Liber Ecclesiasticus, 46
1. fortis in bello Jesus Nave successor Mosi in prophetis qui fuit magnus secundum nomen suum
1. Fortis in bello Iesus filius Nun, successor Moysi in prophetis, qui fuit secundum nomen suum
2. maximus in salutem electorum Dei expugnare insurgentes hostes ut consequeretur hereditatem Israël
2. maximus in salutem electorum Dei, qui vindicet in insurgentes hostes, ut heredem faciat Israel.
3. quam gloriam adeptus est in tollendo manus suas et jactando contra civitatem rompheas
3. Quam gloriam adeptus est in tollendo manus suas et iactando contra civitatem acinacem!
4. quis ante illum sic restitit nam hostes ipse Dominus perduxit
4. Quis ante illum restitit? Nam bella Domini ipse perduxit.
5. aut non in iracundia ejus inpeditus est sol et una dies facta est quasi duo
5. An non in manu eius impeditus est sol, et una dies facta est quasi duo?
6. invocavit Altissimum potentem in obpugnando inimicos undique et audivit illum magnus et sanctus Deus in saxis grandinis virtutis valde fortis
6. Invocavit Altissimum potentem in oppugnando inimicos undique; et audivit illum magnus Dominus in saxis grandinis virtutis valde fortis.
7. impetum fecit contra gentem hostilem et in descensu perdidit contrarios
7. Impetum fecit contra gentem hostilem et in descensu perdidit contrarios,
8. ut cognoscant gentes potentiam ejus quia contra Dominum pugnare non est facile et secutus est a tergo potentes
8. ut cognoscant gentes armaturam eius, quia contra Deum bellum eorum est: etenim secutus est a tergo Potentis.
9. et in diebus Mosi misericordiam fecit ipse et Chaleb filius Jepphonne stare contra hostem prohibere gentem a peccatis et perfringere murmur malitiæ
9. Et in diebus Moysi misericordiam fecit, ipse et Chaleb filius Iephonne, stare contra congregationem, prohibere gentem a peccatis et perfringere murmur malitiae.
10. et ipsi duo constituti a periculo liberati sunt a numero sescentorum milium peditum inducere illos in hereditatem in terram quæ manat lac et mel
10. Ideo et ipsi duo liberati sunt a numero sescentorum milium peditum, ut inducerent illos in hereditatem, in terram, quae manat lac et mel.
11. et dedit Dominus ipsi Chaleb fortitudinem et usque ad senectutem permansit illi virtus ut ascenderet in excelsum terræ locum et semen ipsius obtinuit hereditatem
11. Et dedit Dominus ipsi Chaleb fortitudinem, et usque in senectutem permansit illi, ut ascenderet in excelsum terrae locum; et semen ipsius obtinuit hereditatem,
12. ut viderent omnes filii Israël quod bonum est obsequi sancto Deo
12. ut viderent omnes filii Israel quia bonum est obsequi Domino.
13. et judices singuli suo nomine quorum non est corruptum cor qui non aversi sunt a Domino
13. Et iudices singuli suo nomine, quorum non est corruptum cor, qui non aversi sunt a Domino:
14. ut sit memoria illorum in benedictione et ossa eorum pullulent de loco suo
14. sit memoria illorum in benedictione, et ossa eorum pullulent de loco suo,
15. et nomen eorum permanet in æternum permanens ad filios illorum sanctorum virorum gloria
15. et nomen eorum renovet filiis illorum sanctorum virorum.
16. dilectus a Domino suo Samuhel propheta Domini renovavit imperium et unxit principes in gente sua
16. Dilectus a Domino suo Samuel propheta Domini instituit imperium et unxit principes in gente sua.
17. in lege Domini judicavit congregationem et vidit Dominus Jacob et in fide sua probatus est propheta
17. In lege Domini congregationem iudicavit, et visitavit Deus Iacob, et in fide sua probatus est propheta;
18. et cognitus est in verbis suis fidelis quia vidit Deum lucis
18. et cognitus est in verbis suis fidelis in visione.
19. et invocavit Deum potentem in obpugnando hostes circumstantes undique in oblatione viri inviolati
19. Et invocavit Dominum omnipotentem, in oppugnando hostes circumstantes undique, in oblatione agni lactentis.
20. et intonuit e cælo Dominus et in sonitu magno auditam fecit vocem suam
20. Et intonuit de caelo Dominus et in sonitu magno auditam fecit vocem suam
21. et conteruit principes Tyriorum et omnes duces Philisthim
21. et contrivit principes Tyriorum et omnes duces Philisthim.
22. et ante tempus finis vitæ suæ et sæculi testimonium præbuit in conspectu Domini et christi pecunias et usque ad calciamenta ab omni carne non accepit et non accusavit illum homo
22. Et ante tempus dormitionis aeternae testimonium praebuit in conspectu Domini et christi eius: “Pecunias et usque ad calceamenta ab omni carne non accepi”; et non accusavit illum homo.
23. et post hoc dormivit et notum fecit regi et ostendit illi finem vitæ suæ et exaltavit vocem ejus de terra in prophetia delere impietatem gentis
23. Et, postquam dormivit, prophetavit et notum fecit regi et ostendit illi finem vitae suae et exaltavit vocem suam de terra in prophetia ad delendam impietatem gentis.
