh, Dios de Israel, quitó su heredad a los amorreos en favor de su pueblo Israel, ¿y tú se la vas a quitar?

24. ouci osa kateklhronomhsen soi camwV o qeoV sou auta klhronomhseiV kai panta osa kateklhronomhsen kurioV o qeoV hmwn apo proswpou hmwn auta klhronomhsomen

24. ¿No posees ya todo lo que tu dios Kemós ha quitado para ti a sus poseedores? Igualmente nosotros poseemos todo lo que Yahveh nuestro Dios ha quitado para nosotros a sus poseedores.

25. kai nun mh kreisswn ei su tou balak uiou sepfwr basilewV mwab mh mach emacesato meta israhl h polemwn epolemhsen autoiV

25. ¿Vas a ser tú más que Balaq, hijo de Sippor, rey de Moab? ¿Pudo acaso él hacerse fuerte contra Israel y luchar contra él?

26. en tw oikw israhl en esebwn kai en taiV qugatrasin authV kai en iazhr kai en taiV qugatrasin authV kai en pasaiV taiV polesin taiV para ton iordanhn triakosia eth ti oti ouk errusanto autouV en tw kairw ekeinw

26. Cuando se estableció Israel en Jesbón y en sus filiales, en Aroer y en sus filiales y en todas las ciudades que están a ambos lados del Arnón, (trescientos años) ¿por qué no las habéis recuperado desde entonces?

27. kai egw ouc hmarton soi kai su poieiV met' emou ponhrian tou polemhsai en emoi krinai kurioV o krinwn shmeron ana meson uiwn israhl kai ana meson uiwn ammwn

27. Yo no te he ofendido; eres tú el que te portas mal conmigo si me atacas. Yahveh, el Juez, juzgue hoy entre los hijos de Israel y los hijos de Ammón.»

28. kai ouk eishkousen basileuV uiwn ammwn kai ouk eishkousen twn logwn iefqae wn apesteilen proV auton

28. Pero el rey de los ammonitas no hizo caso de las palabras que Jefté le mandó decir.

29. kai egenhqh epi iefqae pneuma kuriou kai diebh thn ghn galaad kai ton manassh kai diebh thn skopian galaad kai apo skopiaV galaad eiV to peran uiwn ammwn

29. El espíritu de Yahveh vino sobre Jefté, que recorrió Galaad y Manasés, pasó por Mispá de Galaad y de Mispá de Galaad pasó donde los ammonitas.

30. kai huxato iefqae euchn tw kuriw kai eipen ean paradwsei paradwV moi touV uiouV ammwn en ceiri mou

30. Y Jefté hizo un voto a Yahveh: «Si entregas en mis manos a los ammonitas,

31. kai estai oV an exelqh ek twn qurwn tou oikou mou eiV apanthsin mou en tw epistreyai me en eirhnh apo twn uiwn ammwn kai estai tw kuriw kai anoisw auton olokautwma

31. el primero que salga de las puertas de mi casa a mi encuentro cuando vuelva victorioso de los ammonitas, será para Yahveh y lo ofreceré en holocausto.»

32. kai diebh iefqae proV touV uiouV ammwn tou polemhsai proV autouV kai paredwken autouV kurioV en ceiri autou

32. Jefté pasó donde los ammonitas para atacarlos, y Yahveh los puso en sus manos.

33. kai epataxen autouV apo arohr kai ewV tou elqein eiV semwiq eikosi poleiV ewV abel ampelwnwn plhghn megalhn sfodra kai enetraphsan oi uioi ammwn apo proswpou uiwn israhl

33. Los derrotó desde Aroer hasta cerca de Minnit (veinte ciudades) y hasta Abel Keramim. Fue grandísima derrota y los ammonitas fueron humillados delante de los israelitas.

34. kai hlqen iefqae eiV masshfa eiV ton oikon autou kai idou h qugathr autou exeporeueto eiV apanthsin autou en tumpanoiV kai coroiV kai auth monogenhV autw agaphth kai ouk estin autw plhn authV uioV h qugathr

34. Cuando Jefté volvió a Mispá, a su casa, he aquí que su hija salía a su encuentro bailando al son de las panderetas. Era su única hija; fuera de ella no tenía ni hijo ni hija.

35. kai egenhqh hnika eiden authn kai dierrhxen ta imatia autou kai eipen oimmoi qugater mou empepodostathkaV me eiV skwlon egenou en ofqalmoiV mou egw de hnoixa to stoma mou peri sou proV kurion kai ou dunhsomai apostreyai

35. Al verla, rasgó sus vestiduras y gritó: «¡Ay, hija mía! ¡Me has destrozado! ¿Habías de ser tú la causa de mi desgracia? Abrí la boca ante Yahveh y no puedo volverme atrás.»

36. kai eipen proV auton pater mou ei en emoi hnoixaV to stoma sou proV kurion poiei moi on tropon exhlqen ek tou stomatoV sou anq' wn epoihsen soi kurioV ekdikhseiV ek twn ecqrwn sou ek twn uiwn ammwn

36. Ella le respondió: «Padre mío, has abierto tu boca ante Yahveh, haz conmigo lo que salió de tu boca, ya que Yahveh te ha concedido vengarte de tus enemigos los ammonitas.»

37. kai eipen proV ton patera authV kai poihson moi to rhma touto eason me duo mhnaV kai poreusomai kai katabhsomai epi ta orh kai klausomai epi ta parqenia mou kai egw kai ai sunetairideV mou

37. Después dijo a su padre: «Que se me conceda esta gracia: déjame dos meses para ir a vagar por las montañas y llorar con mis compañeras mi virginidad.»

38. kai eipen poreuou kai exapesteilen authn duo mhnaV kai eporeuqh auth kai ai sunetairideV authV kai eklausen epi ta parqenia authV epi ta orh

38. El le dijo: «Vete.» Y la dejó marchar dos meses. Ella se fue con sus compañeras y estuvo llorando su virginidad por los montes.

39. kai egeneto meta teloV duo mhnwn kai anekamyen proV ton patera authV kai epetelesen iefqae thn euchn autou hn huxato kai auth ouk egnw andra kai egenhqh eiV prostagma en israhl

39. Al cabo de los dos meses, volvió donde su padre y él cumplió en ella el voto que había hecho. La joven no había conocido varón. Y se hizo costumbre en Israel:

40. ex hmerwn eiV hmeraV suneporeuonto ai qugatereV israhl qrhnein thn qugatera iefqae tou galaaditou tessaraV hmeraV en tw eniautw

40. de año en año las hijas de Israel van a lamentarse cuatro días al año por la hija de Jefté el galaadita.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.