Salmos, 17

1. Oración. De David. Escucha, Yahveh, la justicia, atiende a mi clamor, presta oído a mi plegaria, que no es de labios engañosos.

1. Molitva. Davidova. Poèuj, Jahve pravedni, i vapaj mi poslušaj, usliši molitvu iz usta iskrenih!

2. Mi juicio saldrá de tu presencia, tus ojos ven lo recto.

2. Od tebe nek' mi doðe presuda, tvoje oèi vide što je pravo.

3. Mi corazón tú sondas, de noche me visitas; me pruebas al crisol sin hallar nada malo en mí; mi boca no claudica

3. Istraži mi srce, pohodi noæu, ognjem me iskušaj, al' u meni neæeš naæ' bezakonja. Ne zgriješiše usta moja

4. al modo de los hombres. La palabra de tus labios he guardado, por las sendas trazadas

4. kao što griješe ljudi: po rijeèima usta tvojih èuvah putove Zakona.

5. ajustando mis pasos; por tus veredas no vacilan mis pies.

5. Korak mi èvrsto prionu za tvoje staze, ne zasta mi noga na putima tvojim.

6. Yo te llamo, que tú, oh Dios, me respondes, tiende hacia mí tu oído, escucha mis palabras,

6. Zazivam te, Bože, ti æeš me uslišit': prikloni mi uho i èuj rijeèi moje.

7. haz gala de tus gracias, tú que salvas a los que buscan a tu diestra refugio contra los que atacan.

7. Proslavi na meni dobrotu svoju, ti koji od dušmana izbavljaš one što se utjeèu desnici tvojoj.

8. Guárdame como la pupila de los ojos, escóndeme a la sombra de tus alas

8. Èuvaj me k'o zjenicu oka, sakrij me u sjenu krila svojih

9. de esos impíos que me acosan, enemigos ensañados que me cercan.

9. od zlotvora što na me nasræu. Dušmani me bijesni opkoljuju,

10. Están ellos cerrados en su grasa, hablan, la arrogancia en la boca.

10. bešæutno srce zatvaraju i ustima zbore naduto,

11. Avanzan contra mí, ya me cercan, me clavan sus ojos para tirarme al suelo.

11. Koraci njini sad me okružuju, smjeraju da me na zemlju obore;

12. Son como el león ávido de presa, o el leoncillo agazapado en su guarida.

12. slièni lavu dok se, zinuv, na plijen obara i laviæu što vreba u potaji.

13. ¡Levántate, Yahveh, hazle frente, derríbale; libra con tu espada mi alma del impío,

13. Ustani, Jahve, presretni ga i obori, od grešnika mi život maèem spasi,

14. de los mortales, con tu mano, Yahveh, de los mortales de este mundo, cuyo lote es la vida! ¡De tus reservas llénales el vientre, que sus hijos se sacien, y dejen las sobras para sus pequeños!

14. a rukom od ljudi, Gospodine: od ljudi kojih je dio ovaj život, kojima želudac puniš dobrima; kojih su sinovi siti, a djeci daju što im pretekne.

15. Mas yo, en la justicia, contemplaré tu rostro, al despertar me hartaré de tu imagen.

15. A ja æu u pravdi gledati lice tvoje, i jednom kad se probudim, sit æu ga se nagledati.