Mosaico decorativo

1. kai egeneto limoV en taiV hmeraiV dauid tria eth eniautoV ecomenoV eniautou kai ezhthsen dauid to proswpon tou kuriou kai eipen kurioV epi saoul kai epi ton oikon autou adikia dia to auton qanatw aimatwn peri ou eqanatwsen touV gabawnitaV

1. Houve no tempo de Davi uma fome que durou três anos seguidos. Davi consultou o Senhor e este respondeu-lhe: “Há sangue sobre Saul e sobre sua família, porque matou os gabao­nitas”.*

2. kai ekalesen o basileuV dauid touV gabawnitaV kai eipen proV autouV kai oi gabawnitai ouc uioi israhl eisin oti all' h ek tou leimmatoV tou amorraiou kai oi uioi israhl wmosan autoiV kai ezhthsen saoul pataxai autouV en tw zhlwsai auton touV uiouV israhl kai iouda

2. O rei chamou então os gabao­nitas e falou com eles. Ora, os gabaonitas não eram filhos de Israel, mas uns restos dos amorreus, aos quais os israelitas se tinham ligado com juramento. Entretanto, Saul procurara eliminá-los, em seu zelo pelos filhos de Israel e de Judá.*

3. kai eipen dauid proV touV gabawnitaV ti poihsw umin kai en tini exilasomai kai euloghsete thn klhronomian kuriou

3. Davi disse, pois, aos gabaonitas: “Que devo fazer por vós e que satisfação vos darei, para que abençoeis a herança do Senhor?”.

4. kai eipan autw oi gabawnitai ouk estin hmin argurion kai crusion meta saoul kai meta tou oikou autou kai ouk estin hmin anhr qanatwsai en israhl kai eipen ti umeiV legete kai poihsw umin

4. Os gabaonitas responderam: “Não é questão de prata e ouro a nossa questão com Saul e sua família; e não pretendemos matar ninguém em Is­rael”. “Farei o que disserdes” – disse Davi.

5. kai eipan proV ton basilea o anhr sunetelesen ef' hmaV kai ediwxen hmaV oV parelogisato exoleqreusai hmaV afaniswmen auton tou mh estanai auton en panti oriw israhl

5. Eles responderam ao rei: “Do homem que nos esmagou e quis aniquilar-nos para apagar-nos da terra de Israel,

6. dotw hmin epta andraV ek twn uiwn autou kai exhliaswmen autouV tw kuriw en gabawn saoul eklektouV kuriou kai eipen o basileuV egw dwsw

6. sejam-nos en­tregues sete dos seus filhos, para os enforcarmos diante do Senhor em Gabaon, na montanha do Senhor”. “Bem – disse Davi – eu os entregarei.”

7. kai efeisato o basileuV epi memfibosqe uion iwnaqan uiou saoul dia ton orkon kuriou ton ana meson autwn ana meson dauid kai ana meson iwnaqan uiou saoul

7. O rei poupou Mifiboset, filho de Jônatas e neto de Saul, por causa do juramento trocado entre ele e Jônatas, filho de Saul.

8. kai elaben o basileuV touV duo uiouV resfa qugatroV aia ouV eteken tw saoul ton ermwni kai ton memfibosqe kai touV pente uiouV micol qugatroV saoul ouV eteken tw esrihl uiw berzelli tw mooulaqi

8. Escolheu, pois, os dois filhos que Resfa, filha de Aías, dera a Saul, Armoni e Mifiboset e os cinco filhos que Merob, filha de Saul, dera a Adriel, filho de Berzelai de Meola.

9. kai edwken autouV en ceiri twn gabawnitwn kai exhliasan autouV en tw orei enanti kuriou kai epesan oi epta autoi epi to auto kai autoi de eqanatwqhsan en hmeraiV qerismou en prwtoiV en arch qerismou kriqwn

9. Entregou-os aos gabaonitas, que os enforcaram na montanha diante do Senhor. Pereceram todos os sete juntos nos primeiros dias da colheita da cevada.

10. kai elaben resfa qugathr aia ton sakkon kai ephxen auth proV thn petran en arch qerismou kriqwn ewV estaxen ep' autouV udwr ek tou ouranou kai ouk edwken ta peteina tou ouranou katapausai ep' autouV hmeraV kai ta qhria tou agrou nuktoV

10. Resfa, porém, filha de Aías, tomando um saco, estendeu-se sobre ele em cima de uma rocha e ali esteve desde o princípio da colheita da cevada até o dia em que caiu sobre eles a chuva do céu. E ela não deixou que os pássaros do céu pousassem sobre os corpos durante o dia, nem que as feras selvagens os tocassem durante a noite.

