Mosaico decorativo

1. kai sunetelesqhsan o ouranoV kai h gh kai paV o kosmoV autwn

1. Assim foram concluídos o céu, a ter­ra e todo o seu exército.

2. kai sunetelesen o qeoV en th hmera th ekth ta erga autou a epoihsen kai katepausen th hmera th ebdomh apo pantwn twn ergwn autou wn epoihsen

2. Tendo Deus terminado no sétimo dia a obra que tinha feito, descansou do seu trabalho.*

3. kai huloghsen o qeoV thn hmeran thn ebdomhn kai hgiasen authn oti en auth katepausen apo pantwn twn ergwn autou wn hrxato o qeoV poihsai

3. Ele abençoou o sétimo dia e o consagrou, porque nesse dia descansou de toda a obra da Criação.

4. auth h bibloV genesewV ouranou kai ghV ote egeneto h hmera epoihsen o qeoV ton ouranon kai thn ghn

4. Tal é a história da criação do céu e da terra. No tempo em que o Senhor Deus fez a terra e o céu,

5. kai pan clwron agrou pro tou genesqai epi thV ghV kai panta corton agrou pro tou anateilai ou gar ebrexen o qeoV epi thn ghn kai anqrwpoV ouk hn ergazesqai thn ghn

5. não exis­tia ainda sobre a terra nenhum arbusto nos campos, e nenhuma erva havia ainda brotado nos campos, porque o Senhor Deus não tinha feito chover sobre a terra, nem havia homem que a cultivasse;

6. phgh de anebainen ek thV ghV kai epotizen pan to proswpon thV ghV

6. mas subia da terra um vapor que regava toda a sua superfície.

7. kai eplasen o qeoV ton anqrwpon coun apo thV ghV kai enefushsen eiV to proswpon autou pnohn zwhV kai egeneto o anqrwpoV eiV yuchn zwsan

7. O Senhor Deus formou, pois, o homem do barro da terra, e inspirou-lhe nas narinas o sopro da vida e o homem se tornou um ser vivente.*

8. kai efuteusen kurioV o qeoV paradeison en edem kata anatolaV kai eqeto ekei ton anqrwpon on eplasen

8. Ora, o Senhor Deus tinha plantado um jardim no Éden, do lado do oriente, e colocou nele o homem que havia criado.*

9. kai exaneteilen o qeoV eti ek thV ghV pan xulon wraion eiV orasin kai kalon eiV brwsin kai to xulon thV zwhV en mesw tw paradeisw kai to xulon tou eidenai gnwston kalou kai ponhrou

9. O Senhor Deus fez brotar da terra toda a sorte de árvores de aspecto agradável, e de frutos bons para comer; e a árvore da vida no meio do jardim, e a árvore da ciência do bem e do mal.

10. potamoV de ekporeuetai ex edem potizein ton paradeison ekeiqen aforizetai eiV tessaraV arcaV

10. Um rio saía do Éden para regar o jardim, e dividia-se em seguida em quatro braços.

11. onoma tw eni fiswn outoV o kuklwn pasan thn ghn euilat ekei ou estin to crusion

11. O no­me do primeiro é Fison, e é aquele que contorna toda a região de Hévila, onde se encontra o ouro.

12. to de crusion thV ghV ekeinhV kalon kai ekei estin o anqrax kai o liqoV o prasinoV

12. (O ouro dessa região é puro; encontra-se ali também o bdélio e a pedra de ônix.)

13. kai onoma tw potamw tw deuterw ghwn outoV o kuklwn pasan thn ghn aiqiopiaV

13. O nome do segundo rio é Geon, e é aquele que contorna toda a região de Cuch.

14. kai o potamoV o tritoV tigriV outoV o poreuomenoV katenanti assuriwn o de potamoV o tetartoV outoV eufrathV

14. O nome do terceiro rio é Tigre, que corre ao oriente da Assíria. O quarto rio é o Eufrates.

15. kai elaben kurioV o qeoV ton anqrwpon on eplasen kai eqeto auton en tw paradeisw ergazesqai auton kai fulassein

15. O Senhor Deus tomou o homem e o colocou no jardim do Éden, para cultivar o solo e o guardar.

16. kai eneteilato kurioV o qeoV tw adam legwn apo pantoV xulou tou en tw paradeisw brwsei fagh

16. Deu-lhe este preceito: “Podes comer do fruto de todas as árvores do jardim;

17. apo de tou xulou tou ginwskein kalon kai ponhron ou fagesqe ap' autou h d' an hmera faghte ap' autou qanatw apoqaneisqe

17. mas não comas do fruto da árvore da ciência do bem e do mal; porque no dia em que dele comeres, morrerás indubitavelmente”.

18. kai eipen kurioV o qeoV ou kalon einai ton anqrwpon monon poihswmen autw bohqon kat' auton

18. O Senhor Deus disse: “Não é bom que o homem esteja só. Vou dar-lhe uma auxiliar que lhe seja adequada”.

19. kai eplasen o qeoV eti ek thV ghV panta ta qhria tou agrou kai panta ta peteina tou ouranou kai hgagen auta proV ton adam idein ti kalesei auta kai pan o ean ekalesen auto adam yuchn zwsan touto onoma autou

19. Tendo, pois, o Senhor Deus formado da terra todos os animais dos campos, e todas as aves do céu, levou-os ao homem, para ver como ele os havia de chamar; e todo o nome que o homem pôs aos animais vivos, esse é o seu verdadeiro nome.

20. kai ekalesen adam onomata pasin toiV kthnesin kai pasi toiV peteinoiV tou ouranou kai pasi toiV qhrioiV tou agrou tw de adam ouc eureqh bohqoV omoioV autw

20. O homem pôs nomes a todos os animais, a todas as aves do céu e a todos os animais do campo; mas não se achava para ele uma auxiliar que lhe fosse adequada.

21. kai epebalen o qeoV ekstasin epi ton adam kai upnwsen kai elaben mian twn pleurwn autou kai aneplhrwsen sarka ant' authV

21. Então, o Senhor Deus mandou ao homem um profundo sono; e enquanto ele dormia, tomou-lhe uma costela e fechou com carne o seu lugar.

22. kai wkodomhsen kurioV o qeoV thn pleuran hn elaben apo tou adam eiV gunaika kai hgagen authn proV ton adam

22. E da costela que tinha tomado do homem, o Senhor Deus fez uma mulher, e levou-a para junto do homem.*

23. kai eipen adam touto nun ostoun ek twn ostewn mou kai sarx ek thV sarkoV mou auth klhqhsetai gunh oti ek tou androV authV elhmfqh auth

23. “Eis agora aqui – disse o homem – o osso de meus ossos e a carne de minha carne; ela se chamará mulher, porque foi tomada do homem.”*

24. eneken toutou kataleiyei anqrwpoV ton patera autou kai thn mhtera autou kai proskollhqhsetai proV thn gunaika autou kai esontai oi duo eiV sarka mian

24. Por isso, o homem deixa o seu pai e a sua mãe para se unir à sua mulher; e já não são mais que uma só carne.*

25. kai hsan oi duo gumnoi o te adam kai h gunh autou kai ouk hscunonto

25. O homem e a mulher estavam nus, e não se envergonhavam.



Przeczytaj Biblię w rok

Dołącz do naszej społeczności i przeczytaj całą Biblię w 365 dni. Ustrukturyzowana i inspirująca ścieżka pogłębiająca Twoją wiarę i wiedzę o Piśmie Świętym.