Salmos, 10
1. eiV to teloV yalmoV tw dauid epi tw kuriw pepoiqa paV ereite th yuch mou metanasteuou epi ta orh wV strouqion
1. Ao mestre de canto. De Davi. É junto do Senhor que procuro refúgio. Por que dizer-me: “Foge, velozmente, para a montanha, como um pássaro;*
2. oti idou oi amartwloi eneteinan toxon htoimasan belh eiV faretran tou katatoxeusai en skotomhnh touV euqeiV th kardia
2. eis que os maus entesam seu arco e ajustam a flecha na corda, para ferir, de noite, os que têm o coração reto.
3. oti a kathrtisw kaqeilon o de dikaioV ti epoihsen
3. Quando os próprios fundamentos se abalam, que pode fazer ainda o justo?”.
4. kurioV en naw agiw autou kurioV en ouranw o qronoV autou oi ofqalmoi autou eiV ton penhta apoblepousin ta blefara autou exetazei touV uiouV twn anqrwpwn
4. Entretanto, o Senhor habita em seu templo, o Senhor tem seu trono no céu. Sua vista está atenta, seus olhares observam os filhos dos homens.*
5. kurioV exetazei ton dikaion kai ton asebh o de agapwn adikian misei thn eautou yuchn
5. O Senhor sonda o justo como o ímpio, mas aquele que ama a injustiça, ele o aborrece.
6. epibrexei epi amartwlouV pagidaV pur kai qeion kai pneuma kataigidoV h meriV tou pothriou autwn
6. Sobre os ímpios ele fará cair uma chuva de fogo e de enxofre; um vento abrasador de procela será o seu quinhão.
7. oti dikaioV kurioV kai dikaiosunaV hgaphsen euquthta eiden to proswpon autou
7. Porque o Senhor é justo, ele ama a justiça; e os homens retos contemplarão a sua face.