Jó, 37
1. kai tauthV etaracqh h kardia mou kai aperruh ek tou topou authV
1. super hoc expavit cor meum et emotum est de loco suo
2. akoue akohn en orgh qumou kuriou kai meleth ek stomatoV autou exeleusetai
2. audite auditionem in terrore vocis ejus et sonum de ore illius procedentem
3. upokatw pantoV tou ouranou arch autou kai to fwV autou epi pterugwn thV ghV
3. subter omnes cælos ipse considerat et lumen illius super terminos terræ
4. opisw autou bohsetai fwnh bronthsei en fwnh ubrewV autou kai ouk antallaxei autouV oti akousei fwnhn autou
4. post eum rugiet sonitus tonabit voce magnitudinis suæ et non investigabitur cum audita fuerit vox ejus
5. bronthsei o iscuroV en fwnh autou qaumasia epoihsen gar megala a ouk hdeimen
5. tonabit Deus in voce sua mirabiliter qui facit magna et inscrutabilia
6. suntasswn cioni ginou epi thV ghV kai ceimwn uetoV kai ceimwn uetwn dunasteiaV autou
6. qui præcipit nivi ut descendat in terram et hiemis pluviis et imbri fortitudinis suæ
7. en ceiri pantoV anqrwpou katasfragizei ina gnw paV anqrwpoV thn eautou asqeneian
7. qui in manu omnium hominum signat ut noverint singuli opera sua
8. eishlqen de qhria upo skephn hsucasan de epi koithV
8. ingredietur bestia latibulum et in antro suo morabitur
9. ek tamieiwn epercontai dinai apo de akrwthriwn yucoV
9. ab interioribus egreditur tempestas et ab Arcturo frigus
10. kai apo pnohV iscurou dwsei pagoV oiakizei de to udwr wV ean boulhtai
10. flante Deo concrescit gelu et rursum latissimæ funduntur aquæ
11. kai eklekton kataplassei nefelh diaskorpiei nefoV fwV autou
11. frumentum desiderat nubes et nubes spargunt lumen suum
12. kai autoV kuklwmata diastreyei en qeeboulaqw eiV erga autwn panta osa an enteilhtai autoiV tauta suntetaktai par' autou epi thV ghV
12. quæ lustrant per circuitum quocumque eas voluntas gubernantis duxerit ad omne quod præceperit illis super faciem orbis terrarum
13. ean eiV paideian ean eiV thn ghn autou ean eiV eleoV eurhsei auton
13. sive in una tribu sive in terra sua sive in quocumque loco misericordiæ suæ eas jusserit inveniri
14. enwtizou tauta iwb sthqi nouqetou dunamin kuriou
14. ausculta hæc Job sta et considera miracula Dei
15. oidamen oti o qeoV eqeto erga autou fwV poihsaV ek skotouV
15. numquid scis quando præceperit Deus pluviis ut ostenderent lucem nubium ejus
16. epistatai de diakrisin nefwn exaisia de ptwmata ponhrwn
16. numquid nosti semitas nubium magnas et perfectas scientias
17. sou de h stolh qermh hsucazetai de epi thV ghV
17. nonne vestimenta tua calida sunt cum perflata fuerit terra austro
18. sterewseiV met' autou eiV palaiwmata iscurai wV orasiV epicusewV
18. tu forsitan cum eo fabricatus es cælos qui solidissimi quasi ære fusi sunt
19. dia ti didaxon me ti eroumen autw kai pauswmeqa polla legonteV
19. ostende nobis quid dicamus illi nos quippe involvimur tenebris
20. mh bibloV h grammateuV moi paresthken ina anqrwpon esthkwV katasiwphsw
20. quis narrabit ei quæ loquor etiam si locutus fuerit homo devorabitur
21. pasin d' ouc oraton to fwV thlaugeV estin en toiV palaiwmasin wsper to par' autou epi nefwn
21. at nunc non vident lucem subito ær cogitur in nubes et ventus transiens fugabit eas
22. apo borra nefh crusaugounta epi toutoiV megalh h doxa kai timh pantokratoroV
22. ab aquilone aurum venit et ad Deum formidolosa laudatio
23. kai ouc euriskomen allon omoion th iscui autou o ta dikaia krinwn ouk oiei epakouein auton
23. digne eum invenire non possumus magnus fortitudine et judicio et justitia et enarrari non potest
24. dio fobhqhsontai auton oi anqrwpoi fobhqhsontai de auton kai oi sofoi kardia
24. ideo timebunt eum viri et non audebunt contemplari omnes qui sibi videntur esse sapientes