11. kai aphggelh tw dauid osa epoihsen resfa qugathr aia pallakh saoul kai exeluqhsan kai katelaben autouV dan uioV iwa ek twn apogonwn twn gigantwn

11. Davi, avisado do que tinha feito Resfa, filha de Aías, concubina de Saul,

12. kai eporeuqh dauid kai elaben ta osta saoul kai ta osta iwnaqan tou uiou autou para twn andrwn uiwn iabiV galaad oi ekleyan autouV ek thV plateiaV baiqsan oti esthsan autouV ekei oi allofuloi en hmera h epataxan oi allofuloi ton saoul en gelboue

12. foi e tomou os ossos de Saul e de Jônatas, seu filho, com os habitantes de Jabes, em Galaad. Esses os tinham tirado furtivamente da praça de Betsã, onde os filisteus os haviam pendurado no dia em que bateram Saul em Gelboé.

13. kai anhnegken ekeiqen ta osta saoul kai ta osta iwnaqan tou uiou autou kai sunhgagen ta osta twn exhliasmenwn

13. Trouxe, pois, de lá os ossos de Saul e de seu filho Jônatas e mandou também recolher os ossos dos que tinham sido enforcados.

14. kai eqayan ta osta saoul kai ta osta iwnaqan tou uiou autou kai twn hliasqentwn en gh beniamin en th pleura en tw tafw kiV tou patroV autou kai epoihsan panta osa eneteilato o basileuV kai ephkousen o qeoV th gh meta tauta

14. E os ossos de Saul e de seu filho Jônatas, assim como os dos supliciados, foram enterrados em Sela, na terra de Benjamim, no sepulcro de Cis, pai de Saul. Fizeram assim tudo o que tinha ordenado o rei e Deus se compadeceu da terra.

15. kai egenhqh eti polemoV toiV allofuloiV meta israhl kai katebh dauid kai oi paideV autou met' autou kai epolemhsan meta twn allofulwn kai exeluqh dauid

15. Houve de novo uma guerra entre os filisteus e Israel. Davi desceu com os seus homens para combatê-los. Instalaram-se em Gob e começaram a guerra contra os filisteus. Levantou-se então Dodô,

16. kai iesbi oV hn en toiV ekgonoiV tou rafa kai o staqmoV tou doratoV autou triakosiwn siklwn olkh calkou kai autoV periezwsmenoV korunhn kai dienoeito pataxai ton dauid

16. filho de Joás, que era um dos filhos de Rafa, trazendo uma lança que pesava trezentos siclos de bronze e cingindo na cintura uma espada nova e declarou que ia matar Davi.*

17. kai ebohqhsen autw abessa uioV sarouiaV kai epataxen ton allofulon kai eqanatwsen auton tote wmosan oi andreV dauid legonteV ouk exeleush eti meq' hmwn eiV polemon kai ou mh sbeshV ton lucnon israhl

17. Mas Abisaí, filho de Sár­via, veio em socorro de Davi e feriu o filis­teu, matando-o. Então os homens de Davi fizeram este juramento: “Tu não virás mais conosco a combate, para que não apagues o facho de Israel!”.

18. kai egenhqh meta tauta eti polemoV en geq meta twn allofulwn tote epataxen seboca o astatwqi ton sef ton en toiV ekgonoiV tou rafa

18. Depois disso, houve ainda um combate contra os filisteus em Gob, onde Sabocai, de Husa, matou Saf, um dos filhos de Rafa.

19. kai egeneto o polemoV en gob meta twn allofulwn kai epataxen eleanan uioV ariwrgim o baiqleemithV ton goliaq ton geqqaion kai to xulon tou doratoV autou wV antion ufainontwn

19. E recomeçando o combate contra os filisteus em Gob, Elcanã, filho de Jaare-Oreguim, de Belém, matou Golias de Gat, que levava uma lança, cujo cabo era como o cilindro de tecedor.*

20. kai egeneto eti polemoV en geq kai hn anhr madwn kai oi daktuloi twn ceirwn autou kai oi daktuloi twn podwn autou ex kai ex eikosi tessareV ariqmw kai ge autoV etecqh tw rafa

20. Houve também um combate em Gat. Encontrava-se ali um homem enorme que tinha seis dedos em cada mão e em cada pé, isto é, vinte e quatro dedos e era também descendente de Rafa.

21. kai wneidisen ton israhl kai epataxen auton iwnaqan uioV semei adelfou dauid

21. Como lançasse um desafio a Israel, prostrou-o Jô­na­tas, filho de Hosama, irmão de Davi.

22. oi tessareV outoi etecqhsan apogonoi twn gigantwn en geq tw rafa oikoV kai epesan en ceiri dauid kai en ceiri twn doulwn autou

22. Esses quatro homens tinham nascido da estirpe de Rafa em Gat e caíram pela mão de Davi e de seus homens.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.