Salmos, 49

1. Del maestro de coro. De los hijos de Coré. Salmo.

1. Zborovoði. Sinova Korahovih. Psalam.

2. ¡Oídlo, pueblos todos, escuchad, habitantes todos de la tierra,

2. Poslušajte ovo, svi narodi, èujte, svi stanovnici zemlje,

3. hijos de Adán, así como hijos de hombre, ricos y pobres a la vez!

3. vi, djeco puka, i vi, odliènici, bogati i siromašni zajedno!

4. Mi boca va a decir sabiduría, y cordura el murmullo de mi corazón;

4. Moja æe usta zboriti mudrost, i moje srce misli razumne.

5. tiendo mi oído a un proverbio, al son de cítara descubriré mi enigma.

5. K pouènoj izreci priklonit æu uho, uz harfu æu izložit' svoju zagonetku.

6. ¿Por qué temer en días de desgracia cuando me cerca la malicia de los que me hostigan,

6. Što da se bojim u danima nesreæe kad me opkoli zloba izdajica

7. los que ponen su confianza en su fortuna, y se glorían de su gran riqueza?

7. koji se u blago svoje uzdaju i silnim se hvale bogatstvom?

8. ¡Si nadie puede redimirse ni pagar a Dios por su rescate!;

8. TÓa nitko sebe ne može otkupit' ni za se dati Bogu otkupninu:

9. es muy cara la redención de su alma, y siempre faltará,

9. životu je cijena previsoka, i nikada je neæe platiti

10. para que viva aún y nunca vea la fosa.

10. tko želi živjeti dovijeka i ne vidjeti jamu grobnu.

11. Se ve, en cambio, fenecer a los sabios, perecer a la par necio y estúpido, y dejar para otros sus riquezas.

11. Jer, i mudri umiru, pogiba i luðak i bezumnik: bogatstvo svoje ostavlja drugima.

12. Sus tumbas son sus casas para siempre, sus moradas de edad en edad; ¡y a sus tierras habían puesto sus nombres!

12. Grobovi im kuæe zasvagda, stanovi njihovi od koljena do koljena, sve ako se zemlje nazivale imenima njihovim.

13. El hombre en la opulencia no comprende, a las bestias mudas se asemeja.

13. Èovjek koji nerazumno živi slièan je stoci koja ugiba.

14. Así andan ellos, seguros de sí mismos, y llegan al final, contentos de su suerte.

14. Takav je put onih koji se ludo uzdaju, to je konac onih koji uživaju u sreæi:

15. Como ovejas son llevados al seol, los pastorea la Muerte, y los rectos dominarán sobre ellos. Por la mañana se desgasta su imagen, ¡el seol será su residencia!

15. Poput stada redaju se u Podzemlju, smrt im je pastir, a dobri njima vladaju. Njihova æe lika brzo nestati, Podzemlje æe im biti postojbina.

16. Pero Dios rescatará mi alma, de las garras del seol me cobrará.

16. A moju æe dušu Bog ugrabiti Podzemlju iz pandža i milostivo me primiti.

17. No temas cuando el hombre se enriquece, cuando crece el boato de su casa.

17. Ne boj se ako se tko obogati i ako se poveæa blago doma njegova:

18. Que a su muerte, nada ha de llevarse, su boato no bajará con él.

18. kad umre, ništa neæe ponijeti sa sobom, i blago njegovo neæe s njime siæi.

19. Aunque en vida se bendecía a sí mismo - te alaban, porque te has tratado bien -,

19. Ako se u životu držao sretnim - "Govorit æe se da ti je dobro bilo!" -

20. irá a unirse a la estirpe de sus padres, que nunca ya verán la luz.

20. i on æe doæi u skup otaca svojih, gdje svjetlosti više vidjeti neæe.

21. El hombre en la opulencia no comprende, a las bestias mudas se asemeja.

21. Èovjek koji nerazumno živi slièan je stoci koja ugiba.