1. kai anekalesen mwushn kai elalhsen kurioV autw ek thV skhnhV tou marturiou legwn
2. lalhson toiV uioiV israhl kai ereiV proV autouV anqrwpoV ex umwn ean prosagagh dwra tw kuriw apo twn kthnwn apo twn bown kai apo twn probatwn prosoisete ta dwra umwn
3. ean olokautwma to dwron autou ek twn bown arsen amwmon prosaxei proV thn quran thV skhnhV tou marturiou prosoisei auto dekton enantion kuriou
4. kai epiqhsei thn ceira epi thn kefalhn tou karpwmatoV dekton autw exilasasqai peri autou
5. kai sfaxousi ton moscon enanti kuriou kai prosoisousin oi uioi aarwn oi iereiV to aima kai prosceousin to aima epi to qusiasthrion kuklw to epi twn qurwn thV skhnhV tou marturiou
6. kai ekdeiranteV to olokautwma meliousin auto kata melh
7. kai epiqhsousin oi uioi aarwn oi iereiV pur epi to qusiasthrion kai epistoibasousin xula epi to pur
8. kai epistoibasousin oi uioi aarwn oi iereiV ta dicotomhmata kai thn kefalhn kai to stear epi ta xula ta epi tou puroV ta onta epi tou qusiasthriou
9. ta de egkoilia kai touV podaV plunousin udati kai epiqhsousin oi iereiV ta panta epi to qusiasthrion karpwma estin qusia osmh euwdiaV tw kuriw
10. ean de apo twn probatwn to dwron autou tw kuriw apo te twn arnwn kai twn erifwn eiV olokautwma arsen amwmon prosaxei auto kai epiqhsei thn ceira epi thn kefalhn autou
11. kai sfaxousin auto ek plagiwn tou qusiasthriou proV borran enanti kuriou kai prosceousin oi uioi aarwn oi iereiV to aima autou epi to qusiasthrion kuklw
12. kai dielousin auto kata melh kai thn kefalhn kai to stear kai epistoibasousin auta oi iereiV epi ta xula ta epi tou puroV ta epi tou qusiasthriou
13. kai ta egkoilia kai touV podaV plunousin udati kai prosoisei o iereuV ta panta kai epiqhsei epi to qusiasthrion karpwma estin qusia osmh euwdiaV tw kuriw
14. ean de apo twn peteinwn karpwma prosferhV dwron tw kuriw kai prosoisei apo twn trugonwn h apo twn peristerwn to dwron autou
15. kai prosoisei auto o iereuV proV to qusiasthrion kai apoknisei thn kefalhn kai epiqhsei o iereuV epi to qusiasthrion kai straggiei to aima proV thn basin tou qusiasthriou
16. kai afelei ton prolobon sun toiV pteroiV kai ekbalei auto para to qusiasthrion kata anatolaV eiV ton topon thV spodou
17. kai ekklasei auto ek twn pterugwn kai ou dielei kai epiqhsei auto o iereuV epi to qusiasthrion epi ta xula ta epi tou puroV karpwma estin qusia osmh euwdiaV tw kuriw
Przypisy:
1:1-3 - Pan poucza Mojżesza o ofiarach całopalnych, które powinny składać się ze zwierząt bez skazy. Ofiara całopalna symbolizuje całkowite poświęcenie się Bogu i uznanie Jego suwerenności. Ta ofiara jest pełnym aktem czci (zob. także Wj 29,18 i Rz 12,1).
1:4-5 - Ofiarnik kładł rękę na zwierzęciu, symbolizując przeniesienie swojej winy. To pokazuje wagę ofiary przebłagalnej i zastąpienia jako zasady boskiego przebaczenia (zob. także Izajasz 53:6 i 2 Koryntian 5:21).
1:6-9 - Kapłan miał spalić ofiarę całopalną na ołtarzu, tworząc miłą woń dla Pana. Symbolizuje to pragnienie, by zadowolić Boga szczerą i pełną ofiarą (zob. także Efezjan 5:2 i Rdz 8:21).
1:10-13 - Ofiary mogły obejmować różne gatunki zwierząt, umożliwiając udział w nich osobom z różnych środowisk społecznych. Świadczy to o dostępności kultu Boga niezależnie od statusu ekonomicznego (zob. także Łk 2,24 i Mk 12,41-44).
