1. ioudaV ihsou cristou douloV adelfoV de iakwbou toiV en qew patri hgiasmenoiV kai ihsou cristw tethrhmenoiV klhtoiV
2. eleoV umin kai eirhnh kai agaph plhqunqeih
3. agaphtoi pasan spoudhn poioumenoV grafein umin peri thV koinhV swthriaV anagkhn escon grayai umin parakalwn epagwnizesqai th apax paradoqeish toiV agioiV pistei
4. pareisedusan gar tineV anqrwpoi oi palai progegrammenoi eiV touto to krima asebeiV thn tou qeou hmwn carin metatiqenteV eiV aselgeian kai ton monon despothn qeon kai kurion hmwn ihsoun criston arnoumenoi
5. upomnhsai de umaV boulomai eidotaV umaV apax touto oti o kurioV laon ek ghV aiguptou swsaV to deuteron touV mh pisteusantaV apwlesen
6. aggelouV te touV mh thrhsantaV thn eautwn archn alla apolipontaV to idion oikhthrion eiV krisin megalhV hmeraV desmoiV aidioiV upo zofon tethrhken
7. wV sodoma kai gomorra kai ai peri autaV poleiV ton omoion toutoiV tropon ekporneusasai kai apelqousai opisw sarkoV eteraV prokeintai deigma puroV aiwniou dikhn upecousai
8. omoiwV mentoi kai outoi enupniazomenoi sarka men miainousin kuriothta de aqetousin doxaV de blasfhmousin
9. o de micahl o arcaggeloV ote tw diabolw diakrinomenoV dielegeto peri tou mwsewV swmatoV ouk etolmhsen krisin epenegkein blasfhmiaV all eipen epitimhsai soi kurioV
10. outoi de osa men ouk oidasin blasfhmousin osa de fusikwV wV ta aloga zwa epistantai en toutoiV fqeirontai
11. ouai autoiV oti th odw tou kain eporeuqhsan kai th planh tou balaam misqou execuqhsan kai th antilogia tou kore apwlonto
12. outoi eisin en taiV agapaiV umwn spiladeV suneuwcoumenoi afobwV eautouV poimainonteV nefelai anudroi upo anemwn periferomenai dendra fqinopwrina akarpa diV apoqanonta ekrizwqenta
13. kumata agria qalasshV epafrizonta taV eautwn aiscunaV astereV planhtai oiV o zofoV tou skotouV eiV ton aiwna tethrhtai
14. proefhteusen de kai toutoiV ebdomoV apo adam enwc legwn idou hlqen kurioV en muriasin agiaiV autou
15. poihsai krisin kata pantwn kai exelegxai pantaV touV asebeiV autwn peri pantwn twn ergwn asebeiaV autwn wn hsebhsan kai peri pantwn twn sklhrwn wn elalhsan kat autou amartwloi asebeiV
16. outoi eisin goggustai memyimoiroi kata taV epiqumiaV autwn poreuomenoi kai to stoma autwn lalei uperogka qaumazonteV proswpa wfeleiaV carin
17. umeiV de agaphtoi mnhsqhte twn rhmatwn twn proeirhmenwn upo twn apostolwn tou kuriou hmwn ihsou cristou
18. oti elegon umin oti en escatw cronw esontai empaiktai kata taV eautwn epiqumiaV poreuomenoi twn asebeiwn
19. outoi eisin oi apodiorizonteV yucikoi pneuma mh econteV
20. umeiV de agaphtoi th agiwtath umwn pistei epoikodomounteV eautouV en pneumati agiw proseucomenoi
21. eautouV en agaph qeou thrhsate prosdecomenoi to eleoV tou kuriou hmwn ihsou cristou eiV zwhn aiwnion
22. kai ouV men eleeite diakrinomenoi
23. ouV de en fobw swzete ek tou puroV arpazonteV misounteV kai ton apo thV sarkoV espilwmenon citwna
24. tw de dunamenw fulaxai autouV aptaistouV kai sthsai katenwpion thV doxhV autou amwmouV en agalliasei
25. monw sofw qew swthri hmwn doxa kai megalwsunh kratoV kai exousia kai nun kai eiV pantaV touV aiwnaV amhn
Przypisy:
1:1-2 - Juda przedstawia się jako sługa Jezusa Chrystusa i brat Jakuba, podkreślając jego pokorę i duchowy autorytet. Pozdrowienie „miłosierdzia, pokoju i miłości w obfitości” odzwierciedla chrześcijańskie błogosławieństwo niezbędne do budowania Kościoła (zob. także Jk 1,1 i 1 P 1,2).
1:3-4 - Juda nawołuje chrześcijan do walki o wiarę, podkreślając potrzebę obrony prawdziwej doktryny przed fałszywymi nauczycielami. Wiara chrześcijańska musi być zachowana i broniona, ponieważ nieustannie pojawiają się próby jej zniekształcenia (zob. także 2 Tymoteusza 4:7 i Ewangelię Mateusza 7:15-20).
1:5-7 - Juda przywołuje przykłady z historii Izraela, takie jak bunt Izraela na pustyni i kara wymierzona upadłym aniołom, aby zilustrować Boży sąd nad niegodziwymi. Ostrzeżenie przed karą Bożą jest kluczowe dla etyki chrześcijańskiej (zob. także 2 Piotra 2:4-10 i Lb 14:26-30).
