Mosaico decorativo

1. kai ercontai oi zifaioi ek thV aucmwdouV proV ton saoul eiV ton bounon legonteV idou dauid skepazetai meq' hmwn en tw bounw tou ecela tou kata proswpon tou iessaimoun

1. Vieram os zifeus novamente ter com Saul, em Gabaá, e disseram-lhe: “Davi está escondido na colina de Aquila, ao oriente do deserto”.

2. kai anesth saoul kai katebh eiV thn erhmon zif kai met' autou treiV ciliadeV andrwn eklektoi ex israhl zhtein ton dauid en th erhmw zif

2. Saul desceu ao deserto de Zif com três mil homens de escol, de Israel, para ir em busca de Davi.

3. kai parenebalen saoul en tw bounw tou ecela epi proswpou tou iessaimoun epi thV odou kai dauid ekaqisen en th erhmw kai eiden dauid oti hkei saoul opisw autou eiV thn erhmon

3. Acampou na colina de Aquila, ao oriente do deserto, à beira do caminho. Davi, porém, que habitava no deserto, vendo que Saul o tinha seguido até ali,

4. kai apesteilen dauid kataskopouV kai egnw oti hkei saoul etoimoV ek keila

4. mandou espiões e soube com certeza que ele tinha chegado.

5. kai anesth dauid laqra kai eisporeuetai eiV ton topon ou ekaqeuden ekei saoul kai ekei abennhr uioV nhr arcistrathgoV autou kai saoul ekaqeuden en lamphnh kai o laoV parembeblhkwV kuklw autou

5. Levantou-se então e foi ao lugar onde Saul estava acampado, chegando mesmo a descobrir o local onde o rei se deitava ao lado de Abner, filho de Ner, chefe do seu exército. Saul dormia no acampamento, rodeado de toda a sua gente.

6. kai apekriqh dauid kai eipen proV acimelec ton cettaion kai proV abessa uion sarouiaV adelfon iwab legwn tiV eiseleusetai met' emou proV saoul eiV thn parembolhn kai eipen abessa egw eiseleusomai meta sou

6. Davi disse então a Abimelec, o hiteu e a AbJessé, filho de Sarvia e irmão de Joab: “Quem quer descer comigo ao acampamento de Saul?”. “Eu – respondeu AbJessé – irei contigo”.

7. kai eisporeuetai dauid kai abessa eiV ton laon thn nukta kai idou saoul kaqeudwn upnw en lamphnh kai to doru empephgoV eiV thn ghn proV kefalhV autou kai abennhr kai o laoV autou ekaqeuden kuklw autou

7. Davi e AbJessé penetraram, pois, durante a noite no meio das tropas. Saul dormia no acampamento, tendo a sua lança cravada no chão ao lado de sua cabeceira. Abner e sua gente dormiam ao redor dele.

8. kai eipen abessa proV dauid apekleisen shmeron kurioV ton ecqron sou eiV taV ceiraV sou kai nun pataxw auton tw dorati eiV thn ghn apax kai ou deuterwsw autw

8. AbJessé disse a Davi: “Deus entregou hoje em tuas mãos o teu inimigo; deixa-me cravá-lo por terra de um só golpe de lança, sem precisar de um segundo golpe”.

9. kai eipen dauid proV abessa mh tapeinwshV auton oti tiV epoisei ceira autou epi criston kuriou kai aqwwqhsetai

9. “Não o mates – respondeu Davi –. “Quem poderia impunemente estender a mão contra o ungido do Senhor?”

10. kai eipen dauid zh kurioV ean mh kurioV paish auton h h hmera autou elqh kai apoqanh h eiV polemon katabh kai prosteqh

10. E ajuntou: “Por Deus! Só o Senhor golpeará: ou ele morrerá quando chegar o seu dia, ou perecerá em batalha.

11. mhdamwV moi para kuriou epenegkein ceira mou epi criston kuriou kai nun labe dh to doru apo proV kefalhV autou kai ton fakon tou udatoV kai apelqwmen kaq' eautouV

11. Deus me livre de levantar a minha mão contra o ungido do Senhor! Agora, toma a lança que está à sua cabeceira com a bilha de água e vamo-nos”.

12. kai elaben dauid to doru kai ton fakon tou udatoV apo proV kefalhV autou kai aphlqon kaq' eautouV kai ouk hn o blepwn kai ouk hn o ginwskwn kai ouk hn o exegeiromenoV panteV upnounteV oti qamboV kuriou epepesen ep' autouV

12. Apanhou Davi a lança e a bilha de água que estavam à cabeceira de Saul e se foram, sem que ninguém os tivesse visto, ou os advertisse mesmo de leve; mas todos dormiam, porque o Senhor os tinha sepultado em um profundo sono.