1:14-17 - Ofiara z ptaków była dozwolona dla najuboższych, co dowodziło włączenia wszystkich w kult. Bóg przyjmuje ofiary płynące z czystego serca, niezależnie od ich wartości materialnej (zob. także Psalm 51:17 i 2 Koryntian 8:12).
Wersety związane z Levítico, 1:
Rozdział 1 Księgi Kapłańskiej wprowadza prawa dotyczące ofiary całopalnej. Jaki jest cel tej konkretnej ofiary? Ten podstawowy tekst opisuje procedury składania całopaleń z bydła, owiec, kóz i ptaków. Rozdział ten podkreśla potrzebę składania ofiar bez skazy, nałożenia rąk, przelania krwi i całkowitego spalenia zwierzęcia. Księga Kapłańska 1 ustanawia ofiarę całopalną jako akt całkowitego poświęcenia i pojednania. Przeanalizuj z nami pięć fragmentów biblijnych, które zagłębiają się w znaczenie tej kluczowej ofiary w kulcie Izraelitów.
Hebrajczyków 10:1: "Prawo jest jedynie cieniem przyszłych dóbr, a nie ich rzeczywistością. Dlatego nigdy nie udaje jej się, poprzez te same ofiary powtarzane rok po roku, udoskonalić tych, którzy przychodzą na uwielbienie." - Werset ten łączy ofiary opisane w Księdze Kapłańskiej 1 z dziełem Chrystusa, pokazując, że były one zapowiedzią doskonałej ofiary.
Rzymian 12:1: "Dlatego proszę was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali siebie jako ofiarę żywą, świętą, przyjemną Bogu; To jest twoje racjonalne uwielbienie." - Paweł używa języka ofiarnego z Księgi Kapłańskiej 1, aby opisać duchowe poddanie się wierzącego Bogu.
Efezjan 5:2: "I żyjcie w miłości, bo i Chrystus nas umiłował i samego siebie wydał za nas w ofierze i ofierze o przyjemnej woni Bogu." - Werset ten nawiązuje do „przyjemnej woni” wspomnianej w Księdze Kapłańskiej 1:9 i odnosi ją do ofiary Chrystusa.
1 Piotra 1:18-19: "Wiecie bowiem, że nie rzeczami przemijającymi, srebrem i złotem zostaliście odkupieni z waszego pustego życia, przekazanego wam przez przodków, lecz drogocenną krwią Chrystusa, jako baranka bez skazy i skazy." - Piotr używa języka bez skazy z Księgi Kapłańskiej 1:3, aby opisać ofiarę Chrystusa.
Filipian 4:18: "Otrzymałem wszystko, a to, co mam, jest więcej niż wystarczające. Teraz, gdy otrzymałem od Epafrodyta dary, które przysłałeś, jestem dobrze zaopatrzony. Są one miłą wonią ofiarą, ofiarą przyjemną, miłą Bogu." - Paweł używa języka ofiarnego z Księgi Kapłańskiej 1, aby opisać ofiary złożone przez Filipian.
FAQ:
Jaki był cel ofiar całopalnych opisanych w Księdze Kapłańskiej 1?
Ofiary całopalne składano jako przebłaganie za grzechy, jako całkowitą ofiarę dla Boga. Nieskalane zwierzę symbolizowało czystość niezbędną do uzyskania przebaczenia. (Kpł 1:3-4)
Jakie zwierzęta były dopuszczane na ofiary całopalne?
Dozwolone zwierzęta obejmowały woły, owce i ptaki, takie jak synogarlice i gołębie, wszystkie bez wad. Miały być składane w ofierze zgodnie z ustalonymi przepisami. (Księga Kapłańska 1:2, 10, 14)
Jak kapłan składał ofiarę całopalną?
Kapłan kropił krwią zwierzęcia wokół ołtarza, a następnie palił ciało jako ofiarę dla Boga. Rytuał ten symbolizował całkowite poddanie się Panu. (Kpł 1:5, 9)
Dlaczego w Księdze Kapłańskiej konieczne było złożenie ofiary ze zwierząt?
Ofiara ze zwierząt była wyrazem zadośćuczynienia za grzechy ofiarodawcy, wskazując na potrzebę zadośćuczynienia przed Bogiem. (Księga Kapłańska 1:4)
Czego możemy się nauczyć o charakterze Boga z Księgi Kapłańskiej 1?
Księga Kapłańska 1 objawia świętość Boga i potrzebę oczyszczenia w Jego obecności, podkreślając wartość ofiary. (Księga Kapłańska 1:1-17)