1:8-10 - Juda opisuje fałszywych nauczycieli jako niemoralnych i niesfornych, porównując ich do postaci biblijnych, które sprzeciwiały się Bogu. Krytyka fałszywych nauk i praktyk jest nieustannym przypomnieniem o czystości wiary (zob. także 2 Piotra 2:12-19 i 1 Tymoteusza 1:3-7).
1:20-23 - List Judy zachęca chrześcijan do umacniania wiary i wzajemnego wspierania się w trwaniu w miłości Bożej, okazując miłosierdzie tym, którzy wątpią. Pilna potrzeba niesienia pomocy słabym i wątpiącym jest cechą charakterystyczną chrześcijańskiej solidarności (zob. także Jk 5,19-20 i Ga 6,1-2).
Wersety związane z São Judas, 1:
Juda, potężny list, ostrzega przed fałszywymi nauczycielami w kościele. Jak autor walczy z pojawiającymi się herezjami? List ten nawołuje wierzących do walki o wiarę, przedstawia historyczne przykłady Bożego sądu i zachęca do wytrwałości. Tekst porusza takie tematy, jak apostazja, rozeznanie duchowe i łaska Boża zachowująca. Juda udziela praktycznych wskazówek, jak zachować czystość doktrynalną w czasach duchowych wyzwań. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które wyjaśniają palące tematy tego proroczego listu.
2 Piotra 2:1: "W przeszłości pojawiali się wśród ludu fałszywi prorocy, tak samo jak wśród was będą fałszywi nauczyciele. Ci potajemnie wprowadzą niszczycielskie herezje, wypierając się nawet Władcy, który ich uratował, sprowadzając na siebie nagłą zagładę." - Werset ten przypomina ostrzeżenie Judy o fałszywych nauczycielach przenikających do kościoła, co ukazuje powszechną troskę wczesnego kościoła.
Rodzaju 19:24-25: "Wtedy Pan spuścił z nieba ogień i siarkę na Sodomę i Gomorę. Zniszczył więc te miasta i całą równinę, wszystkich mieszkańców miast i roślinność." - Juda przywołuje to wydarzenie w Judy 1:7 jako przykład Bożego wyroku w sprawie niemoralności.
Liczb 16:31-33: "Gdy tylko Mojżesz skończył mówić, ziemia pod nimi rozstąpiła się, a ziemia otworzyła swoją paszczę i pochłonęła ich wraz z ich rodzinami, wszystkich mężów Koracha i cały ich dobytek. Zeszli do grobu żywi ze wszystkim, co posiadali; pochłonęła ich ziemia i zginęli w środku zgromadzenia." - Juda wspomina bunt Koracha w Judy 1:11 jako przykład buntu przeciwko boskiej władzy.
Powtórzonego Prawa 34:5-6: "I tam Mojżesz, sługa Pański, umarł w Moabie, jak powiedział Pan. Pochował go w Moabie, w dolinie naprzeciw Bet-Peor, lecz do dziś nikt nie wie, gdzie jest jego grób." - Juda nawiązuje do tradycji o sporze o ciało Mojżesza z Judy 1,9, która ma związek z tym wydarzeniem.
Efezjan 6:18: "Módlcie się w Duchu przy każdej okazji, w każdej modlitwie i prośbie; Mając to na uwadze, bądźcie uważni i wytrwali w modlitwie za wszystkich świętych." - Werset ten pokrywa się z napomnieniem Judy zawartym w Liście Judy 1:20, aby modlić się w Duchu Świętym, podkreślając znaczenie modlitwy w życiu chrześcijańskim.
FAQ:
Kto jest autorem listu Judy i jaki jest jego cel?
Juda, brat Jakuba, pisze, aby napomnieć chrześcijan do walki o prawdziwą wiarę przeciwko fałszywym nauczycielom i herezjom zagrażającym Kościołowi. (Judy 1:1-3)
Co Juda pisze w swoim liście o fałszywych nauczycielach?
Juda ostrzega przed fałszywymi nauczycielami, którzy wypaczają łaskę Bożą, zamieniając ją w rozwiązłość i negując suwerenność Jezusa Chrystusa. (Judy 1:4)
Jak Bóg poradził sobie z upadłymi aniołami według Listu Judy 1?
Juda wspomina, że Bóg uwięził upadłych aniołów w ciemności, oczekując sądu w wielkim dniu, jako przykład swojej sprawiedliwości (Judy 1:6).
Czego naucza List Judy na temat wytrwałości w wierze?
Juda napomina chrześcijan, aby trwali mocno w wierze, modlili się w Duchu i oczekiwali Bożego miłosierdzia ku życiu wiecznemu. (Judy 1:20-21)
Co oznacza zwrot „zachować siebie niepokalanym” w Liście Judy 1?
Zachować nieskazitelność oznacza żyć czystym życiem, wolnym od grzechu i zepsucia, zachowując świętość i oddanie Bogu. (Judy 1:24)
Jak ważna jest modlitwa w Liście Judy 1?
Modlitwa jest niezbędna do zachowania silnej wiary i pomaga chrześcijanom wytrwać w czasach pokus i przeciwności (Judy 1:20).
Jak Bóg odpowiada tym, którzy odchodzą od wiary, zgodnie z Listem Judy 1?
Bóg przewiduje sąd dla niegodziwych i obiecuje chronić wiernych przed ostatecznym potępieniem, jeśli pozostaną wytrwali do końca. (Judy 1:5-7)