13. kai diebh dauid eiV to peran kai esth epi thn korufhn tou orouV makroqen kai pollh h odoV ana meson autwn

13. Davi passou para o outro lado e parou ao longe, no cimo do monte, de forma que havia bastante espaço entre eles.

14. kai prosekalesato dauid ton laon kai tw abennhr elalhsen legwn ouk apokriqhsei abennhr kai apekriqh abennhr kai eipen tiV ei su o kalwn me

14. Então bradou aos soldados de Saul e a Abner, filho de Ner: “Não respondes, Abner?”. “Quem és tu – replicou Abner –, que gritas assim para o rei?”

15. kai eipen dauid proV abennhr ouk anhr su kai tiV wV su en israhl kai dia ti ou fulasseiV ton kurion sou ton basilea oti eishlqen eiV ek tou laou diafqeirai ton basilea kurion sou

15. Davi disse a Abner: “Afinal, não és tu um homem? Quem é igual a ti em Israel? Por que não guardas o rei, teu senhor, tendo entrado alguém aí para matá-lo?

16. kai ouk agaqon to rhma touto o pepoihkaV zh kurioV oti uioi qanatwsewV umeiV oi fulassonteV ton basilea kurion umwn ton criston kuriou kai nun ide dh to doru tou basilewV kai o fakoV tou udatoV pou estin ta proV kefalhV autou

16. Não é bonito o que fizeste. Por Deus! Mereceis a morte, porque não velastes sobre o vosso senhor, o ungido do Senhor! Olha um pouco onde estão a lança do rei e a bilha de água que estavam junto à sua cabeceira!”.

17. kai epegnw saoul thn fwnhn tou dauid kai eipen h fwnh sou auth teknon dauid kai eipen dauid douloV sou kurie basileu

17. Reconheceu Saul a voz de Davi e disse: “É tua esta voz, ó meu filho Davi?”. Davi respondeu: “Sim, ó rei, meu senhor”.

18. kai eipen ina ti touto katadiwkei o kurioV mou opisw tou doulou autou oti ti hmarthka kai ti eureqh en emoi adikhma

18. E ajuntou: “Por que o meu senhor persegue o seu servo? Que fiz eu? Que crime cometi?

19. kai nun akousatw dh o kurioV mou o basileuV to rhma tou doulou autou ei o qeoV episeiei se ep' eme osfranqeih qusiaV sou kai ei uioi anqrwpwn epikataratoi outoi enwpion kuriou oti exebalon me shmeron mh esthrisqai en klhronomia kuriou legonteV poreuou douleue qeoiV eteroiV

19. Que o rei, meu senhor, digne-se ouvir as palavras do seu servo: se é o Senhor quem te excita contra mim, receba ele o perfume de uma oferenda! Mas, se são homens, sejam eles malditos dian­te do Senhor; porque me expulsam para tirar minha parte da herança do Senhor! E dizem-me: ‘Vai servir a deuses estranhos!’.

20. kai nun mh pesoi to aima mou epi thn ghn ex enantiaV proswpou kuriou oti exelhluqen o basileuV israhl zhtein thn yuchn mou kaqwV katadiwkei o nuktikorax en toiV oresin

20. Oh! Não corra o meu sangue sobre a terra longe da face do Senhor! O rei de Israel pôs-se em campanha contra uma pulga, como se persegue nos montes uma perdiz!”.

21. kai eipen saoul hmarthka epistrefe teknon dauid oti ou kakopoihsw se anq' wn entimoV yuch mou en ofqalmoiV sou en th shmeron memataiwmai kai hgnohka polla sfodra

21. Saul disse: “Fiz mal! Volta, meu filho Davi; não te farei mais mal algum, pois que neste dia respeitaste a minha vida. Procedi nesciamente; cometi um grandíssimo pecado”.

22. kai apekriqh dauid kai eipen idou to doru tou basilewV dielqetw eiV twn paidariwn kai labetw auto

22. Davi respondeu: “Eis aqui a lança do rei: venha um de teus homens buscá-la!

23. kai kurioV epistreyei ekastw taV dikaiosunaV autou kai thn pistin autou wV paredwken se kurioV shmeron eiV ceiraV mou kai ouk hqelhsa epenegkein ceira mou epi criston kuriou

23. O Senhor recompensará a cada um segundo a sua justiça e fidelidade. Ele te havia entregue hoje em meu poder, mas não quis estender a minha mão contra o seu ungido.

24. kai idou kaqwV emegalunqh h yuch sou shmeron en tauth en ofqalmoiV mou outwV megalunqeih h yuch mou enwpion kuriou kai skepasai me kai exeleitai me ek pashV qliyewV

24. E assim como a tua vida foi preciosa diante de mim, assim seja a minha aos olhos do Senhor e ele me salvará de toda a tribulação”.

25. kai eipen saoul proV dauid euloghmenoV su teknon kai poiwn poihseiV kai dunamenoV dunhsei kai aphlqen dauid eiV thn odon autou kai saoul anestreyen eiV ton topon autou

25. Saul disse a Davi: “Bendito sejas, meu filho Davi! Tu triunfarás seguramente em todas as tuas empresas!”. Davi retomou o seu caminho e Saul voltou para a sua casa.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.